Odwaga samowychowania
01
Szukam tego, co ważne
Modlitwa
„Wszechmogący, miłosierny Boże, udziel mi, proszę, tej łaski, abym gorąco pragnął, roztropnie szukał i doskonale wypełniał wszystko, co się Tobie podoba. Kieruj moją drogą przez świat ku chwale Twojego imienia. Niech moja droga do Ciebie będzie prosta, pewna i doskonała aż do końca. Daj mi, o Panie, serce mocne, aby nie zniżyło się do niegodnej namiętności i nie ugięło wobec nieszczęścia. Udziel mi także, o Panie, rozumu, abym poznał Ciebie, gorliwości, abym Cię słuchał, wierności, abym wytrwał do końca i mógł połączyć się z Tobą. Amen”.
(modlitwa św. Tomasza z Akwinu)
Pozwól mi lepszym być
Posłuchajcie piosenki
Czym jest wychowanie
ćwiczenia, zad. 1. str. 60.
Otwórzcie podręczniki na str. 103. Poproszę jedną osobę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.
podpowiedź
02
ROZWAŻAMI ZDOBYWAM
Samowychowanie w wierze
Wychowanie i samowychowanie w sferze emocjonalnej, rodzinnej czy społecznej powinno się dokonywać również w duchu wiary. Podczas waszego chrztu rodzice zadeklarowali się, że będą was wychowywać w wierze. Nadszedł czas, by do tego wychowania dodać samowychowanie w wierze.
Samowychowanie w wierze
czytanie Pisma Świętego (1 Tes 3,12-13)
Święty Paweł, pisząc do Tesaloniczan, wskazuje, co powinno być owocem wiary. Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.
kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny
Być odpowiedzialnym
Anna Kamieńska, nieżyjąca już polska poetka, w jednym ze swoich notatników z 1967 r. pytała niejako samą siebie, a teraz my zadamy sobie te same pytania. Spróbujcie na nie odpowiedzieć. – Kiedy człowiek przestaje być dzieckiem? – A kiedy jest dorosły?
Być odpowiedzialnym
„Kiedy człowiek przestaje być dzieckiem? – Kiedy zaczyna odpowiadać za siebie. A kiedy jest dorosły? – Kiedy poczuwa się do odpowiedzialności za innych”.
(A. Kamieńska, Notatnik 1965–1972)
Relacje z rodzicami
Okres dojrzewania jest niełatwym czasem zarówno dla młodych ludzi, jak i ich rodziców. To czas kwestionowania przez młodych ustalonych zasad, wartości i autorytetów. Zastanowimy się, jak w tym okresie młodzi postrzegają swoich rodziców. Pracując w grupach przeczytajcie wypowiedzi internautów i odpowiedzcie na pytania.
grupa 1
grupa 2
03
Zostaję ubogacony i działam
Dekalog pogody ducha
Każdy z nas może nadawać swojemu życiu kierunek. Bóg wspiera nasze wysiłki i zamiary, jeżeli widzi nasze starania. Przykładem stawiania sobie wymagań jest św. Jan XXIII, papież, który jako 15-letni chłopiec ułożył własne zasady osobistego rozwoju. Przeczytamy je teraz.
Otwórzcie podręczniki na str. 104. Poproszę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.
Dekalog pogody ducha
ćwiczenia, zad. 3. str. 60.
podpowiedź
Samowychowanie
Wychowanie to proces podobny do procesu szlifowania diamentów. Każdy z nas jest takim diamentem, który został oszlifowany, ale nie jest jeszcze idealny, i dlatego przychodzi czas, kiedy zaczyna sam świadomie tworzyć siebie. Rozpoczyna się samowychowanie. Wiecie, w jaki sposób mogą wychowywać rodzice, szkoła, Kościół itd. Poznaliście sposoby samowychowania św. Jana XXIII. Teraz rozpoczynacie samowychowanie, czyli musicie kontynuować to, co zostało już rozpoczęte. Zastanówcie się, co najbardziej potrzebuje doszlifowania w waszym wychowaniu.
