8.54 wyd. Jedność e

Kościół pielgrzymujący, cierpiący i chwalebny

01

Szukam tego, co ważne

Modlitwa

Zastanówcie się przez chwilę w ciszy, w jakiej intencji chcielibyście się pomodlić. Zaniesiemy nasze prośby przed oblicze Boga za wstawiennictwem św. Jana Pawła II.

„Janie Pawle II, nasz święty orędowniku, wspomożycielu w trudnych sprawach. Ty, który swoim życiem świadczyłeś o wielkiej miłości do Boga i ludzi, (...) pragnąc pomagać innym. Przez miłość i wielkie cierpienie ofiarowane za bliźnich co dzień zbliżałeś się do świętości. Pragnę prosić Cię o wstawiennictwo w mojej sprawie..., wierząc, że przez Twoją wiarę, modlitwę i miłość pomożesz mi zanieść ją do Boga z ufnością w miłosierdzie Boże (...). Pragnę przez Jezusa i Maryję za Twoim przykładem zbliżać się do Boga”.

(Modlitwa o wstawiennictwo Jana Pawła II, adonai.pl)

Święci w naszym życiu

– Dlaczego modlimy się za wstawiennictwem świętych?

Święci w naszym życiu

Święci w naszym życiu

– Dlaczego modlimy się w intencji tych, którzy odeszli? – Skąd wiemy, że śmierć nie kończy wszystkiego?

Usłyszeć wołanie dusz czyśćcowych

Wierzymy, że po doczesnym życiu i śmierci przechodzimy do życia wiecznego. Dla jednych jest to życie z Bogiem w niebie, dla innych czas cierpienia w czyśćcu. Święta siostra Faustyna opisała w swoim „Dzienniczku” cierpienia dusz w czyśćcu.

kliknij w Dzienniczek, by wyświetlić fragment tekstu

Usłyszeć wołanie dusz czyśćcowych

Dusze czyśćcowe również należą do wspólnoty Kościoła – mówimy o Kościele cierpiącym.

Usłyszeć wołanie dusz czyśćcowych

Jesteśmy jeszcze my – żyjący na ziemi i należący do Kościoła przez sakrament chrztu. Nasze życie na ziemi to nieustanne pielgrzymowanie do Boga. Jesteśmy zobowiązani tak żyć, aby kiedyś na wieki przebywać z Nim w niebie.

Usłyszeć wołanie dusz czyśćcowych

Te trzy rzeczywistości Kościoła łączy tajemnicza więź. Będziemy dziś mówić o tym, na czym ona polega.

02

ROZWAŻAM I ZDOBYWAM

Droga do domu Ojca

czytanie Pisma Świętego (2 Kor 5,6-10)

Przeczytajmy fragment Pisma Świętego.

kliknij w księgę, by wyświetlić tekst biblijny

Trzy rzeczywistości Kościoła

O wspólnocie trzech rzeczywistości Kościoła przypomina wyznanie wiary sformułowane przez papieża Pawła VI i zapisane w „Katechizmie Kościoła katolickiego”. Otwórzcie podręczniki na str. 191. Poproszę jedną osobę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.

Łączność trzech rzeczywistości Kościoła

Na podstawie tekstów „Katechizmu Kościoła katolickiego” ustalcie, jakich dóbr duchowych udzielają sobie nawzajem poszczególne stany w Kościele.

kliknij w Katechizm, by wyświetlić fragment tekstu

Łączność trzech rzeczywistości Kościoła

Kościół pielgrzymujący może prosić Kościół chwalebny o pomoc dla siebie i Kościoła cierpiącego. Kościół chwalebny może pomagać Kościołowi pielgrzymującemu i cierpiącemu oraz odbierać cześć od wiernych na ziemi. Kościół cierpiący oczekuje na pomoc, nie może nic zrobić dla siebie, ale może pomóc nam przez wypraszanie łask i modlitwę. Tajemnicza łączność trzech rzeczywistości Kościoła polega na wzajemnej pomocy, która wszystkich członków prowadzi do zbawienia.

