OlgaBoznańska
i jej twórczość
Fot. Olga Boznańska "Autoportret", 1893, olej na płótnie, domena publiczna.
Kim była Olga Boznańska?
Galeria obrazów
Literatura
Fot. Olga Boznańska "Widok z okna", 1900, olej na kartonie, domena publiczna.
Olga Helena Boznańska urodziła się 15 kwietnia 1865 roku w Krakowie. Początkowo rysunku uczyła jej matka Eugenia, później m.in. malarz Kazimierz Pochwalski. To w Krakowie powstały jej pierwsze prace - portrety oraz widoki z okna mieszkania przy ul. Wolskiej 21. Na przełomie 1885 i 1886 roku wyjechała do Monachium, by dalej się kształcić. Trzy lata później udało jej się wynająć własną pracownię, mieszczącą się przy Theressienstrasse. W krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych wystawiała swoje pierwsze prace, m. in. "Głowę kobiety -studium", "Japonkę" czy "Kwiaciarki".
W 1891 roku Olga poznała Józefa Czajkowskiego, jedynego mężczyznę, którego pokochała. W latach 90-tych regularnie brała udział w Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Berlinie. Wynajęła też kolejną pracownię, tym razem przy Georgenstrasse. Za "Portret malarza Paula Nauena" otrzymała srebrny medal na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie oraz drugą nagrodę w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W roku 1896 po raz pierwszy wystawiła swe obrazy w Paryżu. Dwa lata później została członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", skupiającego najwybitniejszych młodopolskich twórców. W tym czasie przeprowadziła się na stałe do Paryża. W 1900 roku rozstała się z Józefem Czajkowskim. Od 1907 roku do śmierci mieszkała przy Boulevard Montparnasse 49 w Paryżu. Rok póżniej uhonorowana została Nagrodą im. Probusa Barczewskiego, przyznaną przez Akademię Umiejętności w Krakowie za "Portret kobiety". Kolejne lata upłynęły na kolejnych wystawach. W 1924 roku otrzymała Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 26 października 1940 roku w szpitalu, pochowana na cmentarzu w Montmorency pod Paryżem.
Fot. Olga Boznańska, między 1929 a 1936, autor Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji, sygnatura: 1-K-2307, domena publiczna.
Dlaczego Olga Boznańska zajmowała się głównie portretami?
"Krajobrazu nie można posadzić na kanapie i kazać mu przychodzić kilkanaście razy do pracowni" (Cyt. za: A. Kuźniak "Boznańska. Non finito", Wydawnictwo Literackie, 2019, s. 50.
"Żywy człowiek jest dla mnie zawsze ciekawszy aniżeli te wszystkie kombinowane książki i karafki" (Cyt. za: M. Rozstworowska "Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej", Wydawnictwo Terra Nova, 2003, s. 450.
O Oldze Boznańskiej
"Od wczesnej młodości Olga posiadała dar przenikania ludzkich dusz - jej czarne oczy przeszywały człowieka na wskroś. Odkrywała prawdę, ale nie wygłaszała niedyskretnych, krzywdzących sądów (...)" M. Rostworowska "Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej", s. 42
Fot. Olga Boznańska, ok.1913, autor nieznany, domena publiczna.
"W dziełach Olgi Boznańskiej widzimy głębsze odczucie duszy modelu, a w odtworzeniu typu kobiecego lub dziecinnej postaci niewielu ma ona sobie równych". A. Kuźniak "Boznańska. Non finito", s. 152 (uzasadnienie przyznania Nagrody im. Probusa Barczewskiego).
