5.29 wyd. Jedność e

„Oto wielka tajemnica wiary”.

Eucharystia w centrum liturgii i życia

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Zaśpiewajmy.

Ta krew z grzechu obmywa mnieTa krew czyni mnie bielszym od śniegu Ta krew z grzechu obmywa nas To jest Baranka święta krew. Jego krew, święta krew Jego krew, święta krew z Golgoty.

kliknij w ikonkę,by włączyć dzwięk

Cud w Lanciano

przecztaj lub obejrzyj

do 4:05

kliknij w książki, by wyświetlić tekst

02

ROZWAŻAM I ZDOBYWAM

Zapowiedź ofiary krzyżowej

czytanie Pisma Świętego (1 Kor 11,23b-26)

Pan Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy zapowiedział uczniom swoją ofiarę na krzyżu. Wieczerza była ich ostatnim wspólnym posiłkiem przed Jego męką, śmiercią i zmartwychwstaniem. Przeczytajcie tekst biblijny (znajduje się on także w podręczniku na str. 109. i ułóżcie do niego jak najwięcej pytań.

przykładowe pytania

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

Aklamacja

Po przeistoczeniu kapłan ukazuje wiernym kielich, stawia go na ołtarzu i przyklęka. Następnie rozpoczyna jedną z czterech aklamacji, którym przyporządkowano cztery formy odpowiedzi wiernych.

Otwórzcie podręczniki na str. 110. Przeczytajcie zaznaczony tekst.

Druga modlitwa eucharystyczna

Każda Msza Święta jest szczególnym czasem podziękowania. Jedno z jej określeń to EUCHARYSTIA – dziękczynienie. W czasie każdej Mszy Świętej dziękujemy Panu Bogu za konkretne wydarzenie zbawcze, które rozegrało się dwa tysiące lat temu, a jednocześnie to wydarzenie uobecnia się na ołtarzu w sposób bezkrwawy. Dziękczynienie za ofiarę Pana Jezusa i uobecnienie tej ofiary dokonują się w głównej części Mszy Świętej, w czasie modlitwy eucharystycznej. Modlitwa eucharystyczna, której najważniejszym momentem jest przeistoczenie, ma cztery podstawowe warianty. Dziś przeanalizujemy fragmenty tzw. Drugiej modlitwy eucharystycznej. Wstępem do modlitwy eucharystycznej jest prefacja (łac. praefatio – przedmowa) – modlitwa rozpoczynająca się dialogiem pomiędzy kapłanem i wiernymi (Pan z wami – I z duchem twoim. W górę serca – Wznosimy je do Pana), a kończąca słowami: „Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów…”, które odmawiają lub śpiewają wszyscy wierni. Zastanowimy się, dlaczego kapłan wypowiada słowa modlitwy w liczbie mnogiej, a słowa konsekracji w czasie teraźniejszym.

Druga modlitwa eucharystyczna

(Druga modlitwa eucharystyczna)

We fragmencie prefacji z drugiej modlitwy eucharystycznej wskażcie wyrażenia w liczbie mnogiej wypowiadane przez kapłana oraz – słowa ustanowienia Eucharystii w formie czasu teraźniejszego.

Przed konsekracją kapłan modli się: „Dlatego stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem, uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał i zesłał na Apostołów Ducha Świętego. Przez Chrystusa prosimy Ciebie, wszechmogący Boże: Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby stały się dla nas Ciałem i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa. On to, gdy dobrowolnie wydał się na mękę, wziął chleb i dzięki Tobie składając, łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy: To jest bowiem Ciało moje, które za was będzie wydane. Podobnie po wieczerzy wziął kielich i ponownie dzięki Tobie składając, podał swoim uczniom, mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy: To jest bowiem kielich Krwi mojej nowego i wiecznego przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę»”.

