Phishing. Czy dane w sieci są bezpieczne?
przyrodniczeecho.pl
Po dzisiejszych zajęciach:
- omawiam zagrożenia wynikające z niewłaściwego używania technologii informacyjno-komunikacyjnych,
- omawiam sposoby reagowania w sytuacjach występowania zagrożeń związanych z korzystaniem z Internetu a także wymieniam sposoby uzyskania pomocy specjalistycznej w tym zakresie.
Czy wiesz, że:
- Skąd ta dziwna nazwa? „Phishing” pochodzi od angielskiego słowa fishing (łowienie ryb). Tak jak rybak zarzuca wędkę, tak oszuści „zarzucają” fałszywe wiadomości i czekają, kto się złapie na haczyk.
- Phishing w grach online. Oszuści często polują na dzieci i młodzież – np. podszywają się pod „support” popularnych gier (Minecraft, Fortnite, Roblox) i proszą o dane do konta, obiecując darmowe skiny albo monety w grze.
- Fałszywe nagrody i paczki. Jedne z najczęstszych oszustw to wiadomości typu: „Wygrałeś telefon!” albo „Dopłać 2 zł, aby odebrać paczkę”.
- Pierwszy phishing miał miejsce w latach 90. Oszuści podszywali się wtedy pod firmę America Online (AOL) i wyłudzali hasła do kont.
This page is password protected
Enter the password
Z jakich aplikacji lub gier internetowych korzystacie?” „Czy kiedykolwiek otrzymaliście dziwną wiadomość, np. e‑mail lub SMS?” Pokażę Wam krótką scenkę przedstawiającą sytuację, w której ktoś otrzymuje SMS z prośbą o dopłatę do paczki i niemal klika w link. AJk myślicie co mogło się stać? „Dzisiaj nauczymy się, jak nie dać się oszukać”.
Czym jest phishing? Phishing to oszustwo internetowe. Oszuści próbują nas oszukać, podszywając się pod kogoś innego – np. bank, pocztę, nauczyciela, kolegę. Celem jest zdobycie naszych danych: loginów, haseł, numerów kart, a nawet numeru PESEL czy zdjęć. Nazwa „phishing” pochodzi od słowa „fishing” – czyli „łowienie”. Oszuści dosłownie „łowią” nasze informacje.
Oszuści „zarzucają przynętę” w postaci e‑maili/SMS‑ów, aby nas „złowić”.
Jak to wygląda w praktyce? Możesz dostać e-mail lub SMS z prośbą: „Kliknij w link, żeby odebrać paczkę” albo „Twoje konto jest zablokowane, podaj hasło”.
Mogą to być fałszywe strony internetowe, które wyglądają identycznie jak prawdziwe – np. banku czy sklepu.
Ktoś może napisać na Messengerze czy w innym komunikatorze, udając Twojego znajomego i prosić o pieniądze.
Wiadomość w komunikatorze od „kolegi” z prośbą o kod do gry, SMS z prośbą o dopłatę.
Dlaczego phishing jest groźny? Jeśli podasz swoje dane, oszuści mogą się zalogować na Twoje konto. Mogą ukraść pieniądze z konta bankowego Twoich rodziców. Mogą też przejąć Twoje konto w grze, na Facebooku czy w e-dzienniku. Czasami wystarczy kliknięcie w link, żeby pobrać wirusa na komputer lub telefon.
Czy dane w sieci są bezpieczne? Każde dane, które wpiszesz do internetu, mogą trafić w niepowołane ręce. Nawet jeśli strona wydaje się bezpieczna, zawsze istnieje ryzyko włamania. Dlatego musimy sami chronić swoje dane – bo w sieci 100% bezpieczeństwa nie istnieje.
Jak się chronić przed phishingiem? Zasada ograniczonego zaufania – nie klikaj w podejrzane linki i nie otwieraj dziwnych załączników.
Sprawdzaj adres strony – oszuści często robią literówki, np. zamiast bank.pl jest bannk.pl.
Nie podawaj haseł przez e-mail, SMS ani telefon – żadna prawdziwa instytucja o to nie prosi. Stosuj silne hasła i różne do różnych kont. Włącz weryfikację dwuetapową (kod SMS lub aplikacja).
Zastanów się – czy ktoś naprawdę wysłałby taką wiadomość? Czy paczka, o której piszą, faktycznie jest zamówiona?
Co zrobić, jeśli podejrzewasz phishing? Nie klikaj w link. Pokaż wiadomość rodzicom albo nauczycielowi. Możesz zgłosić podejrzaną stronę lub wiadomość. Jeśli kliknąłeś przez pomyłkę i podałeś dane – natychmiast zmień hasło i powiedz dorosłemu.
