Helena Rubinstein
Biografia ze zbiorów Muzeum POLIN
Dr Marta Frączkiewicz
Monika Harchut
W kolekcji Muzeum POLIN znaczące miejsce zajmują pamiątki po Helenie Rubinstein (1872–1965) – jednej z najsłynniejszych bizneswoman w historii, mecenaski sztuki, założycielki działającej do dzisiaj firmy kosmetycznej Helena Rubinstein Inc. Jej fotografie, druki oraz osobiste przedmioty zostały przekazane muzeum w 2023 r. przez Suzanne Slesin z Nowego Jorku, pasierbicę syna Heleny Rubinstein, Roya.
Karta wizytowa Heleny Rubinstein
okres wiedeński
Więcej o obiekcie
Helena Rubinstein – celebrytka
Christian Dior
Sukienka Heleny Rubinstein
1954-1957 Paryż
Więcej o obiekcie
Zobacz obiekt w 3D
Nazwisko Heleny Rubinstein – jednej z najbogatszych i najbardziej wpływowych kobiet swoich czasów, twórczyni istniejącego do dziś imperium kosmetycznego – kojarzy się nam z blichtrem, rozległymi kontaktami towarzyskimi, kolekcją sztuki oraz wystawnymi strojami. Co sprawiło, że Helena Rubinstein stała się postacią wręcz ikoniczną? W jaki sposób powstał mit „cesarzowej piękna”? Poza ciężką pracą i takimi przymiotami jak przedsiębiorczość, punktualność czy nieustępliwość w dążeniu do celu, ogromne znaczenie dla kreowania wizerunku Heleny Rubinstein jako Madame – Ikony swoich czasów miał jej ekstrawagancji wizerunek oraz jej zamiłowanie do mody i biżuterii. Zgodnie z licznymi biografiami przedsiębiorczyni zamawiała stroje u najwybitniejszych projektantów tak długo jak pozostawała aktywna zawodowo, do ostatnich dni swojego życia.
Pedro Rodríguez
Płaszcz Heleny Rubinstein
1950-1965 Barcelona
Więcej o obiekcie
Czytaj więcej
Zobacz obiekt w 3D
Helena Rubinstein była znana z zamiłowania do wystawnych przyjęć, które były dla niej okazją do nawiązywania nie tylko kontaktów towarzyskich, ale też biznesowych. Dzięki swojemu pierwszemu mężowi, dziennikarzowi i wydawcy Edwardowi Williamowi Titusowi, miała szansę poznać wielu wybitnych literatów, jak David Herbert Lawrence, Ernest Hemingway czy James Joyce. Na przyjęciach organizowanych przez przedsiębiorczynię w czasach paryskich bywała Gabrielle (Coco) Chanel, Christian Dior czy Marc Chagall. Z drugim mężem, gruzińskim księciem Artczilem Gouerill Tczkoni, również wydawała głośne na cały Nowy Jork przyjęcia. Listą gości interesowała się nawet prasa.
Jak Chaja stała się Heleną?
Podgórze, Kraków i ucieczka przed niechcianym małżeństwem
Helena Rubinstein urodziła się najprawdopodobniej 25 grudnia 1872 r. na podkrakowskim Podgórzu jako najstarsza córka Hercla Naftalego Rubinsteina i Gitel (Augusty) Scheindel z d. Silberfeld. Otrzymała imię Chaja. Potem rodzina Rubinsteinów przeniosła się na krakowski Kazimierz, gdzie na świat przyszły następne dziewczynki – Chaja miała siedem sióstr. Rodzina była biedna i zajmowała jedną izbę. Ojciec był drobnym kupcem – handlował naftą idodatkowo jajkami. Matka zajmowała się wychowywaniem dzieci. Chaja chodziła do miejscowej żydowskiej szkoły. Jej przyszłość wydawała się z góry przesądzona: miała wyjść za mąż, a przygotowując się do tego, spełniała oczekiwania ojca. Nie było mowy o samodzielnym wyborze małżonka – w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej było to praktycznie niemożliwe. Chaja odrzuciła jednak zaproponowanego przez rodzinę kandydata, co doprowadziło do konfliktu z rodzicami i ucieczki z domu.
Karta wizytowa Heleny Rubinstein
okres wiedeński
Więcej o obiekcie
Wiedeń
We wczesnych latach 90. XIX w. Chaja udała się do ciotki w Wiedniu. W ówczesnych uwarunkowaniach społecznych kobieta nie mogła funkcjonować bez mężczyzny, więc tamtejsza część rodziny również starała się ją wyswatać. Splitterowie, krewni z Wiednia, byli zamożnymi kuśnierzami i Chaja pracowała przez jakiś czas w ich sklepie z futrami. Jednak nie widziała tam przed sobą żadnych perspektyw.
Z okresu wiedeńskiego pochodzi kilka portretów wykonanych w atelier fotograficznym. Helena do zdjęć pozuje w eleganckich strojach i kapeluszach, wygląda szykownie. Zdjęcia pochodzą z ok. 1893 r.
Karta wizytowa Heleny Rubinstein
okres wiedeński
Więcej o obiekcie
Melbourne
Chaja wyemigrowała z Europy do Australii najprawdopodobniej w 1896 r. W Australii osiedlili się trzej bracia matki. Jeden z nich był hodowcą owiec i właścicielem sklepiku wielobranżonego w Coleraine, odległym o 300 km od Melbourne, i potrzebował rąk do pracy. W czasach, gdy kobiety właściwie nie mogły same stanowić o sobie, a ich samotne podróże były nie tylko niespotykane, ale też uważane za niestosowne, bardzo młoda Chaja Rubinstein odważyła się na samodzielny wyjazd.
Czytaj więcej
Fotografia Heleny Rubinstein
okres australijski
Więcej o obiekcie
Melbourne
Otwarcie pierwszego salonu Heleny Rubinstein w Australii zbiegło się w czasie z nadaniem kobietom w tym kraju praw wyborczych (z wyjątkiem ludności rdzennej, której przedstawicielki — podobnie jak przedstawiciele — musiały czekać aż do 1962 r.). Życie Heleny przypada na czas ogromnych przemian związanych ze stanowieniem praw kobiet. Można zaryzykować stwierdzenie, że rozwój jej biznesu nie byłby możliwy bez gwałtownych przemian prawnych i obyczajowych związanych z pozycją kobiet w społeczeństwie, jakie się w tym czasie dokonały. Były napędem dla biznesu Heleny — nowe możliwości, potrzeby, style życia, na które odpowiadała jej firma.
Czytaj więcej
Fotografia Heleny Rubinstein
okres australijski
Więcej o obiekcie
Londyn
„Beauty is Power!” (Piękno to siła!)
To jedno z flagowych haseł skierowanych do kobiet przez Helenę Rubinstein. Wygląd zewnętrzny był dla niej narzędziem do budowania marki firmy kosmetycznej. Helena Rubinstein była wizytówką swojej firmy i jej żywą reklamą. Na fotografiach miała wyglądać nieskazitelnie, czego przykładem są jej portrety.
Londyn
Helena Rubinstein nie tylko podążała za zmianami społeczno-politycznymi XX wieku, ale aktywnie uczestniczyła w ich wzmacnianiu. Jej fotografie prezentują nie tylko historię jej emigracji, ale również zmiany sposobu ubierania się i pojawienie się nowych, rewolucyjnych trendów w modzie. Moda stała się bowiem odzwierciedleniem przemian w polityce i kulturze, na co ogromny wpływ miały zdobycze emancypacji. Zrezygnowano z gorsetu, który krępował ruchy, a nawet utrudniał oddychanie, co oznaczało, że w takim stroju można było jedynie dobrze wyglądać. W ubiorze pojawił się prosty fason, zdecydowanie bardziej wygodny. Te zmiany możemy dostrzec w zachowanych w kolekcji portretach Heleny Rubinstein z okresu wiedeńskiego, australijskiego czy londyńskiego.
Czytaj więcej
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein
okres londyński
Więcej o obiekcie
Londyn
Helena Rubinstein otworzyła swój salon również w Londynie. Był rok 1908, kiedy sprowadziła się do Wielkiej Brytanii. W tym samym roku wyszła za mąż za urodzonego w Polsce amerykańskiego dziennikarza Edwarda Williama Titusa – polskiego Żyda, który również pochodził z Podgórza i w znaczący sposób miał przyczynić się do rozwoju jej marki. To on nadał Helenie towarzyszący jej do końca życia przydomek „Madame”. Na drugim zdjęciu z okresu londyńskiego Helena Rubinstein pozuje, siedząc na klasycznym, rzeźbionym krześle z rattanowym oparciem. Jest to portret całopostaciowy. Helena ma na sobie długą elegancką suknię z pięknie zdobionym dekoltem. Jej szyję zdobi elegancka biżuteria. Z obu zdjęć londyńskich wyłania się osoba pełna elegancji, o mocnych charakterze.