Przed konsekracją kapłan modli się: „Dlatego stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem, uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał i zesłał na Apostołów Ducha Świętego. Przez Chrystusa prosimy Ciebie, wszechmogący Boże: Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby stały się dla nas Ciałem i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa. On to, gdy dobrowolnie wydał się na mękę, wziął chleb i dzięki Tobie składając, łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy: To jest bowiem Ciało moje, które za was będzie wydane. Podobnie po wieczerzy wziął kielich i ponownie dzięki Tobie składając, podał swoim uczniom, mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy: To jest bowiem kielich Krwi mojej nowego i wiecznego przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę»”.

podpowiedź

Druga modlitwa eucharystyczna

– Dlaczego kapłan wypowiada słowa modlitwy w liczbie mnogiej? – Dlaczego słowa konsekracji wypowiada w czasie teraźniejszym?

03

Zostaję ubogacony i działam

Liturgia eucharystyczna

ćwiczenia, zad. 4. str. 61.

podpowiedź

Liturgia eucharystyczna

Liturgia eucharystyczna jest bogata w różnego rodzaju znaki i symbole, aby w ten sposób człowiek mógł bardziej otworzyć się na niezgłębioną tajemnicę Boga. Zrozumienie i przyjęcie tej tajemnicy wymaga od nas zaangażowania wielu zmysłów. Przez Eucharystię dostępujemy przedsmaku nieba. Jezus powiedział:

„Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało, wydane za życie świata”. (J 6,51)

Przygotowanie do przyjęcia Komunii Świętej

Od pracy i poświęcenia piekarza zależy smak pieczonego chleba. Ważne jest również to, jakich używa składników oraz w jakich proporcjach je dodaje. Spróbujmy wyobrazić sobie, że jesteśmy piekarzami i mamy upiec chleb. Dobrze wykonana praca zostaje nagrodzona pysznym chlebem. Podobnie, by dobrze przeżyć Eucharystię, trzeba się do niej odpowiednio przygotować, a następnie godnie przyjąć Komunię Świętą.

przejdź do kolejnego slajdu

Przygotowanie do przyjęcia Komunii Świętej

ćwiczenia, zad. 5. str. 61.

podpowiedź

04

Ćwiczenia

ćwiczenia zad. 1. str. 60.

podpowiedź

ćwiczenia zad. 2. str. 60.

podpowiedź

ćwiczenia zad. 3. str. 60.

podpowiedź

05

ZADANIE modlitwa

Zadanie

1. Napisz, dlaczego pomoc potrzebującym jest jednocześnie darem dla Boga. 2. Zgłoś się do swojego księdza proboszcza i zaproponuj swą pomoc na rzecz wspólnoty Kościoła (sprzątanie, wolontariat itp.). 3. Odszukaj tekst pieśni „Przed tak wielkim Sakramentem” i wyjaśnij, o czym mówi pierwsza zwrotka. 4. Zaprojektuj plakat zachęcający do uczestnictwa w Eucharystii.

Modlitwa końcowa

Ojcze, oddaję się w Twoje ręce. Uczyń ze mną to, czego pragniesz. Cokolwiek uczynisz, dziękuję Ci. Jestem gotowy na wszystko. Przyjmuję wszystko. Niech tylko Twoja wola będzie we mnie i w każdym Twoim stworzeniu. Nie pragnę niczego, ponad to, Panie. W Twoje ręce oddaję duszę moją z całą miłością mego serca, ponieważ kocham Cię, Panie. Pragnę powierzyć się Tobie, oddać się w Twoje ręce bez zastrzeżeń, z bezgraniczną ufnością, ponieważ Ty jesteś moim Ojcem.

(Modlitwa bł. Karola de Foucauld)

Użyte grafiki zastrzeżone są prawem autorskim.Kopiowanie i rozpowszechnianie za zgodą autora lub właściciela .

przygotowanie prezentacji

2025

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

Canva

bank zdjęć własnych wydawnictwa

Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!”. Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: „Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie. (1 Kor 11,23b-26)

Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!

