CORESMA 2025
Parroquia San Cristovo das Viñas
Material de Fano para esta Coresma Música: Unai Quirós
CORESMA 2025
POSTA A PUNTO:
Aquí estou!
Parroquia San Cristovo das Viñas
Material de Fano para esta Coresma
C0RESMA 2025
Comenzamos a Coresma. Quitámonos as máscaras e queremos ser nós mesmos, sen aparentar, sen disfrazarnos. Deus quere dar sentido á nosa VIDA e proponos pasar polo taller de Xesús para parar e reparar as averías que poidamos ter.
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
V Domingo Coresma (Jn 8, 1-11)
Hai veces, na nosa vida, que facemos cousas que nos alonxan de Deus, que nos fan dano ou fan dano a outras persoas. O noso corazón queda "abollado", "deformado", "raiado", "lastimado". Xesús, o mellor mecánico, co seu perdón infinito, fainos sentir ben de novo, sen ningún raiazo, alegres, de novo cheos de amor. Que saibamos recoñecer os nosos erros, pedir perdón e deixar que o perdón de Deus nos cure.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
IV Domingo Coresma (Lc 15, 1-3. 11-32)
Algo imprescindible nun coche é o motor. El é o que fai que todo se mova. Coa parábola do Pai Bo, Xesús fálanos do AMOR incondicional de Deus. Un amor que nunca se cansa e que nunca se acaba; un amor que nos fai familia e que é o mandamento fundamental, a base da nosa igrexa. A MiSeRiCordia do Amor de Deus é a que ten que ser a marca do noso motor. O amor de Deus é o que nos dá sempre a forza.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
IV Domingo Coresma (Lc 15, 1-3. 11-32)
Algo imprescindible nun coche é o motor. El é o que fai que todo se mova. Coa parábola do Pai Bo, Xesús fálanos do AMOR incondicional de Deus. Un amor que nunca se cansa e que nunca se acaba; un amor que nos fai familia e que é o mandamento fundamental, a base da nosa igrexa. A MiSeRiCordia do Amor de Deus é a que ten que ser a marca do noso motor. O amor de Deus é o que nos dá sempre a forza.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
V Domingo Coresma (Jn 8, 1-11)
Hai veces, na nosa vida, que facemos cousas que nos alonxan de Deus, que nos fan dano ou fan dano a outras persoas. O noso corazón queda "abollado", "deformado", "raiado", "lastimado". Xesús, o mellor mecánico, co seu perdón infinito, fainos sentir ben de novo, sen ningún raiazo, alegres, de novo cheos de amor. Que saibamos recoñecer os nosos erros, pedir perdón e deixar que o perdón de Deus nos cure.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
IV Domingo Coresma (Lc 15, 1-3. 11-32)
Algo imprescindible nun coche é o motor. El é o que fai que todo se mova. Coa parábola do Pai Bo, Xesús fálanos do AMOR incondicional de Deus. Un amor que nunca se cansa e que nunca se acaba; un amor que nos fai familia e que é o mandamento fundamental, a base da nosa igrexa. A MiSeRiCordia do Amor de Deus é a que ten que ser a marca do noso motor. O amor de Deus é o que nos dá sempre a forza.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
TALLER DE CORESMA
catesancristovodasvi
Created on March 1, 2025
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Project Roadmap Timeline
View
Step-by-Step Timeline: How to Develop an Idea
View
Artificial Intelligence History Timeline
View
Museum Escape Room
View
Momentum: Onboarding Presentation
View
Urban Illustrated Presentation
View
3D Corporate Reporting
Explore all templates
Transcript
CORESMA 2025
Parroquia San Cristovo das Viñas
Material de Fano para esta Coresma Música: Unai Quirós
CORESMA 2025
POSTA A PUNTO:
Aquí estou!
Parroquia San Cristovo das Viñas
Material de Fano para esta Coresma
C0RESMA 2025
Comenzamos a Coresma. Quitámonos as máscaras e queremos ser nós mesmos, sen aparentar, sen disfrazarnos. Deus quere dar sentido á nosa VIDA e proponos pasar polo taller de Xesús para parar e reparar as averías que poidamos ter.