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein
okres londyński
Więcej o obiekcie
Paryż
W 1909 r. Helena Rubinstein otworzyła kolejny salon, co dało jej powód, by przenieść się do Paryża w 1912 roku. Dzięki koneksjom Edwarda Helena zaczęła obracać się w kręgach międzynarodowej śmietanki towarzyskiej Paryża, nawiązując znajomości z artystami, politykami i wpływowymi przedsiębiorcami swojej epoki. Zawarła wówczas znajomość m.in. z francuskim literatem Jeanem Cocteau. To on pierwszy nazywał ją „cesarzową piękna”.
Czytaj więcej
Fotografia wnętrza Domu Urody Valaze w Paryżu
Paryż
Więcej o obiekcie
Nowy York
Wybuch I wojny światowej zahamował rozkwit biznesu Heleny Rubinstein. W 1915 r. ona i jej mąż zdecydowali się na wyjazd do neutralnych jeszcze Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowali rozwijanie firmy. Pierwszy salon kosmetyczny Heleny Rubinstein, Maison de Beauté Valaze (z fr. Dom Urody Valaze), został otwarty jeszcze w tym samy roku przy East Street 49 w Nowym Jorku. Salon zapoczątkował rozwój sieci o ogólnokrajowym zasięgu.
Czytaj więcej
Fotografia Heleny Rubinstein w sukni herbacianej
okres nowojorski
Więcej o obiekcie
Imperium kosmetyczne
Opakowanie na puder lub róż (opakowanie jest puste) i szminkę datowane na lata 40. XX w. Są to najstarsze opakowania kosmetyków marki Helena Rubinstein w zbiorach Muzeum POLIN. Początkom biznesu Heleny Rubinsteina, jak wielu wydarzeniom z jej życia, towarzyszy niejednoznaczność kreowana przez samą przedsiębiorczynię. Koloryzowanie historii o swoim pochodzeniu czy początkach kariery było przemyślaną i trafną strategią marketingową.
Zobacz obiekt w 3D
Czytaj więcej
Helena Rubinstein, Inc.
Opakowanie na puder i szminkę
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Ozdobne opakowanie różu marki Helena Rubinstein datowane na lata 1950–65. Prezentowany róż został wyprodukowany w jednej z fabryk w Stanach Zjednoczonych w okresie największego rozkwitu firmy.
Kiedy Helena Rubinstein wprowadzała na rynek australijski swój pierwszy produkt, nie obwiązywały jeszcze żadne regulacje dotyczące składu kosmetyków ani ich reklamy. Oznaczało to, że do końca XIX w. treść reklam była niemalże całkiem dowolna, o ile nie dopuszczano się w nich zniesławienia.
Helena Rubinstein, Inc.
Czytaj więcej
Puderniczka z różem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Ozdobna puderniczka z różem i lusterkiem marki Helena Rubinstein. Podobne opakowania różów i pudrów nosiły w torebkach tysiące amerykańskich kobiet.
Rozwój biznesu Heleny Rubinstein zbiegł się w czasie z nasileniem działalności ruchów emancypacyjnych kobiet i schyłkiem nakazującej skromność wiktoriańskiej moralności. Dotąd makijaż (w szczególności czerwone usta) był zarezerwowany dla wybranych grup społecznych, jak osoby pracujące seksualnie lub występujące na scenie. Dla sufrażystek dotąd zakazana czerwona szminka miała stać się symbolem emancypacji, niezależności, wolności i przede wszystkim afirmacji siebie.
Helena Rubinstein, Inc.
Czytaj więcej
Puderniczka z różem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
W kolekcji pamiątek po Helenie Rubinstein znajdują się trzy opakowania prasowanego różu, jedno puste opakowanie po różu lub pudrze ze szminką oraz jedno opakowanie pudru matującego (widoczne na fotografii). W połowie XX w. kosmetyki Heleny Rubinstein należały do najpopularniejszych na amerykańskim rynku. W tym okresie pojawiło się jednak wiele innych firm, które kierowały swoją ofertę do kobiet. Największym zagrożeniem dla marki Heleny Rubinstein (i odwrotnie) okazała się pochodząca z Kanady producentka kosmetyków i właścicielka sieci salonów kosmetycznych Elizabeth Arden (1878–1966).
Helena Rubinstein, Inc.
Czytaj więcej
Puderniczka z pudrem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Puderniczka z różem w kolorze złotym datowana na lata 1950–65. Stanowi kolejny przykład wzornictwa opakowań kosmetyków produkowanych przez firmę Heleny Rubinstein. W pierwszej połowie XX w. kosmetyki tej marki należały do najczęściej reklamowanych w amerykańskiej prasie. Sam projekt pudełka miał być inspirowany niezwykle popularną biżuterią Fulco di Verdury, której entuzjastką była Helena.
Czytaj więcej
Helena Rubinstein, Inc.
Puderniczka z różem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Prowadzenie firmy / zatrudnianie
Mimo własnej niezależności oraz oficjalnie wyraźnego poparcia dla ruchu sufrażystek w firmie Heleny panował tradycyjny, patriarchalny model zarządzania. Rubinstein nie mianowała ani jednej kobiety na stanowisko kierownicze. Najwyższe stanowiska, jakie kobiety obejmowały w jej firmie, to kierowniczki salonów piękności. To był kobiecy szklany sufit. W swojej firmie Helena Rubinstein zatrudniała siostry, kuzynów i męża. Zbudowała swoje imperium w oparciu o członków bliższej i dalszej rodziny. Rządziła silną ręką i była wymagająca wobec pracowników i pracowniczek, niezależnie od stopnia zażyłości; zarządzała nimi na sposób korporacyjny. W kolekcji POLIN znajdują się księga „The Triumph of an Idea” z przełomu lat 1929-1930 oraz raporty z lat 50. XX w., dotyczące działalności firmy.
Helena Rubinstein, Inc.
Raporty z działalności firmy Helena Rubinstein Inc. z lat 50. XX w.
Więcej o obiekcie
Kreowanie wizerunku
Fotografie portretowe Heleny Rubinstein w atelier i w plenerze na karcie prywatnego albumu
Helena Rubinstein uwielbiała się fotografować. Zdarzało jej się pozować w fartuchu medycznym, który, jak sądziła, dodawał jej profesjonalizmu. Na karcie prywatnego albumu znajdują się jej zdjęcia portretowe. Trzy z nich wykonano we wnętrzu. Helena pozuje w eleganckich strojach. Dwa podobne portrety zostały wykonane w różnych pozach, na których widzimy piękną kobietę w eleganckiej sukni i zwiewnej chuście. Biżuteria była nieodłącznym elementem jej ubioru – widać bogate bransoletki na nadgarstkach i długie kolczyki.
Trzy pozostałe fotografie zrobiono w plenerze nad wodą, na tle górskiego krajobrazu. Helena Rubinstein jest ubrana we wzorzystą suknię i nosi kapelusz. Na jednym ze zdjęć pozuje na tle niedużego statku pasażerskiego.
Profesjonalna analiza portretów Heleny Rubinstein ukazała doskonały warsztat retuszerski fotografa. Jej zdjęcia poddane ingerencji w wizerunek stały się idealne, pozbawione niedoskonałości, a z drugiej strony są na tyle naturalne i subtelne, że na pierwszy rzut oka nie dostrzega się tych zmian. Po powiększeniu obrazu cyfrowego widać wszelkie zabiegi retuszerskie. Helena Rubinstein bardzo dbała o swój wizerunek publiczny. Świadomie kreowała swój styl, wygląd i zachowanie. W branży beauty należało wyglądać i prezentować się tak, jak chciałyby tego jej klientki. W końcu sprzedawała kobietom piękno i dobre samopoczucie.
Czytaj więcej
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein
okres paryski
Więcej o obiekcie
Helena prywatnie
Helena Rubinstein była emigrantką, która osiągnęła wielki sukces za granicą. Zarobione w Australii pieniądze pozwoliły jej na założenie sieci salonów w różnych częściach świata, m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji i Stanach Zjednoczonych. Była również miłośniczką sztuki, która towarzyszyła jej przez całe życie. Lubiła żyć w luksusie i otaczać się pięknymi przedmiotami. Zamawiała swoje portrety u znanych artystów, co miało podnosić jej prestiż i budować wizerunek kolekcjonerki. Kupowała m.in. dzieła Pabla Picassa, Henriego Mitisse’a, Joana Miró, Salvadora Dalego, Eliego Nadelmana. Zakupione dzieła sztuki zdobiły jej salony oraz nowojorskie i paryskie apartamenty, do których meble i dekoracje projektowali znani artyści.
