7.5 wyd. Jedność e

Życie Jezusa zapisane na kartach Ewangelii

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Dzisiejsze spotkanie rozpoczniemy pieśnią „Jezus daje nam zbawienie”.

Jezus daje nam zbawienie, Jezus daje pokój nam. Jemu składam dziękczynienie, chwałę z serca mego dam. Ref.: Jezus siłą mą, Jezus pieśnią mego życia. Królem wiecznym On, niepojęty w mocy swej. W Nim znalazłem to, czego szukałem do dzisiaj. Sam mi podał dłoń, bym zwyciężał w każdy dzień.

kliknij w ikonkę, by włączyć dźwięk

„Chrystus we fraku”

Posłuchajcie o niezwykłej historii, która wydarzyła się w Moskwie w czasach walki reżimu komunistycznego z chrześcijaństwem. Przebieg wypadków opisał w 1972 r. w jednym z amerykańskich czasopism anonimowy świadek wydarzenia.

kliknij w ikonki, by przeczytać tekst

Geneza Ewangelii

Słowo „ewangelia” wywodzi się z języka greckiego. W sensie świeckim oznaczało nagrodę, jaką otrzymywał ktoś, kto przynosił dobrą wiadomość. W ten sposób nazywano również samą dobrą wiadomość, np. o odniesionym zwycięstwie. Dopiero Nowy Testament sprawił, że słowo „ewangelia” otrzymało szczególne znaczenie. Nazywamy tak Dobrą Nowinę o tym, że królestwo Boże jest blisko, i o zbawieniu dokonanym przez Pana Jezusa. Po Jego śmierci i zmartwychwstaniu uczniowie opowiadali o Jezusie i przekazywali Jego naukę. Święty Marek, który jako pierwszy spisał Ewangelię, zaczął ją tak: „Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego” (Mk 1,1). Potem wyrażenie „ewangelia” stało się nazwą gatunku literackiego i tytułem księgi.

Geneza Ewangelii

Po zmartwychwstaniu Jezusa Jego orędzie przekazywane było ustnie. Z upływem czasu historia Jezusa rozprzestrzeniała się, aż w końcu zdano sobie sprawę, że trzeba ją spisać, by nie utracić jej dla przyszłych pokoleń. Tak powstały Ewangelie – księgi Nowego Testamentu mówiące o Jezusie.

02

ROZWAŻAMI ZDOBYWAM

Cel Ewangelii

czytanie Pisma Świętego (J 20,30-31)

Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

Cel Ewangelii

ćwiczenia zad. 1. str. 12.

Etapy powstawania Ewangelii

Na powstanie Ewangelii złożyły się trzy etapy. Pierwszy z nich to życie i działalność Pana Jezusa, który głosił Dobrą Nowinę. Drugi nastąpił zaraz po Jego śmierci. Był to czas przekazywania Ewangelii przez naocznych świadków, określany tradycją ustną. Około 70 r. rozpoczął się okres redakcji – powstaje Ewangelia według św. Marka i kolejno: według św. Mateusza, według św. Łukasza i według św. Jana, która zostaje zredagowana około roku 100. Etapy powstawania Ewangelii: 1. Życie i działalność Pana Jezusa. 2. Tradycja ustna. 3. Okres redakcji.

Etapy powstawania Ewangelii

ćwiczenia zad. 2. str. 12.

Cztery spojrzenia na życie Jezusa

Autorzy Ewangelii chcieli podzielić się dobrą nowiną o Jezusie Chrystusie, Mesjaszu i Synu Bożym, dzięki któremu możemy być zbawieni. Imiona ewangelistów to Mateusz, Marek, Łukasz i Jan. W Ewangeliach znajdujemy prawdę o Zbawicielu i Jego miłości w czterech ujęciach. Każdy z ewangelistów opisuje te same wydarzenia trochę inaczej. Świadectwa Mateusza, Marka i Łukasza przedstawiają podobne wydarzenia w zbliżonym porządku i dlatego są nazwane Ewangeliami synoptycznymi, czyli podobnymi. Natomiast Jan pisze inaczej. Tak dobiera cuda i przekazuje nauczanie Jezusa, aby pokazać czytelnikom, że są one ważne także dla ich życia.