This page is password protected
Enter the password
Quiz w grupach „Rozpoznaj phishing”
Uczniowie dzielą się na 3–4‑osobowe grupy. Każda grupa otrzymuje kartki z opisem różnych wiadomości (prawdziwych i phishingowych) i zadanie rozpoznania phishingu. Nauczyciel zadaje pytania:Czy nadawca jest znany? Czy adres wygląda jak prawdziwy?Czy wiadomość zawiera błąd ortograficzny lub brak polskich znaków?Czy prosi o podanie danych lub kliknięcie w link?Czy wywołuje strach („Twoje konto zostanie zablokowane!”) albo zachęca „Wygrałeś nagrodę!”?
Każda grupa odnotowuje swoje odpowiedzi. Po dyskusji nauczyciel omawia wyniki, podkreślając, że banki i urzędy nigdy nie proszą o PESEL lub hasło w e‑mailu.
Wskazówki bezpieczeństwa.
Nauczyciel podsumowuje proste zasady:
- Nigdy nie klikaj w linki z nieznanych źródeł.
- Jeśli coś jest podejrzane, pokaż to rodzicowi lub nauczycielowi.
- Nie podawaj danych osobowych w internecie – nie wpisuj numeru PESEL, adresu czy hasła w ankietach i na podejrzanych stronach.
- Sprawdzaj adres nadawcy – czy nazwa domeny wygląda poprawnie? Czy adres jest dziwny?
- Zwracaj uwagę na błędy – błędna pisownia i presja czasu to sygnały ostrzegawcze.
Warsztacik o hasłach.
Nauczyciel przypomina, że silne hasło to „klucz” do naszych danych. Specjaliści zalecają użycie długiego hasła (12 znaków) z małymi i dużymi literami, cyframi i znakami specjalnymi.
- Hasło nie powinno zawierać nazwisk, dat urodzenia ani prostych sekwencji (1234, QWERTY)
- W parach uczniowie wymyślają fantazyjne hasło z trzech losowych słów lub prostego zdania (np. „KotLubiBicPizza99!”).
Następnie nauczyciel prosi, aby nie zapisywali haseł na kartkach i nie podawali ich nikomu.
„Mapa mojego internetu”:
Uczniowie rysują prostą mapę, zaznaczając, z jakich stron, gier i aplikacji korzystają. Przy każdej z nich dopisują, jakie dane tam udostępniają. Na następnej lekcji uczniowie omówią mapy i zastanowią się, czy wszystkie te informacje są niezbędne i czy mogą stosować pseudonimy zamiast prawdziwych danych.
Podsumowanie:
Nauczyciel pyta uczniów, co zapamiętali. Klasa wspólnie formułuje „Kodeks Bezpiecznego Użytkownika Internetu”, składający się z 3–4 krótkich zasad, które można spisać na tablicy (np. „Nie podaję danych osobowych w internecie”, „ Proszę dorosłych o pomoc, gdy coś mnie niepokoi”, „Nie otwieram dziwnych linków”).
Refleksja: nauczyciel zachęca uczniów, aby zastanowili się, jakie informacje o sobie udostępniają w internecie (np. w grach, mediach społecznościowych). Uczniowie mogą napisać na kartce jedną rzecz, którą chcą poprawić w swoim internetowym zachowaniu. Pytania otwarte: „Co byście zrobili, gdybyście dostali wiadomość z prośbą o przesłanie kodu BLIK?” „Dlaczego długie i skomplikowane hasło chroni nas lepiej?” Nauczyciel wspólnie z uczniami odpowiada na pytania.
28. Phishing. Czy dane w sieci są bezpieczne?
Iza Kleinszmidt
Created on September 27, 2025
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
House Parts Game
View
Historical Facts Game
View
Interactive Onboarding Guide
View
Pixel Challenge
View
Math Calculations
View
Puzzle Game
View
Interactive Bingo
Explore all templates
Transcript
Phishing. Czy dane w sieci są bezpieczne?
przyrodniczeecho.pl
Po dzisiejszych zajęciach:
Czy wiesz, że:
This page is password protected
Enter the password
Z jakich aplikacji lub gier internetowych korzystacie?” „Czy kiedykolwiek otrzymaliście dziwną wiadomość, np. e‑mail lub SMS?” Pokażę Wam krótką scenkę przedstawiającą sytuację, w której ktoś otrzymuje SMS z prośbą o dopłatę do paczki i niemal klika w link. AJk myślicie co mogło się stać? „Dzisiaj nauczymy się, jak nie dać się oszukać”.
Czym jest phishing? Phishing to oszustwo internetowe. Oszuści próbują nas oszukać, podszywając się pod kogoś innego – np. bank, pocztę, nauczyciela, kolegę. Celem jest zdobycie naszych danych: loginów, haseł, numerów kart, a nawet numeru PESEL czy zdjęć. Nazwa „phishing” pochodzi od słowa „fishing” – czyli „łowienie”. Oszuści dosłownie „łowią” nasze informacje.
Oszuści „zarzucają przynętę” w postaci e‑maili/SMS‑ów, aby nas „złowić”.
Jak to wygląda w praktyce? Możesz dostać e-mail lub SMS z prośbą: „Kliknij w link, żeby odebrać paczkę” albo „Twoje konto jest zablokowane, podaj hasło”.
