7.9 wyd. Jedność e

Pewna lokata.

Dar ubogiej wdowy

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Panie Jezu, nasz Nauczycielu, dziękujemy Ci za dar dzisiejszego spotkania. Obdarz nas mądrością, otwórz nasze serca na Twoje słowa i natchnienia. Prosimy Cię o dary potrzebne nam i naszym najbliższym modlitwą, której nauczyłeś swoich uczniów: Ojcze nasz…

Czy jestem szczęśliwy?

Każdy z nas chce być szczęśliwy i szuka szczęścia w różny sposób. Najczęściej upatrujemy go w posiadaniu pieniędzy i dóbr materialnych, które wydają się nam niezbędne do życia. Dlatego wciąż gonimy za kupowaniem coraz to nowszych modnych gadżetów… A jak to jest na świecie? Spróbujemy porównać naszą sytuację z sytuacją innych ludzi. Wyjmijcie teraz małą kartkę i zapiszcie na niej cyfry – od 1 do 6. Organizacje międzynarodowe niosące pomoc ludziom, którzy jej potrzebują, podają, że na świecie, a także w Polsce, wiele osób cierpi z różnych powodów. Zadam wam sześć pytań, a wy napiszcie odpowiedzi na kartce, stawiając przy numerze pytania plus, jeśli możecie udzielić odpowiedzi „tak”, lub minus, jeśli wasza odpowiedź brzmi „nie”.

02

ROZWAŻAMI ZDOBYWAM

Dar składany w świątyni

czytanie Pisma Świętego z podziałem na role (Mk 12,41-44)

Przeczytajmy fragment Pisma Świętego z podziałem na role.

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

Grosz ubogiej wdowy

– Komu przyglądał się Jezus? – Kto zdaniem Pana Jezusa ofiarował najwięcej? – Czego możemy się uczyć od ubogiej wdowy?

Grosz ubogiej wdowy

ćwiczenia zad. 1. str. 20.

Grosz ubogiej wdowy

ćwiczenia zad. 2. str. 20.

Dar skarbem

ćwiczenia zad. 3. str. 20.

Swoim darem wdowa uczy nas, co to znaczy być bezinteresownym, czyli w jaki sposób można ofiarować dar bez liczenia na uznanie i wdzięczność. Jesteście w VII klasie i nikt z was nie zarabia, więc nie możecie składać dużych darów finansowych, ale dar może być nie tylko materialny. Może nim być ofiarowanie czegoś, co jest dla nas szczególnie cenne i ważne. – Co możecie ofiarować innym ludziom?

03

Zostaję ubogacony i działam

Piąte przykazanie kościelne

Do bezinteresowności wzywa nas piąte przykazanie kościelne, które brzmi:

Piąte przykazanie kościelne

ćwiczenia zad. 4. str. 21.

Jak pomagać innym?

Na początku katechezy mówiliśmy o osobach, którym brakuje podstawowych środków do życia. Bóg wybiera nas, byśmy w Jego imieniu zaradzili ich potrzebom. Dziś jesteście ekipą, której zadaniem jest zorganizowanie akcji charytatywnej. Pracując w 4 - osobowych grupach przeanalizujcie, co musicie zrobić, by osiągnąć zamierzony cel. 1. Otrzymać pozwolenie na akcję (od kogo?). 2. Ustalić termin. 3. Przygotować informacje – plakaty, ogłoszenia w Internecie, w gazetce parafialnej itp. 4. Znaleźć osoby, które się włączą do akcji. 5. Zaopatrzyć się w pojemniki do zbierania rzeczy lub pieniędzy i ustalić miejsce ich przechowywania. 6. Ustalić sposób dostarczenia zebranych rzeczy lub pieniędzy potrzebującym. 7. Podsumowanie akcji. Macie na to 10 minut.

propozycje akcji charytatywnych >>>

Jak troszczę się o innych

Spróbujcie się wyciszyć i pomyślcie.

– Jak często dziękuję Bogu, że mam to, co jest potrzebne do życia?– Czyje troski powierzam Bogu?– Kto wokół mnie potrzebuje pomocy?– Co mogę ofiarować innym?– Dlaczego warto pomagać, nie oglądając się na wdzięczność i pochwałę?

Zapis do zeszytu

Piąte przykazanie kościelne „Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła” wzywa nas do troski o potrzeby duchowe i materialne wspólnoty wierzących.

„Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie” (Mk 12,43-44).

04

Ćwiczenia

Sprawdź swoją wiedzę!

05

zadanie modlitwa

Zadanie

1. Zastanów się i wpisz do zeszytu, jakich wartości nie można zdobyć za pieniądze. Uzasadnij swoją odpowiedź. 2. Ułóż rebus do słów: „Uboga wdowa wszystko ma u Boga”. 3. W wieczornej modlitwie opowiedz Bogu o swoich troskach oraz o problemach znanych ci samotnych osób.

Modlitwa końcowa

Panie Jezu, chcę Ci się ufnie powierzyć. Dzięki Tobie doświadczam miłości ze strony najbliższych i mam wszystko, co jest potrzebne do życia. Dziękuję Ci za to. Daj mi wielkie serce i naucz mnie bezinteresownie dzielić się z innymi tym, co mam.