Łączność trzech rzeczywistości Kościoła

– cieszy się szczęściem nieba – utwierdza Kościół w świętości – wstawia się za nami u Ojca – łączy nas z Chrystusem

– oczyszcza się – wstawia się za wiernymi na ziemi

– pielgrzymuje na ziemi – czci pamięć świętych – czci pamięć i modli się za zmarłych – prosi świętych o wstawiennictwo

Msza Święta modlitwą całego Kościoła

Podczas Mszy Świętej wyznajemy wiarę w tajemnicę „świętych obcowania”. W modlitwie eucharystycznej modlimy się za wiernych żyjących, zmarłych i powierzamy się wstawiennictwu świętych. Razem z całym Kościołem uwielbiamy Boga w Trójcy Świętej Jedynego. W ten sposób realizuje się wymiana dóbr duchowych między Kościołem pielgrzymującym, cierpiącym i chwalebnym. Otwórzcie podręczniki na str. 190. Poproszę jedną osobę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.

Msza Święta modlitwą całego Kościoła

Przykład życia świętych pomaga nam odnaleźć własną drogę do nieba. Możemy też liczyć na ich wstawiennictwo u Boga, abyśmy i my po śmierci mogli cieszyć się wiecznym szczęściem. Otwórzcie podręczniki na str. 190. Poproszę jedną osobę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.

03

Zostaję ubogacony i działam

Eucharystia pokarmem życia wiecznego

Podczas każdej Mszy Świętej – święci, czyli Kościół chwalebny, dusze cierpiące w czyśćcu, czyli Kościół cierpiący, i zgromadzeni na liturgii, czyli Kościół pielgrzymujący – jednoczymy się w ofierze Jezusa Chrystusa. Tworzymy jeden Kościół. Otwórzcie podręczniki na str. 190. Poproszę jedną osobę o przeczytanie zaznaczonego tekstu.

Eucharystia pokarmem życia wiecznego

ćwiczenia, zad. 5. str. 111.

podpowiedź

Modlę się ze świętymi i za zmarłych członków Kościoła

Ponieważ Eucharystia jest modlitwą całego Kościoła, napiszcie według wzoru w zeszytach za kogo spośród bliskich wam osób żywych i zmarłych możecie ofiarować przyjętą Komunię Świętą. Następnie napiszcie prośbę do świętych o ich wstawiennictwo w intencji ludzi wierzących na ziemi oraz modlitwę w intencji zmarłych.

Ofiaruję Komunię Świętą

w intencji osoby wierzącej na ziemi .............................................

w intencji osoby zmarłej .............................................

Prośba

o wstawiennictwo świętych za wierzących na ziemi .............................................

za cierpiących w czyśćcu .............................................

04

Ćwiczenia

ćwiczenia zad. 1. str. 110.

podpowiedź

ćwiczenia zad. 2. str. 110.

podpowiedź

ćwiczenia zad. 3. str. 110.

podpowiedź

ćwiczenia zad. 4. str. 111.

link do materiału poza prezentacją

Sprawdź swoją wiedzę!

05

zadanie modlitwa

Zadanie

1. Napisz, w jaki sposób możesz się przyczyniać do umocnienia łączności między Kościołem pielgrzymującym, do którego należysz, a Kościołem cierpiącym i chwalebnym. 2. Poszukaj informacji o Mszach Świętych gregoriańskich i napisz, na czym polegają, kto jest ich inicjatorem oraz jakie mają znaczenie dla zmarłych. 3. W najbliższą niedzielę ofiaruj swój udział we Mszy Świętej w intencji bliskiej ci osoby, żyjącej lub zmarłej.

Modlitwa końcowa

Pomocą, jaką możemy ofiarować zmarłym, jest modlitwa w ich intencji. Pomyślcie o swoich bliskich zmarłych... oraz o duszach, które najbardziej potrzebują naszej modlitwy.

Święta Maryjo – módl się za nimi Królowo Wniebowzięta... Święty Michale... Święty Józefie... Wszyscy święci i święte Boże... Od zła wszelkiego – wybaw ich Panie Od cierpień w czyśćcu... Przez Twoje zmartwychwstanie... Prosimy Cię, abyś nam odpuścił grzechy – wysłuchaj nas, Panie Prosimy Cię, abyś dał nam pragnienie nieba... Prosimy Cię, abyś nas zachował od nagłej i niespodziewanej śmierci... Prosimy Cię, abyś okazał miłosierdzie ofiarom wypadków, katastrof i wojen... Prosimy Cię, abyś dał wszystkim wiernym zmarłym wieczny odpoczynek... Prosimy Cię, abyś pozwolił im radować się w chwale zmartwychwstania...