(oprac. na podst.: M. Beaumont, Co powinieneś wiedzieć o Jezusie)

Cztery spojrzenia na życie Jezusa

ćwiczenia zad. 3. str. 12.

Przeczytajcie tekst i na jego podstawie napiszcie CV poszczególnych Ewangelistów.

grupa 1

grupa 2

grupa 3

grupa 4

kliknij w ikonki, by przeczytać teksty

Ewangeliści i ich symbole

Ewangeliści są oznaczani za pomocą symboli, które pochodzą z Biblii, a dokładniej z Księgi Ezechiela i Apokalipsy.

Ewangeliści i ich symbole

Symbolem św. Mateusza jest uskrzydlona postać człowieka. Rozpoczął on swoją Ewangelię od ziemskiego (ludzkiego) rodowodu Jezusa, podając imiona wszystkich Jego przodków od Starego do Nowego Testamentu.

Ewangeliści i ich symbole

Symbol św. Marka to skrzydlaty lew. Marek na początku swojej Ewangelii opisał działalność Jana Chrzciciela, który głosił przyjście oczekiwanego Mesjasza, a żył na pustyni będącej siedliskiem lwów.

Ewangeliści i ich symbole

Symbolem św. Łukasza jest skrzydlaty wół. Łukasz rozpoczął swoją Ewangelię od zapowiedzi narodzenia Jana Chrzciciela, którą otrzymał jego ojciec Zachariasz, gdy jako kapłan pełnił służbę w świątyni. W świątyni składano Bogu ofiary z wołów i owiec, a wół jest także znakiem kapłańskiej ofiary Starego Testamentu.

Ewangeliści i ich symbole

Symbolem św. Jana jest orzeł. Ewangelia Jana przewyższa treścią pozostałe. Tak jak orzeł wzbija się wysoko i patrzy w słońce, tak Jan w swojej Ewangelii wznosi się ponad ziemską codzienność i zgłębia prawdy Boże.

Ewangeliści i ich symbole

ćwiczenia zad. 4. str. 13.

03

Zostaję ubogacony i działam

Głoszenie Ewangelii

Ewangelia jest aktualna w każdym czasie i miejscu – jest ponadczasowa. Tak jak była aktualna 2000 lat temu, gdy nauczał Jezus, tak samo jest aktualna dzisiaj w naszym życiu. Dlatego warto czytać Ewangelię i wsłuchiwać się w jej słowa.

Głoszenie Ewangelii

– Kto czyta Ewangelię podczas Mszy Świętej? – W jakiej postawie słuchamy Ewangelii? – Dlaczego stoimy, gdy kapłan czyta Ewangelię?

Miejsce Ewangelii w moim życiu

Spróbujcie się wyciszyć, zamknijcie oczy i odpowiedzcie w swoim sumieniu.

– Jak słucham słów Ewangelii w czasie niedzielnej Mszy Świętej? – Czy pamiętam, że Pan Jezus mówi wtedy do mnie? – Jak staram się realizować słowa Jezusa po powrocie do swoich zajęć? – Co mogę zrobić, by odważnie rozmawiać o Jezusie? – Które z moich uczynków pokazują innym, że wierzę w Jezusa?

Chcę poznawać Jezusa i o Nim świadczyć

Pracując samodzielnie spróbujcie dokończyć zdania.

04

Ćwiczenia

Sprawdź swoją wiedzę!

05

zadanie modlitwa

Zadanie

1. Przygotuj plakat reklamujący czytanie Ewangelii, wykorzystując w nim cytat z jednej z nich. 2. Tydzień z Ewangelią: codziennie przez 15 minut czytaj dowolny fragment Ewangelii. 3. Przygotuj prezentację multimedialną na temat wybranego ewangelisty.

