PLOTECZKI Z TRÓJECZKI
Gazetka nr 36"Patronka Naszej Szkoły"maj 2026
Numer gazetki poświęcony Patronce Naszej Szkoły
1. Lata wczesne i młodość Marii Konopnickiej (1842-1862).
2. Życie rodzinne i debiut (1862–1877).
3. Okres Warszawski – debiut i praca literacka (1877–1890).
4. Podróże z Marią Dulębianką (1890–1910).
5. Ostatnie lata i śmierć poetki.
6. Ciekawostki.
7. Słynne cytaty z utworów Marii Konopnickiej.
Lata wczesne i młodość Marii Konopnickiej 1842-1862
W 1849, kiedy Maria miała siedem lat, rodzina Wasiłowskich przeniosła się do Kalisza i zamieszkała na Warszawskim Przedmieściu, w mieszkaniu na parterze pałacu Puchalskich1 przy dzisiejszym pl. Jana Kilińskiego 4 (wówczas Stawiszyńskim Przedmieściu), naprzeciw fabryki Beniamina Repphana. Jej jedyny brat Jan zginął w pierwszej bitwie pod Krzywosądzem. Matka Marii Konopnickiejzmarła w 1854 roku.
Maria była córką Józefa Wasiłowskiego i Scholastyki z Turskich. Wasiłowscy przybyli do Suwałk w 1841 r.z pierworodną córką Wandą Zenobią, urodzoną rok wcześniej w Warszawie i zamieszkali w domu rejenta Jana Zapiórkiewicza przy dzisiejszej ul. Kościuszki 31 (wówczas Petersburskiej). W czasie pobytu w Suwałkach Wasiłowskim urodziło się jeszcze czworo dzieci: Jan Jarosław, Laura Celina, Zofia, Jadwiga Julia. Zofia zmarła nazajutrz po urodzeniu i została pochowana na suwalskim cmentarzu
Ojciec Marii Konopnickiej był prawnikiem, obrońcą Prokuratorii Generalnej i Patronem Trybunału cywilnego, znawcą i miłośnikiem literatury. Wychowywał córki w tradycji chrześcijańskiej, bez kobiecego wpływu. Atmosfera powagi, żarliwego patriotyzmu i surowych nauk moralnych miała duży wpływ na Marię. W latach 1855-1856 uczyła się z siostrą na pensji u sióstr sakramentek w Warszawie i tam zetknęła się z Elizą Pawłowską, późniejszą Orzeszkową. Przyjaźń ich, scementowana wspólnymi zainteresowaniami literackimi, przetrwała całe życie Marii.
W latach 1857–1862 Maria Konopnicka (wówczas
jeszcze Wasiłowska) znajdowała się w okresie
wczesnej młodości i edukacji, jeszcze przed swoim
debiutem literackim, który nastąpił znacznie później.
Życie rodzinne i debiut 1862–1877
Edukacja na pensji: W latach 1855–1856 uczęszczała
na pensję sióstr sakramentek w Warszawie, więc w 1857 roku kończyła lub zakończyła ten etap edukacji.
Po ślubie z Jarosławem zamieszkali w Bronowie koło Poddębic, gdzie prowadzili życie typowe dla szlachty - pełne spotkań towarzyskich, polowań i wyjazdów.Małżeństwo Konopnickich doczekało się ośmiorga dzieci, m.in. Tadeusza, Jana, Zofii i Heleny. Opieka
nad tak dużą rodziną była dla Konopnickiej bardzo wymagająca i zajmowała większość jej czasu. *Ciekawostka: W XIX wieku posiadanie tak licznej rodziny było dość częste, ale dla kobiety oznaczało to praktycznie całkowite poświęcenie się domowi.
Życie w Kaliszu: Po powrocie z pensji mieszkała z rodziną w Kaliszu. Był to czas jej intensywnej pracy samokształceniowej, czytania literatury oraz kształtowania się jej poglądów.
Zmiany w życiu osobistym: W 1862 roku, tuż po zakończeniu tego okresu, Maria Wasiłowska wyszła za mąż za starszego o 12 lat Jarosława Konopnickiego i zamieszkała z nim w Bronowie, a następnie w Gusinie.