„W 1942 roku zleciłam Salvadorowi Dalemu namalowanie murali na trzech ścianach mojego pokoju. (...) pamiętam wieczór, w którym po raz pierwszy pokazano panele. Jeden z moich asystentów zapytał artystę, czy mają one jakieś ukryte znaczenie. »Wszystko to jest alegorią życia«, wyjaśnił Dali. »To do widza należy rozszyfrowanie. Jeśli nie ma żadnego znaczenia, to nie ma żadnego«” – wspominała w książce My Life for Beauty (pol. Moje życie dla piękna) wydanej w 1965 r.
Czytaj więcej
Prywatny album fotograficzny Heleny Rubinstein
Więcej o obiekcie
Helena Rubinstein była obywatelką świata. Mieszkała na kilku kontynentach. Całe życie podróżowała, co miało wpływ na jej gust i styl. W kolekcji POLIN zachowała się fotografia prywatna przedstawiająca Helenę Rubinstein na placu przed bazyliką św. Marka w Wenecji. Pozuje wśród gołębi w jasnej, wzorzystej sukni i w kapeluszu.
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein na placu przed bazyliką św. Marka w Wenecji
O swoim życiu prywatnym Helena Rubinstein napisała w swej książce My Life for Beauty (pol. Moje życie dla piękna) z 1965 r.: „Głęboko wierzę, że nic, co wartościowe, nie przychodzi łatwo. Jeśli więc miałam szczęście, że nie musiałam długo czekać na sukces, to więcej niż odpłaciłam to, pracując osiemnaście godzin na każde dwadzieścia cztery. W tym okresie przegapiłam radość z bycia młodą z lekkim sercem. Za każdym razem, gdy młody mężczyzna chciał mnie zabrać w sobotę, prosiłam go, żeby zadzwonił po mnie do salonu. Wtedy, gdy przyjeżdżał, byłam czasem tak pochłonięta mieszaniem kremu, że bez zastanowienia podawałam mu mieszadło i nakłaniałam go do pracy”.
W prywatnym albumie Heleny Rubinstein znajdują się fotografie rodzinne wykonane w czasie wolnym.
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein we wnętrzu atelier fotograficznego
lata 30. XX w.
Historię życia Heleny Rubinstein oraz przebieg jej kariery zawodowej można opowiedzieć z różnych perspektyw. W opowieściach tych można zaakcentować wątki związane z jej pochodzeniem i szansami, jakie życie oferowało jednej z ośmiu córek drobnego galicyjskiego handlarza, emigracji i budowania życia za oceanem (dwukrotnie), postępującej przez całe jej życie emancypacji kobiet, gwałtownych przemian społecznych i politycznych końca XIX i pierwszej połowy XX w., budowania od podstaw wielkiej korporacji, lukratywnych strategii marketingowych oraz zmyślnej autokreacji.
Dzisiaj skłonni jesteśmy zgłębiać ten życiorys w poszukiwaniu niuansów i niejednoznaczności, na przekór tak pieczołowicie wykreowanemu przez naszą bohaterkę wizerunkowi.
Tekst: dr Marta Frączkiewicz, Monika Harchut
Biogramy autorek: Marta Frączkiewicz – kuratorka zbiorów Muzeum POLIN. Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na kierunkach etnologia i antropologia kulturowa, archeologia i gender studies oraz studiów polsko-żydowskich w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie. W swojej pracy zajmuje się przede wszystkim pracą z pamiątkami osobistymi oraz historycznymi. Współpracuje także z Uniwersytetem Warszawskim.
Monika Harchut – historyczka, archiwistka, kuratorka zbiorów archiwalnych w Muzeum POLIN. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na historii społecznej Europy Środkowej i Wschodniej w XX wieku. Z pasją uczy się kilku języków obcych, w tym hebrajskiego, który jest wyzwaniem.
Redakcja i korekta: Marta Elas
Fotografie i reprodukcje: Iwo Książek
Oprawa graficzna: Karolina Królak Dokumentacja 3D: Natalia Parandyk
Realizację wystawy wirtualnej dofinansowała Fundacja Citi Handlowy im. L. Kronenberga.
Realizację wystawy wirtualnej dofinansowało Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec w ramach działania „Pamięć, Edukacja, Dostępność”.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Krem do twarzy Valaze zrobił wśród Australijek oszałamiającą karierę. Helena Rubinstein wytwarzała go z lokalnych składników, wśród których była lanolina – wosk zwierzęcy otrzymywany podczas czyszczenia wełny owczej. Dodawała do niego wyciągi roślinne dla poprawienia zapachu. Krem miał pielęgnować kobiecą cerę narażoną na szkodliwe działanie promieni słonecznych i wiatru. Helena Rubinstein w późniejszych wywiadach będzie mówić, że nie znosiła palącego australijskiego słońca.
Drugi portret Heleny Rubinstein z okresu australijskiego w zbiorach Muzeum POLIN jest skromniejszy, ale bardzo elegancki. Wpisana w owal Helena pozuje bokiem. Ma na sobie suknię z krótkimi, bufiastymi rękawami. Jej gęste włosy zostały upięte w finezyjny kok, a szyję zdobi biżuteria. Na zdjęciach widać jej upodobanie do pozowania.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Fotografia całopostaciowa Heleny Rubinstein w tzw. sukni herbacianej (ang. tea gown) zaprojektowanej przez Jacquesa Douceta, wczesne lata 20. XX w. Pod zdjęciem widnieje nazwa zakładu fotograficznego BLANK & STOLLER w Nowym Jorku. Sukienki herbaciane były popularne w tamtym czasie. Charakteryzowały je obniżona talia i luźny krój, bez gorsetu, dlatego były wygodne, ale i stylowe. Inspiracją dla sukienek herbacianych były m.in. japońskie kimona.
Rozkwit reklamy prasowej miał znaczący wpływ na rozwój branży kosmetycznej. W latach 20. XX w. reklamy kosmetyków zajmowały piąte miejsce pod względem liczebności wśród wszystkich reklam drukowanych w amerykańskich gazetach, a firmy takie, jak Helena Rubinstein Inc. czy Elizabeth Arden, wydawały dziesiątki tysięcy dolarów miesięcznie na promocję swoich marek. Zgodnie z hasłami reklamowymi, użycie kosmetyków miało być kojarzone nie tylko z przyjemnością i luksusem, ale także z afirmacją kobiecej niezależności oraz nowoczesności.
Helena Rubinstein wprowadziła na rynek także rozróżnienie typów urody. Podział typów kobiecej urody na ciepłe, zimne oraz pośrednie (np. medium brown type, czyli typ średniego brązu), szeroko promowany w reklamach prasowych, zainicjował rozwój nowych linii kosmetyków. Jeszcze w latach 20. w dwóch fabrykach firmy Helena Rubinstein Inc., działających w Saint-Cloud i na Long Island, produkowano ponad 70 linii kosmetyków.
W szczytowym okresie rozwoju imperium kosmetyczne Heleny Rubinstein miało ponad 100 oddziałów w 14 krajach i zatrudniało ok. 30 tys. pracowników.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Helena Rubinstein i Elizabeth Arden rywalizowały ze sobą przez całe życie zawodowe. W ich licznych biografiach można przeczytać, że różniło je wszystko: Arden była uosobieniem ideału WASP (White Anglo-Saxon Protestant, z ang. biała anglosaska protestantka), Rubinstein – imigrantką z innego kontynentu, przedstawicielką mniejszości narodowej i religijnej. Jednak zdaniem Michèle Fitoussi, autorki jednej z najgłośniejszych biografii Heleny Rubinstein (Helena Rubinstein. „Kobieta, która wymyśliła piękno”, Warszawa 2013), kobiety równie wiele łączyło. Obie ubarwiały swoją przeszłość (co miało uzasadnienie marketingowe), były znane z zamiłowania do luksusu, autorytarności, odwagi, obie w końcu były tzw. self-made woman (tj. kobietą, która wszystko, co osiągnęła, zawdzięcza samej sobie), swoistym fenomenem swoich czasów.
Zgodnie z biografiami przedsiębiorczyni, Helena Rubinstein miała zawsze nazywać Elizabeth Arden „tą kobietą” (ang. „that woman”) i toczyć z nią walkę nie tylko na polu zawodowym, ale także prywatnym (podbierały sobie pracowników), co stało się inspiracją do powstania kilku artykułów, książek, a nawet musicalu na podstawie książki War Paint (polski tytuł: Helena Rubinstein i Elizabeth Arden. Barwy wojenne) autorstwa Lindy Woodhead z 2004 r. Premiera spektaklu miała miejsce w 2016 r. w Chicago.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON.
Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Suzanne Slesin, w napisanej przez siebie biografii Heleny Rubinstain o niezwykle wymownym tytule „Over the top: Helena Rubinstein, Extraordinary Style, Beauty, Art, Fashion, and Design” wspomina nowojorski apartament Madame. Penthouse przy Park Avenue na Manhattanie liczył dwadzieścia sześć pokoi, których ściany pokrywały malowidła artystów, „widziane jak dotąd tylko w muzeach”. Helena Rubinstein lubiła fotografować się w pełnych koloru wnętrzach, a zdjęcia te nadal są powielane w licznych artykułach oraz publikacjach. Autorka biografii wspomina także inne mieszkania Rubinstein, do których była zapraszana z mamą i ojczymem na wakacje. Poza Nowym Jorkiem, Madame posiadała także apartamenty w Paryżu i Londynie oraz trzy wiejskie nieruchomości (dwie we Francji, jedną w Stanach Zjednoczonych). Wszystkie domy były wyjątkowe i przepełnione dziełami sztuki, a ich obsługa była gotowa przyjąć właścicielkę wraz z gośćmi w każdej chwili.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Zgodnie z jednym z wariantów opowieści o początkach działalności Heleny Rubinstein w branży beauty, miała ona przyjechać do Australii z dwunastoma słoiczkami kremu do twarzy, które przesłała jej matka do Wiednia. Według innej wersji formuła kremu została skomponowana i przekazana matce Heleny (wówczas jeszcze Chai) przez doktora Lykuskyego, który robił zakupy w ich rodzinnym sklepie. Matka Rubinstein miała pilnować, aby jej córki każdej nocy aplikowały na skórę cudowny krem. Krem Valaze miał powstać na bazie odnalezionych w Karpatach przez dra Lykuskiego ziół, z których w warunkach laboratoryjnych udało się uzyskać prawdziwe remedium na wszelkie kłopoty z cerą.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein w eleganckim stroju i bogatej biżuterii na nadgarstku i szyi. Zdjęcie z okresu paryskiego, na podkładce z zapiskami zawierającymi techniczne zalecenia odnośnie do sposobu prezentacji zdjęcia. Portret był poprawiany przez fotografa. Najpewniej zastosowano retusz rysunkowo-malarski. Uwagę zwraca wyszarzenie na lewym przedramieniu kobiety. Usunięto bowiem z portretu liczne bransoletki z pereł.
Fotografia z kolekcji Muzeum POLIN przedstawia wnętrze salonu piękności Heleny Rubinstein w Paryżu – Maison de Beauté Valaze (z fr. Dom Urody Valaze) znajdującego się przy rue Saint-Honoré 255. Zdjęcie zostało wykonane ok. 1912 r. Dom był jednym z pierwszych salonów SPA (Sanus Per Aquam, z łac. zdrowy przez wodę) na świecie. Powszechnie uważa się, że to właśnie Helena Rubinstein stworzyła nowoczesne pojęcie piękna. Zgodnie z promowanym przez nią hasłem: „Nie ma kobiet brzydkich, są tylko leniwe” za atrakcyjną miała odtąd uchodzić kobieta zadbana – o nawilżonej i chronionej przed szkodliwym działaniem słońca skórze, stosująca odpowiednią dietę i zabiegi pielęgnacyjne, uprawiająca sport, nosząca makijaż. Ten ostatni (dotąd kojarzony ze światem sceny i prostytucji) miał stać się dzięki działalności Heleny dostępny dla wszystkich, by każda kobieta mogła poprawić swoje mankamenty.
Na zdjęciu grupa czterech kobiet w paryskim salonie oglądających kosmetyki produkcji Heleny Rubinstein.
Suzanne Slesin, w napisanej przez siebie biografii Heleny Rubinstain o niezwykle wymownym tytule „Over the top: Helena Rubinstein, Extraordinary Style, Beauty, Art, Fashion, and Design” wspomina nowojorski apartament Madame. Penthouse przy Park Avenue na Manhattanie liczył dwadzieścia sześć pokoi, których ściany pokrywały malowidła artystów, „widziane jak dotąd tylko w muzeach”. Helena Rubinstein lubiła fotografować się w pełnych koloru wnętrzach, a zdjęcia te nadal są powielane w licznych artykułach oraz publikacjach. Autorka biografii wspomina także inne mieszkania Rubinstein, do których była zapraszana z mamą i ojczymem na wakacje. Poza Nowym Jorkiem, Madame posiadała także apartamenty w Paryżu i Londynie oraz trzy wiejskie nieruchomości (dwie we Francji, jedną w Stanach Zjednoczonych). Wszystkie domy były wyjątkowe i przepełnione dziełami sztuki, a ich obsługa była gotowa przyjąć właścicielkę wraz z gośćmi w każdej chwili.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
Z tego powodu nieprawdziwe twierdzenia o pochodzeniu i egzotycznych składnikach kremu Valaze nie były przez nikogo kwestionowane. Dopiero regulacje wprowadzone w 1938 r. przez amerykańską Food and Drug Administration (Ustawa o żywności, lekach i kosmetykach) zmusiły Rubinstein m.in. do zaprzestania używania określenia „Skinfood” (tj. pokarm dla skóry), którym reklamowała swój flagowy krem. Zwrot ten został uznany za niezgodny z kosmetyczną nomenklaturą.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Z okresu londyńskiego pochodzą dwa zdjęcia w kolekcji Muzeum POLIN. Jeden z nich to portret półpostaciowy Heleny Rubinstein w skromnej, ale pełnej elegancji sukni, wykonany na białym tle. Jej włosy zostały finezyjnie ułożone i delikatnie upięte. Na szyi jest widoczny sznur korali, w uszach wiszące kolczyki.
Nowojorskie mieszkanie Heleny Rubinstein było pełne dzieł sztuki, na których tle chętnie pozowała do zdjęć. Jej eklektyczny gust przejawiał się w tych scenach poprzez zestawienie płócien największych artystów XX-wiecznej awangardy z kolorowymi i ekscentrycznymi wnętrzami, z których część zaprojektował Salwador Dali, kolekcją sztuki Afryki i Oceanii oraz domkami dla lalek, które również kolekcjonowała. Ten ostatni zbiór oraz zgromadzoną przez nią kolekcję szkła można podziwiać w Pawilonie Sztuki Współczesnej imienia Heleny Rubinstein w Tel Awiwie, którego była mecenaską. Pawilon udostępniono publiczności w 1959 r. jako oddział Muzeum Sztuki.
Fotografie portretowe Heleny Rubinstein w kapeluszu naklejone na kartę z prywatnego albumu. Jedna z nich to popiersie, dwie pozostałe to zdjęcia plenerowe wykonane w ujęciu całopostaciowym, ukazujące jej skromną elegancję. W zestawieniu z jej bogatymi strojami lub portretami artystycznymi prywatne zdjęcia wydają się być zwyczajne.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Podczas protestów w 1912 r. rzesze kobiet walczących o swoje prawa maszerowały przez ulice Nowego Jorku z ustami dumnie pomalowanymi na czerwono, trzymając szminkę w uniesionej ręce (jako gest polityczny). Dla przedsiębiorczyń branży kosmetycznej, jak Helena Rubinstein czy Elizabeth Arden, rodząca się potrzeba kobiecej autonomii miała się okazać niezwykle lukratywna.
Amerykańskie kobiety uzyskały prawa wyborcze 18 sierpnia 1920 r. na mocy 19. poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Mobile - Helena Rubinstein
Lukasz Sciebior
Created on December 3, 2024
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Terrazzo Presentation
View
Visual Presentation
View
Relaxing Presentation
View
Modern Presentation
View
Colorful Presentation
View
Modular Structure Presentation
View
Chromatic Presentation
Explore all templates
Transcript
Helena Rubinstein
Biografia ze zbiorów Muzeum POLIN
Dr Marta Frączkiewicz Monika Harchut
W kolekcji Muzeum POLIN znaczące miejsce zajmują pamiątki po Helenie Rubinstein (1872–1965) – jednej z najsłynniejszych bizneswoman w historii, mecenaski sztuki, założycielki działającej do dzisiaj firmy kosmetycznej Helena Rubinstein Inc. Jej fotografie, druki oraz osobiste przedmioty zostały przekazane muzeum w 2023 r. przez Suzanne Slesin z Nowego Jorku, pasierbicę syna Heleny Rubinstein, Roya.
