7.38 wyd. Jedność e

Prawdziwe oblicze Jezusa.

Święta Weronika

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Na dzisiejszej katechezie spotkamy osoby, które zauważając cierpienie i problemy innych ludzi, śpieszą z pomocą. Aby to spotkanie nas ubogaciło, poprośmy Ducha Świętego o Jego światło. „Duchu Święty, który oświecasz serca i umysły”.

Zwykły Bohater

„Zwykły Bohater” to akcja prowadzona w latach 2011–2014, dzięki której Polacy mogli poznać ludzi spontanicznie pomagających innym. Osoby, które za chwilę poznamy, zostały zgłoszone przez tych, którym udzieliły pomocy. Będziecie pracować w grupach. Waszym zadaniem jest zapoznać się tekstami i przygotować krótką charakterystykę postaci.

grupa 2

grupa 4

grupa 5

grupa 3

grupa 1

02

ROZWAŻAMI ZDOBYWAM

Pomagać ze względu na Jezusa

czytanie Pisma Świętego (Mk 9,41)

Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

Pomagać ze względu na Jezusa

ćwiczenia zad. 1. str. 78.

Jedna wśród tłumu

– Kto jest w centrum obrazu? – W jakiej tonacji kolorystycznej jest obraz? – Która część obrazu jest najjaśniejsza? – Co wyraża twarz Weroniki? – Co wyraża twarz Jezusa? – Jakich słów można użyć, by oddać nastrój przedstawionego wydarzenia?

Jedna wśród tłumu

ćwiczenia zad. 2. str. 78.

Postawa Weroniki

O Weronice dowiadujemy się z tradycji. Informacja o niej pojawiła się w IV wieku. Mówi ona o kobiecie z Jerozolimy, która wyszła na ulicę, by zobaczyć Jezusa niosącego krzyż. Wzruszona cierpieniem Jezusa, przecisnęła się przez tłum i żołnierzy, by otrzeć Mu twarz z potu i krwi. Za tak odważny czyn otrzymała od Jezusa Jego twarz odbitą na chuście. Postać Weroniki została utrwalona w VI stacji nabożeństwa drogi krzyżowej – „Weronika ociera twarz Jezusowi”.

Na kolejnym slajdzie przeczytamy z podziałem na role wywiad ze św. Weroniką.

Postawa Weroniki

Postawa Weroniki

ćwiczenia zad. 3. str. 78.

03

Zostaję ubogacony i działam

Moja „chusta”

– Czego uczy nas Weronika? – W jaki sposób należy pomagać? – Jakie przykłady pomocy udzielonej podobnie jak Weronika możecie podać? – Co będzie naszą nagrodą?

Moja „chusta”

ćwiczenia zad. 4. str. 79.

Chcę pomagać jak Weronika

Spróbujcie się wyciszyć i pomyślcie. – Kto ze znanych ci osób potrzebuje pomocy? – Czy masz odwagę udzielić pomocy, nawet wbrew niesprzyjającej opinii otoczenia? – Dlaczego należy pomagać delikatnie i taktownie? – Dlaczego nie należy oczekiwać nagrody za pomoc?

Chcę pomagać jak Weronika

Spójrzcie jeszcze raz na obraz przedstawiający Weronikę ocierającą twarz Jezusa. a) Napisz w imieniu Weroniki 3-4 zdania o tym, co obraz przedstawia. b) Napisz 3-4 zdania w imieniu Maryi o tym, co zrobiła Weronika. c) Nadaj swój tytuł dla tego obrazu. d) Zamknij oczy i pomyśl, co z niego zapamiętałeś. Co najbardziej przykuło Twoją uwagę? Napisz to. e) Pomyśl, co chciałbyś zmienić w tym obrazie, gdyby można było namalować go jeszcze raz.

