Ploteczki z Trójeczki nr 32 grudzień 2025

PLOTECZKI Z TRÓJECZKI

Gazetka nr 32grudzień 2025

Adres do kontaktu: ploteczkisp3@gmail.com

W tym numerze:

1. Historia Świętego Mikołaja.

2. Nie tylko św. Mikołaj przynosi prezenty.

3. Kto przynosi prezenty w innych krajach?

4. Polskie tradycje bożonarodzeniowe.

5. Tradycje swiąteczne w innych krajach.

6. Świąteczne przepisy.

7. Polskie kolędy i pastorałki.

8. Świąteczny maraton filmowy.

Historia Świętego Mikołaja.

Dziś Mikołaj to sympatyczny staruszek, koniecznie z długą brodą i zaokrąglonym brzuchem, w czerwonym stroju i czapce z pomponem. Mieszka w Laponii lub na biegunie północnym. W okresie Świąt Bożego Narodzenia rozwozi dzieciom prezenty saniami ciągniętymi przez zaprzęg reniferów. Postać Mikołaja wywołuje uśmiech na twarzy dzieci, daje im wiele radości w czasie oczekiwania na narodziny Jezusa. A czy wiecie, kim Mikołaj był naprawdę? Oto krótka historia, którą w mikołajkowy wieczór warto przybliżyć dzieciom.

Imię Mikołaj pochodzi z greki i składa się z dwóch części: nike – „zwyciężać” i laos – „lud”. Święty Mikołaj, biskup Miry Licyjskiej, ze względu na przypisywane mu legendą uczynki został pierwowzorem postaci rozdającej prezenty dzieciom. Wszystko działo się w III i IV w. n. e. na terenie dzisiejszej Turcji (dawniej Patarze). Mikołaj odziedziczył majątek po rodzicach. Był jedynakiem. Mógł żyć w luksusie, ale wolał pomóc biednym i potrzebującym i to właśnie im rozdał swoje bogactwa. Jakie prezenty dostawały od niego dzieci? Najczęściej obdarowywano je chlebem, orzechami, pieniędzmi na słodycze i książkami, krzyżykami, świętymi obrazkami, tabliczkami, ptaszkami w klatce lub… rózgą. Był człowiekiem dobrym, pobożnym, miłosiernym, dlatego mieszkańcy Miry wybrali go na swojego biskupa.

Postać św. Mikołaja uwieczniło wielu malarzy i rzeźbiarzy. Wśród nich wypada wymienić Agnolo Gaddiego, Arnolda Dreyrsa, Jana da Crema, G. B. Tiepolo czy Tycjana. Najstarszy wizerunek św. Mikołaja (z VI w.) można oglądać w jednym z kościołów Beyrutu. W Polsce obecnie jest ponad 300 kościołów i katedr pod wezwaniem św. Mikołaja z Miry (najbardziej okazałe są kościoły w Gdańsku i Elblągu oraz katedry w Elblągu, Kaliszu i Bielsku-Białej). Natomiast największe polskie sanktuarium ku czci tego świętego mieści się w Pierśćcu koło Skoczowa na Śląsku Cieszyńskim. Pierwszą poświęconą mu kaplicę zbudowano tam już w XIV w. Szczególną czcią otaczana jest cudowna figura św. Mikołaja, przy której wierni od lat wypraszają łaski zdrowia dla siebie i bliskich.

Podania i legendy opiewają sławą i chwałą Mikołaja, opisując jego dobre uczynki. Zasłynął jako cudotwórca, ratując żeglarzy i miasto od głodu. Odwagą i sprawiedliwością wykazał się ratując od śmierci niesłusznie skazanych urzędników cesarskich. Zmarł w podeszłym wieku, 6 grudnia w połowie IV wieku n. e. (między rokiem 345 a 352). Jego relikwie od XI wieku po dzień dzisiejszy znajdują się we włoskim mieście Bari. Postać Mikołaja to jedna z najbarwniejszych postaci hagiograficznych. Z czasem łódeczki zastąpiły buty i skarpety, lub – w regionach protestanckich – adwentowe talerze z darami.