Karta wizytowa Heleny Rubinstein
okres wiedeński
Więcej o obiekcie
Helena Rubinstein – celebrytka
Christian Dior
Sukienka Heleny Rubinstein
1954-1957 Paryż
Więcej o obiekcie
Zobacz obiekt w 3D
Nazwisko Heleny Rubinstein – jednej z najbogatszych i najbardziej wpływowych kobiet swoich czasów, twórczyni istniejącego do dziś imperium kosmetycznego – kojarzy się nam z blichtrem, rozległymi kontaktami towarzyskimi, kolekcją sztuki oraz wystawnymi strojami. Co sprawiło, że Helena Rubinstein stała się postacią wręcz ikoniczną? W jaki sposób powstał mit „cesarzowej piękna”? Poza ciężką pracą i takimi przymiotami jak przedsiębiorczość, punktualność czy nieustępliwość w dążeniu do celu, ogromne znaczenie dla kreowania wizerunku Heleny Rubinstein jako Madame – Ikony swoich czasów miał jej ekstrawagancji wizerunek oraz jej zamiłowanie do mody i biżuterii. Zgodnie z licznymi biografiami przedsiębiorczyni zamawiała stroje u najwybitniejszych projektantów tak długo jak pozostawała aktywna zawodowo, do ostatnich dni swojego życia.
Pedro Rodríguez
Płaszcz Heleny Rubinstein
1950-1965 Barcelona
Więcej o obiekcie
Czytaj więcej
Zobacz obiekt w 3D
Helena Rubinstein była znana z zamiłowania do wystawnych przyjęć, które były dla niej okazją do nawiązywania nie tylko kontaktów towarzyskich, ale też biznesowych. Dzięki swojemu pierwszemu mężowi, dziennikarzowi i wydawcy Edwardowi Williamowi Titusowi, miała szansę poznać wielu wybitnych literatów, jak David Herbert Lawrence, Ernest Hemingway czy James Joyce. Na przyjęciach organizowanych przez przedsiębiorczynię w czasach paryskich bywała Gabrielle (Coco) Chanel, Christian Dior czy Marc Chagall. Z drugim mężem, gruzińskim księciem Artczilem Gouerill Tczkoni, również wydawała głośne na cały Nowy Jork przyjęcia. Listą gości interesowała się nawet prasa.
Jak Chaja stała się Heleną?
Podgórze, Kraków i ucieczka przed niechcianym małżeństwem
Helena Rubinstein urodziła się najprawdopodobniej 25 grudnia 1872 r. na podkrakowskim Podgórzu jako najstarsza córka Hercla Naftalego Rubinsteina i Gitel (Augusty) Scheindel z d. Silberfeld. Otrzymała imię Chaja. Potem rodzina Rubinsteinów przeniosła się na krakowski Kazimierz, gdzie na świat przyszły następne dziewczynki – Chaja miała siedem sióstr. Rodzina była biedna i zajmowała jedną izbę. Ojciec był drobnym kupcem – handlował naftą idodatkowo jajkami. Matka zajmowała się wychowywaniem dzieci. Chaja chodziła do miejscowej żydowskiej szkoły. Jej przyszłość wydawała się z góry przesądzona: miała wyjść za mąż, a przygotowując się do tego, spełniała oczekiwania ojca. Nie było mowy o samodzielnym wyborze małżonka – w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej było to praktycznie niemożliwe. Chaja odrzuciła jednak zaproponowanego przez rodzinę kandydata, co doprowadziło do konfliktu z rodzicami i ucieczki z domu.
Karta wizytowa Heleny Rubinstein
okres wiedeński
Więcej o obiekcie
Wiedeń
We wczesnych latach 90. XIX w. Chaja udała się do ciotki w Wiedniu. W ówczesnych uwarunkowaniach społecznych kobieta nie mogła funkcjonować bez mężczyzny, więc tamtejsza część rodziny również starała się ją wyswatać. Splitterowie, krewni z Wiednia, byli zamożnymi kuśnierzami i Chaja pracowała przez jakiś czas w ich sklepie z futrami. Jednak nie widziała tam przed sobą żadnych perspektyw. Z okresu wiedeńskiego pochodzi kilka portretów wykonanych w atelier fotograficznym. Helena do zdjęć pozuje w eleganckich strojach i kapeluszach, wygląda szykownie. Zdjęcia pochodzą z ok. 1893 r.
Karta wizytowa Heleny Rubinstein
okres wiedeński
Więcej o obiekcie
Melbourne
Chaja wyemigrowała z Europy do Australii najprawdopodobniej w 1896 r. W Australii osiedlili się trzej bracia matki. Jeden z nich był hodowcą owiec i właścicielem sklepiku wielobranżonego w Coleraine, odległym o 300 km od Melbourne, i potrzebował rąk do pracy. W czasach, gdy kobiety właściwie nie mogły same stanowić o sobie, a ich samotne podróże były nie tylko niespotykane, ale też uważane za niestosowne, bardzo młoda Chaja Rubinstein odważyła się na samodzielny wyjazd.
Czytaj więcej
Fotografia Heleny Rubinstein
okres australijski
Więcej o obiekcie
Melbourne
Otwarcie pierwszego salonu Heleny Rubinstein w Australii zbiegło się w czasie z nadaniem kobietom w tym kraju praw wyborczych (z wyjątkiem ludności rdzennej, której przedstawicielki — podobnie jak przedstawiciele — musiały czekać aż do 1962 r.). Życie Heleny przypada na czas ogromnych przemian związanych ze stanowieniem praw kobiet. Można zaryzykować stwierdzenie, że rozwój jej biznesu nie byłby możliwy bez gwałtownych przemian prawnych i obyczajowych związanych z pozycją kobiet w społeczeństwie, jakie się w tym czasie dokonały. Były napędem dla biznesu Heleny — nowe możliwości, potrzeby, style życia, na które odpowiadała jej firma.
Czytaj więcej
Fotografia Heleny Rubinstein
okres australijski
Więcej o obiekcie
Londyn
„Beauty is Power!” (Piękno to siła!)
To jedno z flagowych haseł skierowanych do kobiet przez Helenę Rubinstein. Wygląd zewnętrzny był dla niej narzędziem do budowania marki firmy kosmetycznej. Helena Rubinstein była wizytówką swojej firmy i jej żywą reklamą. Na fotografiach miała wyglądać nieskazitelnie, czego przykładem są jej portrety.
Londyn
Helena Rubinstein nie tylko podążała za zmianami społeczno-politycznymi XX wieku, ale aktywnie uczestniczyła w ich wzmacnianiu. Jej fotografie prezentują nie tylko historię jej emigracji, ale również zmiany sposobu ubierania się i pojawienie się nowych, rewolucyjnych trendów w modzie. Moda stała się bowiem odzwierciedleniem przemian w polityce i kulturze, na co ogromny wpływ miały zdobycze emancypacji. Zrezygnowano z gorsetu, który krępował ruchy, a nawet utrudniał oddychanie, co oznaczało, że w takim stroju można było jedynie dobrze wyglądać. W ubiorze pojawił się prosty fason, zdecydowanie bardziej wygodny. Te zmiany możemy dostrzec w zachowanych w kolekcji portretach Heleny Rubinstein z okresu wiedeńskiego, australijskiego czy londyńskiego.
Czytaj więcej
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein
okres londyński
Więcej o obiekcie
Londyn
Helena Rubinstein otworzyła swój salon również w Londynie. Był rok 1908, kiedy sprowadziła się do Wielkiej Brytanii. W tym samym roku wyszła za mąż za urodzonego w Polsce amerykańskiego dziennikarza Edwarda Williama Titusa – polskiego Żyda, który również pochodził z Podgórza i w znaczący sposób miał przyczynić się do rozwoju jej marki. To on nadał Helenie towarzyszący jej do końca życia przydomek „Madame”. Na drugim zdjęciu z okresu londyńskiego Helena Rubinstein pozuje, siedząc na klasycznym, rzeźbionym krześle z rattanowym oparciem. Jest to portret całopostaciowy. Helena ma na sobie długą elegancką suknię z pięknie zdobionym dekoltem. Jej szyję zdobi elegancka biżuteria. Z obu zdjęć londyńskich wyłania się osoba pełna elegancji, o mocnych charakterze.
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein
okres londyński
Więcej o obiekcie
Paryż
W 1909 r. Helena Rubinstein otworzyła kolejny salon, co dało jej powód, by przenieść się do Paryża w 1912 roku. Dzięki koneksjom Edwarda Helena zaczęła obracać się w kręgach międzynarodowej śmietanki towarzyskiej Paryża, nawiązując znajomości z artystami, politykami i wpływowymi przedsiębiorcami swojej epoki. Zawarła wówczas znajomość m.in. z francuskim literatem Jeanem Cocteau. To on pierwszy nazywał ją „cesarzową piękna”.
