é o predicado da cláusula
o verbo
É a categoría gramatical que expresa acción
PRESENTACIón
PRESiona comezar
a morfoloxía verbal
os constituíntes do verbo
Lembra que a raíz é a que porta o significado léxico. Grazas a ela clasificamos os verbos en regulares e irregulares (cando varía a raíz). A vogal temática nos aporta información sobre as conxugacións: -a- (1ª conx.), -e-(2ª conx.), -i- (3ª conx.). Pola súa banda o sufixo modo-temporal alude ao modo indicativo, subxuntivo, imperativo e o tempo ao presente, pasado e futuro. Por último, o sufixo número-persoal ao singular ou plural e á persoa na que se conxuga o verbo: 1ª, 2ª ou 3ª.
Os tempos do verbo no modo indicativo
Os tempos do verbo no modo subxuntivo
O tempo do verbo no modo imperativo
AS FORMAS NON PERSOAIS
O infinitivo conxugado
Cando empregalo?
Cando non o empregamos?
Empregaremos o infinitivo conxugando sempre e cando:a) O infinitivo teña un suxeito diferente ao do verbo principal. b) O suxeito sendo distinto ao do verbo principal non está expreso e cómpre marcalo para evirar a ambigüidade. c) En construcións reflexivas e con verbos pronominais.
Non o empregaremos:a)Cando é perífrase verbal. b) Cando vai rexidos por un verbo modal: querer, deber e poder. c) Cando o infinitivo depende dun verbo causativo: mandar, deixar, facer, permitir... d) Con verbos de movemento en construcións que expresan un valor de finalidade.
Lembra:
O modo indicativo
As formas impersoais
o modo subxuntivo
o modo imperativo
Expresa accións
Expresa desexo e posibilidade
Son o infinitivo, o xerundio e o participio.
Expresa unha orde
Lembra tamén
Que temos verbos que presentan tamén alternancias no radical, como acontece no caso dalgúns verbos da 3ª conxugación como servir, sentir, durmir e fuxir cuxas alternancias -i/-e e -u/-o respectivamente se dan 2ª, 3ª persoas do singular e na 3 persoa do plural, pero só no presente de indicativo:Eu sirvo, ti serves, el serve, nós servimos,vós servides, eles serven. Eu fuxo, ti foxes, el foxe, nós fuximos, vós fuxides, eles foxen.
Que os verbos irregulares son aqueles nos que modificamos a súa raíz. É o caso de verbos como haber, ser, ter, ir, vir, ver, traer, saber, poder, facer, estar....E tamén lembra que o radical varía nos tempos do pasado. Eu hei (presente de indicativo), pero eu houben (pretérito de indicativo), ti houberas (antepretérito de indicativo), el houbese (pretériro de subxuntivo), nós houbermos (futuro de subxuntivo)...
Fin!
E arestora...a conxugar!
Solucións
O verbo 1º ESO
alicia.vazquez
Created on March 8, 2026
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Witchcraft Presentation
View
Sketchbook Presentation
View
Vaporwave presentation
View
Animated Sketch Presentation
View
Pechakucha Presentation
View
Decades Presentation
View
Color and Shapes Presentation
Explore all templates
Transcript
é o predicado da cláusula
o verbo
É a categoría gramatical que expresa acción
PRESENTACIón
PRESiona comezar
a morfoloxía verbal
os constituíntes do verbo
Lembra que a raíz é a que porta o significado léxico. Grazas a ela clasificamos os verbos en regulares e irregulares (cando varía a raíz). A vogal temática nos aporta información sobre as conxugacións: -a- (1ª conx.), -e-(2ª conx.), -i- (3ª conx.). Pola súa banda o sufixo modo-temporal alude ao modo indicativo, subxuntivo, imperativo e o tempo ao presente, pasado e futuro. Por último, o sufixo número-persoal ao singular ou plural e á persoa na que se conxuga o verbo: 1ª, 2ª ou 3ª.
Os tempos do verbo no modo indicativo
Os tempos do verbo no modo subxuntivo
O tempo do verbo no modo imperativo
AS FORMAS NON PERSOAIS
O infinitivo conxugado
Cando empregalo?
Cando non o empregamos?
Empregaremos o infinitivo conxugando sempre e cando:a) O infinitivo teña un suxeito diferente ao do verbo principal. b) O suxeito sendo distinto ao do verbo principal non está expreso e cómpre marcalo para evirar a ambigüidade. c) En construcións reflexivas e con verbos pronominais.
Non o empregaremos:a)Cando é perífrase verbal. b) Cando vai rexidos por un verbo modal: querer, deber e poder. c) Cando o infinitivo depende dun verbo causativo: mandar, deixar, facer, permitir... d) Con verbos de movemento en construcións que expresan un valor de finalidade.
Lembra:
O modo indicativo
As formas impersoais
o modo subxuntivo
o modo imperativo
Expresa accións
Expresa desexo e posibilidade
Son o infinitivo, o xerundio e o participio.
Expresa unha orde
Lembra tamén
Que temos verbos que presentan tamén alternancias no radical, como acontece no caso dalgúns verbos da 3ª conxugación como servir, sentir, durmir e fuxir cuxas alternancias -i/-e e -u/-o respectivamente se dan 2ª, 3ª persoas do singular e na 3 persoa do plural, pero só no presente de indicativo:Eu sirvo, ti serves, el serve, nós servimos,vós servides, eles serven. Eu fuxo, ti foxes, el foxe, nós fuximos, vós fuxides, eles foxen.
Que os verbos irregulares son aqueles nos que modificamos a súa raíz. É o caso de verbos como haber, ser, ter, ir, vir, ver, traer, saber, poder, facer, estar....E tamén lembra que o radical varía nos tempos do pasado. Eu hei (presente de indicativo), pero eu houben (pretérito de indicativo), ti houberas (antepretérito de indicativo), el houbese (pretériro de subxuntivo), nós houbermos (futuro de subxuntivo)...
Fin!
E arestora...a conxugar!
Solucións