Ufam Tobie,boś Ty wierny,Wszechmocny i miłosierny. Dasz mi grzechów odpuszczenie, Łaskę i wieczne zbawienie.

Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela

przygotowanie prezentacji

ekatecheta.pl

2025

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

Canva

bank zdjęć własnych wydawnictwa

wikipedia

Jezus przyglądał się ludziom wrzucającym pieniądze do świątynnej skarbony. Wielu bogatych wrzucało duże kwoty, ale przyszła uboga wdowa, która wrzuciła tylko dwa pieniążki, czyli jeden grosz. I właśnie ta ofiara według Jezusa zasłużyła na największe uznanie. Będąc bogatym, bardzo łatwo jest dawać kosztowne prezenty i w ogóle być hojnym. Jezus zwrócił jednak uwagę na grosz ubogiej wdowy. Ofiarowała ona w tym jednym groszu całe swoje utrzymanie – całą siebie. Oddając wszystko, „skazała się” na śmierć, ponieważ nie miała już z czego żyć. Był to wyraz ogromnego zaufania Bogu, że On się nią zaopiekuje. Właśnie w związku z ubogą wdową powstało powiedzenie „wdowi grosz”, które oznacza niewielką sumę pieniędzy, ale ofiarowaną z wielką miłością, kosztem wielu wyrzeczeń.

Wszystko, co wymieniliście, jest ubogim groszem, dzięki któremu gromadzimy sobie skarby w niebie – czyli to, z czym staniemy kiedyś przed Panem Bogiem. Tylko to, co ofiarowujemy innym, ma wartość. Nie to jest najważniejsze, czy daje się dużo, czy mało. Nie chodzi o ilość, ale o to, aby dawać z miłości i bez liczenia na rewanż ze strony obdarowanej osoby.

2. Wielu ludzi na świecie ma tylko jeden komplet odzieży. Czy ty masz ubranie na zmianę i czy możesz ubierać się odpowiednio do warunków pogodowych?

Wystarczy kilku ludzi z wielkim sercem, aby zorganizować akcję pomocy potrzebującym. Wymaga to wysiłku, pracy i czasu – ale to jest nasz grosz, który liczy się w niebie.

1. Bardzo wielu ludzi na świecie spożywa jeden posiłek dziennie lub często wcale nie ma co jeść. Czy ty masz wystarczająco dużo pożywienia?

5. Są kraje, gdzie z powodu ubóstwa wiele dzieci nie może uczęszczać do szkoły. Czy ty masz możliwość uczenia się i dobrze ją wykorzystujesz?

6. Dziś w wielu krajach na świecie toczą się wojny, a dzieci często muszą walczyć lub są narażone na różne niebezpieczeństwa. Czy ty żyjesz w kraju, w którym panuje pokój?

4. Wiele dzieci umiera z braku lekarstw, szczepionek i opieki medycznej. Czy ty masz odpowiednią opiekę medyczną, gdy jesteś chory?

3. Wiele osób na świecie ma ograniczony dostęp do wody. Nie posiadają łazienki i ciepłej wody. Czy ty masz w domu wodę ciepłą i zimną?

Akcja charytatywna:

• zbiórka żywności,
• zbiórka odzieży i zabawek dla ubogich rodzin w parafii,
• zbiórka nakrętek na wózek inwalidzki dla chorego chłopca,
• zbiórka książek i materiałów szkolnych dla biednych dzieci na nowy rok szkolny,
• zbiórka makulatury, np. na budowę studni w Sudanie…

Przykazanie to nakazuje nam dbać o wspólnotę Kościoła, czyli ludzi ochrzczonych i wyznających wiarę w Jezusa Chrystusa. W Kościele, podobnie jak w rodzinie, jesteśmy nawzajem za siebie odpowiedzialni. Jeśli w rodzinie pojawi się jakiś problem – wszyscy, nawet najmłodsi – próbują pomóc go rozwiązać. Kościół również boryka się z różnymi problemami, materialnymi i duchowymi, dlatego jesteśmy zobowiązani do pomagania w ich rozwiązaniu. Może ona przybierać różne formy, takie jak modlitwa, zbiórki pieniędzy na rzecz potrzebujących (np. skarbonka wielkopostna, Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom), zbiórki żywności, odzieży i zabawek (akcje organizowane szczególnie przed świętami), troska o świątynię przez ofiary złożone na tacę czy pomoc w jej sprzątaniu i dekorowaniu.

Podsumujcie swoje odpowiedzi. Prawdopodobnie większość z was posiada wszystko, co jest niezbędne do życia, a z powyższych informacji wynika, że wielu ludzi nie ma nawet minimalnych środków, aby przeżyć… Czy to znaczy, że Pan Bóg się o nich nie troszczy? Odpowiedzi na to pytanie udzielił Pan Jezus, gdy obserwował osoby wrzucające datki do świątynnej skarbony.

– Co to jest wspólnota Kościoła? – Dlaczego mamy się o nią troszczyć? – Jakie konkretne potrzeby Kościoła powinny być przedmiotem naszej troski?