Want to create interactive content? It’s easy in Genially!
6ου αισθήσεις.. Ομάδα Δημιουργικής γραφής και έκφρασης 6ου Γυμνασίου
Eva Math
Created on May 4, 2025
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Math Lesson Plan
View
Primary Unit Plan 2
View
Animated Chalkboard Learning Unit
View
Business Learning Unit
View
Corporate Signature Learning Unit
View
Code Training Unit
View
History Unit plan
Transcript
6ου αισθήσεις.. Ομάδα Δημιουργικής γραφής και έκφρασης 6ου Γυμνασίου
2024-2025
Υπεύθυνες καθηγήτριες: Μαθιουδάκη Ευαγγελία Σταματάκη Μαρία Φίλη Μαρία
Γνέθω σκέψεις, υφαίνω λέξεις.
Η γνωριμία μας
με τις αντιθέσεις του χαρακτήρα μας
κάποιες φορές είμαι απότομη
έχω χιούμορ
είμαι ευγενικός
αγχώνομαι!
είμαι σχετικά ευαίσθητος
είμαι πολύ έξυπνος
μερικές φορές σκέφτομαι υπερβολικά
είμαι αρχηγός
είμαι εσωστρεφής
είμαι κοινωνικός
θέλω πάντα να κερδίζω
χαρούμενος
είμαι πεισματάρα
βιασύνη
έχω ενσυναίσθηση
δημιουργική
οργανωτικός
αυθορμητισμός
νευριάζω εύκολα
είμαι χαμογελαστή
Ο μύθος της αράχνης
Αφορμή για σκέψεις
και για "αντίπαλες λέξεις"
Χριστούγεννα και δημιουργική γραφή
Φτιάξαμε χαρακτήρες...
αγκαλιάζοντας τις αντιθέσεις μας
01
Μιλήσαμε για την αγάπη...
02
03
04
και οι σκέψεις μας που πετούν έγιναν...
... λέξεις που αγαπούν...
Επιλέξαμε γλυπτά...
...γίναμε γλύπτες και αγάλματα..
Φοβάται;
Τι κοιτάζει;
Τι βλέπει;
Τί θα γινόταν αν ζωντάνευε;
Γιατί είναι τόσο λεπτό το άγαλμα;
Τι θα γινόταν αν έσπαγε;
Αν αυτή η πέτρα ήταν η άκρη ενός γκρεμού;
Ανεβαίνει εμπόδιο;
Τι σκέφτεται;
Τι θα γινόταν αν κατάφερνε να φύγει;
Πώς ήταν πριν;
Τι δουλειά κάνει;
Αν όλα πέτρωναν γύρω του, θα του άρεσε;
Ποια ιστορία κρύβει;
αναρωτηθήκαμε...
Τι έχει περάσει και δείχνει τόσο θλιμμένος;
και γράψαμε ιστορίες.
Και για το τέλος... το υφαντό της γιαγιάς
Τι βλέπετε;
Τι χρώματα έχει;
Αν ήταν μουσική;
Πώς είναι στην υφή;
Με τι μοιάζουν τα σχέδια;
Αν ήταν τοπίο πώς θα ήταν;
Που το φαντάζεσαι να βρίσκεται;
Αν ήταν χάρτης που θα σε οδηγούσε;
Οι λέξεις μας υφάνθηκαν,
βρήκαν τον δρόμο τους, όπως τα νήματα του υφαντού
και έγιναν το υφαντό της ομάδας μας.
Εκπαιδευτικές επισκέψεις
- Κ.Η.Φ.Η Αγίας Τριάδας
- "Στην ανέμη με χρυσή κλωστή" - Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου
- "Εργαστίνη"- Εργαστήριο υφαντικής τέχνης
Εργαστήριο "Ουτοπία" - Σερζετάκη Μαρία, εικαστικός
Συμμετοχή σε διαγωνισμούς:
- 41ος Παγκρήτιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Σ.Φ.Ν.Χ - Συμμετοχή με δύο έργα - διάκριση του ενός από αυτά (Έπαινος στην κατηγορία της πεζογραφίας)
- 4ος Παγκρήτιος Λογοτεχνικός Μαθητικός Διαγωνισμός - Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος - Συμμετοχή με τρία έργα - διάκριση του ενός από αυτά. (3ος έπαινος στην κατηγορία της ποίησης)
"6ου αισθήσεις..."
2024 - 2025
"Γνέθω σκέψεις,υφαίνω λέξεις"
"6ου αισθήσεις..."
2024 - 2025
Πηγές εικόνων:
- Ο ταυροκαθάπτης
- Alberto Giacometti, "Man pointing", "Walking man", "Falling man"
- Auguste Rodin: "Σκεπτόμενος", "Polyphemus" , "L'ombre"
- George Segal : "The tightrope walker" , "The girl on the flying trapeze"
- Elisabeth Frink: "Running man"
- Marc Chagall: "Over the town"
Ως ζευγάρι πετάνε χαρούμενοι στον ουρανόπάνω από το χωριό. Χαίρονται μαζί αγκαλιασμένοι και είναι πάντα αγαπημένοι.
Ιπτάμενοι ερωτευμένοι - Γιώργος Βροντάκης
Χωρίς εσένα η λύπη μου υψώνεται σε απέραντα ύψη. Μαζί σου όμως, πάντα πετάω στο πιο ανάλαφρο αεράκι.