Oblicze Jezusa

O Przenajświętsze Oblicze Jezusa, zasłoń nas, /x2gdy modlę się, wpatrując się w Twą twarz, dotykasz mnie jasnością Twoich chwał. Przy Tobie chcę na wieki być, w miłości Twojej trwać. Panie, proszę spraw, bym w Obliczu Twoim schronienie zawsze miał.

kliknij w ikonkę, by włączyć dźwięk

Zapis do zeszytu

Weronika uczy nas, że należy pomagać delikatnie, odważnie i bezinteresownie. Za każdy gest bezinteresownej dobroci Pan Jezus obdarza swoim obliczem w naszych sercach.

04

Ćwiczenia

Sprawdź swoją wiedzę!

05

zadanie modlitwa

Zadanie

1. Narysuj w zeszycie chustę Weroniki. 2. Napisz w imieniu Jezusa 3-4 zdania o tym, co zrobiła dla Niego Weronika. 3. W wieczornej modlitwie poproś Pana Jezusa o odwagę niesienia pomocy potrzebującym.

Modlitwa końcowa

O Przenajświętsze Oblicze Jezusa, zasłoń nas, /x2gdy modlę się, wpatrując się w Twą twarz, dotykasz mnie jasnością Twoich chwał. Przy Tobie chcę na wieki być, w miłości Twojej trwać. Panie, proszę spraw, bym w Obliczu Twoim schronienie zawsze miał.

kliknij w ikonkę, by włączyć dźwięk

Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela

przygotowanie prezentacji

ekatecheta.pl

2026

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

Canva

bank zdjęć własnych wydawnictwa

Grupa 2 Grzegorz. Gdy dowiedział się, że dzieci jego kolegi cierpią na porażenie mózgowe i wymagają rehabilitacji, postanowił w ramach pracy magisterskiej skonstruować robota, który pomoże im chodzić. Aby dokończyć konstrukcję robota, wziął kredyt z banku, a następnie podarował chłopcom urządzenie za darmo. Pomimo sporego zainteresowania tym dokonaniem pan Grzegorz nie otrzymał żadnej pomocy finansowej i wciąż spłaca kredyt. Rozpoczął też konstrukcję kolejnego robota, który ma jeszcze bardziej pomóc chorym chłopcom. Dzięki jego inicjatywie i pracy dzieci osiągają wyraźne postępy w rehabilitacji.

Gdybyśmy narysowali cztery linie przez obraz – dwie po przekątnej oraz pośrodku pionową i poziomą to zobaczylibyśmy w centrum twarz Jezusa. On jest tu najważniejszą postacią. Światło pada na Jego twarz i postać Weroniki. Cały obraz ukazuje smutek i cierpienie.

– Co łączy wszystkie te osoby? – W jaki sposób pomagały?

Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. (Mk 9,41)

Grupa 3 Marcin. W małej miejscowości, jaką jest Żabi Róg, pan Marcin postanowił zrobić jak najwięcej dla miejscowych dzieci. Chciał pomagać im w rozwijaniu pasji i sprawić, by uwierzyły w swoje możliwości. Zaangażował się więc w rozpropagowanie unihokeja. Aby jak najwięcej dzieci ze środowiska mogło trenować, pan Marcin zaciągnął kredyt na zakup busa. Po zajęciach szkolnych dowoził nim na treningi dzieci, których rodzin nie było na to stać. Dzięki swojemu uporowi zebrał finanse, które pozwoliły na wyjazd dziewcząt na Szkolne Mistrzostwa Świata, podczas których zdobyły złoty medal.

Jezus szedł na miejsce skazania, z trudem niosąc krzyż. Był bardzo słaby i pokaleczony po biczowaniu. Nie skarżył się i nie prosił o pomoc. Weronika dostrzegła jednak, że potrzebuje ulgi w cierpieniu fizycznym i choć odrobiny współczucia. Ocierając twarz Jezusa, pokazała, że jest przy Nim i chce Mu pomóc. Wrażliwość na potrzeby innych, współczucie, delikatność oraz odwaga zostały nagrodzone. Weronika otrzymała od Zbawiciela odbicie Jego twarzy.

Ci, którzy pomagają ze względu na Jezusa, otrzymają od Niego nagrodę. Pomoc głodnemu i spragnionemu jest najprostszym czynem miłości wobec potrzebujących. Pomocą cierpiącemu Jezusowi zasłynęła święta Weronika.