Modlitwa końcowa

Jezus daje nam zbawienie, Jezus daje pokój nam. Jemu składam dziękczynienie, chwałę z serca mego dam. Ref.: Jezus siłą mą, Jezus pieśnią mego życia. Królem wiecznym On, niepojęty w mocy swej. W Nim znalazłem to, czego szukałem do dzisiaj. Sam mi podał dłoń, bym zwyciężał w każdy dzień.

kliknij w ikonkę, by włączyć dźwięk

Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela

przygotowanie prezentacji

ekatecheta.pl

2025

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

Canva

bank zdjęć własnych wydawnictwa

wikipedia

Ewangelia to jedyne słowa Pisma Świętego, które podczas Mszy Świętej czyta wyłącznie kapłan lub diakon. Teksty ze Starego Testamentu, Dziejów Apostolskich i Listów może czytać lektor (ministrant lub inna osoba uczestnicząca w Eucharystii). Ewangelii słuchamy w postawie stojącej, aby w ten sposób wyrazić szacunek wobec słów Jezusa. W homilii kapłan wyjaśnia nam znaczenie Ewangelii i podpowiada, jak mamy realizować ją w naszym życiu. Słuchając Ewangelii, powinniśmy otwierać nasze serca na to, co Pan Jezus chce nam powiedzieć, by po powrocie do domu wprowadzać Jego słowa w czyn. Jezus w Ewangelii zachęca nas, abyśmy głosili innym Dobrą Nowinę o zbawieniu. Każdy może rozmawiać o Jezusie i zachęcać do wiary oraz życia zgodnego z Jego nauką. Naśladowaniem Go w codziennym życiu możemy pokazywać, że to jest możliwe.

Ewangelia według św. Jana Najstarsza tradycja przypisuje autorstwo czwartej Ewangelii Janowi, synowi Zebedeusza i Salome. Był on z zawodu rybakiem. Należał najpierw do grona uczniów Jana Chrzciciela, a potem Jezusa. Jest to Ewangelia, która powstała najpóźniej spośród wszystkich czterech. Przyjmuje się, że było to ok. 100 r. po Chr. Jan pisał ją w Efezie. Ewangelista wzywa wszystkich czytelników, aby uwierzyli w Jezusa Chrystusa i zasłużyli sobie w ten sposób na życie wieczne. W swoim dziele Jan ukazuje Jezusa, który czyni cuda. Jezus jest źródłem wody żywej, pokarmem z nieba, światłością świata, zmartwychwstaniem i życiem. Jezus to Słowo – Logos, druga osoba Trójcy Świętej, Słowo, które stało się ciałem.

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego. (J 20,30-31)

– Gdzie i kiedy możemy słuchać Ewangelii? – W jakich miejscach najczęściej słyszymy Ewangelię?

– Co chcieli osiągnąć twórcy sztuki „Chrystus we fraku”? – Jaki skutek wywołały słowa Ewangelii w aktorze? – Jaką reakcję wywołały słowa Ewangelii w widzach? – Dzięki czemu Rostowcew spotkał Boga?

Wszyscy, którzy słuchali błogosławieństw, usłyszeli słowo samego Jezusa. W słowach Ewangelii Rostowcew spotkał samego Boga. Dziś powiemy o Jezusie Chrystusie w przekazie czterech ewangelistów.

