4ο ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ - «ΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ» - Π.Λ.Π.Π.
ΟΜΙΛΟΣ 2ου ΓΕΛ ΠΑΤΡΩΝ "Τοπική Ιστορία-Ψηφιακή Ιστορία"Τα αναβρυτήρια της πλατείας Γεωργίου Α'
Στις 19-5-1875, επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου στην Πάτρα, τοποθετήθηκαν στην πλατεία Γεωργίου δύο θαυμάσια περίτεχνα σιντριβάνια. Τα σιντριβάνια έφερε από τη Γαλλία η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας. Το κάθε σιντριβάνι κοσμείται από τέσσερα θαυμάσια μπρούτζινα φτερωτά λιοντάρια, ενώ στην κορυφή του μεν «κάτω» σιντριβανιού στέκεται μια Νύμφη, του δε «πάνω» σιντριβανιού ένας αυλητής. Τα αναβρυτήρια αποτελούν έργο του αρχιτέκτονα Τσίλλερ και του Άμβουργερ που συνδύασαν τους ελληνικούς μύθους και την παράδοση, δημιουργώντας ένα έργο που ζυγίζει 20-25 τόνους. Παρόμοια σιντριβάνια υπάρχουν στο Λέστερ (Αγγλία), στο Πόρτο (Πορτογαλία) και στη Ζυρίχη (Ελβετία).
Η Νύμφη
Τα Λιοντάρια
Πίδακες νερού
Biography
Οι Γρύπες
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ
Κάτω από τη Νύμφη υπάρχει διακόσμηση με κεφάλια λεόντων καθώς ο μύθος αναφέρει την ύπαρξη, πολλών λιονταριών, κατά τα αρχαία χρόνια, στην ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε το σημερινό ορεινό χωριό Λεόντειο, του δήμου Ερυμάνθου, έχει συνδέσει την ιστορία του με τον τέταρτο άθλο του Ηρακλή και τον κάπρο του Ερυμάνθου.
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
Η ΝΥΜΦΗ
Η κόρη που βρίσκεται στην κορυφή του «κάτω σιντριβανιού» είναι η Νύμφη Πηγή. Κρατά έναν αμφορέα με τον οποίο προσφέρει νερό, καθώς η Πάτρα, σύμφωνα με τον μύθο, είναι συνδεδεμένη με το υδάτινο στοιχείο. Το νερό είναι το πολυτιμότερο αγαθό και τότε του απέδιδαν και μεταφυσικές ιδιότητες. Η νύμφη έχει πολλαπλούς συμβολισμούς. Δεν φέρνει μόνο το νερό. Συμβολίζει τη νεότητα, κυκλοφορεί στα δάση, γι αυτό και στο κάτω μέρος του σιντριβανιού, υπάρχουν σκαλισμένες φυλλωσιές. Ο μύθος της νύμφης έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο και είναι φυσικά ελληνικός.
Ζωγραφιά του μαθητή Ι.Θ.
ΠΙΔΑΚΕΣ ΝΕΡΟΥ
Πίδακες νερού υπάρχουν στον αμφορέα που κρατά η Νύμφη, στα στόματα των Λιονταριών και των Γρυπών καθώς και στις οπές της κυκλικής βάσης. Κάτω από τα σιντριβάνια υπάρχει ειδικός χώρος που φιλοξενεί τον μηχανισμό που ανεβάζει το νερό στους πίδακες. Ο μηχανισμός αυτός είναι υπόγειος και βρίσκεται κάτω από τη βάση του σιντριβανιού.