Nie tylko św. Mikołaj przynosi prezenty.

Czy wiesz, że w efekcie historycznych podziałów zaborowych oraz lokalnych tradycji religijnych w Polsce występuje największe zróżnicowanie?W zależności od regionu, w którym się znajdziemy ludzie wierzą, że prezenty przynosi ... nie tytlko św. Mikołaj.

W Wielkopolsce, na Kaszubach, Kujawach oraz Pomorzu Zachodnim prezenty przynosi GWIAZDROR. Wywodzi się on z dawnych grup kolędników noszących gwiazdę. Ma bardziej surowy charakter niż Mikołaj, ponieważ w przeszłości odpytywał dzieci z pacierza i czasami miał ze sobą rózgę.

Na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie ludzie uważają, że prezenty przynosi GWIAZDKA - podobnie jak Gwiazdor, związana jest z gwiazdą betlejemską i grupami kolędniczymi.

W Małopolsce, na Podkarpaciu i Śląsku Cieszyńskim prezenty przynosi ANIOŁEK - postać subtelna, symbolizująca dobroć i niewidzialnego wysłannika niebios, często związana z tradycją religijną.

Na Kresach Wschodnich prezenty dostarcza DZIADEK MRÓZ - postać wywodząca się z folkloru słowiańskiego, na terenach Polski wschodniej bywa postrzegana jako tradycja ze Wschodu. Towarzyszy mu wnuczka Śnieżynka.

Na Górnym Śląsku (oraz w rejonach Opolszczyzny) ludzie wierzą, że prezenty przynosi DZIECIĄTKO JEZUS - postać symbolizująca narodzonego Chrystusa. Tradycja ta dotarła do Polski głównie z Czech.

Kto przynosi prezenty w innych krajach?.

- Trzej Królowie w Hiszpanii, Meksyku i innych krajach latynoskich) - przynoszą prezenty 6 stycznia (w Święto Objawienia Pańskiego). Dzieci zostawiają wodę i słodycze dla wielbłądów Królów. - Befana - we Włoszech. Befana to dobroduszna czarownica, która leci na miotle i zostawia prezenty (lub węgiel dla niegrzecznych) w skarpetach. - Joulupukki (Świąteczny Kozioł) - w Finlandii (Laponii). W przeciwieństwie do Mikołaja wchodzącego przez komin, puka do drzwi domów 25 grudnia. - Jultomten (w Szwecji) Ten świąteczny skrzat odwiedza dzieci w wieczór wigilijny (często w towarzystwie krasnala Nisse).

Polskie tradycje i zwyczaje bożonarodzeniowe.

2. Sianko pod obrusem Polską tradycją bożonarodzeniową jest umieszczanie sianka pod obrusem na wigilijnym stole. Sianko to symbol ubóstwa, w jakim przyszedł na świat Jezus. Według tradycji ma to przynieść dobrobyt dla domowników. W niektórych regionach Polski zwyczajem jest wyciąganie źdźbła siana spod obrusa – im dłuższe źdźbło, tym większa pomyślność w kolejnym roku. 3. Dzielenie się opłatkiem Tradycyjnie kolacja Wigilijna zaczyna się od składania sobie życzeń i łamania się opłatkiem. Tradycja nawiązuje do ewangelicznego dzielenia się przez Jezusa chlebem wraz z jego uczniami.

W Polsce jest wiele pięknych zwyczajów, dzięki którym czas Świąt Bożego Narodzenia jest tak wyjątkowy. Najbardziej tradycyjne zwyczaje to:1. Tradycyjne potrawy wigilijne Jednym z najważniejszych elementów obchodzenia Świąt Bożego Narodzenia w Polsce jest kolacja wigilijna. 24 grudnia rodziny zasiadają do uroczystej kolacji, podczas której według tradycji na stole powinno znaleźć się 12 potraw, które symbolizują 12 apostołów. Tradycyjne potrawy to: barszcz z uszkami lub zupa grzybowa, pierogi z kapustą i grzybami, karp, kompot z suszu, kapusta z grochem lub grzybami, makowiec, kutia.