Samowychowanie
ćwiczenia, zad. 4. str. 61.
podpowiedź
Pokonać błędy wychowawcze
Dobierzcie się w pary lub 4-osobowe grupy. Waszym zadaniem jest przygotowanie w punktach kilku wskazówek, które można przekazać rodzicom na wywiadówce w przedszkolu, aby unikali błędów wychowawczych. Macie na to 3–4 minuty. Następnie wybrani uczniowie zaprezentują swoje propozycje klasie.
04
Ćwiczenia
ćwiczenia zad. 2. str. 60.
link do materiału poza prezentacją
Sprawdź swoją wiedzę!
05
zadanie modlitwa
Zadanie
1. Przeprowadź wywiad z kolegą lub koleżanką na temat: „Dlaczego warto wychowywać samego siebie”. 2. Napisz własny dekalog pogody ducha. 3. Ułóż modlitwę o dobre i mądre samowychowanie.
Modlitwa końcowa
Zachęcam was do krótkiej modlitwy w ciszy w intencji waszej przyszłości. Skupcie się na swoich marzeniach, planach i powierzcie je Bogu. Na zakończenie wspólnie odmówimy modlitwę „Ojcze nasz”.
Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela .
przygotowanie prezentacji
ekatecheta.pl
2025
Źródło grafiki:
grafika wygenerowana przez AI
Canva
bank zdjęć własnych wydawnictwa
– Na czym polega wychowanie? – Czyim zadaniem jest wychowanie dziecka? – W jaki sposób dokonuje się wychowanie? – Kto jeszcze zajmuje się wychowaniem?
Grupa 2martuśka, 19 lipca 2012, 23:56 „Obecnie mam już tylko mamę, ale oboje – tak mama, jak i tata – świetnie sprawdzali się w swoich rolach. Popełniali błędy i mama wcale się ich nie wypiera, wręcz sama o nich mówi. Co im zawdzięczam? Prawie wszystko. Od życia, przez dach nad głową, po mleko w lodówce. Mam ogromne wsparcie u mamy i wolność we wszelkich decyzjach dotyczących mojego życia. Rodzice nauczyli mnie odpowiedzialności, sumienności i szacunku do innych”.
(Kim są dla was wasi rodzice?, m-forum.pl)
– Czego uczą rodzice swoją postawą? – Dlaczego błędy popełniane przez rodziców też wychowują? – Dlaczego ważne jest wsparcie rodziców, nawet po opuszczeniu domu rodzinnego?
Dzisiaj poświęcę przynajmniej dziesięć minut na wartościową lekturę, mając w pamięci, że jak pożywienie pokrzepia ciało, tak wartościowa lektura pokrzepia duszę. Mogę realizować tę zasadę, codziennie poświęcając dziesięć minut na wartościową lekturę, np. fragment Ewangelii, żywoty świętych czy książki religijne. Dzięki temu lepiej zrozumiem wiarę i znajdę siłę w trudnych chwilach. Wartościowa lektura umacnia duszę tak, jak pokarm wzmacnia ciało.
A Pan (…) niech spotęguje miłość waszą nawzajem do siebie i do wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały w nienagannej świętości wobec Boga, Ojca naszego, na przyjście Pana naszego, Jezusa, wraz ze wszystkimi Jego świętymi. (1 Tes 3,12-13)
– Czego powinno dotyczyć samowychowanie w wierze? – Do kogo powinno nas prowadzić?
– Jakim słowem rozpoczyna się każda zasada? – Dlaczego wypełnianie tych zasad przybliża nas do Boga? – Dlaczego życie bez zasad oddala od Boga?
Grupa 1 impression, 19 lipca 2012, 11:41 „Rodzice to przede wszystkim nauczyciele miłości bezwarunkowej. Mogą być dla nas wzorami do naśladowania albo przeciwnie, stanowić świetne przykłady obrazujące «jak nie żyć». Możemy się nimi rozczarowywać, gardzić, pałać do nich nienawiścią. Przechodzić przez nich przez piekło, którego pewnie nie zdołalibyśmy przekuć w głębszą więź, gdyby między nami a nimi istniał związek innego charakteru. Trudno kochać po prostu i trwać w czymś często toksycznym, a jednak jakże trudno nie kochać rodziców. Jesteśmy poniekąd na nich skazani i nie idziemy na łatwiznę. Nie rezygnujemy z powodu cierpienia. Odpowiadając na ostatnie pytanie: moim rodzicom zawdzięczam przede wszystkim to, że zaczynam wiedzieć, czym jest miłość bezwarunkowa”.