Grupa 5 Paweł. Gdy na jeziorze Dargin gwałtowna nawałnica przewróciła jacht, pan Paweł wypatrzył przez lornetkę trzymających się rozpaczliwie kadłuba, miotanych falami ludzi. Nie zawahał się ani chwili. Mimo szalejącej burzy i wysokich fal wypłynął motorówką, by ratować rozbitków. Wciągając ich do łodzi, dowiedział się, że pod pokładem przewróconego jachtu są jeszcze dwie kobiety, które same nie mogą się stamtąd wydostać. Wrócił więc na brzeg, zebrał sprzęt do nurkowania i ponownie popłynął do jachtu. Przez plątaninę lin i żagli dotarł do Kasi i Danusi – podał im aparat tlenowy, a następnie pomógł obu dziewczynom wypłynąć na powierzchnię.

(oprac. na podst.: zwyklybohater.pl)

Weronika uczy nas, że należy pomagać odważnie, delikatnie, dyskretnie, nie oczekując nagrody, nie oglądając się na opinie innych. Każdy z nas ma taką chustę Weroniki. Są nią zdolności, którymi zostaliśmy obdarzeni przez Boga. Może niektórym z nas się wydaje, że nie otrzymał żadnych, bo nie potrafi pięknie malować, śpiewać, w sporcie też mu nie idzie, ale każdy otrzymał czas oraz wolność działania. To jest właśnie nasza chusta, którą możemy służyć innym ludziom. Ważne, by nie nosić jej w kieszeni poskładanej, ale bezużytecznej. Tak robimy, gdy podejmując jakieś działanie, zastanawiamy się, co z tego będziemy mieli i rezygnujemy z działania, gdy nie jesteśmy pewni, czy się opłaci. Tylko wtedy, gdy bezinteresownie pomożemy innym, w naszych sercach, jak na chuście Weroniki, pojawi się prawdziwe oblicze Zbawiciela. Będzie nim szczęście i radość z powodu uczynionego dobra, szczęście osób, którym udzieliliśmy pomocy. Dla osób patrzących z boku, może niechętnie i wrogo nastawionych, będzie to przykład realizowania miłości bliźniego.

(oprac. na podst.: Ks. M. Pietruszka, Kazania pasyjne…)

Grupa 4 Agnieszka. Pewien mężczyzna, nie będąc w stanie zapanować nad samochodem, zatrzymał się obok przystanku. Pomimo ewidentnie złego stanu zdrowia tego mężczyzny nikt oprócz Agnieszki nie zdecydował się na udzielenie mu pomocy. Kobieta natychmiast wezwała pogotowie, a potem zabezpieczyła jego dokumenty i samochód mężczyzny. Jak się później okazało, mężczyzna miał napadowe migotanie przedsionków. Przeżył dzięki szybkiej reakcji Agnieszki.

– O jakiej pomocy mówi Jezus? – Czego symbolem może być kubek wody? – Jaką nagrodę otrzymają ci, którzy pomogą spragnionym i głodnym?

Grupa 1 Paweł. Jedynym ratunkiem dla chorej na rzadką i nieuleczalną chorobę płuc przyjaciółki żony Pawła był przeszczep płuc. Pan Paweł zorganizował akcję „Pomoc dla Renaty” i pomógł w zbiórce pieniędzy, ale na tym nie poprzestał. Udało mu się również nieodpłatnie wydrukować plakaty i założyć stronę internetową informującą o akcji. Dzięki niemu możliwy był też transport specjalistyczną karetką z tlenem do kliniki w Austrii, a także pomoc chorej kobiecie po przeszczepie.

Wszyscy zareagowali na potrzeby różnych osób, znanych i nieznanych im. Udzielili pomocy, nie oglądając się na innych i nie oczekując przy tym rozgłosu ani nagrody. Poznaliśmy ich, dzięki wdzięczności osób, którym pośpieszyli z pomocą. Dziś spotkamy się z bohaterką, która pomogła Jezusowi w bardzo trudnym dla Niego czasie.