6. Prezenty W wigilię Bożego Narodzenia wielu Polaków obdarowuje się prezentami. W zależności od regionu mówi się, że prezenty w ten dzień przynosi Święty Mikołaj, Gwiazdor, Aniołek, Gwiazdka, Dziadek Mróz lub Dzieciątko - ale to już wiece z poprzedniego artykułu ;) 7. Ubieranie choinki Ubieranie choinki jest tradycją, która przybyła do nas Zachodu. Dawniej Polacy na święta przybijali do drzwi jodłowe gałązki albo podwieszali pod sufitem czubek jodły, świerka lub sosnową gałąź. Z czasem forma się zmieniła, jednak symbolika pozostała taka sama – zielone drzewko oznacza urodzaj, zdrowie i pomyślność w kolejnym roku.

8. Kolędowanie Polskie tradycje świąteczne to także kolędowanie, które dawniej polegało na wędrowaniu od domu do domu w przebraniach. Kolędnicy pozdrawiali gospodarzy, śpiewali i odgrywali różne scenki, a na koniec prosili o datek. 9. Pasterka Tradycyjnie w wielu polskich domach po uroczystej kolacji rodziny zbierają się na uroczystej Mszy Świętej o godzinie 24, czyli Pasterce. W Kościołach w całej Polsce rozbrzmiewają kolędy. W Kościołach w czasie Pasterki pojawia się tradycyjna szopka, która przedstawia Dzieciątko Jezus, Matkę Boską, św. Józefa, Trzech Króli niosących dary, pastuszków i zwierzęta.

CHOINKAJednym ze zwyczajów najbardziej kojarzących się nam ze świętami są choinki. Stawiamy je w domu i przystrajamy, a zapach sosny lub jodły nieodłącznie kojarzy się nam ze świętami. Dziś jednak nawet w przybliżony sposób nie można określić, od kiedy iglaste drzewko stało się symbolem świąt. Wiadomo natomiast, że w wielu różnych kręgach kulturowych i religijnych drzewo, zwłaszcza iglaste, jest symbolem życia, odradzania się i trwania. Z tradycją drzewka świątecznego nieodłącznie były związane ozdoby. Im również nadawano głębszy sens.

W XIX wieku zaczęto na szczycie jodły umieszczać gwiazdę, która przypominała o gwieździe betlejemskiej. W zawieszanych jabłkach dopatrywano się nawiązania do biblijnego owocu z raju, który skusił Adama i Ewę. W papierowych łańcuchach rozpoznawano zniewolenie grzechem. Oświetlenie choinkowe miało wskazywać na Chrystusa, który przyszedł na świat jako "światło na oświecenie pogan", a żywe, zielone drzewo jodłowe miałoby symbolizować Chrystusa - źródło wszelkiego życia. Warto o tym pamiętać strojąc swoje świąteczne drzewko. A ubiera się je dopiero w wieczór wigilijny. Aby jednak zapalić świeczki, trzeba poczekać na pojawienie się na niebie pierwszej gwiazdy.

Były i są różne zwyczaje dotyczące ilości i zawartości potraw wigilijnych. Symbolem wigilii są potrawy z ryby, zwłaszcza karpia. W starożytności ryba symbolizowała Jezusa. Zwyczajowo podaje się także barszcz z uszkami, potem grzyby z kapustą, ryby gotowane lub pieczone, kluski z makiem, kompot z suszonych owoców, itd. Rybą będącą nieodłącznym symbolem wigilii stał się karp. Na ogół przygotowuje się 7, 9 względnie 12 potraw. Przyjęło się pozostawienie wolnego nakrycia przy stole dla ewentualnego gościa. We wschodnich regionach obowiązkowo podaje się kutię (gotowaną pszenicę lub jęczmień z miodem, orzechami i migdałami). Po skończonej wieczerzy śpiewa się kolędy i obdarowuje prezentami.