(Kim są dla was wasi rodzice?, m-forum.pl)
– Czego mogą nas uczyć rodzice? – Jaki wpływ mają rodzice na kształtowanie naszej osobowości? – Na czym polega miłość bezwarunkowa?
Miarą dorosłości jest odpowiedzialność za drugiego. W odniesieniu do rodziców jest to odpowiedzialność za wychowanie swojego dziecka przez stworzenie mu możliwie najlepszych warunków wszechstronnego rozwoju. Dla dzieci jest to odpowiedzialność za kształtowanie samego siebie. „Wychowywać to nie znaczy kształcić tylko rozum, lecz kształtować harmonijnie całego człowieka, a więc także jego serce i charakter. Wychowywać oznacza również – z pokolenia na pokolenie przekazywać wartości, które nadają życiu sens i wypełniają je treścią. Wartości te przekazuje się nie tylko słowami, lecz przede wszystkim przykładem własnego życia”.
(P. Bosmans, Nie zapomnij o radości)
Każda z zasad rozpoczyna się słowem „dzisiaj”. Wczoraj już do nas nie należy, jutro – jakkolwiek zaplanowane – pozostaje niepewne. Tym, co masz do dyspozycji, jest twoje „dzisiaj”. „Dzisiaj” budujesz twoje jutro. Twoje i twoich bliskich. Ponadto każda z zasad prowadzi do pokonywania samego siebie, swojej niechęci, lenistwa, lęku, a także do dobra.
Więzi z rodzicami nie zawsze są idealne, ale każda sytuacja może służyć wychowaniu. Wychowanie dokonuje się nie tylko za pomocą słów – to przede wszystkim postawa. Podane codzienne śniadanie czy obiad, troska w czasie choroby, chodzenie na wywiadówkę utrwalają w nas zachowania, które stają się częścią naszego myślenia i działania. Rodzice nie są idealni, też popełniają błędy i jest to naturalne. Umieć im wybaczyć to sztuka samowychowania.
Proces dochodzenia do samodzielności i niezależności jest wychowaniem. Podstawowym i pierwszym środowiskiem, które ma wpływ na nasze wychowanie i rozwój, jest rodzina. Każdy młody człowiek powinien mieć pewność, że warto żyć w prawdzie, postępować dobrze, szukać piękna w sobie i wokół siebie, dążyć do tego, aby być darem dla innych.
Jeśli umiejętnie skorzystacie z tego, co daje wam dom, szkoła, Kościół na drodze waszego życia, wasz rozwój dopełni się i harmonijnie rozwinie. „Musimy nad sobą pracować, żebyśmy mogli w sposób wolny, z radością i z łatwością czynić dobro. W pierwszym rzędzie pomaga w tym silna wiara w Boga, ale również to, że żyjemy cnotliwie, z Bożą pomocą wykształcamy w nas trwałe postawy, nie dajemy się ponieść nieuporządkowanym uczuciom, a siły naszego umysłu i woli zawsze zdecydowanie ukierunkowujemy na dobro”.
(Youcat, p. 300)
pracować
radością
łatwością
dobro
silna wiara
Boga
cnotliwie
– Dlaczego warto być coraz lepszym człowiekiem? – Od kiedy rozpoczęliście pracę nad sobą, by zmieniać samego siebie? – Dlaczego w życiu ważna jest dojrzałość?
Świadoma i nieustanna praca nad przemianą samego siebie to element samowychowania. W waszym życiu przyszedł czas, kiedy przechodzicie od bycia dzieckiem i kierujecie się w stronę dojrzałości, do której prowadzi wychowanie i samowychowanie.