Mogą to być fałszywe strony internetowe, które wyglądają identycznie jak prawdziwe – np. banku czy sklepu.
Ktoś może napisać na Messengerze czy w innym komunikatorze, udając Twojego znajomego i prosić o pieniądze.
Wiadomość w komunikatorze od „kolegi” z prośbą o kod do gry, SMS z prośbą o dopłatę.
Dlaczego phishing jest groźny? Jeśli podasz swoje dane, oszuści mogą się zalogować na Twoje konto. Mogą ukraść pieniądze z konta bankowego Twoich rodziców. Mogą też przejąć Twoje konto w grze, na Facebooku czy w e-dzienniku. Czasami wystarczy kliknięcie w link, żeby pobrać wirusa na komputer lub telefon.
Czy dane w sieci są bezpieczne? Każde dane, które wpiszesz do internetu, mogą trafić w niepowołane ręce. Nawet jeśli strona wydaje się bezpieczna, zawsze istnieje ryzyko włamania. Dlatego musimy sami chronić swoje dane – bo w sieci 100% bezpieczeństwa nie istnieje.
Jak się chronić przed phishingiem? Zasada ograniczonego zaufania – nie klikaj w podejrzane linki i nie otwieraj dziwnych załączników.
Sprawdzaj adres strony – oszuści często robią literówki, np. zamiast bank.pl jest bannk.pl.
Nie podawaj haseł przez e-mail, SMS ani telefon – żadna prawdziwa instytucja o to nie prosi. Stosuj silne hasła i różne do różnych kont. Włącz weryfikację dwuetapową (kod SMS lub aplikacja).
Zastanów się – czy ktoś naprawdę wysłałby taką wiadomość? Czy paczka, o której piszą, faktycznie jest zamówiona?
Co zrobić, jeśli podejrzewasz phishing? Nie klikaj w link. Pokaż wiadomość rodzicom albo nauczycielowi. Możesz zgłosić podejrzaną stronę lub wiadomość. Jeśli kliknąłeś przez pomyłkę i podałeś dane – natychmiast zmień hasło i powiedz dorosłemu.
This page is password protected
Enter the password
Quiz w grupach „Rozpoznaj phishing”
Uczniowie dzielą się na 3–4‑osobowe grupy. Każda grupa otrzymuje kartki z opisem różnych wiadomości (prawdziwych i phishingowych) i zadanie rozpoznania phishingu. Nauczyciel zadaje pytania:Czy nadawca jest znany? Czy adres wygląda jak prawdziwy?Czy wiadomość zawiera błąd ortograficzny lub brak polskich znaków?Czy prosi o podanie danych lub kliknięcie w link?Czy wywołuje strach („Twoje konto zostanie zablokowane!”) albo zachęca „Wygrałeś nagrodę!”?
Każda grupa odnotowuje swoje odpowiedzi. Po dyskusji nauczyciel omawia wyniki, podkreślając, że banki i urzędy nigdy nie proszą o PESEL lub hasło w e‑mailu.
Wskazówki bezpieczeństwa.
Nauczyciel podsumowuje proste zasady:
Warsztacik o hasłach.
Nauczyciel przypomina, że silne hasło to „klucz” do naszych danych. Specjaliści zalecają użycie długiego hasła (12 znaków) z małymi i dużymi literami, cyframi i znakami specjalnymi.
- Hasło nie powinno zawierać nazwisk, dat urodzenia ani prostych sekwencji (1234, QWERTY)
- W parach uczniowie wymyślają fantazyjne hasło z trzech losowych słów lub prostego zdania (np. „KotLubiBicPizza99!”).
Następnie nauczyciel prosi, aby nie zapisywali haseł na kartkach i nie podawali ich nikomu.„Mapa mojego internetu”:
Uczniowie rysują prostą mapę, zaznaczając, z jakich stron, gier i aplikacji korzystają. Przy każdej z nich dopisują, jakie dane tam udostępniają. Na następnej lekcji uczniowie omówią mapy i zastanowią się, czy wszystkie te informacje są niezbędne i czy mogą stosować pseudonimy zamiast prawdziwych danych.
Podsumowanie:
Nauczyciel pyta uczniów, co zapamiętali. Klasa wspólnie formułuje „Kodeks Bezpiecznego Użytkownika Internetu”, składający się z 3–4 krótkich zasad, które można spisać na tablicy (np. „Nie podaję danych osobowych w internecie”, „ Proszę dorosłych o pomoc, gdy coś mnie niepokoi”, „Nie otwieram dziwnych linków”).
Refleksja: nauczyciel zachęca uczniów, aby zastanowili się, jakie informacje o sobie udostępniają w internecie (np. w grach, mediach społecznościowych). Uczniowie mogą napisać na kartce jedną rzecz, którą chcą poprawić w swoim internetowym zachowaniu. Pytania otwarte: „Co byście zrobili, gdybyście dostali wiadomość z prośbą o przesłanie kodu BLIK?” „Dlaczego długie i skomplikowane hasło chroni nas lepiej?” Nauczyciel wspólnie z uczniami odpowiada na pytania.