5.16 wyd. Jedność e

Wyjdź ze swej ziemi.

Abraham

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Duchu Święty, który oświecasz serca i umysły nasze, dodaj nam ochoty i zdolności, aby ta nauka była dla nas pożytkiem doczesnym i wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Osoby, którym ufam

02

ROZWAŻAM I ZDOBYWAM

Boże obietnice dane Abrahamowi

ćwiczenia zad. 3. str. 34.

Reportaż to sprawozdanie dziennikarskie z wydarzenia, których autor był świadkiem lub które zna z relacji innych osób. Charakteryzuje się wiarygodnością i dowolnością kompozycji. Powinno mieć schemat: wydarzenie główne oraz dopowiadane elementy, ukazujące np. jak do niego doszło, jaki ma wpływ na czas obecny i na przyszłość. Będziecie pracować w czterech grupach. Waszym zadaniem będzie napisać reportaż o Abrahamie na podstawie tekstów biblijnych, które są w podręczniku. Szczegóły znajdują się na kolejnym slajdzie.

Boże obietnice dane Abrahamowi

ćwiczenia zad. 3. str. 34.

fragment biblijny dla grupy 3 i 4: podręcznik str. 61.

fragment biblijny dla grupy 1 i 2: podręcznik str. 60.

przykładowe rozwiązanie

przykładowe rozwiązanie

kliknij w ikonki aktywne, by poznać szczegóły zadania

Spełnienie obietnicy

czytanie Pisma Świętego (Rdz 21,1-3.5), ćwiczenia zad. 4. str. 35.

Czytając tekst poszukajcie odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób Bóg spełnił obietnicę potomstwa daną Abrahamowi?

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

podpowiedź

03

Zostaję ubogacony i działam

Boża obietnica dla mnie

ćwiczenia zad. 5. str. 33.

Bóg obiecał Abrahamowi nową ziemię na własność, liczne potomstwo oraz że przez niego otrzymają błogosławieństwo wszystkie narody. Abraham odpowiedział Bogu wiarą i zaufaniem. Również my otrzymaliśmy obietnicę od Boga.

Zaufać Bogu wbrew logice

kliknij w książkę, by przeczytać świadectwo

Zaufać Bogu wbrew logice

– Co pomoże nam wytrwać w wierze?

Pielęgnuję swoją wiarę

Spróbujcie się wyciszyć i pomyślcie:

– Do czego wzywa mnie Bóg? – Jaką obietnicę Bóg ma dla mnie? – Jak reaguję w trudnych dla mnie sytuacjach? – W czym wyraża się moje zaufanie do Boga? – Jak pogłębiam swoją wiarę? – W jaki sposób pogłębiam moją relację z Bogiem?

Zapis do zeszytu

• Wiara jest darem i łaską otrzymaną od Boga na chrzcie świętym.
• Wiara powinna być rozumna, czyli świadoma, pewna, czyli oparta na prawdzie, oraz wolna, czyli dobrowolna.
• Wierzyć to znaczy powierzyć się Bogu i przyjąć prawdę, którą On objawił.

Abraham był człowiekiem wielkiej wiary. Wiara ta polegała na przyjęciu słowa Bożego i na postępowaniu zgodnie z nim. Abraham jest wzorem dla wszystkich ludzi w każdym czasie, dlatego jest on nazywany „ojcem wszystkich wierzących”.

04

Ćwiczenia

ćwiczenia zad. 1. str. 34.

link do materiału poza prezentacją

ćwiczenia zad. 2. str. 34.

podpowiedź

ćwiczenia zad. 6. str. 35.

link do materiału poza prezentacją

05

ZADANIE modlitwa

Zadanie

1. Święty Paweł w Liście do Rzymian stwierdził, że Abraham „wbrew nadziei uwierzył nadziei” (Rz 4,18). Napisz, jak rozumiesz te słowa. 2. Podczas wieczornej modlitwy poproś Pana Boga się o łaskę wiary.

Modlitwa końcowa

Wierzę w Ciebie, Boże żywy, W Trójcy jedyny, prawdziwy. Wierzę, coś objawił, Boże. Twe słowo mylić nie może.

przygotowanie prezentacji

2024

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

bank zdjęć własnych wydawnictwa

– Co wydarzyło się w życiu Łukasza? – Jak ocenił z perspektywy czasu swoją chorobę? – Przed czym go uratowała?