WIECZERZA WIGILIJNAWigilia jest dniem poprzedzającym Boże Narodzenie. Słowo wigilia pochodzi od łacińskiego vigilare, co znaczy: czuwać, być czujnym. W Kościele od starożytności obchodzono wigilie, czyli czuwano, aby o północy godnie powitać nadejście dnia świątecznego. W wigilię Bożego Narodzenia gromadzimy się w gronie najbliższych, by oczekiwać przyjścia Jezusa. Polska tradycja nakazuje zasiąść do wieczerzy, gdy zabłyśnie pierwsza gwiazdka na niebie. Gwiazdka ta jest symbolem Gwiazdy Betlejemskiej. Na początku wieczerzy wigilijnej odczytuje się fragment Ewangelii mówiący o narodzeniu Jezusa ( Łk 2, 1-20) i zaczyna wieczerzę modlitwą. Następnie wszyscy dzielą się opłatkiem i składają sobie wzajemnie życzenia. Życzenia te nie powinny być gotowymi formułkami, które się wyrecytuje - powinny one płynąć z serca, być szczere i autentyczne, gdyż składamy je najbliższym sobie osobom.

Dzieląc się opłatkiem składamy też sobie głębokie życzenia płynące z serca. Sam opłatek przypomina nam o chlebie - darze Boga. Oby tego chleba nam i naszym bliźnim nigdynie zabrakło. Sam zwyczaj dzielenia się chlebem w postaci opłatka był znany od początków Kościoła. Powstał on w związku ze Mszą św., gdyż kawałki opłatka posyłano tym, którzy nie mogli być na mszy. Dzielono się nimi wyrażając wzajemną miłość, życzliwość, przynależność do tego samego lokalnego kościoła. Nie wiadomo dokładnie, kiedy i w jakich okolicznościach ta tradycja zakorzeniła się w Polsce. Najstarsza wzmianka o tej praktyce w polskich rodzinach pochodzi z końca XVIII wieku. Dzisiaj jest to już wyłącznie polski zwyczaj, jak przypomina nam Cyprian Kamil Norwid: "Jest w moim Kraju zwyczaj, że w dzień wigilijny, Przy wejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie, Ludzie gniazda wspólnego łamią chleb biblijny, Najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie".

OPŁATEK Tradycyjnie spożywanie wieczerzy wigilijnej poprzedza dzielenie się białym opłatkiem, czyli bardzo cienkim, przaśnym (niekwaszonym) chlebem. Ten prosty, jakże ludzki zwyczaj, zawiera w sobie bardzo głęboką symbolikę. Najpierw mówi ona o "byciu razem". Zasiadamy do jednego stołu by świętować przyjście Jezusa, a przecież ludzie poróżnieni i skłóceni ze sobą nie mogą razem świętować. Ta wspólnota stołu domaga się wzajemnego zrozumienia, wybaczenia, tchnie życzliwością. Przełamany biały opłatek to piękny znak, wyrażający miłość i jedność zebranych uczestników Wigilii ze wspólnotą Kościoła. Wyraża on też poświęcenie się i służbę bliźnim. Współcześnie praktykuje się też przesyłanie przełamanego opłatka w liście do najbliższych, z którymi nie możemy się spotkać.

KOLĘDY Kolęda w Polsce oznacza przede wszystkim pieśń religijną, związaną tematycznie z narodzinami Chrystusa. Najstarsza polska kolęda "Zdrów bądź królu anielski" pochodzi z 1424 roku, choć sam termin kolęda utrwalił się dopiero w XVII w. W okresie tym powstawało wiele pastorałek i kolęd. Zrozumiałe jest, że kolędy wypełnione były (i są) tematyką nawiązującą do biblijnych opisów narodzin Chrystusa Pana, zwłaszcza do wydarzeń Nocy Betlejemskiej, pokłonu pasterzy, klimatu groty czy stajenki, w której przyszedł na świat Zbawiciel.