Maria Konopnicka od młodości interesowała się literaturą i chciała rozwijać swój talent pisarski. Jednak życie na wsi bardzo ograniczało jej możliwości - brakowało kontaktu ze środowiskiem literackim oraz czasu na twórczość. Dodatkowo musiała zajmować się domem i wychowywaniem dzieci, co jeszcze bardziej utrudniało realizację jej pasji.
Jej mąż nie rozumiał i nie akceptował jej zainteresowań literackich, przez co nie otrzymywała wsparcia. Małżeństwo było nieszczęśliwe, ponieważ Maria czuła się ograniczana, niespełniona i pozbawiona możliwości rozwoju.
*Ciekawostka: Konopnicka znała wiele języków obcych (m.in. francuski, niemiecki i angielski), co później pomogło jej w pracy tłumaczki.
Okres Warszawski – debiut i praca literacka 1877–1890
W 1876 roku Maria Konopnicka podjęła trudną decyzję o odejściu od męża rozpoczęciu samodzielnego życia. Razem z dziećmi przeprowadziła się do Warszawy.
W 1877 roku znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, ponieważ musiała sama utrzymać rodzinę.
Aby zapewnić dzieciom wykształcenie i byt, zaczęła udzielać korepetycji oraz tłumaczyć utwory literackie z różnych języków. Był to bardzo ważny moment w jej życiu - mimo trudności zaczęła realizować swoje ambicje i rozwijać się jako pisarka. *Ciekawostka: Decyzja o odejściu od męża była w tamtych czasach bardzo odważna i rzadko spotykana.
Przeprowadzka do Warszawy w roku 1977 była punktem zwrotnym. Konopnicka, po sukcesie cyklu wierszy "W górach", który entuzjastycznie zrecenzował Henryk Sienkiewicz, postanowiła porzucić życie na wsi (w Gusinie) i męża, Jarosława Konopnickiego. Przyjechała do Warszawy z sześciorgiem dzieci, bez stałych dochodów. Zarabiała udzielając korepetycji i wykonując tłumaczenia. Żyła w bardzo skromnych warunkach, co uwrażliwiło ją na los najuboższych mieszkańców miasta.
W latach 1884–1886 Konopnicka redagowała pismo dla kobiet „Świt”. Próbowała nadać mu charakter postępowy i edukacyjny, walcząc o prawa kobiet do nauki i pracy. Z powodu konfliktów z konserwatywnym wydawcą i cenzurą carską musiała jednak zrezygnować z tej funkcji. Pod koniec tego okresu, w 1889 roku, doszło do spotkania, które zmieniło resztę jej życia. Maria Konopnicka poznała malarkę Marię Dulębiankę, to ona namalowała portret poetki, co stało się początkiem ich głębokiej relacji. To właśnie ta znajomość i chęć odzyskania wolności osobistej wpłynęły na decyzję o opuszczeniu Warszawy.
W latach 80. XIX wieku Maria Konopnicka stała się „głosem narodu”. W 1881 roku wydała swój pierwszy tom Poezji, który wywołał burzę. Kolejne serie (1883, 1887) ugruntowały jej pozycję. Konopnicka poruszała kwestie społeczne, nędzę chłopów, los Żydów (nowela "Mendel Gdański") oraz patriotyzm. Stała się czołową postacią pozytywizmu.
Podróże z Marią Dulębianką 1890–1910
Główne kierunki ich podróży obejmowały: Włochy: To był ich ulubiony kierunek. Odwiedzały Rzym, Florencję, Wenecję, Neapol oraz wyspę Capri. Włochy dawały im wolność obyczajową i inspirację artystyczną. Austria i Niemcy: Często bywały w Monachium (ważnym ośrodku malarskim dla Dulębianki) oraz w tyrolskich uzdrowiskach, takich jak Meran (obecnie Merano). Francja: Regularnie odwiedzały Paryż oraz Niceę. Szwajcaria: Ceniona ze względu na czyste powietrze i krajobrazy Alp, które miały koić nerwy Konopnickiej.
Maria Dulębianka (ur. 21 listopada 1858 w Krakowie, zm. 7 marca 1919 we Lwowie) była polską malarką, pisarką, publicystką, feministką i działaczką społeczną.
Maria Konopnicka i Maria Dulębianka przez blisko 20 lat (od 1889 roku do śmierci poetki w 1910) były niemal nierozłączne, a ich życie upłynęło pod znakiem nieustannych podróży po Europie.