(Litania za zmarłych w czyśćcu cierpiących, milosierdzieboze.pl)

przygotowanie prezentacji

2024

Źródło grafiki:

grafika wygenerowana przez AI

bank zdjęć własnych wydawnictwa

Wszyscy należący do Kościoła są zjednoczeni w tej samej miłości Boga i bliźniego, a ich łączność umacnia się dzięki wzajemnemu wspieraniu się, czyli udzielaniu sobie nawzajem dóbr duchowych (por. KKK 954, 955).

Eucharystia jest dla nas pokarmem nieśmiertelności, lekarstwem. Przyjmując ją sercem czystym i pełnym miłości mamy nadzieję żyć wiecznie z Jezusem Chrystusem. W Kościele wszyscy troszczą się o siebie nawzajem, dlatego modlimy się za dusze wszystkich zmarłych. Ofiarując Mszę Świętą za zmarłych, możemy wyprosić dla nich łaskę nieba. Za cierpiących w czyśćcu możemy również ofiarować odpust, który możemy otrzymać pod zwykłymi warunkami w dniach od 1 do 8 listopada.

Tak więc, mając tę ufność, wiemy, że jak długo pozostajemy w ciele, jesteśmy pielgrzymami, z daleka od Pana. (...) Mamy jednak nadzieję... i chcielibyśmy raczej opuścić nasze ciało i stanąć w obliczu Pana. Dlatego też staramy się Jemu podobać, czy to gdy z Nim, czy gdy z daleka od Niego jesteśmy. Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, złe lub dobre. (2 Kor 5,6-10)

1. Na życiu, w którym staramy się podobać Bogu.

2. Śmierć i stanięcie przed trybunałem Chrystusa.

3. Dobre uczynki dokonane w ciele.

znak nadziei na nowe niebo

dzieło naszego odkupienia

lekarstwo dające życie wieczne

pokarm nieśmiertelności

świętych obcowaniem

KOŚCIÓŁ CHWALEBNY - ŚWIĘCI

pomocy

KOŚCIÓŁ CIERPIĄCY - CZYŚCIEC

KOŚCIÓŁ PIELGRZYMUJĄCY

miłosiernego Boga.

Eucharystia jednoczy człowieka wierzącego z Bogiem, a tym samym zbliża do innych ludzi. Częste przyjmowanie Komunii Świętej przyczynia się do większej miłości i jedności wśród członków ludu Bożego, czyli Kościoła. Eucharystia przemienia nas wewnętrznie i otwiera nasze serca na potrzeby żyjących i cierpiących w czyśćcu, a także łączy nas ze świętymi w niebie.

Święty Paweł ukazuje ludzkie życie jako wędrówkę, podczas której tęsknimy za swoim domem, który jest w niebie. Jest to tęsknota za spotkaniem z Jezusem Zmartwychwstałym. W życiu prawdziwego chrześcijanina widoczne jest napięcie pomiędzy miłością do ziemskiego życia, które stanowi nasz dom, jest piękne i stanowi dar Boga, oraz miłością do nieba, które jest naszym domem na wieki, ostateczną przystanią. To do niej zmierzamy.

– Co tworzą wspólnie święci, cierpiący w czyśćcu i wierzący na ziemi? – Co jest udziałem świętych? – Co dokonuje się w czyśćcu? – Jakie jest zadanie wierzących na ziemi?

– Na czym polega pielgrzymowanie człowieka? – Co jest kresem naszego życia? – Co jest warunkiem otrzymania nagrody w niebie?

Wierzymy, że święci są blisko Boga, żyją z Bogiem i w Bogu. Prosimy ich, aby prosili Boga w naszych intencjach. Święci nadal należą do wspólnoty Kościoła – tworzą Kościół chwalebny.

„Ujrzałam Anioła Stróża, który mi kazał pójść za sobą. W jednej chwili znalazłam się w miejscu mglistym, napełnionym ogniem, a w nim całe mnóstwo dusz cierpiących. Te dusze modlą się bardzo gorąco, ale bez skutku dla siebie, my tylko możemy im przyjść z pomocą. Płomienie, które paliły je, nie dotykały mnie. Mój Anioł Stróż nie odstępował mnie ani na chwilę. I zapytałam się tych dusz, jakie jest ich największe cierpienie? I odpowiedziały mi jednozgodnie, że największe dla nich cierpienie to jest tęsknota za Bogiem. Widziałam Matkę Bożą odwiedzającą dusze w czyśćcu. Dusze nazywają Maryję «Gwiazdą Morza». Ona im przynosi ochłodę. Chciałam więcej z nimi porozmawiać, ale mój Anioł Stróż dał mi znak do wyjścia. Wyszliśmy za drzwi tego więzienia cierpiącego. Usłyszałam głos wewnętrzny, który powiedział: «Miłosierdzie moje nie chce tego, ale sprawiedliwość każe». Od tej chwili ściślej obcuję z duszami cierpiącymi”.