PASTERKA Pasterka to uroczysta msza odprawiana w nocy (najczęściej o północy lub w godzinach wieczornych) z 24 na 25 grudnia, jako druga z liturgicznej uroczystości Bożego Narodzenia . Pasterka upamiętnia oczekiwanie i modlitwę pasterzy zmierzających do Betlejem. W Polsce jest jedną z najważniejszych świątecznych tradycji. Wedle zwyczajów ziemiańskich z XIX wieku po Pasterce kończył się post mięsny.

ILUMINACJE Japońskie ulice wieczorami rozświetlone są nieprawdopodobną ilością iluminacji – tysiące światełek tworzących gwiaździste korytarze, misternie uplecione we wzorzyste ramy i kopuły. W samym Tokio jest kilkadziesiąt miejsc, które w mniej lub bardziej szalony sposób właśnie światłem przypominają o świętach. Te najbardziej oblegane w Tokio to między innymi Midtown Tower w Roppongi, Magic Time Illumination w Hibiya czy Omotesando. Jedną z najczęściej odwiedzanych jest Blue Cave w dzielnicy Shibuya. Rocznie ta jedna iluminacja przyciąga ponad 2 miliony odwiedzających! Długa na 800 metrów aleja pomiędzy parkiem Yoyogi a Shibuyą rozświetlona jest sześciuset tysiącami ledowych żarówek zawieszonych na drzewach.

Tradycje swiąteczne w innych krajach.

Japonia Kiedy kończy się Halloween, zaczyna się Kurisumasu. Dla Japończyków Kurisumasu to tylko jeden dzień – 24 grudnia. A na dodatek nie jest to żadne oficjalne święto – tego dnia normalnie pracują, sklepy otwarte są w standardowych godzinach. 25 i 26 grudnia, czyli w dni, które dla nas są właściwym Bożym Narodzeniem, w Japonii już o Kurisumasu się nie pamięta. Co zatem jest takiego wyjątkowego w świętach obchodzonych przez Japończyków? Boże Narodzenie w Japonii to czterech mocnych zawodników, można wręcz powiedzieć, że czterej królowie. Otóż to: świąteczne iluminacje, dzień zakochanych, smażony kurczak i śmietanowy tort z truskawkami.

SMAŻONY KURCZAK To właśnie smażony kurczak jest kwintesencją Bożego Narodzenia w Japonii. Szczególnie popularny (chociaż nie jedyny) jest ten z KFC – jedzony na miejscu lub zamawiany do domu. Historia niewiarygodnej popularności smażonego kurczaka kentakki jest przykładem na to, jak tworzy się tradycję. Obecnie smażonego kurczaka w ofercie świątecznej ma wiele sieci fast foodów, a nawet supermarketów – zatem nie musi to być danie kupione wyłącznie w KFC. Celem jest kurczak, a nie miejsce jego zakupu. W większości przypadków specjalne świąteczne zestawy Japończycy zamawiają z kilkutygodniowym wyprzedzeniem.

DZIEŃ DLA ZAKOCHANYCH Kurisumasu szczególne znaczenie ma dla młodszych Japończyków. Obchodzą ten dzień tak, jak Walentynki – bo to po prostu Dzień Zakochanych. Dają sobie prezenty, kwiaty, idą do dobrej restauracji, w której stolik rezerwują ze sporym wyprzedzeniem, spacerują, oglądają iluminacje. Tego wieczoru pada wiele deklaracji spędzenia wspólnej przyszłości i wiele par się zaręcza. Natomiast rodziny najczęściej spędzają ten czas w domu, delektując się smażonym kurczakiem. Nierzadko organizuje się także spotkania i imprezy ze znajomymi czy kolegami z pracy.

W poranek Sekukkulu kościół jest wypełniony po brzegi; nawet osoby, które nigdy nie chodzą do kościoła, przychodzą tego dnia. Po nabożeństwie odbywa się wyjątkowa uczta, ponieważ większość Ugandyjczyków nie może sobie pozwolić na taką ucztę na co dzień. Po uczcie większość ludzi lubi zwieńczyć dzień, uczestnicząc w jednym z licznych wydarzeń bożonarodzeniowych w swojej okolicy. Wśród nich znajdują się wydarzenia organizowane przez kościoły, takie jak kolędy i jasełka. Niektórzy mogą też pójść na mecz piłki nożnej.