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
C0RESMA 2025
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
V Domingo Coresma (Jn 8, 1-11)
Hai veces, na nosa vida, que facemos cousas que nos alonxan de Deus, que nos fan dano ou fan dano a outras persoas. O noso corazón queda "abollado", "deformado", "raiado", "lastimado". Xesús, o mellor mecánico, co seu perdón infinito, fainos sentir ben de novo, sen ningún raiazo, alegres, de novo cheos de amor. Que saibamos recoñecer os nosos erros, pedir perdón e deixar que o perdón de Deus nos cure.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
IV Domingo Coresma (Lc 15, 1-3. 11-32)
Algo imprescindible nun coche é o motor. El é o que fai que todo se mova. Coa parábola do Pai Bo, Xesús fálanos do AMOR incondicional de Deus. Un amor que nunca se cansa e que nunca se acaba; un amor que nos fai familia e que é o mandamento fundamental, a base da nosa igrexa. A MiSeRiCordia do Amor de Deus é a que ten que ser a marca do noso motor. O amor de Deus é o que nos dá sempre a forza.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
IV Domingo Coresma (Lc 15, 1-3. 11-32)
Algo imprescindible nun coche é o motor. El é o que fai que todo se mova. Coa parábola do Pai Bo, Xesús fálanos do AMOR incondicional de Deus. Un amor que nunca se cansa e que nunca se acaba; un amor que nos fai familia e que é o mandamento fundamental, a base da nosa igrexa. A MiSeRiCordia do Amor de Deus é a que ten que ser a marca do noso motor. O amor de Deus é o que nos dá sempre a forza.
I Domingo Coresma (Lc 4, 1-13)
Xesús retírase ao deserto a meditar, a orar. Alí, queren convencelo de facer caso ao que non está ben, a demostrar "como con chulería" quen é. El sempre responde que hai que seguir a Palabra de Deus, dicindo "está escrito". Coñecer esa Palabra axúdanos a ir na dirección correcta, porque é a que nos indica o camiño que temos que seguir. Que a Palabra de Deus sexa sempre o noso "volante" para ir na boa dirección.
V Domingo Coresma (Jn 8, 1-11)
Hai veces, na nosa vida, que facemos cousas que nos alonxan de Deus, que nos fan dano ou fan dano a outras persoas. O noso corazón queda "abollado", "deformado", "raiado", "lastimado". Xesús, o mellor mecánico, co seu perdón infinito, fainos sentir ben de novo, sen ningún raiazo, alegres, de novo cheos de amor. Que saibamos recoñecer os nosos erros, pedir perdón e deixar que o perdón de Deus nos cure.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.
II Domingo Coresma (Lc 9, 28b-36)
"Mentres oraban, o seu rostro cambiou e as súas ropas brillaban de resplandor". Nós tamén precisamos luces que nos guíen. Cando falamos con Deus, con Xesús, cando oramos, recibimos esa luz que nos ilumina, que nos alumbra o camiño a seguir. Que permitamos a Xesús que nos arregle as nosas luces fundidas, que deixemos que nos alumee e vexamos e entendamos como temos que vivir.
IV Domingo Coresma (Lc 15, 1-3. 11-32)
Algo imprescindible nun coche é o motor. El é o que fai que todo se mova. Coa parábola do Pai Bo, Xesús fálanos do AMOR incondicional de Deus. Un amor que nunca se cansa e que nunca se acaba; un amor que nos fai familia e que é o mandamento fundamental, a base da nosa igrexa. A MiSeRiCordia do Amor de Deus é a que ten que ser a marca do noso motor. O amor de Deus é o que nos dá sempre a forza.
III Domingo Coresma (Lc 13, 1-9)
Xesús dinos que Deus sempre nos dá oportunidades, que nunca se cansa de dárnolas e que sempre confía en nós. Nunca perde a esperanza. Nós, ás veces, estamos desinflados, como sen ánimo, como sen aire, e Deus énchenos de aire, de forza para seguir camiñando. Que deixemos que o Espíritu nos encha dese aire de Deus, desa forza para camiñar na nosa vida.