Ostatnie lata i śmierć poetki
Ostatnie lata życia Marii Konopnickiej (ok. 1905–1910) były czasem intensywnej pracy twórczej, podróży, ale także walki z chorobą i osobistych dramatów. Krótko przed śmiercią Maria Konopnicka ukończyła poemat "Pan Balcer w Brazylii". Pisarka zmarła na zapalenie płuc 8 października 1910 r. we Lwowie w wieku 68 lat. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
W tamtych czasach dwie kobiety podróżujące samotnie przez lata budziły ciekawość, a czasem kontrowersje. Ich relacja była oparta na głębokim porozumieniu intelektualnym i emocjonalnym. Dulębianka poświęciła swoje malarstwo, by umożliwić Konopnickiej tworzenie, a ich wspólne podróże stały się symbolem kobiecej niezależności i wzajemnego wsparcia. „Dulębianka jest dla mnie wszystkim: i siostrą, i bratem, i opiekunką, i przyjacielem” – pisała Konopnicka w jednym z listów.
CIEKAWOSTKI Z ŻYCIA MARII KONOPNICKIEJ
* Maria Konopnicka używała wielu pseudonimów artystycznych. Debiutowała pod pseudonimem "Marko" w czasopiśmie "Kaliszanin", wierszem "W zimowy poranek"; (Kaliszowi poświęciła trzy utwory). Inne jej pseudonimy to: "Jan Sawa", "Ko-mar", "Jan Waręż", "Humanus", "Ursus", "M. K", "K", "Mruczysław Pazurek". * Maria Konopnicka była też poliglotką, dobrze znała język niemiecki, francuski i rosyjski. Szybko opanowała też czeski, angielski i włoski i zajęła się przekładami. *Maria Konopnicka nosiła na ogół długie spódnice i kapelusze. Uwielbiała dekoracyjne kwiaty, które umieszczała na kapeluszu.
* Maria Konopnicka jest jedną z najpopularniejszych patronek szkół w Polsce. Ze względu na jej ogromny dorobek literacki, liczne placówki oświatowe – od szkół podstawowych po licea – noszą jej imię. Chociaż trudno o dokładną, aktualną liczbę, można szacować, że jest to kilkaset placówek. * W naszej najbliższej okolicy znajdują się 4 szkoły podstawowe im. Marii Konopnickiej: w Ciciborze Dużym, Misiach, Wólce Dobryńskiej i oczywiście w Białej Podlaskiej :)
Słynne cytaty z utworów Marii Konopnickiej
„Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród, Nie pogrzebiemy mowy!”- utwór: "Rota"
* Konopnicka otrzymała dar narodowy – dworek w Żarnowcu (w obecnym województwie podkarpackim), aby uczcić jej 25-lecie pisarskiej kariery. Obecnie mieści się tam muzeum autorki.
"Prędko przy pracy przemija dzień, a wiek i życie - to tylko cień..." - utwór: "O krasnoludkach i o sierotce Marysi"
"Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jestjak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł." - utwór: "Mendel Gdański"
"Pojedziemy w cudny kraj, w cudny kraj!”
- utwór: "Pojedziemy w cudny kraj"
„O większego trudno zucha, Jak był Stefek Burczymucha."- utwór: "Stefek Burczymucha"
„Cudnaż, cudna noc ta letnia, Cudny jest nasz świat!”- utwór: "Cichy wieczór [1, 2, 3]"
„A jak poszedł król na wojnę, Zagrały mu trąby zbrojne.”- utwór: "A jak poszedł król na wojnę"
"Człowiek się tak jak każda rzecz zużywa,a zużyty cięży."- "Miłosierdzie gminy. Mendel Gdański"
Redaktorzy gazetki:Martyna Zozula, Bartłomiej Cybul, Marcin Guz, Maja Hołub, Hanna Partyka, Jakub Hołub Opiekunowie: p. Józefa Gołębiowska p. Monika Hołub p. Anna Kulicka
Zachęcamy do współpracy w tworzeniu kolejnych numerów gazetki :) Jeśli masz jakieś pomysłyi chciałbyś się nimi podzielić > napisz do nas. Adres do kontaktu znajdziesz poniżej ...
ploteczkisp3@gmail.com
Dziękujemy za uwagę.