8.29 wyd. Jedność e
Woyt Es
Created on March 3, 2025
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Presentation
View
Practical Presentation
View
Essential Presentation
View
Akihabara Presentation
View
Flow Presentation
View
Dynamic Visual Presentation
View
Pastel Color Presentation
Explore all templates
Transcript
Odwaga samowychowania
01
Szukam tego, co ważne
Modlitwa
„Wszechmogący, miłosierny Boże, udziel mi, proszę, tej łaski, abym gorąco pragnął, roztropnie szukał i doskonale wypełniał wszystko, co się Tobie podoba. Kieruj moją drogą przez świat ku chwale Twojego imienia. Niech moja droga do Ciebie będzie prosta, pewna i doskonała aż do końca. Daj mi, o Panie, serce mocne, aby nie zniżyło się do niegodnej namiętności i nie ugięło wobec nieszczęścia. Udziel mi także, o Panie, rozumu, abym poznał Ciebie, gorliwości, abym Cię słuchał, wierności, abym wytrwał do końca i mógł połączyć się z Tobą. Amen”.
(modlitwa św. Tomasza z Akwinu)
Pozwól mi lepszym być
Posłuchajcie piosenki
Czym jest wychowanie
ćwiczenia, zad. 1. str. 60.
Otwórzcie podręczniki na str. 103. Poproszę jedną osobę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.
podpowiedź
02
ROZWAŻAMI ZDOBYWAM
Samowychowanie w wierze
Wychowanie i samowychowanie w sferze emocjonalnej, rodzinnej czy społecznej powinno się dokonywać również w duchu wiary. Podczas waszego chrztu rodzice zadeklarowali się, że będą was wychowywać w wierze. Nadszedł czas, by do tego wychowania dodać samowychowanie w wierze.
Samowychowanie w wierze
czytanie Pisma Świętego (1 Tes 3,12-13)
Święty Paweł, pisząc do Tesaloniczan, wskazuje, co powinno być owocem wiary. Posłuchajcie fragmentu Pisma Świętego.
kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny
Być odpowiedzialnym
Anna Kamieńska, nieżyjąca już polska poetka, w jednym ze swoich notatników z 1967 r. pytała niejako samą siebie, a teraz my zadamy sobie te same pytania. Spróbujcie na nie odpowiedzieć. – Kiedy człowiek przestaje być dzieckiem? – A kiedy jest dorosły?
Być odpowiedzialnym
„Kiedy człowiek przestaje być dzieckiem? – Kiedy zaczyna odpowiadać za siebie. A kiedy jest dorosły? – Kiedy poczuwa się do odpowiedzialności za innych”.
(A. Kamieńska, Notatnik 1965–1972)
Relacje z rodzicami
Okres dojrzewania jest niełatwym czasem zarówno dla młodych ludzi, jak i ich rodziców. To czas kwestionowania przez młodych ustalonych zasad, wartości i autorytetów. Zastanowimy się, jak w tym okresie młodzi postrzegają swoich rodziców. Pracując w grupach przeczytajcie wypowiedzi internautów i odpowiedzcie na pytania.
grupa 1
grupa 2
03
Zostaję ubogacony i działam
Dekalog pogody ducha
Każdy z nas może nadawać swojemu życiu kierunek. Bóg wspiera nasze wysiłki i zamiary, jeżeli widzi nasze starania. Przykładem stawiania sobie wymagań jest św. Jan XXIII, papież, który jako 15-letni chłopiec ułożył własne zasady osobistego rozwoju. Przeczytamy je teraz.
Otwórzcie podręczniki na str. 104. Poproszę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.
Dekalog pogody ducha
ćwiczenia, zad. 3. str. 60.
podpowiedź
Samowychowanie
Wychowanie to proces podobny do procesu szlifowania diamentów. Każdy z nas jest takim diamentem, który został oszlifowany, ale nie jest jeszcze idealny, i dlatego przychodzi czas, kiedy zaczyna sam świadomie tworzyć siebie. Rozpoczyna się samowychowanie. Wiecie, w jaki sposób mogą wychowywać rodzice, szkoła, Kościół itd. Poznaliście sposoby samowychowania św. Jana XXIII. Teraz rozpoczynacie samowychowanie, czyli musicie kontynuować to, co zostało już rozpoczęte. Zastanówcie się, co najbardziej potrzebuje doszlifowania w waszym wychowaniu.