Μαζί σου ακόμα και οι πιο λυπηρές στιγμές είναι πιο χαρούμενες. Όμως, οι πιο λυπηρές στιγμές είναι όταν εσύ δεν είσαι μαζί μου.
Ρομαντική απαγωγή - Ελευθερία Ροδιτάκη
“Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με άρπαξες” “Σε άρπαξα, γιατί μπορώ, γιατί πιστεύω πως μ’ εσένα θα βρω το άλλο μου μισό” Η φωνή σου είναι μουσική για μενα, είσαι το σωσίβιο στο απέραντο ναυάγιό μου, μια φωτεινή ηλιαχτίδα στο σκοτάδι που μπορεί να νικήσει τα πάντα.
Ο νόμος της ζωής - Κωστής Ψαρρός
Ερωτευμένη, παρασυρμένη, πετάω στον ουρανό ζω, φεύγω μαζί του για πάντα, τον εμπιστεύομαι, πετάω πάνω από τη μπλε πόλη αλλού. Υπάρχω, φεύγω από το σπίτι. Υπάρχω. Είμαι η κοπέλα με το όμορφο φόρεμα.
(Πάνω από τη μπλε πόλη - Μαρίνα Καράλη)
Νίκος Καζαντζάκης, Απόσπασμα από το έργο “Αναφορά στο Γκρέκο”
Κυκλοφορούν και οι δύο γονέοι στο αίμα μου, ο ένας άγριος, σκληρός, αγέλαστος, η μάνα μου τρυφερή, αγαθή, άγια˙ σε όλη μου τη ζωή τους κουβαλώ, κανένας τους δεν πέθανε∙ όσο ζω, θα ζουν κι αυτοί μέσα μου και θα μάχονται, καθένας τους αντίθετα, να κυβερνήσουν τη σκέψη μου και την πράξη. Και σε όλη μου τη ζωή ετούτος είναι ο αγώνας μου: να τους φιλιώσω, να μου δώσει ο ένας τη δύναμη του, ο άλλος την τρυφεράδα, κι η διχόνοια ανάμεσά τους, που ξεσπάει ακατάπαυτα εντός μου, να γίνει στην καρδιά του γιου τους αρμονία. Και τουτο το απίστευτο: η παρουσία των δύο γονέων γίνεται ολοφάνερη στα χέρια μου∙ το δεξό μου το χέρι είναι πολύ δυνατό, καθόλου ευαίσθητο, εντελώς αντρίκειο∙ το χέρι το αριστερό έχει υπερβολική, παθολογική ευαισθησία∙ όταν θυμηθώ το στήθος μιας γυναίκας που αγάπησα νιώθω στη ζερβή μου την απαλάμη μερμήδισμα αλαφρό και πόνο∙ λίγο ακόμα και θα μπλάβιζε από τον πόνο, ακόμα λίγο και θα ‘κανε πληγή∙ όταν είμαι μόνος και κοιτάζω ένα πουλί να πετάει στον αέρα, νιώθω στη ζερβή μου απαλάμη τη ζεστασιά της κοιλιάς του∙ στα χέρια μου, στα χέρια μου μονάχα απομονώθηκαν οι δυο γονέοι κι έκαμαν ξέχωρη κατοχή, ο πατέρας στο δεξό κι η μητέρα στο ζερβό μου το χέρι.
Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στο Γκρέκο, σελ. 59 - 60, Εκδόσεις Ελένη Καζαντζάκη (έκτη έκδοση)
Τα μεσάνυχτα ύπνος δεν μ’ έπαιρνε σ’ αυτήν τη μίζερη πόλη. Βγήκα στο παράθυρο. Έκπληξη! Δεν ήξερα αν ονειρεύομαι ή η μαγεία υπάρχει, δυο ερωτευμένοι απέδρασαν στον ουρανό γυρεύουν ελπίδα.
Η μαγική απόδραση/Οι φυγάδες της Ανατολής - Χαρά Σκαμπαβία
Πετάμε ελεύθεροι στο υπερπέραν. Εγώ ενθουσιασμένος, αυτή απογοητευμένη με πάθος, έρωτα κι απελπισία για ένα καλύτερο μέλλον.
Οι τελευταίοι άνθρωποι της πόλης/Οι ερωτευμένοι φυγάδες - Αναστασία Παπαδάκη
Ένα ζευγάρι ιπτάμενο στον ουρανό αγκαλιάζει την αγάπη ταξιδεύοντας πάνω από ένα ψυχρό χωριό. Με λύπη θα φύγει αλλά και με χαρά γιατί όλα αυτά είναι μέρη της καρδιάς!
Ιπτάμενες ψυχές - Εβίτα Γρηγοράκη)
Με τη φαντασία μου πετάω στον ουρανό με χαρά μαζί σου φεύγω όταν νιώθω ελεύθερη, τα πάντα γύρω μου όμορφα τα βλέπω και όταν νιώθω ανάλαφρη, τότε καταλαβαίνω το πόσο σ’ αγαπώ.
(Το ερωτευμένο ζευγάρι που αποχαιρετά την πόλη - Δέσποινα Πώππου)
Είσαι το φως μου…. Η ζεστασιά της ψυχής σου, τον φόβο μου απομακρύνει. Μακριά, ανάμεσα στον άνεμο ας είμαστε, αυτός δεν θα μας κρίνει.
Ενωμένες ψυχές - Μαρίγια Τασσού