Do zobaczenia w następnym numerze :)
Ploteczki z Trójeczki nr 36 maj 2026
Monika
Created on May 5, 2026
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Winter Presentation
View
Hanukkah Presentation
View
Vintage Photo Album
View
Nature Presentation
View
Halloween Presentation
View
Tarot Presentation
View
Vaporwave presentation
Explore all templates
Transcript
PLOTECZKI Z TRÓJECZKI
Gazetka nr 36"Patronka Naszej Szkoły"maj 2026
Numer gazetki poświęcony Patronce Naszej Szkoły
1. Lata wczesne i młodość Marii Konopnickiej (1842-1862).
2. Życie rodzinne i debiut (1862–1877).
3. Okres Warszawski – debiut i praca literacka (1877–1890).
4. Podróże z Marią Dulębianką (1890–1910).
5. Ostatnie lata i śmierć poetki.
6. Ciekawostki.
7. Słynne cytaty z utworów Marii Konopnickiej.
Lata wczesne i młodość Marii Konopnickiej 1842-1862
W 1849, kiedy Maria miała siedem lat, rodzina Wasiłowskich przeniosła się do Kalisza i zamieszkała na Warszawskim Przedmieściu, w mieszkaniu na parterze pałacu Puchalskich1 przy dzisiejszym pl. Jana Kilińskiego 4 (wówczas Stawiszyńskim Przedmieściu), naprzeciw fabryki Beniamina Repphana. Jej jedyny brat Jan zginął w pierwszej bitwie pod Krzywosądzem. Matka Marii Konopnickiejzmarła w 1854 roku.
Maria była córką Józefa Wasiłowskiego i Scholastyki z Turskich. Wasiłowscy przybyli do Suwałk w 1841 r.z pierworodną córką Wandą Zenobią, urodzoną rok wcześniej w Warszawie i zamieszkali w domu rejenta Jana Zapiórkiewicza przy dzisiejszej ul. Kościuszki 31 (wówczas Petersburskiej). W czasie pobytu w Suwałkach Wasiłowskim urodziło się jeszcze czworo dzieci: Jan Jarosław, Laura Celina, Zofia, Jadwiga Julia. Zofia zmarła nazajutrz po urodzeniu i została pochowana na suwalskim cmentarzu
Ojciec Marii Konopnickiej był prawnikiem, obrońcą Prokuratorii Generalnej i Patronem Trybunału cywilnego, znawcą i miłośnikiem literatury. Wychowywał córki w tradycji chrześcijańskiej, bez kobiecego wpływu. Atmosfera powagi, żarliwego patriotyzmu i surowych nauk moralnych miała duży wpływ na Marię. W latach 1855-1856 uczyła się z siostrą na pensji u sióstr sakramentek w Warszawie i tam zetknęła się z Elizą Pawłowską, późniejszą Orzeszkową. Przyjaźń ich, scementowana wspólnymi zainteresowaniami literackimi, przetrwała całe życie Marii.
W latach 1857–1862 Maria Konopnicka (wówczas jeszcze Wasiłowska) znajdowała się w okresie wczesnej młodości i edukacji, jeszcze przed swoim debiutem literackim, który nastąpił znacznie później.
Życie rodzinne i debiut 1862–1877
Edukacja na pensji: W latach 1855–1856 uczęszczała na pensję sióstr sakramentek w Warszawie, więc w 1857 roku kończyła lub zakończyła ten etap edukacji.
Po ślubie z Jarosławem zamieszkali w Bronowie koło Poddębic, gdzie prowadzili życie typowe dla szlachty - pełne spotkań towarzyskich, polowań i wyjazdów.Małżeństwo Konopnickich doczekało się ośmiorga dzieci, m.in. Tadeusza, Jana, Zofii i Heleny. Opieka nad tak dużą rodziną była dla Konopnickiej bardzo wymagająca i zajmowała większość jej czasu. *Ciekawostka: W XIX wieku posiadanie tak licznej rodziny było dość częste, ale dla kobiety oznaczało to praktycznie całkowite poświęcenie się domowi.
Życie w Kaliszu: Po powrocie z pensji mieszkała z rodziną w Kaliszu. Był to czas jej intensywnej pracy samokształceniowej, czytania literatury oraz kształtowania się jej poglądów.
Zmiany w życiu osobistym: W 1862 roku, tuż po zakończeniu tego okresu, Maria Wasiłowska wyszła za mąż za starszego o 12 lat Jarosława Konopnickiego i zamieszkała z nim w Bronowie, a następnie w Gusinie.
