7.1 wyd. Jedność e

Znaki Bożej miłości

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Spróbujcie się wyciszyć.

Wiele rzeczy wpływa na nas w ciągu dnia. Czasem brakuje nam sił i motywacji do poszukiwania w życiu radości. Pomódlmy się, aby nigdy wśród codziennych trudności nie zabrakło nam pokoju ducha. O Boże, obdarzaj nas pogodą ducha, abyśmy godzili się z tym, czego nie możemy zmienić, odwagą, abyśmy zmieniali to, co potrafimy zmienić, i mądrością, abyśmy umieli odróżniać jedno od drugiego. Amen.

(por. P. Sałek, Modlitwy o dobry humor…)

Cechy dobrego przewodnika

Rozpoczynacie kolejny rok szkolny, który jest czasem wysiłku, ale i radości. Każdy z was planuje, jak ten czas wykorzystać, czym się kierować w podejmowaniu decyzji. Przydałaby się wam z pewnością jakaś osoba, która będzie wskazywać właściwy kierunek. Dobrze byłoby mieć przewodnika. – Jakie cechy ma kompetentny przewodnik?

Cechy dobrego przewodnika

– Jakie znacie sposoby, by wskazać, gdzie jest np. północ? – Jak dawniej na statkach określano położenie?

02

ROZWAŻAMI ZDOBYWAM

Magnificat

czytanie Pisma Świętego (Łk 1,46-55)

Jednym z przewodników na drodze do nieba jest Maryja. Ona doskonale wie, jak można odnaleźć niebo, dlatego może nam pokazać do niego niezawodną drogę. Nie jest to droga łatwa, ale szczęście jest gwarantowane. Przeczytajmy, jakie znaki Bożej miłości znajdują się na tej drodze. Wskazała je nam Maryja. To są znaki także dla nas. Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

Przejawy Bożej miłości

ćwiczenia zad. 1. str. 4. druga kolumna

Jestem dzieckiem Boga

czytanie Pisma Świętego (1 J 3,1-2a; 1 J 4,10)

Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

„Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji”

Będziecie pracować w grupach. Przeczytajcie teksty i odpowiedzcie na pytania. – Jakim tytułem została nazwana Maryja? – Dlaczego taki tytuł Jej przysługuje?

grupa 1

grupa 2

grupa 3

grupa 4

grupa 5

grupa 6

„Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji”

Maryja jest:

• Gwiazdą nadziei,
• Patronką ewangelizacji dla wszystkich ludzi na świecie,
• Gwiazdą nowej ewangelizacji,
• Matką pięknej miłości,
• Gwiazdą trzeciego tysiąclecia (millennium).

„Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji”

ćwiczenia zad. 2. str. 4.

„Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji”

– Co to znaczy, że Maryję nazywamy Gwiazdą Nowej Ewangelizacji? – W jaki sposób Maryja pomaga nam w poznawaniu i głoszeniu Chrystusa?

03

Zostaję ubogacony i działam

Maryja doświadcza miłości i ją przekazuje

W 1992 r., na prośbę papieża Jana Pawła II, Dinia Bellotti namalowała obraz „Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji”. Przeanalizujemy, jakie jest jego przesłanie.

„Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji”

ćwiczenia zad. 3. str. 4-5.

Boża miłość w moim życiu

Każdy z nas może się powierzyć opiece Maryi. Ona może trzymać nas w swoich ramionach, jak trzymała Jezusa. Ona wie, że Boża miłość wobec ludzi przejawia się w trosce o nich. Troska ta to również pokazanie tego, co musimy w swym życiu zmienić lub nawet odrzucić. Niech każdy teraz pomyśli: – Kiedy Bóg spojrzał na ciebie i uczynił cię swoim dzieckiem? – Czym Bóg cię obdarował? – Przed czym Bóg cię chroni? – Jakie przejawy twojej pychy rozprasza? – Z jakiego wywyższenia cię strąca? – Czym cię karmi? – Czego złego cię pozbawia? – Kiedy ci przebacza?

Boża miłość w moim życiu

ćwiczenia zad. 4. str. 5.

Jak rozłupać orzech?

Maryja chce zaprowadzić nas do Boga. Posłuchajcie, jak różni ludzie odpowiadali na pytanie, co może myśleć o nich Bóg.

pierwsze cztery minuty

04

Ćwiczenia

Sprawdź swoją wiedzę!

05

zadanie modlitwa

Zadanie

1. Odszukaj w swoim domu wizerunek Maryi i opisz go w zeszycie. 2. Namaluj własny obraz Maryi Gwiazdy Ewangelizacji. 3. Na stronie gwiazdaewangelizacji.pl odszukaj modlitwę Jana Pawła II i pomódl się nią.

Modlitwa końcowa

Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj. Amen.

Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela

przygotowanie prezentacji

ekatecheta.pl

2025

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

Canva

bank zdjęć własnych wydawnictwa

wikipedia

Maryja, skromna dziewczyna, zostaje wybrana, by zostać matką Bożego Syna. W swoim „Magnificat” Maryja wychwala Boga za to wybranie, ale i za dary dla wszystkich ludzi. Jest wdzięczna Bogu za miłosierdzie okazane ludziom „z pokolenia na pokolenie”, czyli już na zawsze. Słowa pieśni Maryi przypominają prawdę, że ci, którzy zawierzyli Bogu, mogą mieć pewność, że On ich ocali i przeprowadzi przez wszystkie trudności życia. To ocalenie dotyczy każdego z nas. Jeżeli zawierzymy Bogu, zyskamy pewność, że jesteśmy dla niego niezwykle cenni. Bóg dotrzymuje obietnicy złożonej człowiekowi i daje znaki swojej miłości.

„W tej drodze towarzyszy nam Najświętsza Maryja Panna, której (…) wraz z licznymi biskupami przybyłymi do Rzymu z wszystkich części świata zawierzyłem trzecie tysiąclecie. Wielokrotnie w minionych latach przedstawiałem Ją i przyzywałem jako «Gwiazdę nowej ewangelizacji». I dzisiaj wskazuję na Nią jako promienną Jutrzenkę i niezawodną Przewodniczkę na naszej drodze”.

(Jan Paweł II, List apostolski „Novo millennio ineunte”, 58)

„To zadanie całego Kościoła powierzam macierzyńskiemu wstawiennictwu Maryi, Matki Odkupiciela. Ona, Matka pięknej miłości, będzie dla chrześcijan podążających ku Wielkiemu Jubileuszowi trzeciego tysiąclecia Gwiazdą nieomylnie kierującą nasze kroki ku Chrystusowi. Niechaj pokorna Dziewica z Nazaretu, która przed dwoma tysiącami lat dała światu Słowo Wcielone, prowadzi ludzkość nowego milenium ku Temu, który jest «światłością prawdziwą, oświecającą każdego człowieka»”.

(Jan Paweł II, List apostolski „Tertio millennio adveniente”, 59)

„Za każdym razem, gdy spoglądamy na Maryję, znów zaczynamy wierzyć w rewolucyjną moc czułości i miłości. W Niej dostrzegamy, że pokora i delikatność nie są cnotami słabych, lecz mocnych, którzy nie potrzebują źle traktować innych, aby czuć się ważnymi”.

(Papież Franciszek, Adhortacja apostolska „Evangelii gaudium”, 288)

Człowiek może wybierać drogę swojego życia, tę codzienną, tę na lata np. nauki i tę wieczną. W którą stronę skierujemy nasze pragnienia? Czy będą to pieniądze, czy miłość? Jeżeli miłość, to czy ta czysta i piękna, czy ta egoistyczna? W którą stronę iść i za kim iść przez życie? Co lub kto nas może prowadzić? Po czym poznać, że droga, którą wybieramy, jest właściwa? Wybór jest bardzo ważny, bo w ten sposób decydujemy o naszym szczęściu tu na ziemi i o szczęściu wiecznym.

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy. (…) Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy”. (1 J 3,1-2a) W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował. (1 J 4,10)

„Ona jest Gwiazdą trzeciego tysiąclecia, podobnie jak na początku ery chrześcijańskiej była jutrzenką, która poprzedziła Jezusa na horyzoncie ludzkości. Z chronologicznego punktu widzenia Maryja narodziła się bowiem przed Chrystusem, wydała Go na świat oraz włączyła w nasze ludzkie dzieje. Do Niej zwracamy się, by wciąż prowadziła nas do Chrystusa i Ojca, również podczas mrocznych nocy zła, a także w chwilach zwątpienia, kryzysu, milczenia i cierpienia”.

(Jan Paweł II, Maryja – pielgrzymująca w wierze…)

Życie ludzkie jest drogą do domu Ojca. Na tej drodze spotykamy się z trudnościami i cierpieniem. Czasem jak żeglarze podczas burzy szukamy znaków, które wskazałyby nam właściwy kierunek. Takim znakiem jest Maryja. Ona jako pierwsza przyjęła Jezusa i dzięki Niej otrzymał Go świat. Jest wzorem dla tych, którzy mówią o Jezusie także teraz, dzisiaj.

Nikt nie potrafiłby kochać, gdyby wcześniej nie był kochany. Bóg jako pierwszy wyszedł ze swoją miłością do wszystkich ludzi. Każdego z nas kocha jak dobry ojciec. Uczynił nas swoimi dziećmi i okazuje nam swoją miłość. To jest fakt, tak rzeczywiście jest. Znakiem tej miłości jest to, co już od Niego otrzymaliśmy, choć św. Jan zapewnia nas, że Bóg przygotował coś więcej i nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić, jak wspaniałe to będą dary. W taką miłość Boga uwierzyła Maryja. Do takiej miłości chce nas prowadzić. Ona, jak gwiazda na niebie, wskazuje drogę do Boga. Jest dobrym przewodnikiem, ponieważ zna miejsce, do którego my jeszcze dążymy.