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
ΟΙ ΓΡΥΠΕΣ
Ιδιαίτερα εντυπωσιακοί και με πολλαπλούς συμβολισμούς είναι και οι Γρύπες, οι φτερωτοί λέοντες που βρίσκονται στη βάση των σιντριβανιών. Ο μύθος του Γρύπα έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Σκυθία. Οι Γρύπες ήταν φύλακες χρυσού. Στον ελληνικό χώρο όμως, ο μύθος διαφοροποιήθηκε και μετατράπηκαν σε φύλακες του βασιλικού αξιώματος, ενώ ο συμβολισμός τους συνδέθηκε με τη λατρεία του Θεού Απόλλωνα. Οι Γρύπες εδώ, έχουν τον συμβολισμό των φυλάκων της πόλης. Επίσης, τα νύχια του Γρύπα, κατά τον μεσαίωνα, θεωρήθηκε πως μπορούσαν να ανιχνεύσουν το δηλητήριο στο νερό.
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
Ζωγραφιά της μαθήτριας Π.Χ.
Virginia Woolf (1882–1941) is recognized as one of the most innovative writers of the 20th century.
Born into a wealthy English household in 1882, author Virginia Woolf was raised by free-thinking parents. She began writing as a young girl and, encouraged by her father, began writing professionally in 1900. Perhaps best known as the author of Mrs. Dalloway (1925) and To the Lighthouse (1927), she was also a prolific writer of essays, diaries, letters, and biographies. She and her husband, Leonard Woolf, bought a used printing press and established their own publishing house, Hogarth Press, going on to publish some of their own work as well as that of Sigmund Freud, Katharine Mansfield, and T.S. Eliot. Throughout her career, Woolf spoke regularly at colleges and universities and by her mid-forties, she had established herself as an intellectual, an innovative and influential writer, and a pioneering feminist.
In her personal life, she suffered bouts of deep depression. She took her own life in 1941, at the age of 59, after her house was destroyed in The Blitz (WW2 bombing of London).
ΟΜΙΛΟΣ 2ου ΓΕΛ ΠΑΤΡΩΝ "Τοπική Ιστορία-Ψηφιακή Ιστορία" Τα αναβρυτήρια της πλατείας Γεωργίου Α'
2o ΛΥΚΕΙΟ
Created on April 13, 2026
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Artificial Intelligence in Corporate Environments
View
Women’S Day: Virginia Woolf
View
History Infographic
View
Butterflies Infographic
View
Basic Shapes Infographic
View
Visual Thinking Infographic
View
Economic Infographic
Explore all templates
Transcript
4ο ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ - «ΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ» - Π.Λ.Π.Π.
ΟΜΙΛΟΣ 2ου ΓΕΛ ΠΑΤΡΩΝ "Τοπική Ιστορία-Ψηφιακή Ιστορία"Τα αναβρυτήρια της πλατείας Γεωργίου Α'
Στις 19-5-1875, επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου στην Πάτρα, τοποθετήθηκαν στην πλατεία Γεωργίου δύο θαυμάσια περίτεχνα σιντριβάνια. Τα σιντριβάνια έφερε από τη Γαλλία η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας. Το κάθε σιντριβάνι κοσμείται από τέσσερα θαυμάσια μπρούτζινα φτερωτά λιοντάρια, ενώ στην κορυφή του μεν «κάτω» σιντριβανιού στέκεται μια Νύμφη, του δε «πάνω» σιντριβανιού ένας αυλητής. Τα αναβρυτήρια αποτελούν έργο του αρχιτέκτονα Τσίλλερ και του Άμβουργερ που συνδύασαν τους ελληνικούς μύθους και την παράδοση, δημιουργώντας ένα έργο που ζυγίζει 20-25 τόνους. Παρόμοια σιντριβάνια υπάρχουν στο Λέστερ (Αγγλία), στο Πόρτο (Πορτογαλία) και στη Ζυρίχη (Ελβετία).
Η Νύμφη
Τα Λιοντάρια
Πίδακες νερού
Biography
Οι Γρύπες
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ
Κάτω από τη Νύμφη υπάρχει διακόσμηση με κεφάλια λεόντων καθώς ο μύθος αναφέρει την ύπαρξη, πολλών λιονταριών, κατά τα αρχαία χρόνια, στην ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε το σημερινό ορεινό χωριό Λεόντειο, του δήμου Ερυμάνθου, έχει συνδέσει την ιστορία του με τον τέταρτο άθλο του Ηρακλή και τον κάπρο του Ερυμάνθου.
