Być wspólnotą mimo różnic
01
Szukam tego, co ważne
Modlitwa
Duchu Święty, który oświecasz serca i umysły nasze, dodaj nam ochoty i zdolności, aby ta nauka była dla nas pożytkiem doczesnym i wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Mimo różnic możemy być wspólnotą
do 1:45
Mimo różnic możemy być wspólnotą
Przeczytajcie tekst wywiadu z podziałem na role.
kliknij w ikonkę aktywną, by przeczytać tekst
Ekumenizm
ćwiczenia, zad. 1. str. 76.
Korzystając z wyrazów w ramce, ułóżcie definicję ekumenizmu.
kliknij w księgi oznaczone cyferkami
Historia podziałów
Historia podziałów
ćwiczenia, zad. 2. str. 76.
podpowiedź
02
ROZWAŻAMI ZDOBYWAM
Czyż Chrystus jest podzielony?
czytanie Pisma Świętego (1 Kor 1,10-13)
Spory dotyczące sposobów wyznawania wiary w Jezusa Chrystusa zdarzały się już w czasach apostolskich. Pisał o nich św. Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian. Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.
kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny
kliknij w księgi oznaczone cyferkami
Ruch ekumeniczny
Dążenie do interkomunii
ćwiczenia, zad. 4. str. 77.
Dążeniem ruchu ekumenicznego jest także interkomunia, która obecnie nie zawsze jest możliwa. Interkomunia to wspólne uczestniczenie w Eucharystii chrześcijan różnych wyznań.
Otwórzcie podręczniki na str. 130-131. Przeczytajcie zaznaczony tekst.
Dążenie do interkomunii
ćwiczenia, zad. 4. str. 77.
Chrześcijanie prawosławni rozumieją obecność Jezusa w Eucharystii w taki sam sposób jak katolicy, dlatego istnieje możliwość udzielenia im Komunii świętej podczas katolickiej Mszy Świętej. Inaczej rozumieją Eucharystię protestanci, stąd Komunia święta nie może im zostać udzielona. Interkomunia możliwa jest z członkami wspólnot chrześcijańskich, w których Kościół katolicki uznaje sukcesję apostolską, czyli władzę święceń.
Otwórzcie podręczniki na str. 131. Przeczytajcie zaznaczony tekst.
Dążenie do interkomunii
ćwiczenia, zad. 4. str. 77.
Mimo tych różnic i nie zawsze możliwej interkomunii „nabożeństwa ekumeniczne, podczas których chrześcijanie różnych wyznań modlą się razem, są dobre i są pragnieniem także Kościoła katolickiego” (Youcat, p. 222).
03
Zostaję ubogacony i działam
Drogi dialogu
Papież Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Polski w 1999 roku uczestniczył w Drohiczynie w nabożeństwie ekumenicznym. Miało ono swoistą wymowę i oprawę. Podczas tego nabożeństwa w centrum ołtarza znajdował się krzyż.
Drogi dialogu
Przeczytajcie uważnie fragment przemówienia Jana Pawła II dotyczący dialogu ekumenicznego. Następnie, pracując w parach, wpiszcie w kontur pękniętego krzyża te wartości i działania, które według papieża mogą przyczynić się do przezwyciężenia podziałów między chrześcijanami. Po zakończeniu pracy jedno z was zaprezentuje wyniki waszej pracy na forum klasy.
podpowiedź
kliknij w ikonkę aktywną, by przeczytać tekst
Dążę do jedności chrześcijan
Motorem wszelkich działań ekumenicznych jest miłość i chęć współpracy z drugim człowiekiem. Ekumenizm zaczyna się w sercu. Zastanowimy się, jak dążyć do jedności pomiędzy różnych wyznawcami tam, gdzie żyjemy. Pracując w parach uzupełnijcie tabelę.
podpowiedź
04
Ćwiczenia
ćwiczenia zad. 3. str. 76.
podpowiedź
Sprawdź swoją wiedzę!
05
zadanie modlitwa
Zadanie
1. Dowiedz się, gdzie w twojej najbliżej okolicy odbywają się nabożeństwa ekumeniczne w ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Przygotuj plakat z informacją o tych spotkaniach. 2. Znajdź w Internecie, kim był brat Roger Schutz, i zapisz te informacje w zeszycie. 3. Ułóż modlitwę o jedność chrześcijan i módl się nią przez tydzień.
