Hiltzen ez nauenak, indartsuago egiten nau- Jon Eizaguirre

Hiltzen ez nauenak, indartsuago egiten nau

jon Eizaguirre

1. Sarrera

Ordenean, liburuetan klikatu!!

2. Hil aurretik egiteko etxerako lanak

3. Shader-profersa

4. Nire guda zibila

5. Hatz baten mutilaketa

6. Kanada, nire bigarren etxea

Kaixo irakurle, suposatzen dut liburutegi honetara sartu zarela irakurtzeko, ezta? Ba, egon adi, gaur ez duzulako edozein liburu irakurriko. Gaur, zuk ni irakurriko nauzu. Ez kexkatu, oso erraza da liburutegi honetatik mugitzea. Lehenengo orrian ikus daitezkeen liburuak klikatzen joango zara eta bakoitzak gai bati buruz hitz egingo dizu, argazkiak ikusten dituzun bitartean. Abisatuta zaude, nire bizitza ez da bizitza normala izan, nahiko arraroa izan da, beraz ez harritu irakurtzen duzunean nire bizitzako momenturik onenetariko batez eta segituan infernutik igaro nuen boladaz irakurtzen duzunean. Beraz, hau guztia esanda, gonbidatzen zaitut nire burmuin barruan sartzen eta sekretu guztiak ezagutzen.

Kaixo hirakurle, galdetuko zarete zertan hitz egitera noala atal honetan. Esango dizuet bai, baina jakin behar duzue gazteegia naizela gauza hauek jada erabakita edukitzeko. Baina hori ez du axolarik, gauza da, gaur egun ditudan ideiak direla eta ahal badudala, saiatuko ditudala etorkizunean egiten. Ziurrenik jakingo duzue zertaz hitz egiten ari naizen eta horrela ez bada esango dizuet: nire bizitzan hil aurretik egin nahi ditudan hiru gauzez hitz egitera noa. Hau esanda, has gaitezen. Mundutik bidaiatu Hil aurretik nik edota edozein pertsonak egin nahi izango duen gauza mundu osotik bidaiatzea izango da. Nik horrelakoa naiz ere, pila bat maite dut bidaiatzea eta jende edota kultura berriak esagutzea. Betidanik izan dut beste lekuetara bidaiatzeko behar hori.

HURRENGO orriALDEA

Bidaiatzeko beharrak lagundu zidan erabakitzen Kanadara joateak edo ez. Bainakonturatu naiz gehiago behar dudala, gehiago bidaiatu nahi dut. Ez da horain izan behar, ezta 20 urtetan, baina oso polita izango litzateke erretiroa hartu eta gero, bidai batzuk egitea. Etorkizuneko proiektu bat bezala utziko dut oraingoz. Kanada buruzko liburu bat idatzi. Kanadatik bueltatu nintzenetik, hau da duela urte batetik, ezin izan naiz Kanadaz pentsatzen gelditu. Eta oso txarto sentitzen naiz, izan ere, nire burutik memoria hauek guztiak ezabatzen joango diren sentsazioa daukadalako. Honek gaizki sentiarazten nau. Horregatik proposamen hau egin diot neure buruari: nire Kanadazko bidaiaz liburu bat idaztea.

HURRENGO orriALDEA

Ez dakit denbora izango dudan hurrengo 5 urteetan, oraindin asko falta zaitikasteko, baina urte batzuetan ikusiko dut kapaza naizen idazteko. Kanadara bueltatu eta hor egin nituen lagunak eta zaindu ninduen familia agurtu. Liburua idazteko proposamena oso zaila dela jakitun naiz. Horregatik beste proposamen txiki bat egitea bururatu zait. Kanadara buletatzea, hain zuzen. Batzuetan hor egin nituen lagunez eta hainbat zaindu ninduten jendez gogoratzen naiz eta pentsatu dut zein ona izango zen beraiekin berriro egotea. Bidaia bat egitea ez da liburu bat idaztea bezain zaila eta uste dut beraiei ere ilusio handia egingo diela.

Kaixo irakurle, atal honetan ez neukan honi buruz hitz egiteko asmorik, baina komenigarria iruditu zait. Lehenik eta behin jakin behar duzu non bizi naizen. Nik San Inazion bizi naiz, ibaiaren ertzean. Gainera, nire leihoak zuzenki ematen du ibaira. Gauza da ibaiaren beste ertzean Zorrotza dagoela. Zorrotzan, kriston fabrika dago zuzenki ikusi ahal dudana, Shader-Profersa izenekoa. Fabrika honek ez ditu ekologikoki onak diren produktuak lantzen, guztiz kontrakoa, lizentziarik ez duen produktu kimikoak lantzen ditu. Hau da, zuk ulertzeko, fabrika horrek, guztiz ilegalak diren gauzak lantzen ditu, gero airera botatzen dituenak eta nik irensten ditudanak. Ulertuko duzu jada zein den goizetan edota gauetan kaletik dagoen kiratsa. Horrela ezin da bizi.