Czytaj więcej
Fotografia wnętrza Domu Urody Valaze w Paryżu
Paryż
Więcej o obiekcie
Nowy York
Wybuch I wojny światowej zahamował rozkwit biznesu Heleny Rubinstein. W 1915 r. ona i jej mąż zdecydowali się na wyjazd do neutralnych jeszcze Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowali rozwijanie firmy. Pierwszy salon kosmetyczny Heleny Rubinstein, Maison de Beauté Valaze (z fr. Dom Urody Valaze), został otwarty jeszcze w tym samy roku przy East Street 49 w Nowym Jorku. Salon zapoczątkował rozwój sieci o ogólnokrajowym zasięgu.
Czytaj więcej
Fotografia Heleny Rubinstein w sukni herbacianej
okres nowojorski
Więcej o obiekcie
Imperium kosmetyczne
Opakowanie na puder lub róż (opakowanie jest puste) i szminkę datowane na lata 40. XX w. Są to najstarsze opakowania kosmetyków marki Helena Rubinstein w zbiorach Muzeum POLIN. Początkom biznesu Heleny Rubinsteina, jak wielu wydarzeniom z jej życia, towarzyszy niejednoznaczność kreowana przez samą przedsiębiorczynię. Koloryzowanie historii o swoim pochodzeniu czy początkach kariery było przemyślaną i trafną strategią marketingową.
Zobacz obiekt w 3D
Czytaj więcej
Helena Rubinstein, Inc.
Opakowanie na puder i szminkę
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Ozdobne opakowanie różu marki Helena Rubinstein datowane na lata 1950–65. Prezentowany róż został wyprodukowany w jednej z fabryk w Stanach Zjednoczonych w okresie największego rozkwitu firmy. Kiedy Helena Rubinstein wprowadzała na rynek australijski swój pierwszy produkt, nie obwiązywały jeszcze żadne regulacje dotyczące składu kosmetyków ani ich reklamy. Oznaczało to, że do końca XIX w. treść reklam była niemalże całkiem dowolna, o ile nie dopuszczano się w nich zniesławienia.
Helena Rubinstein, Inc.
Czytaj więcej
Puderniczka z różem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Ozdobna puderniczka z różem i lusterkiem marki Helena Rubinstein. Podobne opakowania różów i pudrów nosiły w torebkach tysiące amerykańskich kobiet. Rozwój biznesu Heleny Rubinstein zbiegł się w czasie z nasileniem działalności ruchów emancypacyjnych kobiet i schyłkiem nakazującej skromność wiktoriańskiej moralności. Dotąd makijaż (w szczególności czerwone usta) był zarezerwowany dla wybranych grup społecznych, jak osoby pracujące seksualnie lub występujące na scenie. Dla sufrażystek dotąd zakazana czerwona szminka miała stać się symbolem emancypacji, niezależności, wolności i przede wszystkim afirmacji siebie.
Helena Rubinstein, Inc.
Czytaj więcej
Puderniczka z różem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
W kolekcji pamiątek po Helenie Rubinstein znajdują się trzy opakowania prasowanego różu, jedno puste opakowanie po różu lub pudrze ze szminką oraz jedno opakowanie pudru matującego (widoczne na fotografii). W połowie XX w. kosmetyki Heleny Rubinstein należały do najpopularniejszych na amerykańskim rynku. W tym okresie pojawiło się jednak wiele innych firm, które kierowały swoją ofertę do kobiet. Największym zagrożeniem dla marki Heleny Rubinstein (i odwrotnie) okazała się pochodząca z Kanady producentka kosmetyków i właścicielka sieci salonów kosmetycznych Elizabeth Arden (1878–1966).
Helena Rubinstein, Inc.
Czytaj więcej
Puderniczka z pudrem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Puderniczka z różem w kolorze złotym datowana na lata 1950–65. Stanowi kolejny przykład wzornictwa opakowań kosmetyków produkowanych przez firmę Heleny Rubinstein. W pierwszej połowie XX w. kosmetyki tej marki należały do najczęściej reklamowanych w amerykańskiej prasie. Sam projekt pudełka miał być inspirowany niezwykle popularną biżuterią Fulco di Verdury, której entuzjastką była Helena.
Czytaj więcej
Helena Rubinstein, Inc.
Puderniczka z różem prasowanym
1950-1965 Nowy York
Więcej o obiekcie
Prowadzenie firmy / zatrudnianie
Mimo własnej niezależności oraz oficjalnie wyraźnego poparcia dla ruchu sufrażystek w firmie Heleny panował tradycyjny, patriarchalny model zarządzania. Rubinstein nie mianowała ani jednej kobiety na stanowisko kierownicze. Najwyższe stanowiska, jakie kobiety obejmowały w jej firmie, to kierowniczki salonów piękności. To był kobiecy szklany sufit. W swojej firmie Helena Rubinstein zatrudniała siostry, kuzynów i męża. Zbudowała swoje imperium w oparciu o członków bliższej i dalszej rodziny. Rządziła silną ręką i była wymagająca wobec pracowników i pracowniczek, niezależnie od stopnia zażyłości; zarządzała nimi na sposób korporacyjny. W kolekcji POLIN znajdują się księga „The Triumph of an Idea” z przełomu lat 1929-1930 oraz raporty z lat 50. XX w., dotyczące działalności firmy.
Helena Rubinstein, Inc.
Raporty z działalności firmy Helena Rubinstein Inc. z lat 50. XX w.
Więcej o obiekcie
Kreowanie wizerunku
Fotografie portretowe Heleny Rubinstein w atelier i w plenerze na karcie prywatnego albumu
Helena Rubinstein uwielbiała się fotografować. Zdarzało jej się pozować w fartuchu medycznym, który, jak sądziła, dodawał jej profesjonalizmu. Na karcie prywatnego albumu znajdują się jej zdjęcia portretowe. Trzy z nich wykonano we wnętrzu. Helena pozuje w eleganckich strojach. Dwa podobne portrety zostały wykonane w różnych pozach, na których widzimy piękną kobietę w eleganckiej sukni i zwiewnej chuście. Biżuteria była nieodłącznym elementem jej ubioru – widać bogate bransoletki na nadgarstkach i długie kolczyki. Trzy pozostałe fotografie zrobiono w plenerze nad wodą, na tle górskiego krajobrazu. Helena Rubinstein jest ubrana we wzorzystą suknię i nosi kapelusz. Na jednym ze zdjęć pozuje na tle niedużego statku pasażerskiego.
Profesjonalna analiza portretów Heleny Rubinstein ukazała doskonały warsztat retuszerski fotografa. Jej zdjęcia poddane ingerencji w wizerunek stały się idealne, pozbawione niedoskonałości, a z drugiej strony są na tyle naturalne i subtelne, że na pierwszy rzut oka nie dostrzega się tych zmian. Po powiększeniu obrazu cyfrowego widać wszelkie zabiegi retuszerskie. Helena Rubinstein bardzo dbała o swój wizerunek publiczny. Świadomie kreowała swój styl, wygląd i zachowanie. W branży beauty należało wyglądać i prezentować się tak, jak chciałyby tego jej klientki. W końcu sprzedawała kobietom piękno i dobre samopoczucie.
Czytaj więcej
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein
okres paryski
Więcej o obiekcie
Helena prywatnie
Helena Rubinstein była emigrantką, która osiągnęła wielki sukces za granicą. Zarobione w Australii pieniądze pozwoliły jej na założenie sieci salonów w różnych częściach świata, m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji i Stanach Zjednoczonych. Była również miłośniczką sztuki, która towarzyszyła jej przez całe życie. Lubiła żyć w luksusie i otaczać się pięknymi przedmiotami. Zamawiała swoje portrety u znanych artystów, co miało podnosić jej prestiż i budować wizerunek kolekcjonerki. Kupowała m.in. dzieła Pabla Picassa, Henriego Mitisse’a, Joana Miró, Salvadora Dalego, Eliego Nadelmana. Zakupione dzieła sztuki zdobiły jej salony oraz nowojorskie i paryskie apartamenty, do których meble i dekoracje projektowali znani artyści. „W 1942 roku zleciłam Salvadorowi Dalemu namalowanie murali na trzech ścianach mojego pokoju. (...) pamiętam wieczór, w którym po raz pierwszy pokazano panele. Jeden z moich asystentów zapytał artystę, czy mają one jakieś ukryte znaczenie. »Wszystko to jest alegorią życia«, wyjaśnił Dali. »To do widza należy rozszyfrowanie. Jeśli nie ma żadnego znaczenia, to nie ma żadnego«” – wspominała w książce My Life for Beauty (pol. Moje życie dla piękna) wydanej w 1965 r.