Modlitwa końcowa
„Panie Jezu Chryste, modliłeś się: «Spraw, aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w Tobie». Prosimy Cię o jedność Kościoła. Zburz mury, które nas dzielą. Umocnij to, co nas łączy, rozbij to, co nas dzieli. Spraw, abyśmy szukali dróg wzajemnego spotkania. Niech nastanie dzień, w którym będziemy Cię chwalić i wielbić we wspólnocie wszystkich wierzących”.
tylko pierwsza zwrotka
(Modlitwa o jedność, kerygma.pl)
Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela .
przygotowanie prezentacji
ekatecheta.pl
2025
Źródło grafiki:
grafika wygenerowana przez AI
Canva
bank zdjęć własnych wydawnictwa
Takie właśnie cele przyświecają ruchowi ekumenicznemu, który powstał we wspólnotach protestanckich na przełomie XIX i XX w. Przez Kościół katolicki został ostatecznie przyjęty podczas Soboru Watykańskiego II. Powołano Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan, wydano soborowy „Dekret o ekumenizmie” oraz „Dyrektorium ekumeniczne”, które wzmocniły działania na rzecz przywrócenia jedności wszystkich chrześcijan. Celem ruchu ekumenicznego jest nawiązanie kontaktów międzywyznaniowych różnych Kościołów. Mają one na celu wzajemne poznanie i współpracę w zakresie wspólnych dzieł miłosierdzia.
Święty Paweł wypomina Koryntianom podzielonym na zwalczające się ugrupowania, że pobłądzili, spierając się i dzieląc. Przypomina im, że to dzięki Jezusowi Chrystusowi dokonuje się zbawienie ludzi. Dlatego też wszelkie wątpliwości powinni rozwiązywać w oparciu o Jezusową Ewangelię, a nie przez uciekanie się do ludzkich autorytetów. Pan Jezus przyszedł na ziemię po to, by zjednoczyć ludzi i we wspólnocie zaprowadzić do Ojca. Jeśli chcemy być wierni Ewangelii, powinniśmy żyć w zgodzie, jednomyślności i powinniśmy działać w jednym duchu.
– Co przebiega przez środek krzyża? – Kto i co łączy popękane części krzyża?
Pęknięty krzyż przypomina ranę podziałów Kościoła. Krzyż nie rozpada się jednak, bo w jedności trzyma go wiszący na nim Chrystus i sieć rybacka – symbol Piotra Apostoła i jego następców. Święty Jan Paweł II wskazał zgromadzonym na spotkaniu chrześcijanom różnych wyznań, w jaki sposób można pokonać podziały istniejące w Kościele.
Pierwszy z nich to tzw. schizma wschodnia. Od tego wydarzenia mówimy o Kościele zachodnim – czyli katolickim, z papieżem, i Kościele wschodnim – prawosławnym, z patriarchą Konstantynopola na czele. Rozłam ten powstał w wyniku narastania różnic językowych i kulturowych oraz w sposobie sprawowania liturgii.
W każdym z wyznań pośrednikiem między Bogiem a ludźmi jest Jezus Chrystus. On podczas Ostatniej Wieczerzy modlił się do Ojca o jedność wśród swoich uczniów – w miłości i służbie Bogu i ludziom, o jedność wyznawanych i głoszonych prawd Ewangelii. Wiedział, że człowiek jest słaby, skoncentrowany na sobie i niechętny do ustępstw na rzecz drugiego. To właśnie taka postawa, a ponadto osobiste urazy i wyolbrzymianie spraw błahych stały się przyczyną rozdarcia Kościoła Chrystusowego.
Przeto upominam was, bracia, w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli. Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: „Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa”. Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? (1 Kor 1,10-13)
Biskupi Kościoła katolickiego posiadają pełnię władzy święceń, przekazaną im przez Pana Jezusa za pośrednictwem apostołów i ich następców. Kluczem do uznania sukcesji innego wyznania jest, podobnie jak w przypadku interkomunii, interpretacja i sposób przekazywania władzy święceń przez daną wspólnotę kościelną. We wspólnotach protestanckich odbiega ona znacznie od katolickiego, dlatego też nie jest przez niego uznawana.
Zespół TGD jest przykładem tego, że w Polsce ekumenizm jest możliwy. Gdy Duch Święty zstępuje do serca ludzi, rozpoczyna się prawdziwa ekumenia. Wtedy mimo różnic w sposobie wyznawania wiary, możemy się spotykać, razem się modlić i tworzyć muzykę, by innych pociągnąć ku Panu Bogu.
– Dlaczego św. Paweł upominał Koryntian? – Jaką radę im dawał? – Kto jest najważniejszy w Kościele?