"Panna de Boznańska jest kobietą o talencie nadzwyczaj rzadkim, nie docenianym w sposób wystarczający. Jej sztukę cechuje subtelna i bezbłędna przenikliwość psychologiczna, zaś materiał malarski jej obrazów jest przepiękny" (Muzeum Narodowe w Krakowie). M. Rostworowska "Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej", s. 42
"Diewczynka z chryzantrmami" 1894
"Portret Józefa Czajkowskiego" 1893
"Dzieci na schodach" 1898
"Japonka" 1886
"Imieniny babuni" przed 1900
"Tęsknota" ("Portret kobiety"), 1900
"Portret kobiety" 1925
"Portret dziewczynek" 1906
Obraz odzwierciedla fascynację malarki kulturą japońską. "Japonka" została namalowana na niewielkiej desce. Na pierwszym planie jest wszechobecna biel, wzbogacona kroplą czerwieni i czerni. Ta dyskrecja przedstawienia jest charakterystyczna dla japonizmu.
"Japonka" 1889
Józef Czajkowski był jedynym mężczyzną, którego tak naprawdę kochała Olga Boznańska. Wydawało się, że z wzajemnością. Choć młodszy od niej o 7 lat, na podstawie wysyłanych listów można by wnioskować o łączącym ich silnym uczuciu. Jednak po kilku latach coś uległo zmianie i Czajkowski zerwał zaręczyny. Malarka już nigdy nie pokochała kogoś tak bardzo.
"Portret Józefa Czajkowskiego" 1893
"Dziewczynka z chryzantemami" 1894
Portret rudowłosej dziewczynki o niepokojącym spojrzeniu ciemnych oczu osadzonych w jasnej twarzyczce budzi w odbiorcach dreszcz, zwłaszcza jeśli długo i intensywnie się w niego wpatrujemy. To niezwykły popis kolorystyczny barw, tworzący nastrój tajemniczości oraz niedomówień.
Obraz został namalowany podczas pobytu Boznańskiej w Monachium. Malarka stworzyła dwie wersje tego obrazu: jedna z nich znajduje się w Muzeum Narodowym w Poznaniu, druga -nie wiadomo.W obrazie jest coś niepokojącego, o czym świadczy choćby poza dzieci - wpatrzonych przed siebie, z zaciśniętymi piąstkami.
"Dzieci na schodach" 1898
Z obrazu "Imieniny babuni" przenika do odbiorcy ogromny smutek. Ta dziewczynka, która samotnie czeka pod ścianą, by wręczyć babuni bukiecik kwiatków, wydaje się być wyalienowana i bezradna.
"Imieniny babuni" przed 1900
Obraz powstał w tym samym roku, w którym Józef Czajkowski i Olga Boznańska się rozstali. Malarka rzadko nadawała tytuły swym dziełom, stąd wniosek, że ta praca stanowi dla niej dużą wartość i wiąże się z jej osobistymi przeżyciami.
"Tęsknota" ("Portret kobiety") 1900
"Portret dziewczynek" przedstawia córki Władysława Chmielarczyka: Helenę oraz Władysławę. Utrzymany został w tonacji zgaszonych barw, ograniczonych do szarości, bieli i bladego różu. Sposób operowania pędzlem oraz odpowiednie nałożenie farb wydobyły niezwykle delikatny materiał sukienek, w jakie ubrane były dziewczynki.
"Portret dziewczynek" 1906
"Portret starca" ("Portret Zygmunta Pusłowskiego") 1912
Olga Boznańska poznała rodzinę Pusłowskich ok. 1910-1911 roku. Senior rodu - Zygmunt niezwykle cieszył się z tej znajomości. Kibicował Oldze w drodze artystycznej, wspierał ją, traktował ją niemal jak córkę. Wg jednego z krytyków (Emila RogerMarxa) "życie duszy ukazuje się i określa w sposobie zmrużenia oczu, w cieniu uśmiechu, rzadziej radosnego, częściej z lekką mgiełką melancholii".
Po więcej informacji o Oldze Boznańskiej i jej pracach zapraszamy do Wypożyczalni przy ul. Warszawskiej 11/13.