Czytaj więcej
Prywatny album fotograficzny Heleny Rubinstein
Więcej o obiekcie
Helena Rubinstein była obywatelką świata. Mieszkała na kilku kontynentach. Całe życie podróżowała, co miało wpływ na jej gust i styl. W kolekcji POLIN zachowała się fotografia prywatna przedstawiająca Helenę Rubinstein na placu przed bazyliką św. Marka w Wenecji. Pozuje wśród gołębi w jasnej, wzorzystej sukni i w kapeluszu.
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein na placu przed bazyliką św. Marka w Wenecji
O swoim życiu prywatnym Helena Rubinstein napisała w swej książce My Life for Beauty (pol. Moje życie dla piękna) z 1965 r.: „Głęboko wierzę, że nic, co wartościowe, nie przychodzi łatwo. Jeśli więc miałam szczęście, że nie musiałam długo czekać na sukces, to więcej niż odpłaciłam to, pracując osiemnaście godzin na każde dwadzieścia cztery. W tym okresie przegapiłam radość z bycia młodą z lekkim sercem. Za każdym razem, gdy młody mężczyzna chciał mnie zabrać w sobotę, prosiłam go, żeby zadzwonił po mnie do salonu. Wtedy, gdy przyjeżdżał, byłam czasem tak pochłonięta mieszaniem kremu, że bez zastanowienia podawałam mu mieszadło i nakłaniałam go do pracy”.
W prywatnym albumie Heleny Rubinstein znajdują się fotografie rodzinne wykonane w czasie wolnym.
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein we wnętrzu atelier fotograficznego
lata 30. XX w.
Historię życia Heleny Rubinstein oraz przebieg jej kariery zawodowej można opowiedzieć z różnych perspektyw. W opowieściach tych można zaakcentować wątki związane z jej pochodzeniem i szansami, jakie życie oferowało jednej z ośmiu córek drobnego galicyjskiego handlarza, emigracji i budowania życia za oceanem (dwukrotnie), postępującej przez całe jej życie emancypacji kobiet, gwałtownych przemian społecznych i politycznych końca XIX i pierwszej połowy XX w., budowania od podstaw wielkiej korporacji, lukratywnych strategii marketingowych oraz zmyślnej autokreacji. Dzisiaj skłonni jesteśmy zgłębiać ten życiorys w poszukiwaniu niuansów i niejednoznaczności, na przekór tak pieczołowicie wykreowanemu przez naszą bohaterkę wizerunkowi.
Tekst: dr Marta Frączkiewicz, Monika Harchut Biogramy autorek: Marta Frączkiewicz – kuratorka zbiorów Muzeum POLIN. Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na kierunkach etnologia i antropologia kulturowa, archeologia i gender studies oraz studiów polsko-żydowskich w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie. W swojej pracy zajmuje się przede wszystkim pracą z pamiątkami osobistymi oraz historycznymi. Współpracuje także z Uniwersytetem Warszawskim. Monika Harchut – historyczka, archiwistka, kuratorka zbiorów archiwalnych w Muzeum POLIN. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na historii społecznej Europy Środkowej i Wschodniej w XX wieku. Z pasją uczy się kilku języków obcych, w tym hebrajskiego, który jest wyzwaniem. Redakcja i korekta: Marta Elas Fotografie i reprodukcje: Iwo Książek Oprawa graficzna: Karolina Królak Dokumentacja 3D: Natalia Parandyk
Realizację wystawy wirtualnej dofinansowała Fundacja Citi Handlowy im. L. Kronenberga.
Realizację wystawy wirtualnej dofinansowało Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec w ramach działania „Pamięć, Edukacja, Dostępność”.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Krem do twarzy Valaze zrobił wśród Australijek oszałamiającą karierę. Helena Rubinstein wytwarzała go z lokalnych składników, wśród których była lanolina – wosk zwierzęcy otrzymywany podczas czyszczenia wełny owczej. Dodawała do niego wyciągi roślinne dla poprawienia zapachu. Krem miał pielęgnować kobiecą cerę narażoną na szkodliwe działanie promieni słonecznych i wiatru. Helena Rubinstein w późniejszych wywiadach będzie mówić, że nie znosiła palącego australijskiego słońca. Drugi portret Heleny Rubinstein z okresu australijskiego w zbiorach Muzeum POLIN jest skromniejszy, ale bardzo elegancki. Wpisana w owal Helena pozuje bokiem. Ma na sobie suknię z krótkimi, bufiastymi rękawami. Jej gęste włosy zostały upięte w finezyjny kok, a szyję zdobi biżuteria. Na zdjęciach widać jej upodobanie do pozowania.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Fotografia całopostaciowa Heleny Rubinstein w tzw. sukni herbacianej (ang. tea gown) zaprojektowanej przez Jacquesa Douceta, wczesne lata 20. XX w. Pod zdjęciem widnieje nazwa zakładu fotograficznego BLANK & STOLLER w Nowym Jorku. Sukienki herbaciane były popularne w tamtym czasie. Charakteryzowały je obniżona talia i luźny krój, bez gorsetu, dlatego były wygodne, ale i stylowe. Inspiracją dla sukienek herbacianych były m.in. japońskie kimona.
Rozkwit reklamy prasowej miał znaczący wpływ na rozwój branży kosmetycznej. W latach 20. XX w. reklamy kosmetyków zajmowały piąte miejsce pod względem liczebności wśród wszystkich reklam drukowanych w amerykańskich gazetach, a firmy takie, jak Helena Rubinstein Inc. czy Elizabeth Arden, wydawały dziesiątki tysięcy dolarów miesięcznie na promocję swoich marek. Zgodnie z hasłami reklamowymi, użycie kosmetyków miało być kojarzone nie tylko z przyjemnością i luksusem, ale także z afirmacją kobiecej niezależności oraz nowoczesności. Helena Rubinstein wprowadziła na rynek także rozróżnienie typów urody. Podział typów kobiecej urody na ciepłe, zimne oraz pośrednie (np. medium brown type, czyli typ średniego brązu), szeroko promowany w reklamach prasowych, zainicjował rozwój nowych linii kosmetyków. Jeszcze w latach 20. w dwóch fabrykach firmy Helena Rubinstein Inc., działających w Saint-Cloud i na Long Island, produkowano ponad 70 linii kosmetyków. W szczytowym okresie rozwoju imperium kosmetyczne Heleny Rubinstein miało ponad 100 oddziałów w 14 krajach i zatrudniało ok. 30 tys. pracowników.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Helena Rubinstein i Elizabeth Arden rywalizowały ze sobą przez całe życie zawodowe. W ich licznych biografiach można przeczytać, że różniło je wszystko: Arden była uosobieniem ideału WASP (White Anglo-Saxon Protestant, z ang. biała anglosaska protestantka), Rubinstein – imigrantką z innego kontynentu, przedstawicielką mniejszości narodowej i religijnej. Jednak zdaniem Michèle Fitoussi, autorki jednej z najgłośniejszych biografii Heleny Rubinstein (Helena Rubinstein. „Kobieta, która wymyśliła piękno”, Warszawa 2013), kobiety równie wiele łączyło. Obie ubarwiały swoją przeszłość (co miało uzasadnienie marketingowe), były znane z zamiłowania do luksusu, autorytarności, odwagi, obie w końcu były tzw. self-made woman (tj. kobietą, która wszystko, co osiągnęła, zawdzięcza samej sobie), swoistym fenomenem swoich czasów. Zgodnie z biografiami przedsiębiorczyni, Helena Rubinstein miała zawsze nazywać Elizabeth Arden „tą kobietą” (ang. „that woman”) i toczyć z nią walkę nie tylko na polu zawodowym, ale także prywatnym (podbierały sobie pracowników), co stało się inspiracją do powstania kilku artykułów, książek, a nawet musicalu na podstawie książki War Paint (polski tytuł: Helena Rubinstein i Elizabeth Arden. Barwy wojenne) autorstwa Lindy Woodhead z 2004 r. Premiera spektaklu miała miejsce w 2016 r. w Chicago.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Suzanne Slesin, w napisanej przez siebie biografii Heleny Rubinstain o niezwykle wymownym tytule „Over the top: Helena Rubinstein, Extraordinary Style, Beauty, Art, Fashion, and Design” wspomina nowojorski apartament Madame. Penthouse przy Park Avenue na Manhattanie liczył dwadzieścia sześć pokoi, których ściany pokrywały malowidła artystów, „widziane jak dotąd tylko w muzeach”. Helena Rubinstein lubiła fotografować się w pełnych koloru wnętrzach, a zdjęcia te nadal są powielane w licznych artykułach oraz publikacjach. Autorka biografii wspomina także inne mieszkania Rubinstein, do których była zapraszana z mamą i ojczymem na wakacje. Poza Nowym Jorkiem, Madame posiadała także apartamenty w Paryżu i Londynie oraz trzy wiejskie nieruchomości (dwie we Francji, jedną w Stanach Zjednoczonych). Wszystkie domy były wyjątkowe i przepełnione dziełami sztuki, a ich obsługa była gotowa przyjąć właścicielkę wraz z gośćmi w każdej chwili.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Zgodnie z jednym z wariantów opowieści o początkach działalności Heleny Rubinstein w branży beauty, miała ona przyjechać do Australii z dwunastoma słoiczkami kremu do twarzy, które przesłała jej matka do Wiednia. Według innej wersji formuła kremu została skomponowana i przekazana matce Heleny (wówczas jeszcze Chai) przez doktora Lykuskyego, który robił zakupy w ich rodzinnym sklepie. Matka Rubinstein miała pilnować, aby jej córki każdej nocy aplikowały na skórę cudowny krem. Krem Valaze miał powstać na bazie odnalezionych w Karpatach przez dra Lykuskiego ziół, z których w warunkach laboratoryjnych udało się uzyskać prawdziwe remedium na wszelkie kłopoty z cerą.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Fotografia portretowa Heleny Rubinstein w eleganckim stroju i bogatej biżuterii na nadgarstku i szyi. Zdjęcie z okresu paryskiego, na podkładce z zapiskami zawierającymi techniczne zalecenia odnośnie do sposobu prezentacji zdjęcia. Portret był poprawiany przez fotografa. Najpewniej zastosowano retusz rysunkowo-malarski. Uwagę zwraca wyszarzenie na lewym przedramieniu kobiety. Usunięto bowiem z portretu liczne bransoletki z pereł.