Maria Konopnicka od młodości interesowała się literaturą i chciała rozwijać swój talent pisarski. Jednak życie na wsi bardzo ograniczało jej możliwości - brakowało kontaktu ze środowiskiem literackim oraz czasu na twórczość. Dodatkowo musiała zajmować się domem i wychowywaniem dzieci, co jeszcze bardziej utrudniało realizację jej pasji.
Jej mąż nie rozumiał i nie akceptował jej zainteresowań literackich, przez co nie otrzymywała wsparcia. Małżeństwo było nieszczęśliwe, ponieważ Maria czuła się ograniczana, niespełniona i pozbawiona możliwości rozwoju. *Ciekawostka: Konopnicka znała wiele języków obcych (m.in. francuski, niemiecki i angielski), co później pomogło jej w pracy tłumaczki.
Okres Warszawski – debiut i praca literacka 1877–1890
W 1876 roku Maria Konopnicka podjęła trudną decyzję o odejściu od męża rozpoczęciu samodzielnego życia. Razem z dziećmi przeprowadziła się do Warszawy. W 1877 roku znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, ponieważ musiała sama utrzymać rodzinę. Aby zapewnić dzieciom wykształcenie i byt, zaczęła udzielać korepetycji oraz tłumaczyć utwory literackie z różnych języków. Był to bardzo ważny moment w jej życiu - mimo trudności zaczęła realizować swoje ambicje i rozwijać się jako pisarka. *Ciekawostka: Decyzja o odejściu od męża była w tamtych czasach bardzo odważna i rzadko spotykana.
Przeprowadzka do Warszawy w roku 1977 była punktem zwrotnym. Konopnicka, po sukcesie cyklu wierszy "W górach", który entuzjastycznie zrecenzował Henryk Sienkiewicz, postanowiła porzucić życie na wsi (w Gusinie) i męża, Jarosława Konopnickiego. Przyjechała do Warszawy z sześciorgiem dzieci, bez stałych dochodów. Zarabiała udzielając korepetycji i wykonując tłumaczenia. Żyła w bardzo skromnych warunkach, co uwrażliwiło ją na los najuboższych mieszkańców miasta.
W latach 1884–1886 Konopnicka redagowała pismo dla kobiet „Świt”. Próbowała nadać mu charakter postępowy i edukacyjny, walcząc o prawa kobiet do nauki i pracy. Z powodu konfliktów z konserwatywnym wydawcą i cenzurą carską musiała jednak zrezygnować z tej funkcji. Pod koniec tego okresu, w 1889 roku, doszło do spotkania, które zmieniło resztę jej życia. Maria Konopnicka poznała malarkę Marię Dulębiankę, to ona namalowała portret poetki, co stało się początkiem ich głębokiej relacji. To właśnie ta znajomość i chęć odzyskania wolności osobistej wpłynęły na decyzję o opuszczeniu Warszawy.
W latach 80. XIX wieku Maria Konopnicka stała się „głosem narodu”. W 1881 roku wydała swój pierwszy tom Poezji, który wywołał burzę. Kolejne serie (1883, 1887) ugruntowały jej pozycję. Konopnicka poruszała kwestie społeczne, nędzę chłopów, los Żydów (nowela "Mendel Gdański") oraz patriotyzm. Stała się czołową postacią pozytywizmu.
Podróże z Marią Dulębianką 1890–1910
Główne kierunki ich podróży obejmowały: Włochy: To był ich ulubiony kierunek. Odwiedzały Rzym, Florencję, Wenecję, Neapol oraz wyspę Capri. Włochy dawały im wolność obyczajową i inspirację artystyczną. Austria i Niemcy: Często bywały w Monachium (ważnym ośrodku malarskim dla Dulębianki) oraz w tyrolskich uzdrowiskach, takich jak Meran (obecnie Merano). Francja: Regularnie odwiedzały Paryż oraz Niceę. Szwajcaria: Ceniona ze względu na czyste powietrze i krajobrazy Alp, które miały koić nerwy Konopnickiej.
Maria Dulębianka (ur. 21 listopada 1858 w Krakowie, zm. 7 marca 1919 we Lwowie) była polską malarką, pisarką, publicystką, feministką i działaczką społeczną.
Maria Konopnicka i Maria Dulębianka przez blisko 20 lat (od 1889 roku do śmierci poetki w 1910) były niemal nierozłączne, a ich życie upłynęło pod znakiem nieustannych podróży po Europie.