Samowychowanie
ćwiczenia, zad. 4. str. 61.
podpowiedź
Pokonać błędy wychowawcze
Dobierzcie się w pary lub 4-osobowe grupy. Waszym zadaniem jest przygotowanie w punktach kilku wskazówek, które można przekazać rodzicom na wywiadówce w przedszkolu, aby unikali błędów wychowawczych. Macie na to 3–4 minuty. Następnie wybrani uczniowie zaprezentują swoje propozycje klasie.
04
Ćwiczenia
ćwiczenia zad. 2. str. 60.
link do materiału poza prezentacją
Sprawdź swoją wiedzę!
05
zadanie modlitwa
Zadanie
1. Przeprowadź wywiad z kolegą lub koleżanką na temat: „Dlaczego warto wychowywać samego siebie”. 2. Napisz własny dekalog pogody ducha. 3. Ułóż modlitwę o dobre i mądre samowychowanie.
Modlitwa końcowa
Zachęcam was do krótkiej modlitwy w ciszy w intencji waszej przyszłości. Skupcie się na swoich marzeniach, planach i powierzcie je Bogu. Na zakończenie wspólnie odmówimy modlitwę „Ojcze nasz”.
Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela .
przygotowanie prezentacji
ekatecheta.pl
2025
Źródło grafiki:
grafika wygenerowana przez AI
Canva
bank zdjęć własnych wydawnictwa
– Na czym polega wychowanie? – Czyim zadaniem jest wychowanie dziecka? – W jaki sposób dokonuje się wychowanie? – Kto jeszcze zajmuje się wychowaniem?
Grupa 2martuśka, 19 lipca 2012, 23:56 „Obecnie mam już tylko mamę, ale oboje – tak mama, jak i tata – świetnie sprawdzali się w swoich rolach. Popełniali błędy i mama wcale się ich nie wypiera, wręcz sama o nich mówi. Co im zawdzięczam? Prawie wszystko. Od życia, przez dach nad głową, po mleko w lodówce. Mam ogromne wsparcie u mamy i wolność we wszelkich decyzjach dotyczących mojego życia. Rodzice nauczyli mnie odpowiedzialności, sumienności i szacunku do innych”.
(Kim są dla was wasi rodzice?, m-forum.pl)
– Czego uczą rodzice swoją postawą? – Dlaczego błędy popełniane przez rodziców też wychowują? – Dlaczego ważne jest wsparcie rodziców, nawet po opuszczeniu domu rodzinnego?
Dzisiaj poświęcę przynajmniej dziesięć minut na wartościową lekturę, mając w pamięci, że jak pożywienie pokrzepia ciało, tak wartościowa lektura pokrzepia duszę. Mogę realizować tę zasadę, codziennie poświęcając dziesięć minut na wartościową lekturę, np. fragment Ewangelii, żywoty świętych czy książki religijne. Dzięki temu lepiej zrozumiem wiarę i znajdę siłę w trudnych chwilach. Wartościowa lektura umacnia duszę tak, jak pokarm wzmacnia ciało.
A Pan (…) niech spotęguje miłość waszą nawzajem do siebie i do wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały w nienagannej świętości wobec Boga, Ojca naszego, na przyjście Pana naszego, Jezusa, wraz ze wszystkimi Jego świętymi. (1 Tes 3,12-13)
– Czego powinno dotyczyć samowychowanie w wierze? – Do kogo powinno nas prowadzić?
– Jakim słowem rozpoczyna się każda zasada? – Dlaczego wypełnianie tych zasad przybliża nas do Boga? – Dlaczego życie bez zasad oddala od Boga?