Fotografia z kolekcji Muzeum POLIN przedstawia wnętrze salonu piękności Heleny Rubinstein w Paryżu – Maison de Beauté Valaze (z fr. Dom Urody Valaze) znajdującego się przy rue Saint-Honoré 255. Zdjęcie zostało wykonane ok. 1912 r. Dom był jednym z pierwszych salonów SPA (Sanus Per Aquam, z łac. zdrowy przez wodę) na świecie. Powszechnie uważa się, że to właśnie Helena Rubinstein stworzyła nowoczesne pojęcie piękna. Zgodnie z promowanym przez nią hasłem: „Nie ma kobiet brzydkich, są tylko leniwe” za atrakcyjną miała odtąd uchodzić kobieta zadbana – o nawilżonej i chronionej przed szkodliwym działaniem słońca skórze, stosująca odpowiednią dietę i zabiegi pielęgnacyjne, uprawiająca sport, nosząca makijaż. Ten ostatni (dotąd kojarzony ze światem sceny i prostytucji) miał stać się dzięki działalności Heleny dostępny dla wszystkich, by każda kobieta mogła poprawić swoje mankamenty. Na zdjęciu grupa czterech kobiet w paryskim salonie oglądających kosmetyki produkcji Heleny Rubinstein.
Suzanne Slesin, w napisanej przez siebie biografii Heleny Rubinstain o niezwykle wymownym tytule „Over the top: Helena Rubinstein, Extraordinary Style, Beauty, Art, Fashion, and Design” wspomina nowojorski apartament Madame. Penthouse przy Park Avenue na Manhattanie liczył dwadzieścia sześć pokoi, których ściany pokrywały malowidła artystów, „widziane jak dotąd tylko w muzeach”. Helena Rubinstein lubiła fotografować się w pełnych koloru wnętrzach, a zdjęcia te nadal są powielane w licznych artykułach oraz publikacjach. Autorka biografii wspomina także inne mieszkania Rubinstein, do których była zapraszana z mamą i ojczymem na wakacje. Poza Nowym Jorkiem, Madame posiadała także apartamenty w Paryżu i Londynie oraz trzy wiejskie nieruchomości (dwie we Francji, jedną w Stanach Zjednoczonych). Wszystkie domy były wyjątkowe i przepełnione dziełami sztuki, a ich obsługa była gotowa przyjąć właścicielkę wraz z gośćmi w każdej chwili.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
Z tego powodu nieprawdziwe twierdzenia o pochodzeniu i egzotycznych składnikach kremu Valaze nie były przez nikogo kwestionowane. Dopiero regulacje wprowadzone w 1938 r. przez amerykańską Food and Drug Administration (Ustawa o żywności, lekach i kosmetykach) zmusiły Rubinstein m.in. do zaprzestania używania określenia „Skinfood” (tj. pokarm dla skóry), którym reklamowała swój flagowy krem. Zwrot ten został uznany za niezgodny z kosmetyczną nomenklaturą.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Z okresu londyńskiego pochodzą dwa zdjęcia w kolekcji Muzeum POLIN. Jeden z nich to portret półpostaciowy Heleny Rubinstein w skromnej, ale pełnej elegancji sukni, wykonany na białym tle. Jej włosy zostały finezyjnie ułożone i delikatnie upięte. Na szyi jest widoczny sznur korali, w uszach wiszące kolczyki.
Nowojorskie mieszkanie Heleny Rubinstein było pełne dzieł sztuki, na których tle chętnie pozowała do zdjęć. Jej eklektyczny gust przejawiał się w tych scenach poprzez zestawienie płócien największych artystów XX-wiecznej awangardy z kolorowymi i ekscentrycznymi wnętrzami, z których część zaprojektował Salwador Dali, kolekcją sztuki Afryki i Oceanii oraz domkami dla lalek, które również kolekcjonowała. Ten ostatni zbiór oraz zgromadzoną przez nią kolekcję szkła można podziwiać w Pawilonie Sztuki Współczesnej imienia Heleny Rubinstein w Tel Awiwie, którego była mecenaską. Pawilon udostępniono publiczności w 1959 r. jako oddział Muzeum Sztuki. Fotografie portretowe Heleny Rubinstein w kapeluszu naklejone na kartę z prywatnego albumu. Jedna z nich to popiersie, dwie pozostałe to zdjęcia plenerowe wykonane w ujęciu całopostaciowym, ukazujące jej skromną elegancję. W zestawieniu z jej bogatymi strojami lub portretami artystycznymi prywatne zdjęcia wydają się być zwyczajne.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Emigracja oznaczała dla niej ucieczkę przed biedą, niechcianym małżeństwem i w końcu szansę na inne życie. To wtedy miała zmienić swoje imię z Chaja na Helena, wpisując się właśnie tak na listę pasażerów. Trzy lata spędziła w Coleraine, opiekując się dziećmi wuja i ciężko pracując w jego sklepie, w którym poznała swoje przyszłe klientki. Tu rozpoczęła prace nad pierwszym kremem do twarzy o nazwie „Valaze”. W 1902 r. otworzyła salon piękności w Melbourne, który nazwała HELENA RUBISTEIN, BEAUTY SALON. Dwa spośród znajdujących się w zbiorach POLIN portretów fotograficznych Heleny Rubinstein pochodzą z okresu emigracji do Australii. Pierwszy z nich jest niezwykle wytworny. Helena Rubinstein pozuje, siedząc bokiem w obszernej, eleganckiej sukni, w nakryciu głowy z pióropuszem.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32
Podczas protestów w 1912 r. rzesze kobiet walczących o swoje prawa maszerowały przez ulice Nowego Jorku z ustami dumnie pomalowanymi na czerwono, trzymając szminkę w uniesionej ręce (jako gest polityczny). Dla przedsiębiorczyń branży kosmetycznej, jak Helena Rubinstein czy Elizabeth Arden, rodząca się potrzeba kobiecej autonomii miała się okazać niezwykle lukratywna. Amerykańskie kobiety uzyskały prawa wyborcze 18 sierpnia 1920 r. na mocy 19. poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
16. Slajd 16 z 32
1. Slajd 1 z 32
31. Slajd 31 z 32
17. Slajd 17 z 32
2. Slajd 2 z 32
32. Slajd 32 z 32
18. Slajd 18 z 32
3. Slajd 3 z 32
19. Slajd 19 z 32
4. Slajd 4 z 32
20. Slajd 20 z 32
5. Slajd 5 z 32
21. Slajd 21 z 32
6. Slajd 6 z 32
22. Slajd 22 z 32
7. Slajd 7 z 32
23. Slajd 23 z 32
8. Slajd 8 z 32
24. Slajd 24 z 32
9. Slajd 9 z 32
25. Slajd 25 z 32
10. Slajd 10 z 32
26. Slajd 26 z 32
11. Slajd 11 z 32
27. Slajd 27 z 32
12. Slajd 12 z 32
28. Slajd 28 z 32
13. Slajd 13 z 32
14. Slajd 14 z 32
29. Slajd 29 z 32
30. Slajd 30 z 32
15. Slajd 15 z 32