„Chrystus we fraku” Wystawienie sztuki Chrystus we fraku w Moskwie miało jeden cel: ośmieszyć tytułowego bohatera za pomocą kpin z Jego Kazania na górze. Dokonać tego miał sam Aleksander Rostowcew, znany moskiewski aktor, odtwórca głównej roli. Chodziło bowiem o to, by wywrzeć możliwie największe wrażenie na widzach. Nadszedł dzień premiery. Początkowo wszystko szło zgodnie z planem. W drugim akcie Rostowcew wszedł na scenę z Biblią w ręku, aby odczytać treść dwóch pierwszych błogosławieństw, a następnie za pomocą błazeńskich wygłupów wywołać śmiech na widowni. Zabrzmiały słowa Ewangelii według św. Mateusza: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię”. W tym momencie Rostowcew miał krzyknąć: A mnie wystarcza frak i cylinder! Ale nic takiego się nie stało… Na sali wciąż rozlegał się jego miarowy głos: „Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości…, błogosławieni miłosierni…” Rostowcew uparcie czytał dalej, aż w pewnym momencie umilkł wzruszony. Przerażony reżyser zupełnie stracił głowę, a widzowie wstrzymali oddech. Wszystkie oczy utkwione były w aktora, który chwilę jeszcze stał w milczeniu, coś rozważał, przeżywał, dokonywała się w nim jakaś tajemnicza przemiana. Następnie zwrócił twarz w stronę widowni i kontynuował: „Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was… Cieszcie się i radujcie, bo wasza nagroda wielka jest w niebie…”

Rostowcew mówił jakby w duchowym uniesieniu. Boże słowo z mocą przeniknęło do jego serca, a teraz przenikało do serc słuchaczy. Wszystkim zdawało się, że sam Jezus do nich przemawia. „Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” – powiedział już nieco ciszej. Po tych słowach schylił głowę i zamknął księgę. Następnie przeżegnał się i wyszeptał słowa Dobrego Łotra: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa!”. Słowo Boże, które miało być wyśmiane i sponiewierane, przemieniło aktora, który miał tego dokonać. Przemieniło do tego stopnia, że dla Jezusa w jednej chwili porzucił sławę i zaszczyty oraz poświęcił swoje życie, wybierając drogę męczeństwa. Po spektaklu bowiem Rostowcew zniknął bez śladu, tak jak wielu innych, którzy odważyli się sprzeciwić komunistycznej władzy. Bóg dotknął duszy Rostowcewa i okazał mu miłosierdzie. Słowo Boże przemieniło też wszystkich obecnych na sali. Głęboko poruszeni w ciszy opuścili teatr. Sztuki więcej nie wystawiono.

(oprac. na podst.: Moc Bożego słowa, adonai.pl)

– Co zostało zapisane w Ewangelii? – Co jest celem Ewangelii?

Ewangelia według św. Mateusza Tradycja wczesnochrześcijańska przypisuje autorstwo pierwszej Ewangelii Mateuszowi, jednemu z dwunastu apostołów. Zanim Mateusz został apostołem, był poborcą podatkowym, czyli celnikiem. Ewangelia według św. Mateusza powstała między 80 a 90 r. po Chr. na terenie dawnej Syrii. Była pierwotnie zredagowana po aramejsku. Oryginał aramejski musiał jednak zaginąć dość wcześnie, ponieważ od II wieku po Chr. znany był tylko jego grecki przekład. Mateusz pisał Ewangelię z myślą o chrześcijanach nawróconych z religii żydowskiej. Zakładał, że czytelnicy znają zwyczaje żydowskie, dlatego nie wyjaśniał ich znaczenia, np. na czym polegało zajmowanie pierwszych miejsc na uczcie przez faryzeuszy (Mt 23,6n). Ewangelista pokazuje nam, że w życiu, czynach i nauce Jezusa urzeczywistniły się wszystkie proroctwa mesjańskie Starego Testamentu. Mateusz wskazuje, że Kościół założony przez Jezusa to prawdziwe królestwo mesjańskie, a Jezus jest Mesjaszem.

Ewangelia to więcej niż tylko biografia Jezusa, dlatego nie jest podobna do podręcznika czy dokumentu archiwalnego. Nie znajdziemy w niej informacji typowych dla biografii: dotyczących wyglądu Jezusa, wychowania, wykształcenia, wykonywanej pracy. Autorom ksiąg przyświecał inny cel. Ewangeliści przedstawiają informacje o Jezusie w świetle wiary. Ewangelia to Dobra Nowina, którą Jezus przyniósł światu, uwalniając ludzi od grzechu przez swoją śmierć i zmartwychwstanie.