To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie tona moją pamiątkę!

nasz

Święty,

chleba i wina

Święty, Święty…

„Baranku Boży…”

konsekracja

darami

modlitwy

Komunii

Chrystusa,

z Chrystusem…”

Pierwszy eucharystyczny cud w Kościele katolickim, dokładnie zbadany i oficjalnie uznany, dokonał się w kościele pw. św. Franciszka z Asyżu w Lanciano. Nie znamy dnia, miesiąca ani roku, w którym wydarzył się cud. Do naszych czasów dotarły tylko informacje o tym, że niezwykłe wydarzenie miało miejsce w VIII w., a kapłan sprawujący Eucharystię był zakonnikiem ojców bazylianów. Z inskrypcji na kamiennej tablicy umieszczonej w kościele możemy przeczytać: „Około roku Pańskiego 700 w tym kościele pewien kapłan mnich wątpił, czy Święta Hostia jest naprawdę Ciałem Naszego Pana, a wino Jego Krwią. Odprawił Mszę i gdy wyrzekł słowa konsekracji hostii, zobaczył, jak przemienia się ona w Ciało, a wino w Krew. Pokazano to zgromadzonym, a potem całemu ludowi. Ciało zachowało się w całości, a Krew podzieliła się na 5 nierównych części”.

Relikwie Cudu Eucharystycznego w Lanciano możemy oglądać w głównym ołtarzu świątyni. Ciało Pańskie znajduje się w srebrnej monstrancji z 1713 r., a Krew w kielichu z kryształu górskiego z XVII w. Z upływem lat relikwie zmieniły swój wygląd. Ciało, na skutek utraty wody, wyschło. Natomiast Krew uległa zlepieniu się cząstek w większe zespoły, które samoistnie przybrały formę pięciu nierównych grudek. Nie da się logicznie wytłumaczyć, dlaczego właśnie pięciu – czyli tylu, ile ran pozostało na uwielbionym Ciele Chrystusa. Podczas ważenia bryłek krwi miało miejsce kilkakrotnie niezwykłe zjawisko. Otóż jedna bryłka ważyła tyle, co wszystkie razem, a ciężar dwóch był równy ciężarowi trzech. Natomiast waga najmniejszej równała się wadze największej.

„Badania mikroskopowe potwierdziły i udokumentowały, że fragment ciała stanowił prążkowaną tkankę ścianki sercowej, wolną od jakiegokolwiek materiału czy substancji konserwującej – podkreśla Joan Carroll Cruz w książce pt. Cuda Eucharystyczne. – Zarówno Ciało, jak i Krew miały pochodzenie ludzkie (…) wspólną grupę krwi: AB [czyli taką samą, jak na Całunie Turyńskim]. Prof. Linoli podkreślił, że gdyby krew pochodziła od osoby zmarłej, podlegałaby szybkiemu procesowi zepsucia i rozkładu”. Niewytłumaczalne jest to, w jaki sposób – biorąc pod uwagę sposób przechowywania relikwii narażonych na niszczące działania powietrza – przetrwały tyle wieków.

(oprac. na podst.: A. Niedźwiecki, Eucharystyczny cud w Lanciano)

– Co zwróciło waszą szczególną uwagę w tym wydarzeniu? – Czego dowodem jest cud w Lanciano?

Dziś zatrzymamy się nad tajemnicą wiary, która dokonuje się podczas każdej Mszy Świętej.

– Kiedy Jezus został wydany? – Jakie słowa wypowiedział nad chlebem? – Co z nim zrobił? – Czym stał się chleb, który Jezus dał uczniom? – Co miało stać się z Ciałem Jezusa? – Jakie polecenie Jezus dał uczniom? – Co Jezus uczynił po wieczerzy? – Jak Pan Jezus określił kielich z winem? – Za kogo będzie przelana Krew Jezusa?

Pan Jezus mówi do apostołów o Nowym Przymierzu. W Starym Testamencie przymierze było umową między Bogiem a narodem wybranym. Bóg zobowiązywał się do opieki nad swoim ludem i do pomocy w trudnych sytuacjach. Naród wybrany zaś miał być wierny Bogu i wypełniać Jego przykazania. Niestety Izraelici często nie byli wierni temu przymierzu. Na krzyżu Jezus Chrystus zawiera Nowe Przymierze, nową umowę między Bogiem a ludźmi. Podczas przeistoczenia, gdy kapłan wypowiada słowa Pana Jezusa nad chlebem, zostaje on przemieniony w Jego Ciało. Gdy kapłan wypowiada słowa Pana Jezusa nad winem, zostaje ono przemienione w Jego Krew. Przeistoczenie jest momentem, w którym na ołtarzu, w sposób dla nas niewidoczny, dokonuje się dokładnie to, co dokonało się na krzyżu – mówimy, że uobecnia się ofiara krzyżowa Chrystusa. Sprawując Mszę Świętą, Kościół wypełnia polecenie Jezusa: „To czyńcie na moją pamiątkę”. Wtedy czyni dokładnie to, co uczynił On podczas Ostatniej Wieczerzy w przeddzień swojej męki i śmierci.