Życie Abrama w Charanie było dostatnie i spokojne. I oto Bóg skierował do niego wezwanie: „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej do kraju, który ci ukażę”. Wezwanie to musiało być dla Abrama niezwykle trudne, gdyż wiązało się z pozostawieniem domu i rodzinnego miasta oraz rozstaniem się z wieloma przyjaciółmi. Obietnica była pociągająca, ale jednocześnie niełatwa do przyjęcia. W czasach, gdy nie było środków komunikacji, jakie mamy dzisiaj, Abram wyruszył w nieznane. Musiał się zastanawiać, dokąd Bóg go posyła. Do pierwszej obietnicy Bóg dołączył kolejną: „Uczynię z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię”. Znowu niepewność: Jak może powstać wielki naród, gdy Abram i Sara nie mają dzieci? Abram zaufał Bogu i wyruszył z Charanu. Po dotarciu do kraju Kanaan spełniła się pierwsza obietnica – Abram otrzymał ziemię. Bóg ponowił także drugą obietnicę, że Abram będzie miał niezliczone potomstwo, i nawet zmienił mu imię na Abraham, co oznacza „ojciec mnóstwa”. Jednak Abraham i Sara wciąż nie mogli się doczekać upragnionego dziecka. Gdy trzej podróżni przybyli w gościnę, Abraham i Sara byli już staruszkami, więc wydawało się zupełnie niemożliwe, by obietnica potomstwa została spełniona.

W życie ludzi wpisane są różne wydarzenia, także te, z którymi łączy się cierpienie. Potrzeba wielkiej wiary – takiej, jaką miał Abraham – by dostrzec w tym Boże działanie dla dobra człowieka. Potrzeba zaufania Bogu, by uwierzyć, że Bóg, zabierając nam coś, ratuje nas przed większym cierpieniem. Wiara jest odpowiedzią na objawienie się Boga. Nie jest jedynie słowną deklaracją, ale wyraża się przez całe nasze życie. Tego właśnie uczy nas Abraham.

Grupa 3, 4 Bóg w gościnie u Abrahama Na podstawie tekstu tekstu z podręcznika (Rdz 18,1-3.10a.16-18) przygotuj reportaż o wizycie Boga w postaci trzech aniołów u Abrahama, według poniższego schematu: 1. Przedstaw wydarzenie w taki sposób, aby zachęcić odbiorców do zapoznania się z nim. 2. Postaw pytania głównemu bohaterowi – Abrahamowi.

Najważniejsza obietnica, którą mamy od Boga, to życie wieczne i możliwość otrzymania naszej ziemi obiecanej – nieba. Bóg daje nam tę obietnicę podczas chrztu. Zostanie spełniona, gdy tak jak Abraham zaufamy Panu Bogu. Kiedy Abraham usłyszał propozycję Boga, zostawił swój dom i wyruszył w nieznane. Również od nas Bóg oczekuje wiary w to, że wszystko, co On nam proponuje, jest dla nas dobre. Może się zdarzyć, że Bóg zaproponuje nam coś, co po ludzku wydaje się niezrozumiałe lub zbyt trudne. Gdy jednak z perspektywy czasu dokonujemy oceny tej sytuacji, dostrzegamy, że Bóg miał rację. Niewykluczone, że na naszej drodze pojawią się chwile zwątpienia i słabości. Abraham też je miał, ale wyszedł z nich zwycięsko.

Grupa 1, 2 Bóg powołuje Abrama Na podstawie tekstu z podręcznika (Rdz 12,1-2.4-5) przygotuj reportaż o powołaniu Abrama i jego wędrówce z Charanu do ziemi Kanaan według schematu: 1. Przedstaw wydarzenie w taki sposób, aby zachęcić odbiorców do zapoznania się z nim. 2. Postaw pytania głównemu bohaterowi – Abramowi.

Zaufanie to przekonanie, że ktoś mówi prawdę, że osoba, której zaufaliśmy, dotrzyma złożonej obietnicy. Na zaufaniu opierają się wszystkie relacje między ludźmi. Ufamy tym osobom, o których wiemy, że mówią prawdę. Niespełnienie obietnic powoduje, że jesteśmy zawiedzeni i trudniej nam uwierzyć po raz kolejny. Dziś powiemy o Abrahamie, który mocno zaufał Bogu i dzięki temu przeszedł do historii zbawienia jako „ojciec wszystkich wierzących”.

„Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej (...) do kraju, który ci ukażę".

„Uczynię z ciebie wielki naród”.

„Będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię”.

„Twoja (...) żona, Sara, będzie miała syna”.