UGANDA Boże Narodzenie w środkowej Ugandzie nazywa się Sekukkulu, czyli narodziny Jezusa Chrystusa. Świętowanie rozpoczyna się 24 grudnia nabożeństwem „czuwania”. W całym kraju słychać kolędy i bicie dzwonów kościelnych. Kościoły są bogato oświetlone lampkami choinkowymi i wszelkiego rodzaju dekoracjami. Obszary wiejskie, gdzie nie ma prądu, dokładają wszelkich starań, aby to wydarzenie nabrało barw i wyjątkowego charakteru. Tradycyjną potrawą jest matooke (szczególny rodzaj banana, który zbierany jest zielony, a następnie obierany i gotowany na parze lub w liściach bananowca) oraz grillowany kurczak lub mięso.

STANY ZJEDNOCZONE 24 grudnia – Wigilia Bożego Narodzenia W większości stanów USA Wigilia nie jest dniem wolnym od pracy, więc wiele osób normalnie pracuje lub bierze urlop, by móc podróżować i spotkać się z rodziną. Ci, którzy zostawili przygotowania na ostatnią chwilę, dekorują dom, kupują prezenty, a rodziny z dziećmi wieczorem wieszają skarpety przy kominku, czekając na świąteczne niespodzianki.

Tradycje świąteczne w USA - Dekorowanie domów - lampki, wieńce, ozdoby na zewnątrz. - Choinka - często stawiana już na początku grudnia. - Skarpety nad kominkiem - na drobne upominki od Mikołaja. - Kartki świąteczne - wysyłane rodzinie i znajomym. - Christmas Eve - kolacja i przygotowania do świąt. - Christmas Morning - dzieci wcześnie rano otwierają prezenty. - Świąteczne potrawy - indyk, szynka, ziemniaki, ciasta. - Muzyka i kolędy - obecne w domach i mediach przez cały grudzień. - Akcje charytatywne - zbiórki i wolontariat.

25 grudnia – Dzień Bożego Narodzenia Dzień Bożego Narodzenia jest w USA najważniejszym momentem całego okresu świątecznego. Dzieci, pełne emocji, wstają o świcie i biegną otwierać prezenty od Świętego Mikołaja. W niektórych domach główna uroczystość odbywa się podczas kolacji wigilijnej, natomiast w innych największa świąteczna uczta czeka na 25 grudnia.

Świąteczne przepisy.

Przygotowanie 1. Suszone grzyby namoczyć na kilka godzin w zimnej wodzie. 2. Do garnka wlać 1,5 litra wody. Warzywa umyć, obrać i pokroić na kilka części dodać do wywaru. Dodać ziarna ziela, pieprzu i liście laurowe oraz suszone grzyby. Gotować pod przykryciem około 30 minut. Dodać obrane i pokrojone lub podarte buraki. Gotować przez kolejne 30 minut. 3. Po tym czasie wszystkie składniki zupy odcedzić. Do wywaru dodać zakwas i wywar z grzybów oraz doprawić solą i cukrem do smaku. Barszcz podgrzać, nie gotować. 4. Barszcz podawać z uszkami lub pasztecikami.

Tradycyjny barszcz wigilijny Babci Czas przygotowania: 2-3 godziny Liczba porcji: około 1500 ml barszczu Składniki - 1 kg buraków - 1,5 litra bulionu warzywnego (1-2 marchewki, 1 korzeń pietruszki, 1 mały seler, 1 ząbek czosnku, kawałek zielonej części pora) - Ok. 0,5 litra zakwasu z buraków (przepis poniżej) - 30 gramów suszonych grzybów - przyprawy: kilka ziaren ziela angielskiego i czarnego pieprzu, 3 listki laurowe, szczypta soli, łyżeczka majeranku oraz pól łyżeczki cukru.