Najważniejszym momentem Eucharystii jest przeistoczenie. Kapłan w imieniu całej społeczności wiernych wzywa mocy Ducha Świętego, aby chleb i wino zostały konsekrowane, i stały się Ciałem i Krwią Chrystusa. Forma czasu teraźniejszego świadczy, że tu i teraz dokonuje się ofiara Pana Jezusa, a użycie liczby mnogiej przypomina, że podczas konsekracji Eucharystii kapłan nigdy nie działa sam, lecz zawsze w Kościele i z całym Kościołem – Mistycznym Ciałem Chrystusa. Zmysły mówią nam, że na ołtarzu jest chleb i wino, ale wiara podpowiada, że to Ciało i Krew Jezusa.

500 g mąki 300 ml letniej wody 7 g suchych drożdży 1 łyżeczka soli 1–2 łyżki oleju lub roztopionego masła

Wiara katolicka Stan łaski uświęcającej (spowiedź w przypadku grzechu ciężkiego) Pojednanie z bliźnimi Godne usposobienie serca Post eucharystyczny (przynajmniej 1 godzina) Odpowiedni, odświętny strój

Drożdże rozpuścić w letniej wodzie z cukrem, odstawić na 10 minut. Wymieszać składniki – mąkę, sól, olej i zaczyn drożdżowy. Zagnieść ciasto przez około 10 minut, aż stanie się elastyczne. Odstawić do wyrośnięcia, przykrywając, na 1–1,5 godziny. Uformować bochenek i przełożyć do foremki lub na blaszkę. Pozostawić do ponownego wyrastania na 30–40 minut. Piec w 200°C przez 30–40 minut, aż się zarumieni. Ostudzić przed krojeniem.

Zachować wiarę katolicką Zadbać o czystość serca – w przypadku grzechu ciężkiego przystąpić wcześniej do sakramentu pokuty. Pojednać się z innymi – unikać uraz i przebaczyć bliźnim. Zachować post eucharystyczny – przynajmniej godzinę przed Komunią powstrzymać się od jedzenia i picia (z wyjątkiem wody i leków). Ubrać się stosownie do świętej chwili – godny, odświętny strój wyraża szacunek dla Chrystusa. Przystąpić do Komunii z wiarą i czcią – świadomie, w skupieniu, z miłością do Jezusa.

Komunia Święta w sposób nadprzyrodzony sprawia w życiu duchowym to, co pokarm materialny w życiu cielesnym. Przyjmowanie Ciała Chrystusa podtrzymuje, pogłębia oraz odnawia życie łaski, które otrzymaliśmy na chrzcie świętym. Wzrost życia chrześcijańskiego wymaga pokarmu Komunii Świętej aż do śmierci, kiedy zostanie nam udzielony w postaci Wiatyku (por. KKK 1392). Eucharystia powinna być dla nas największą radością, spotkaniem z miłością Boga. Ten, kto kocha, udziela siebie jako dar dla Boga i ludzi. Każdy z nas może Bogu coś ofiarować.

W pierwszej zwrotce wyrażona jest postawa pokory wobec Eucharystii – wierni oddają cześć Chrystusowi obecnemu w Najświętszym Sakramencie („Upadajmy wszyscy wraz”). Następnie pojawia się odniesienie do zmiany przymierza – Nowy Testament przyniósł pełnię Objawienia i zastąpił Prawo Starego Testamentu. Ostatni wers podkreśla tajemnicę Eucharystii: obecność Chrystusa jest niepojęta dla zmysłów, dlatego wymaga wiary, która pozwala przyjąć tę prawdę.