– Jakie zdanie św. Jana Pawła II przywołuje dyrygent zespołu Piotr Nazaruk? – Na czym może polegać odmiana oblicza Polski? – W czym wyraża się więź między członkami zespołu TGD? – Dlaczego ludzie różnych wyznań chcą wspólnie śpiewać i modlić się do Boga?
Najbardziej znanym przejawem działalności ekumenicznej jest Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan, obchodzony na całym świecie od 18 do 25 stycznia, w terminie zaproponowanym przez Paula Wattsona z USA, pioniera ruchu ekumenicznego.
Drugi rozłam jest związany z wystąpieniem Lutra i zjawiskiem reformacji, w wyniku którego powstały kościoły protestanckie. Te dwa rozłamy doprowadziły do uformowania się trzech gałęzi chrześcijaństwa: katolicyzmu, prawosławia i protestantyzmu. W ich obrębie powstały mniejsze grupy nazywane wyznaniami, np.: wyrosły w nurcie protestantyzmu anglikanizm i starokatolicyzm wywodzący się z katolicyzmu.
– Jakie są warunki przyjęcia Komunii w Kościele katolickim? – Dlaczego jest możliwe udzielenie Komunii chrześcijanom prawosławnym? – Dlaczego nie jest dozwolone udzielanie Komunii członkom wyznań protestanckich?
Muzycy, których mieliście okazję usłyszeć i zobaczyć, to ludzie różnych wyznań. Razem modlą się, śpiewają i wyznają wiarę w Jezusa Chrystusa. Posłuchajcie, co o zespole w jednym z wywiadów mówił dyrygent Piotr Nazaruk.
przejdź do kolejnego slajdu
Ekumenizm stał się konieczny, ponieważ w Chrystusowym Kościele pojawiły się podziały. Od początku jego istnienia apostołowie i ich następcy przekazywali ochrzczonym wiarę w Jezusa zmartwychwstałego. Jednak wśród wierzących pojawiały się spory, w wyniku których dochodziło do podziałów. W historii odnotowujemy dwa zasadnicze rozłamy, które w sposób istotny podzieliły chrześcijan.
Wśród młodzieży dużą popularnością cieszą się spotkania ekumenicznej wspólnoty braci z Taizé we Francji, w ramach „Pielgrzymki zaufania przez ziemię” organizowane w różnych miastach Europy. Bracia prowadzą również rekolekcje w samym Taizé, na które przyjeżdżają młodzi ludzie z wszystkich wyznań chrześcijańskich z wielu krajów świata.
„«Droga Kościoła nie jest drogą łatwą» (…). Musimy więc wszyscy, stojąc u bram nowego okresu dziejów, uczynić rachunek sumienia z odpowiedzialności za istniejące podziały. Musimy przyznać się do popełnionych win i wybaczyć je sobie nawzajem. Otrzymaliśmy wszakże nowe przykazanie, przykazanie miłości wzajemnej, które ma swe źródło w miłości Chrystusa. (…) Miłość powinna nakłaniać nas do wspólnego przemyślenia przeszłości, by zdecydowanie i odważnie iść drogą ku jedności. Miłość jest jedyną siłą, która otwiera serca na słowa Jezusa i na łaskę odkupienia. Jest jedyną siłą zdolną do tego, by nas skłonić do dzielenia się po bratersku tym wszystkim, czym jesteśmy i co mamy z woli Chrystusa. Ona jest potężnym bodźcem do dialogu, w którym słuchamy siebie i poznajemy siebie wzajemnie. Miłość otwiera na drugiego człowieka, stając się tym samym podstawą ludzkich relacji. Uzdalnia do przekraczania bariery własnych słabości i uprzedzeń. Oczyszcza pamięć, uczy nowych dróg, otwiera perspektywę prawdziwego pojednania, którego istotnym owocem jest wspólne dawanie świadectwa Ewangelii, tak bardzo potrzebnego współczesnemu światu”.
Przyznanie się do popełnionych win i wzajemne wybaczenie, realizowanie przykazania miłości: wspólne przemyślenie przyszłości, wzajemne dzielenie się, dialog polegający na wzajemnym słuchaniu i poznawaniu, otwarcie na drugiego człowieka, przekraczanie słabości i uprzedzeń są drogą do jedności z chrześcijanami innych wyznań.
– Na czym polega sukcesja? – W jaki sposób jest ona przekazywana?
Ekumenizm jest dialogiem, który ma umożliwiać współpracę opartą na wzajemnym szacunku i zrozumieniu pomiędzy chrześcijanami różnych wyznań. Skąd potrzeba ekumenizmu w Kościele?