O 17 de maio é un día moi especial para todas as galegas e galegos, xa que festexamos a nosa lingua, o Día das Letras Galegas.
Esta é a verdadeira e máxica historia de Begoña Caamaño, a homenaxeada deste ano 2026.
O día que naceu Begoña Caamaño, no ceo, reflectíronse uns enormes e moi visibles planetas, estraños, diferentes, extraordinarios…
Un deles estaba feito todo, todiño de palabras, fermosas palabras en galego que se proxectaban por todo o firmamento. Mentres pequenas e rebuldeiras letras revoaban ao seu redor como minúsculas bolboretas.
Outro dos planetas, o que máis brillaba, tiña a forma dun corazón, un corazón que parecía latexar con forza e que, ao que o miraba, acollíao e reconfortábao, como querendo reflectir o carácter da pequena que acababa de nacer.
O máis esquinado de todos os planetas era como un altofalante que parecía querer falarlles ás xentes desde as alturas. Din, os que viviron esa noite, que aquel planeta quería comunicarse e anunciar que nacera Begoña, unha nena destinada a facer grandes cousas polas letras galegas e pola VOZ de todas as mulleres.
Begoña naceu e creceu na cidade de Vigo, entre xogos e risas, facendo amigos, indo aocole e lendo, lendo moitísimo. Lendo libros para nenas pero tamén os libros dos adultos a pesar de que, neles, as mulleres non tiñan voz.
O que non sabía a Begoña nena, a mesma que se preocupaba polas voces das mulleres, é que cando se fixese maior, ela tería un traballo moi especial, converteríase nunha VOZ. Si, nunha fermosa e poderosa VOZ!
Que as mulleres non tivesen VOZ preocupaba profundamente á nena Begoña…Como era posible que habendo millóns de libros as mulleres, neles, non tivesen voz?
Begoña traballou na radio, chegando, coa súa voz, a centos, a miles de oíntes. Era coma unha súper heroína da VOZ defendendo sempre aos que máis o necesitaban.
A VOZ de Begoña soaba en galego porque, para ela, o galego era un dos seus maiores tesouros. Grazas á nosa lingua, Begoña podía describir o universo e defender as causas máis fermosas.
Mais Begoña estaba destinada a algo máis que ser unha xornalista ou unha VOZ da radio. Ela soñaba con facer soar a voz doutras moitas mulleres, mulleres que ninguén escoitara.
E Begoña púxose a escribir as historias de mulleres antigas, mulleres ás que calaran os vellosescritos, mulleres silenciadas. Mulleres que nunca tiveron a oportunidade de ter unha VOZ.
E sendo a VOZ das mulleres, Begoña Caamaño converteuse nunha grande escritora, a escritora da voz de:
Morgana, muller intelixente e sabia que se enfrontaba ao intrigante meigo Merlín.
Circe, unha deusa meiga, forte e poderosa.
Penélope, a muller valente que desafiou a todos para conservar intacta a súa lealdade.
E así remata esta historia sobre Begoña Caamaño. Pero que saibades, nenas e nenos, que non remata a historia da súa voz, a VOZ de Begoña Caamaño quedará, para sempre, na nosa memoria. Memoria que hoxe recupera O DÍA DAS LETRAS GALEGAS.
Conto Letras Galegas 2026
ALBERTO BLANCO PENEL
Creado el 12 de marzo de 2026
Comienza a diseñar con una plantilla gratuita
Descubre más de 1500 diseños profesionales como estos:
Visualizar
Presentación Terrazo
Visualizar
Presentación visual
Visualizar
Presentación Relajante
Visualizar
Presentación Moderna
Visualizar
Presentación colorful
Visualizar
Presentación Estructura Modular
Visualizar
Presentación Cromática
Explora todas las plantillas
Transcripciones
Todas as voces de Begoña
De- liberada-mente rebelde
Comezar
O 17 de maio é un día moi especial para todas as galegas e galegos, xa que festexamos a nosa lingua, o Día das Letras Galegas.
Esta é a verdadeira e máxica historia de Begoña Caamaño, a homenaxeada deste ano 2026.
O día que naceu Begoña Caamaño, no ceo, reflectíronse uns enormes e moi visibles planetas, estraños, diferentes, extraordinarios…
Un deles estaba feito todo, todiño de palabras, fermosas palabras en galego que se proxectaban por todo o firmamento. Mentres pequenas e rebuldeiras letras revoaban ao seu redor como minúsculas bolboretas.
Outro dos planetas, o que máis brillaba, tiña a forma dun corazón, un corazón que parecía latexar con forza e que, ao que o miraba, acollíao e reconfortábao, como querendo reflectir o carácter da pequena que acababa de nacer.
O máis esquinado de todos os planetas era como un altofalante que parecía querer falarlles ás xentes desde as alturas. Din, os que viviron esa noite, que aquel planeta quería comunicarse e anunciar que nacera Begoña, unha nena destinada a facer grandes cousas polas letras galegas e pola VOZ de todas as mulleres.
Begoña naceu e creceu na cidade de Vigo, entre xogos e risas, facendo amigos, indo aocole e lendo, lendo moitísimo. Lendo libros para nenas pero tamén os libros dos adultos a pesar de que, neles, as mulleres non tiñan voz.
O que non sabía a Begoña nena, a mesma que se preocupaba polas voces das mulleres, é que cando se fixese maior, ela tería un traballo moi especial, converteríase nunha VOZ. Si, nunha fermosa e poderosa VOZ!
Que as mulleres non tivesen VOZ preocupaba profundamente á nena Begoña…Como era posible que habendo millóns de libros as mulleres, neles, non tivesen voz?
Begoña traballou na radio, chegando, coa súa voz, a centos, a miles de oíntes. Era coma unha súper heroína da VOZ defendendo sempre aos que máis o necesitaban.
A VOZ de Begoña soaba en galego porque, para ela, o galego era un dos seus maiores tesouros. Grazas á nosa lingua, Begoña podía describir o universo e defender as causas máis fermosas.
Mais Begoña estaba destinada a algo máis que ser unha xornalista ou unha VOZ da radio. Ela soñaba con facer soar a voz doutras moitas mulleres, mulleres que ninguén escoitara.
E Begoña púxose a escribir as historias de mulleres antigas, mulleres ás que calaran os vellosescritos, mulleres silenciadas. Mulleres que nunca tiveron a oportunidade de ter unha VOZ.
E sendo a VOZ das mulleres, Begoña Caamaño converteuse nunha grande escritora, a escritora da voz de:
Morgana, muller intelixente e sabia que se enfrontaba ao intrigante meigo Merlín.
Circe, unha deusa meiga, forte e poderosa.
Penélope, a muller valente que desafiou a todos para conservar intacta a súa lealdade.
E así remata esta historia sobre Begoña Caamaño. Pero que saibades, nenas e nenos, que non remata a historia da súa voz, a VOZ de Begoña Caamaño quedará, para sempre, na nosa memoria. Memoria que hoxe recupera O DÍA DAS LETRAS GALEGAS.
Fin
Comezar de novo