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
Η ΝΥΜΦΗ
Η κόρη που βρίσκεται στην κορυφή του «κάτω σιντριβανιού» είναι η Νύμφη Πηγή. Κρατά έναν αμφορέα με τον οποίο προσφέρει νερό, καθώς η Πάτρα, σύμφωνα με τον μύθο, είναι συνδεδεμένη με το υδάτινο στοιχείο. Το νερό είναι το πολυτιμότερο αγαθό και τότε του απέδιδαν και μεταφυσικές ιδιότητες. Η νύμφη έχει πολλαπλούς συμβολισμούς. Δεν φέρνει μόνο το νερό. Συμβολίζει τη νεότητα, κυκλοφορεί στα δάση, γι αυτό και στο κάτω μέρος του σιντριβανιού, υπάρχουν σκαλισμένες φυλλωσιές. Ο μύθος της νύμφης έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο και είναι φυσικά ελληνικός.
Ζωγραφιά του μαθητή Ι.Θ.
ΠΙΔΑΚΕΣ ΝΕΡΟΥ
Πίδακες νερού υπάρχουν στον αμφορέα που κρατά η Νύμφη, στα στόματα των Λιονταριών και των Γρυπών καθώς και στις οπές της κυκλικής βάσης. Κάτω από τα σιντριβάνια υπάρχει ειδικός χώρος που φιλοξενεί τον μηχανισμό που ανεβάζει το νερό στους πίδακες. Ο μηχανισμός αυτός είναι υπόγειος και βρίσκεται κάτω από τη βάση του σιντριβανιού.
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
ΟΙ ΓΡΥΠΕΣ
Ιδιαίτερα εντυπωσιακοί και με πολλαπλούς συμβολισμούς είναι και οι Γρύπες, οι φτερωτοί λέοντες που βρίσκονται στη βάση των σιντριβανιών. Ο μύθος του Γρύπα έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Σκυθία. Οι Γρύπες ήταν φύλακες χρυσού. Στον ελληνικό χώρο όμως, ο μύθος διαφοροποιήθηκε και μετατράπηκαν σε φύλακες του βασιλικού αξιώματος, ενώ ο συμβολισμός τους συνδέθηκε με τη λατρεία του Θεού Απόλλωνα. Οι Γρύπες εδώ, έχουν τον συμβολισμό των φυλάκων της πόλης. Επίσης, τα νύχια του Γρύπα, κατά τον μεσαίωνα, θεωρήθηκε πως μπορούσαν να ανιχνεύσουν το δηλητήριο στο νερό.
Φωτογραφία του μαθητή Σ.Γ.
Ζωγραφιά της μαθήτριας Π.Χ.
Virginia Woolf (1882–1941) is recognized as one of the most innovative writers of the 20th century.
Born into a wealthy English household in 1882, author Virginia Woolf was raised by free-thinking parents. She began writing as a young girl and, encouraged by her father, began writing professionally in 1900. Perhaps best known as the author of Mrs. Dalloway (1925) and To the Lighthouse (1927), she was also a prolific writer of essays, diaries, letters, and biographies. She and her husband, Leonard Woolf, bought a used printing press and established their own publishing house, Hogarth Press, going on to publish some of their own work as well as that of Sigmund Freud, Katharine Mansfield, and T.S. Eliot. Throughout her career, Woolf spoke regularly at colleges and universities and by her mid-forties, she had established herself as an intellectual, an innovative and influential writer, and a pioneering feminist.
In her personal life, she suffered bouts of deep depression. She took her own life in 1941, at the age of 59, after her house was destroyed in The Blitz (WW2 bombing of London).