Ewangelia według św. Łukasza Autorem trzeciej Ewangelii jest, według najstarszej tradycji, św. Łukasz, lekarz z zawodu, uczeń i towarzysz wypraw misyjnych apostoła Pawła. Wprawdzie św. Łukasz poświęca swe dzieło dostojnemu Teofilowi, lecz w rzeczywistości pisze je dla wszystkich chrześcijan nawróconych z pogaństwa. Dlatego właśnie opuszcza w swej Ewangelii to wszystko, co było zrozumiałe tylko dla Żydów lub szczególnie przykre dla pogan. Ewangelia powstała poza Palestyną, prawdopodobnie w Rzymie, między 80 a 90 rokiem po Chrystusie. Autor trzeciej Ewangelii zapowiada, że wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże. Ukazuje Jezusa jako Zbawcę wszystkich ludzi, pełnego dobroci, często modlącego się i darzącego szczególną miłością biednych. Na pierwszy plan wysuwa temat męki i zmartwychwstania Jezusa – Jezus jest Zbawicielem. Ewangelia według św. Łukasza jest przede wszystkim historią zbawienia opowiadaną po to, żeby chrześcijanie nawróceni z pogaństwa utwierdzili się w wierze.

W pewnym XIV-wiecznym ewangeliarzu zostało zapisane zdanie: „Te cztery zwierzęta są symbolami Chrystusa: jest człowiekiem, bo się urodził, wołem, bo umarł złożony w ofierze, lwem, bo powstał, a orłem, bo wzniósł się do nieba”. Natomiast w starożytnej Lidii znaleziono następujący tekst o Chrystusie: „Jak człowiek cierpiał, jak lew zwyciężył, jak orzeł wzleciał, jak wół został zabity na ofiarę”. Dzięki czterem ewangelistom poznajemy historię Jezusa z Nazaretu, Jego naukę o miłości Boga oraz Jego czyny. Znajdujemy w niej zachętę do wiary i naśladowania Go. Poprzez czytanie i słuchanie słów Ewangelii mamy możliwość spotykania się z Jezusem.

Ewangelia według św. Marka Najstarsza tradycja chrześcijańska przypisuje autorstwo drugiej Ewangelii Markowi, który był uczniem św. Piotra. Marek z pochodzenia był Żydem. Tradycja, a także treść historii zawartej w Ewangelii sugerują, że dla Marka głównym źródłem informacji o Jezusie był Piotr i że Ewangelia ta została spisana w Rzymie. Powstała ona między 60 a 70 r. po Chr. Marek pisał Ewangelię do chrześcijan nawróconych z pogaństwa, tworząc przede wszystkim zwięzły opis życia i nauki Pana Jezusa. Zwraca uwagę na nadludzką mądrość Jezusa, Jego cudotwórczą moc i Jego władzę nad szatanem oraz pokazuje, że Jezus jest Synem Bożym.

Kościół, katecheza, rodzina to miejsca, w których Jezus najczęściej przychodzi do nas z Dobrą Nowiną. Z głoszeniem Ewangelii możemy spotkać się również w chrześcijańskich mediach (prasie, radiu, telewizji), na ulicy, stadionie i innych miejscach publicznych. Przede wszystkim Ewangelia, czyli Boże słowo, jest głoszona podczas każdej Mszy Świętej. W czasie liturgii słowa przy ambonce, czyli stole słowa Bożego, mówi do nas Jezus tymi samymi słowami, którymi przemawiał do ludzi słuchających Go 2000 lat temu. Jego słowa mają dziś taką samą moc, jaką miały wtedy.

Dlaczego aż cztery osoby pisały jedną Ewangelię oraz co łączy ich dzieła, a co je różni? To pytania, na które poszukamy dziś odpowiedzi przez pisanie CV ewangelistów.