Wtedy rzekła Maryja: „Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a święte jest Jego imię – i miłosierdzie Jego z pokoleń na pokolenia dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych syci dobrami, a bogaczy odprawia z niczym. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje, jak przyobiecał naszym ojcom – Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”. (Łk 1,46-55)

Dobry przewodnik ma wiedzę o danym miejscu, zna drogę, umie czytać mapy, radzi w trudnych sytuacjach, zachowuje obowiązujące zasady i prawa. Są takie sytuacje, takie miejsca, kiedy trudno jest określić, gdzie się znajdujemy. Tak może być podczas wędrówki po górach, a jeszcze trudniej jest określić kierunki na morzu.

„Niech Maryja, którą w dzisiejszej katechezie przedstawialiśmy jako Gwiazdę trzeciego millennium dla wszystkich wierzących, będzie przewodniczką na drogach wiary dla wszystkich moich rodaków, zarówno w Ojczyźnie, jak i na całym świecie”.

(Jan Paweł II, Maryja – pielgrzymująca w wierze…)

W 1979 roku Jan Paweł II jako pierwszy papież przybył do meksykańskiego sanktuarium i uczynił Matkę Bożą z Guadalupe patronką ewangelizacji dla wszystkich ludzi na świecie. Wskazał wtedy na wiarę Maryi jako wzór wiary dla każdego wierzącego i wezwał Jej pomocy, nazywając ją Gwiazdą Ewangelizacji. W roku 1990, ponownie stając przed obrazem Matki Bożej z Guadalupe, powiedział, że Ona „pierwsza ewangelizowała Amerykę”. Stwierdził też, że Maryja jest pierwszą kobietą, która przyjęła Ewangelię, aby nieść ją innym ludziom.

(oprac. na podst.: Jan Paweł II i orędzie Maryi z Guadalupe, gloria.tv)

„Któż bardziej niż Maryja mógłby być gwiazdą nadziei dla nas – Ona, która przez swoje «tak» otwarła Bogu samemu drzwi naszego świata; Ona, która stała się żyjącą Arką Przymierza, w której Bóg przyjął ciało, stał się jednym z nas, pośród nas «rozbił swój namiot»?”.

(Benedykt XVI, Encyklika „Spe salvi”, 49)

– Jaka odpowiedź powtarzała się najczęściej? – Od czego zależały odpowiedzi udzielane przez poszczególne osoby? – Co jest znakiem Bożej miłości skierowanej indywidualnie do każdego z nas?

– W jakim miejscu domu stoi Maryja? – Co może oznaczać skromna szata Maryi i brak jakichkolwiek ozdób? – W jakich kolorach namalowany jest świat w tle obrazu? – W jakim miejscu jest namalowana gwiazda? – W którą stronę zwrócona jest Maryja? – Co przedstawia najjaśniejszy element obrazu?

– Na czym polega miłość Boga do każdego z nas? – Co to znaczy, że rzeczywiście jesteśmy dziećmi Boga? – Na czym polega ojcowska miłość Boga wobec nas?

– Na czym polegało uniżenie Maryi? – Co to znaczy, że Bóg uczynił wielkie rzeczy w życiu Maryi? – Przed czym Bóg chroni ludzi swoją mocą? – Jakie przejawy pychy ludzi rozprasza? – Z jakiego wywyższenia strąca ludzi? – Czym ich karmi? – Jak Bóg zabiera ludziom to, co prowadzi ich do zła? – Kiedy im przebacza?

Obraz „Maryja – Gwiazda Nowej Ewangelizacji” ukazuje skromną, a może wręcz ubogą kobietę z dzieckiem w ramionach. Stoi ona w otwartych drzwiach, skierowana w stronę pogrążonego jeszcze w mroku świata, ale jednocześnie odwraca się ku nam i spojrzeniem zachęca do pójścia za Nią. Wschodząca Gwiazda Poranna pokazuje początek drogi, w którą mamy wyruszyć. Na czele idzie Maryja, niosąca w ramionach Jezusa. Choć jest On małym, bezbronnym, potrzebującym miłości i ciepła dzieckiem, jest źródłem światła, które rozproszy ciemności świata. Maryja nie ma nic więcej, nic cenniejszego – ma tylko Jezusa. To Jego potrzebuje świat i człowiek. Tę Miłość – Jezusa Chrystusa – Maryja dała światu przez swoje macierzyństwo. I daje swojego Syna nadal. Chce Go podarować także nam.

(oprac. na podst.: A. Godnarski, Opis wizerunku patronki dzieła Nowej Ewangelizacji)

Na bezkresnej przestrzeni morza czy oceanu, gdzie nie ma żadnych stałych punktów odniesienia, marynarze obserwowali gwiazdy i kierowali się ich układem na niebie. One wyznaczały północ, południe, wschód i zachód. Tylko ten, kto dobrze znał nocne niebo, mógł prowadzić statek we właściwym kierunku. Możemy powiedzieć, że ludzie ci rozumieli niebo, a ono wskazywało im dobrą drogę. Zastanowimy się dzisiaj, kto może być naszym przewodnikiem na drodze do nieba i w jakim kierunku mamy iść, by do niego dotrzeć. Jak zrozumieć niebo? Jak odczytać znaki prowadzące do niego?