Grupa 1 impression, 19 lipca 2012, 11:41 „Rodzice to przede wszystkim nauczyciele miłości bezwarunkowej. Mogą być dla nas wzorami do naśladowania albo przeciwnie, stanowić świetne przykłady obrazujące «jak nie żyć». Możemy się nimi rozczarowywać, gardzić, pałać do nich nienawiścią. Przechodzić przez nich przez piekło, którego pewnie nie zdołalibyśmy przekuć w głębszą więź, gdyby między nami a nimi istniał związek innego charakteru. Trudno kochać po prostu i trwać w czymś często toksycznym, a jednak jakże trudno nie kochać rodziców. Jesteśmy poniekąd na nich skazani i nie idziemy na łatwiznę. Nie rezygnujemy z powodu cierpienia. Odpowiadając na ostatnie pytanie: moim rodzicom zawdzięczam przede wszystkim to, że zaczynam wiedzieć, czym jest miłość bezwarunkowa”.
(Kim są dla was wasi rodzice?, m-forum.pl)
– Czego mogą nas uczyć rodzice? – Jaki wpływ mają rodzice na kształtowanie naszej osobowości? – Na czym polega miłość bezwarunkowa?
Miarą dorosłości jest odpowiedzialność za drugiego. W odniesieniu do rodziców jest to odpowiedzialność za wychowanie swojego dziecka przez stworzenie mu możliwie najlepszych warunków wszechstronnego rozwoju. Dla dzieci jest to odpowiedzialność za kształtowanie samego siebie. „Wychowywać to nie znaczy kształcić tylko rozum, lecz kształtować harmonijnie całego człowieka, a więc także jego serce i charakter. Wychowywać oznacza również – z pokolenia na pokolenie przekazywać wartości, które nadają życiu sens i wypełniają je treścią. Wartości te przekazuje się nie tylko słowami, lecz przede wszystkim przykładem własnego życia”.
(P. Bosmans, Nie zapomnij o radości)
Każda z zasad rozpoczyna się słowem „dzisiaj”. Wczoraj już do nas nie należy, jutro – jakkolwiek zaplanowane – pozostaje niepewne. Tym, co masz do dyspozycji, jest twoje „dzisiaj”. „Dzisiaj” budujesz twoje jutro. Twoje i twoich bliskich. Ponadto każda z zasad prowadzi do pokonywania samego siebie, swojej niechęci, lenistwa, lęku, a także do dobra.
Więzi z rodzicami nie zawsze są idealne, ale każda sytuacja może służyć wychowaniu. Wychowanie dokonuje się nie tylko za pomocą słów – to przede wszystkim postawa. Podane codzienne śniadanie czy obiad, troska w czasie choroby, chodzenie na wywiadówkę utrwalają w nas zachowania, które stają się częścią naszego myślenia i działania. Rodzice nie są idealni, też popełniają błędy i jest to naturalne. Umieć im wybaczyć to sztuka samowychowania.
Proces dochodzenia do samodzielności i niezależności jest wychowaniem. Podstawowym i pierwszym środowiskiem, które ma wpływ na nasze wychowanie i rozwój, jest rodzina. Każdy młody człowiek powinien mieć pewność, że warto żyć w prawdzie, postępować dobrze, szukać piękna w sobie i wokół siebie, dążyć do tego, aby być darem dla innych.
Jeśli umiejętnie skorzystacie z tego, co daje wam dom, szkoła, Kościół na drodze waszego życia, wasz rozwój dopełni się i harmonijnie rozwinie. „Musimy nad sobą pracować, żebyśmy mogli w sposób wolny, z radością i z łatwością czynić dobro. W pierwszym rzędzie pomaga w tym silna wiara w Boga, ale również to, że żyjemy cnotliwie, z Bożą pomocą wykształcamy w nas trwałe postawy, nie dajemy się ponieść nieuporządkowanym uczuciom, a siły naszego umysłu i woli zawsze zdecydowanie ukierunkowujemy na dobro”.
(Youcat, p. 300)
pracować
radością
łatwością
dobro
silna wiara
Boga
cnotliwie
– Dlaczego warto być coraz lepszym człowiekiem? – Od kiedy rozpoczęliście pracę nad sobą, by zmieniać samego siebie? – Dlaczego w życiu ważna jest dojrzałość?
Świadoma i nieustanna praca nad przemianą samego siebie to element samowychowania. W waszym życiu przyszedł czas, kiedy przechodzicie od bycia dzieckiem i kierujecie się w stronę dojrzałości, do której prowadzi wychowanie i samowychowanie.