HURRENGO orriALDEA

Gainera, ez da bakarrik usaina, baizik eta denbora guztian nire gorputzean sartzen ari diren produktu kimikoak. Nire ama da honen kontra borroka egiten ari den pertsonetariko bat. Guztiz konprometituta dago kausarekin eta askotan geratzen da gaueko 12:00etara arte emailak idazten edota dokumentuak egiten. Asko hobetu egin dira auzoko baldintzak bera honen aurka lan egiten hasi zenetik. Gaur egun politikariekin edota telebistarekin hitz egiten du sarritan guzti hau konponduko den itxaropenarekin. Adibidez, aste honetan, lortu izan du irratian gu bizi izaten dugun egoera azaltzea, jende gehiago kausan sar dadin.

Nire bizitzako unerik gogorrenari buruz hitz egingo dut zati honetan. Nahiko momentu bizi izan ditut positiboki markatu nauenak, adibidez Kanadako bidaia edota futbola, baina uste izan dut honetaz hitz egitea are komenigarria zela. Horregatik, hemen ez zatoz nire bizitzako pasarte interesgarriz edota unkigarriz entzutera, baizik eta nire bizitzako boladarik txarrenaz entzutera. Gogorra da entzutea, baina bizitzea gogorragoa izan zen. Inoiz baino txarren pasatu nuen boladaz hitz egitera nator: 2022-2023 urtea. Dena hasi zen 2022-ko kurtso amaieran, hau da 1DBH-ko kurtso amaieratik 2DBH-ko kurtso hasieran. Zergatia jakin nahiko zenuten. Oso erraza da. Ni beti izan nahiz mutil urduria, gauza asko egiten dituena lasai egoteko. Hau da, eskolaz kanpoko ekintzaz josia nengoen.

HURRENGO orriALDEA

Ni beti egon behar nintzen zerbait egiten nire burua lasaitzeko eta ez egoteko beste gauzez pentsatzen. Horregatik, kurtso amaieran hasi zen bolada hau, eskolaz kanpoko ekintzak bukatu egin ziren eta ez neukan ezer egiteko arratsaldetan. Horregatik, urte luze haietan iskutaturik izatea lortu nuen urduritasuna bueltatu egin zen. Arratsaldetan ezer egiteaz gain, oso urduri egoten hasi nintzen, eta nik deitutako “maniak” edo tik asko izaten hasi nintzen. Azkenean, zeregin sinpleenak amaiezinak bihurtu ziren, nik neuk geldiarazten nintzelako nituen tik guztiekin. Bukle antzeko batzuetan sartzen nintzen nondik ezin nintzen atera. Nire bizitzako udarik txarrena igaro nuen eta etxean eman nuen denbora gehiena. Inoiz pasatu ez zitzaidan zerbait gertatu zitzaidan, ez neukan ezer egiteko gogorik.

HURRENGO orriALDEA

Goizetan esnatzen nintzenean, oso txarto sentitzen nintzen eta ez nuen ezer egiteko gogorik, uda izan arren. Ez dut gehiago azalduko txarto igaro nuen bolada horretaz, ez zait komenigarria iruditzen, suposatzen dut ordurako konturatu zarela nolakoak izan ziren hilabete infernal eta infinitu haiek. Ez pentsa ez dudala ezer ikasi honetaz, gauza asko ikasi eta nire bizitzan aldatu ditut, sinistu nazazu, asko. Orain, zaiatzen naiz beti zerbait egiten egotea. Oraingoz ez dut bolada hau berriro igaro, baina kontuz ibiltzen naiz askotan, berriro pasatu ez dadin. Egun batzuetan, bai sentitzen dudala zerbait antzekoa eta beldurra sentiarazten nau, berriro etorriko den ala. Mutil urduria naiz, eta hori bere kontrak ditu.

Atal honetan edozein anekdota aukeratu ahal dut eta horregatik duela urte nahikotxo gertatu zitzaidan anekdota bat azalduko dut. Testuinguru pixka bat behar duzuela uste dut. Lehenkin eta behin jakin behar duzue nire atona-amonek postu bat zutela Bilboko Erribera merkatuan. Nire aitona-amonek eta nire osabek egiten zuten lan hor. Gaur egun ez dute postu horretan lan egiten, saldu egin zutelako. Nire aitona-amonen postua merkatuko posturik arrakastatsuenetariko bat zen. Ilara erraldoiak izaten zituzten beti, jendetzak han saltzen zituzten “kotxinilloak” mordoa gustoko zituztelako. Bai, txarkuteria bat zuten eta oso famatua zen. Nik sarritan joaten nintzen txikia nintzenean bisita bat egitera eta askotan lagundu izan dut nire osaba saltxitxak egiten. Nire familiari lanpostuan gertatutako anekdota ugari ditut ere, biana hori beste gai bat da.