Ostatnie lata i śmierć poetki
Ostatnie lata życia Marii Konopnickiej (ok. 1905–1910) były czasem intensywnej pracy twórczej, podróży, ale także walki z chorobą i osobistych dramatów. Krótko przed śmiercią Maria Konopnicka ukończyła poemat "Pan Balcer w Brazylii". Pisarka zmarła na zapalenie płuc 8 października 1910 r. we Lwowie w wieku 68 lat. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
W tamtych czasach dwie kobiety podróżujące samotnie przez lata budziły ciekawość, a czasem kontrowersje. Ich relacja była oparta na głębokim porozumieniu intelektualnym i emocjonalnym. Dulębianka poświęciła swoje malarstwo, by umożliwić Konopnickiej tworzenie, a ich wspólne podróże stały się symbolem kobiecej niezależności i wzajemnego wsparcia. „Dulębianka jest dla mnie wszystkim: i siostrą, i bratem, i opiekunką, i przyjacielem” – pisała Konopnicka w jednym z listów.
CIEKAWOSTKI Z ŻYCIA MARII KONOPNICKIEJ
* Maria Konopnicka używała wielu pseudonimów artystycznych. Debiutowała pod pseudonimem "Marko" w czasopiśmie "Kaliszanin", wierszem "W zimowy poranek"; (Kaliszowi poświęciła trzy utwory). Inne jej pseudonimy to: "Jan Sawa", "Ko-mar", "Jan Waręż", "Humanus", "Ursus", "M. K", "K", "Mruczysław Pazurek". * Maria Konopnicka była też poliglotką, dobrze znała język niemiecki, francuski i rosyjski. Szybko opanowała też czeski, angielski i włoski i zajęła się przekładami. *Maria Konopnicka nosiła na ogół długie spódnice i kapelusze. Uwielbiała dekoracyjne kwiaty, które umieszczała na kapeluszu.
* Maria Konopnicka jest jedną z najpopularniejszych patronek szkół w Polsce. Ze względu na jej ogromny dorobek literacki, liczne placówki oświatowe – od szkół podstawowych po licea – noszą jej imię. Chociaż trudno o dokładną, aktualną liczbę, można szacować, że jest to kilkaset placówek. * W naszej najbliższej okolicy znajdują się 4 szkoły podstawowe im. Marii Konopnickiej: w Ciciborze Dużym, Misiach, Wólce Dobryńskiej i oczywiście w Białej Podlaskiej :)
Słynne cytaty z utworów Marii Konopnickiej
„Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród, Nie pogrzebiemy mowy!”- utwór: "Rota"
* Konopnicka otrzymała dar narodowy – dworek w Żarnowcu (w obecnym województwie podkarpackim), aby uczcić jej 25-lecie pisarskiej kariery. Obecnie mieści się tam muzeum autorki.
"Prędko przy pracy przemija dzień, a wiek i życie - to tylko cień..." - utwór: "O krasnoludkach i o sierotce Marysi"
"Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jestjak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł." - utwór: "Mendel Gdański"
"Pojedziemy w cudny kraj, w cudny kraj!” - utwór: "Pojedziemy w cudny kraj"
„O większego trudno zucha, Jak był Stefek Burczymucha."- utwór: "Stefek Burczymucha"
„Cudnaż, cudna noc ta letnia, Cudny jest nasz świat!”- utwór: "Cichy wieczór [1, 2, 3]"
„A jak poszedł król na wojnę, Zagrały mu trąby zbrojne.”- utwór: "A jak poszedł król na wojnę"
"Człowiek się tak jak każda rzecz zużywa,a zużyty cięży."- "Miłosierdzie gminy. Mendel Gdański"
Redaktorzy gazetki:Martyna Zozula, Bartłomiej Cybul, Marcin Guz, Maja Hołub, Hanna Partyka, Jakub Hołub Opiekunowie: p. Józefa Gołębiowska p. Monika Hołub p. Anna Kulicka
Zachęcamy do współpracy w tworzeniu kolejnych numerów gazetki :) Jeśli masz jakieś pomysłyi chciałbyś się nimi podzielić > napisz do nas. Adres do kontaktu znajdziesz poniżej ...
ploteczkisp3@gmail.com
Dziękujemy za uwagę.
Do zobaczenia w następnym numerze :)