(Dzienniczek, 20)

– Na czym polegało cierpienie dusz w czyśćcu? – Co dla dusz czyśćcowych jest największym cierpieniem? – Kto może pomóc duszom w czyśćcu? – W jaki sposób możemy im pomóc?

Przeczytajcie tekst i odpowiedzcie na pytanie:- Co Kościół pielgrzymujący zawdzięcza świętym?

„Ponieważ mieszkańcy nieba głębiej są zjednoczeni z Chrystusem, jeszcze mocniej utwierdzają cały Kościół w świętości... nieustannie wstawiają się za nami u Ojca, ofiarując Mu zasługi, które przez jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi, Jezusa Chrystusa, zdobyli na ziemi... Ich braterska troska również bardzo wspomaga naszą słabość”.

(Katechizm Kościoła katolickiego, 956)

podpowiedź

Przeczytajcie tekst i odpowiedzcie na pytanie:- Co Kościół pielgrzymujący zawdzięcza świętym?

„Nie tylko jednak ze względu na sam ich przykład czcimy pamięć mieszkańców nieba, ale bardziej jeszcze dlatego, żeby przez praktykowanie braterskiej miłości umacniała się jedność całego Kościoła w Duchu. Bo jak wzajemna komunia chrześcijańska między pielgrzymami prowadzi nas bliżej Chrystusa, tak obcowanie ze świętymi łączy nas z Chrystusem, z którego, niby ze Źródła i Głowy, wypływa wszelka łaska i życie Ludu Bożego”.

(Katechizm Kościoła katolickiego, 957)

podpowiedź

Przeczytajcie tekst i odpowiedzcie na pytania:- Co Kościół pielgrzymujący może ofiarować duszom czyśćcowym? - Co mogą uczynić dusze w czyśćcu?

„Uznając w pełni tę komunię całego Mistycznego Ciała Jezusa Chrystusa, Kościół pielgrzymów od zarania religii chrześcijańskiej czcił z wielkim pietyzmem pamięć zmarłych, a «ponieważ świętą i zbawienną jest myślą modlić się za umarłych, aby zostali uwolnieni od grzechów» (...), ofiarowywał za nich modlitwy. Nasza modlitwa za zmarłych nie tylko może im pomóc, lecz także sprawia, że staje się skuteczne ich wstawiennictwo za nami”.

(Katechizm Kościoła katolickiego, 958)

podpowiedź

Łączność trzech rzeczywistości Kościoła nazywamy świętych obcowaniem. Wszystkich, niezależnie od tego, do którego z tych trzech stanów należą, nazywamy „świętymi”, gdyż wszyscy jesteśmy uświęceni przez chrzest i powołani do świętości.

– Jak nazywamy łączność trzech rzeczywistości Kościoła?

– Do czego nas mobilizuje przykład życia świętych? – Dlaczego przykład życia świętych jest dowodem miłości Boga do ludzi?

Prefacja z Mszy Świętej za zmarłych przypomina, że śmierć nie kończy życia człowieka, ale jest przejściem do wiecznego życia w niebie. W czasie każdej Mszy Świętej składamy Bogu Ojcu przez Jezusa Chrystusa ofiarę uwielbienia, dziękczynienia i przebłagania. Prosimy świętych o wstawiennictwo, a zmarłych polecamy Panu Bogu. To najskuteczniejsza forma pomocy zmarłym i żywym.

– Co to znaczy, że życie człowieka „zmienia się, ale się nie kończy”? – Dlaczego nie powinniśmy się smucić z powodu śmierci? – Dlaczego modlimy się za zmarłych?

– Dlaczego Eucharystia daje nadzieję na życie w niebie? – Co to znaczy, że podczas Eucharystii dokonuje się nasze odkupienie? – Dlaczego możemy ją nazwać pokarmem nieśmiertelności i lekarstwem?

a ich bratnia modlitwa nas wspomaga,

abyśmy osiągnęli pełnię zbawienia.

wieczności.

mamy nadzieję spotkać ich w niebie.