HURRENGO orriALDEA

Hau guztia jakinda hasi naitezke. Duela 10 urte iguru gertatu zen kontatu nahi dizuedana, nik 3-4 urte inguru nituenean. Larunbat normal bat bezala, nire familiaren postura joan ginen bisitatxo bat egitera. Niri pila bat gustatzen zitzaidan bisitatxo hauek. Lagudu egin nituen nire osabak lanarekin eta joango ginenean, postuaren sarreran zegoen metalezko ate batekin jolasten hasi nintzen. Gainera, atea ixten zen lekuan puntadun zatiak zeuden. Gauza da asko mozten zuela. Imaginatuko duzue jada zer gertatu zitzaidan. Horrela ez bada, esango dizuet, hatza atea isten zen lekuan ipini, eta atea itxi egin nuen danbateko batez nahi gabe. Bai, ez dakit nola ezta zergatik, baina gauza da gertatu zela. Beno, imaginatuko duzue nire aitona- amonen eta osaben kexka, oso txarto pasatu zuten.

HURRENGO orriALDEA

Gogoratzen dut taxia hartu nuela hospitalera eta taxilariak bere mugikorra utzi zidala izaki bizidunak ikusteko, konkretuki hartz zuri batzuena. Gainera, hospitalean, etzanda nengoela, latex guante batekin puxika moduko bat egin zutela gogoratzen dut, nik lasaitzeko edo. Azkenean, hatza guztiz sendatuta, nire aitona-amonen etxera joan nintzen eta gogoratzen dut nolako aurpegiekin begiratzen nindutela. Oso kezkatuta zeuden. Azkenean, susto eta kontatzeko zerbaitetean bakarrik geratu zen kontu hau. Gaur egun, oraindik ikusi dezaket hatzan dudan marka eta harro erakusten diot edonori.

Nire bizitzan gauza asko egin ditudan sentzasioa ez daukat askotan. Batzuetan uste dut denbora azkarregi pasatu egin dela eta egin nahi izan ditudan gauza giztiak ez ditudala egin. Baina beste batzuetan, bideo edota argazki zaharrak ikusten ditudan bitartean, kontrakoa pentsatzen dut, gauza asko igaro egin direla eta, orduan, ez naiz hain txarto sentitzen. Baina atal honetan ez noa nire pentsamenduetaz hitz egitera. Atal honetan nire bizitzan nabarmen itzela izan zuen pasarte edo bidai bati buruz hitz egitera noa. Kriston aldaketa egin nuen nire bizitzako zati honetan. Kanadako bidaiari buruz hitz egiten ari naiz. Zuk ulertzeko, bigarren maila bukatu nuenean, email bat heldu zitzaidan. Emailean, urrengo urtean hiruilabete bat Kanadan igarotzeko propasamena agertu zitzaidan.

HURRENGO orriALDEA

Nire gurasoekin asko eztabaidatu ondoren, erabaki genuen ideia ona zela, bai nire ingeleserako eta bai niretzako. Oso zaila izan zen erabaki hau hartzea, izan ere, nire familia, lagunak eta futbola atzean utzi beharko nituelako. Azkenean, dena bere lekuan jarri bidaiarako, oso zaila eta super nekatua izan zena, Espainia utzi eta Kanadarako bidea hartu nuen. Bidaiaz gogoratzen naiz, oso ondo pasatu nuen. Lagun mordoa egin nituen eta gainera Lauroko jende gehiagorekin egin nuen bidaia, hobeagoa egin zuena. Heldu nintzenean, beste ikasle baten “host-parents”-ak eraman ninduten etxera. Zaila da hau ulertzea, nik “host-parents” batzuk nituen, baina hauen benetazko semea ere “host parent”-a zen, beste Espainiar bat hartu zuena hiruilabate batez.

HURRENGO orriALDEA

Bai, pentsatuko duzun bezala, denbora luzea heman nuen lagun honekin, gasteleraz hitz egiten. Baina problemak alde batean utzita, kristoneko bidaia izan zen. Lagunak egin nituen eta klasean ingelesez hitz egiten nuen nire ikaskideekin. Nire gurasoak Filipina uharteetakoak ziren eta beti zegoen arroza jateko. Gehien gustatu zitzaidana nire “gurasoen” umearekin eta Espainiar lagunarekin egiten nituen Torontoraino bidaiak ziren. Gauza mordoa egin genituen. NBA-ko partidu batera joan ginen, beisboleko beste batera, festibal antzeko batera ere eta hiriko hanbait leku gehiagotara. Ikaragarria iruditu zitzaidan. Ni asko aldatu nintzen ere. Nire gauzez arduratzen ikasi nuen, nire dirua erabiltzen ikasi eta garrantzitsuena, gai izan nintzen hiru hilabe haietan zehar nire bizitza guztiz aldatzen. Bidai hau indartu ninduen mentalki, dena atzean uzti behar izan nuelako. Izan ere, nire bizitzako bidai zoragarrienetariko bat izan eta izango da.