Łukasz, uczeń szóstej klasy, miał spore grono przyjaciół. Choć czasem trudno było ich nazwać przyjaciółmi, bo zależało im tylko na własnym zysku. Łukasz za wszelką cenę chciał im dorównać. Wracać późno do domu, czasem zapalić papierosa, spędzać czas nad grami u kolegi. Rozmowy rodziców niewiele pomagały. Zbuntowany Łukasz nie zwracał na nich uwagi. Do pewnego dnia. Będąc w szkole, stracił przytomność. Pogotowie, szpital i diagnoza, nieuleczalna choroba, z którą musi się zmagać do końca życia. Łukasz wszedł w zupełnie nowy świat. Szpital, wielu lekarzy, leki i ogromna ostrożność, by uniknąć kolejnego ataku. Po pewnym czasie dotarły do niego wiadomości od dawnych kolegów. Za włamanie dostali karę poprawczaka. Łukasz zastanawiał się, czy on też tam by trafił, gdyby nie choroba. Jest przekonany, że tak by się stało. W jego sercu powstała myśl, że Bóg, zsyłając chorobę, uchronił go przed złem. Choć z chorobą nie jest mu łatwo żyć, jest Bogu wdzięczny.

(na podst. świadectwa wygłoszonego we wspólnocie neokatechumenalnej)

Izaak, syn Sary i Abrahama, przyszedł na świat wbrew wszelkim ludzkim przewidywaniom. Stało się to dzięki temu, że Abraham zaufał Bogu. Wydarzenia z życia Abrahama pokazują nam, co to znaczy bezgranicznie ufać Bogu i uwierzyć w Jego obietnice. Dzięki wierze i posłuszeństwu Abrahama Bogu mógł zrealizować swój plan i uczynić go ojcem wszystkich wierzących. Za jego wierność Bóg błogosławił mu we wszystkim i sprawił, że jako stuletni człowiek doczekał się obiecanego syna. Z potomków Abrahama powstał potężny naród, który nazywamy narodem wybranym, ponieważ Bóg zaplanował, że będzie z niego pochodził Jezus – Boży Syn. Abraham jest nazywany patriarchą. To określenie pochodzi z języka greckiego i oznacza głowę rodu. Abraham stał się początkiem narodu, który istnieje do dzisiaj – to Izraelici.

Wreszcie Pan okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił jej to, co zapowiedział. Sara stała się brzemienną i urodziła sędziwemu Abrahamowi syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył. Abraham dał swemu synowi, który mu się urodził i którego mu zrodziła Sara, imię Izaak. Abraham miał sto lat, gdy mu się urodził syn jego, Izaak. (Rdz 21,1-3.5)

Bóg również i dzisiaj wybiera osoby, które przez swoje posłuszeństwo i zaufanie Bogu mają do spełnienia szczególne zadanie. Możemy nazwać taką osobę „współczesnym Abrahamem”. Jest nim każdy papież, jak np. Jan Paweł II i Benedykt XVI, oraz obecny Ojciec Święty Franciszek. Ich wiara ma wpływ na miliony ludzi. Są oni błogosławieństwem dla wierzących, a nawet dla niewierzących w Boga.

syna

,jaki Bóg wyznaczył

Izaak

sto

– Komu ufacie? – Dlaczego ufacie właśnie tym osobom? – W jaki sposób zdobyły wasze zaufanie? – Jak traktujemy ludzi, którzy dotrzymują obietnic? – Co sądzimy o osobach, które ich nie dotrzymują?

– Co Bóg obiecał każdemu z nas? – Kiedy złożył nam te obietnice? – Co musimy zrobić, by Bóg mógł spełnić obietnice dane nam podczas chrztu? – Co zyskujemy przyjmując Boże obietnice?

Grupa 1, 2 Bóg powołuje Abrama Przykładowy tekst: Spotykaliśmy karawanę, którą prowadzi siedemdziesięciopięcioletni staruszek. Ma na imię Abram i jest w drodze do Kanaanu. Wyruszył kilka dni temu z Charanu, zabierając ze sobą rodzinę, swoje dobra i służbę. Według Abrama, takie właśnie polecenie otrzymał on od Boga. – Abramie, w jakich warunkach mieszkałeś w Charanie? – Dlaczego zdecydowałeś się wyruszyć w drogę? – Dokąd wędrujesz? – Dlaczego wędrujesz właśnie do Kanaan? – Dlaczego uwierzyłeś obietnicy Boga?

Grupa 3, 4 Bóg w gościnie u Abrahama Przykładowy tekst: Zatrzymaliśmy się pod wspaniałymi dębami Mamre, których liście dają przyjemny chłód mimo upału. Nieopodal znajduje się namiot Abrahama. Właśnie odeszli stąd trzej tajemniczy mężczyźni. Jak się dowiadujemy od służących, byli to aniołowie, których Abraham przyjął w gościnę. Ale już zbliża się do nas sam gospodarz. Witaj, Abrahamie! – Kim byli ludzie, których przed chwilą gościłeś? – W jaki sposób rozpoznałeś w nich aniołów? – O czym z nimi rozmawiałeś? – Dlaczego uwierzyłeś obietnicy?