Muzyka: "Classical Music (Theater Museum Art Painting Sculpture Background)"Autor: Maksym Malko Pixabay
Dziękujemy
Olga Boznańska - 160. rocznica urodzin
sylwiamagdalena00
Created on December 12, 2024
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Interactive Onboarding Guide
View
Basic Shapes Microsite
View
Basic Interactive Microsite
View
Beauty catalog mobile
View
Higher Education Microsite
View
Microsite Vibrant Travel Guide
View
Tourism Guide Microsite
Explore all templates
Transcript
OlgaBoznańska
i jej twórczość
Fot. Olga Boznańska "Autoportret", 1893, olej na płótnie, domena publiczna.
Kim była Olga Boznańska?
Galeria obrazów
Literatura
Fot. Olga Boznańska "Widok z okna", 1900, olej na kartonie, domena publiczna.
Olga Helena Boznańska urodziła się 15 kwietnia 1865 roku w Krakowie. Początkowo rysunku uczyła jej matka Eugenia, później m.in. malarz Kazimierz Pochwalski. To w Krakowie powstały jej pierwsze prace - portrety oraz widoki z okna mieszkania przy ul. Wolskiej 21. Na przełomie 1885 i 1886 roku wyjechała do Monachium, by dalej się kształcić. Trzy lata później udało jej się wynająć własną pracownię, mieszczącą się przy Theressienstrasse. W krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych wystawiała swoje pierwsze prace, m. in. "Głowę kobiety -studium", "Japonkę" czy "Kwiaciarki".
W 1891 roku Olga poznała Józefa Czajkowskiego, jedynego mężczyznę, którego pokochała. W latach 90-tych regularnie brała udział w Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Berlinie. Wynajęła też kolejną pracownię, tym razem przy Georgenstrasse. Za "Portret malarza Paula Nauena" otrzymała srebrny medal na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie oraz drugą nagrodę w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W roku 1896 po raz pierwszy wystawiła swe obrazy w Paryżu. Dwa lata później została członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", skupiającego najwybitniejszych młodopolskich twórców. W tym czasie przeprowadziła się na stałe do Paryża. W 1900 roku rozstała się z Józefem Czajkowskim. Od 1907 roku do śmierci mieszkała przy Boulevard Montparnasse 49 w Paryżu. Rok póżniej uhonorowana została Nagrodą im. Probusa Barczewskiego, przyznaną przez Akademię Umiejętności w Krakowie za "Portret kobiety". Kolejne lata upłynęły na kolejnych wystawach. W 1924 roku otrzymała Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 26 października 1940 roku w szpitalu, pochowana na cmentarzu w Montmorency pod Paryżem.
Fot. Olga Boznańska, między 1929 a 1936, autor Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji, sygnatura: 1-K-2307, domena publiczna.
Dlaczego Olga Boznańska zajmowała się głównie portretami?
"Krajobrazu nie można posadzić na kanapie i kazać mu przychodzić kilkanaście razy do pracowni" (Cyt. za: A. Kuźniak "Boznańska. Non finito", Wydawnictwo Literackie, 2019, s. 50.
"Żywy człowiek jest dla mnie zawsze ciekawszy aniżeli te wszystkie kombinowane książki i karafki" (Cyt. za: M. Rozstworowska "Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej", Wydawnictwo Terra Nova, 2003, s. 450.
O Oldze Boznańskiej
"Od wczesnej młodości Olga posiadała dar przenikania ludzkich dusz - jej czarne oczy przeszywały człowieka na wskroś. Odkrywała prawdę, ale nie wygłaszała niedyskretnych, krzywdzących sądów (...)" M. Rostworowska "Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej", s. 42
Fot. Olga Boznańska, ok.1913, autor nieznany, domena publiczna.
"W dziełach Olgi Boznańskiej widzimy głębsze odczucie duszy modelu, a w odtworzeniu typu kobiecego lub dziecinnej postaci niewielu ma ona sobie równych". A. Kuźniak "Boznańska. Non finito", s. 152 (uzasadnienie przyznania Nagrody im. Probusa Barczewskiego).