Przygotowanie 1. Do dużego kamionkowego garnka lub dużego słoja wrzucić obrane i grubo pokrojone w plastry buraki (aby były ciężkie i żeby nie wypływały na wierzch). 2. Pokrojone buraki przełożyć ząbkami czosnku, zielem angielskim, czarnym pieprzem oraz liśćmi laurowymi. 3. Całość zalać przegotowaną i ostudzoną wodą rozmieszaną z solą. 4. Odstawić na ok. 1 tydzień w chłodne i ciemne miejsce. SMACZNEGO!

Tradycyjny zakwas z buraków Czas przygotowania: 30 min + 7 dni oczekiwania Składniki - 1,5 kg buraków, - 2 litry wody, - kilka ząbków czosnku, - 2 łyżki soli, - kilka liści laurowych i kilka ziarenek pieprzu i ziela angielskiego.

Polskie kolędy i pastorałki.

Najpopularniejsze kolędy: 1. "Bóg się rodzi", 2. "Wśród nocnej ciszy", 3. "Dzisiaj w Betlejem", 4. "Lulajże, Jezuniu", 5. "Przybieżeli do Betlejem", 6. "Cicha noc".

Różnica między kolędą a pastorałką leży w charakterzei przeznaczeniu: kolędy to pieśni o charakterze sakralnym, mówiące wprost o narodzinach Chrystusa, śpiewanew kościele (np. Bóg się rodzi), podczas gdy pastorałkito ludowe, wesołe pieśni o lekkim tonie, łączące tematykę religijną z obyczajową i folklorystyczną, często z udziałem pasterzy, śpiewane na świeckich spotkaniach (np. Oj, maluśki, maluśki, Pastuszek bosy).

Najpopularniejsze pastorałki: 1. "Oj, maluśki, maluśki", 2. "Gdy śliczna panna", 3. "Świeć gwiazdeczko, mała świeć", 4. "Pastuszek bosy", 5. "Gore gwiazda Jezusowi", 6. "Skrzypi wóz".

Świąteczny maraton filmowy.

Zapewne każdy z nas widział większość świątecznych filmów :) Jednak wciąż do nich wracamy. Dlaczego? Te produkcje to coś więcej niż rozrywka – to część naszych świątecznych tradycji. Oglądając je, wracamy do beztroskich chwil z dzieciństwa, dzielimy się śmiechem z bliskimi i przypominamy sobie, że święta to czas cudów, przebaczenia i bycia razem.

Redaktorzy gazetki polecają obejrzeć: 1. "Kevin sam w domu", 2. "Grinch: Świąt nie będzie", 3. "Uwierz w Mikołaja:, 4. "Klaus", 5. "Ekspres polarny", 6. "Opowieść wigilijna", 7. "Cud na 34 ulicy".

Drodzy Czytelnicy! Z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia cała redakcja Gazetki Szkolnej "Ploteczki z Trójeczki" życzy Wam chwil pełnych spokoju, odpoczynku od szkolnych obowiązkówi magicznego czasu spędzonego w gronie najbliższych. Niech ten świąteczny czas naładuje Wasze akumulatory dobrą energią, a pod choinką znajdziecie nie tylko wymarzone prezenty, ale przede wszystkim dużo radości.

Redaktorzy i Opiekunowie Gazetki Szkolnej "P loteczki z Trójeczki"

Redaktorzy gazetki:Bartłomiej Cybul, Marcin Guz, Maja Hołub, Jakub Hołub, Łucja Maksymiuk, Hanna Partyka, Andrzej Semeniuk, Martyna Zozula. Opiekunowie: Józefa Gołębiowska Monika Hołub Anna Kulicka

Jeśli masz jakieś pomysłyi chciałbyś się nimi podzielić > napisz do nas :)

Adres do kontaktu: ploteczkisp3@gmail.com

Wszystkim życzymy Wesołych Świąt!

Do zobaczenia w następnym numerze :)