"Panna de Boznańska jest kobietą o talencie nadzwyczaj rzadkim, nie docenianym w sposób wystarczający. Jej sztukę cechuje subtelna i bezbłędna przenikliwość psychologiczna, zaś materiał malarski jej obrazów jest przepiękny" (Muzeum Narodowe w Krakowie). M. Rostworowska "Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej", s. 42
"Diewczynka z chryzantrmami" 1894
"Portret Józefa Czajkowskiego" 1893
"Dzieci na schodach" 1898
"Japonka" 1886
"Imieniny babuni" przed 1900
"Tęsknota" ("Portret kobiety"), 1900
"Portret kobiety" 1925
"Portret dziewczynek" 1906
Obraz odzwierciedla fascynację malarki kulturą japońską. "Japonka" została namalowana na niewielkiej desce. Na pierwszym planie jest wszechobecna biel, wzbogacona kroplą czerwieni i czerni. Ta dyskrecja przedstawienia jest charakterystyczna dla japonizmu.
"Japonka" 1889
Józef Czajkowski był jedynym mężczyzną, którego tak naprawdę kochała Olga Boznańska. Wydawało się, że z wzajemnością. Choć młodszy od niej o 7 lat, na podstawie wysyłanych listów można by wnioskować o łączącym ich silnym uczuciu. Jednak po kilku latach coś uległo zmianie i Czajkowski zerwał zaręczyny. Malarka już nigdy nie pokochała kogoś tak bardzo.
"Portret Józefa Czajkowskiego" 1893
"Dziewczynka z chryzantemami" 1894
Portret rudowłosej dziewczynki o niepokojącym spojrzeniu ciemnych oczu osadzonych w jasnej twarzyczce budzi w odbiorcach dreszcz, zwłaszcza jeśli długo i intensywnie się w niego wpatrujemy. To niezwykły popis kolorystyczny barw, tworzący nastrój tajemniczości oraz niedomówień.
Obraz został namalowany podczas pobytu Boznańskiej w Monachium. Malarka stworzyła dwie wersje tego obrazu: jedna z nich znajduje się w Muzeum Narodowym w Poznaniu, druga -nie wiadomo.W obrazie jest coś niepokojącego, o czym świadczy choćby poza dzieci - wpatrzonych przed siebie, z zaciśniętymi piąstkami.
"Dzieci na schodach" 1898
Z obrazu "Imieniny babuni" przenika do odbiorcy ogromny smutek. Ta dziewczynka, która samotnie czeka pod ścianą, by wręczyć babuni bukiecik kwiatków, wydaje się być wyalienowana i bezradna.
"Imieniny babuni" przed 1900
Obraz powstał w tym samym roku, w którym Józef Czajkowski i Olga Boznańska się rozstali. Malarka rzadko nadawała tytuły swym dziełom, stąd wniosek, że ta praca stanowi dla niej dużą wartość i wiąże się z jej osobistymi przeżyciami.
"Tęsknota" ("Portret kobiety") 1900
"Portret dziewczynek" przedstawia córki Władysława Chmielarczyka: Helenę oraz Władysławę. Utrzymany został w tonacji zgaszonych barw, ograniczonych do szarości, bieli i bladego różu. Sposób operowania pędzlem oraz odpowiednie nałożenie farb wydobyły niezwykle delikatny materiał sukienek, w jakie ubrane były dziewczynki.
"Portret dziewczynek" 1906
"Portret starca" ("Portret Zygmunta Pusłowskiego") 1912
Olga Boznańska poznała rodzinę Pusłowskich ok. 1910-1911 roku. Senior rodu - Zygmunt niezwykle cieszył się z tej znajomości. Kibicował Oldze w drodze artystycznej, wspierał ją, traktował ją niemal jak córkę. Wg jednego z krytyków (Emila RogerMarxa) "życie duszy ukazuje się i określa w sposobie zmrużenia oczu, w cieniu uśmiechu, rzadziej radosnego, częściej z lekką mgiełką melancholii".
Po więcej informacji o Oldze Boznańskiej i jej pracach zapraszamy do Wypożyczalni przy ul. Warszawskiej 11/13.
Muzyka: "Classical Music (Theater Museum Art Painting Sculpture Background)"Autor: Maksym Malko Pixabay
Dziękujemy