Zasady ortograficzne - filmy
Kliknij w wybraną postać.
-->
ch
+ info
rz
Chcesz poznać i utrwalić zasady ortograficzne?
kliknij w wybraną postać, literę lub dwuznak
Kiedy piszemy RZ?
Piszemy RZ:gdy wymienia się na R, np. marzec – marca, wierzyć – wiara; gdy wymienia się na RR, np. mirze – mirra, w końcówkach wyrazów: -erz, -arz, -mierz, -mistrz, np. harcerz, tancerz, mocarz, malarz, wodomierz, Włodzimierz, ogniomistrz, kapelmistrz (wyjątki, np. instruktarz (książka z instrukcjami), masarz (pracownik masarni); po spółgłoskach: B, P, T, D, K, G, CH, J, W, np. przodek, brzeg, strzał, drzwi, krzak, rozgrzany, chrzan, obejrzeć (wyjątki np. przedszkole, pszczoła, bukszpan, kształcić, kształt, odszkodowanie, wykształcenie, pszczoła, pszenica), w formach stopnia wyższego i najwyższego przymiotników utworzonych za pomocą przyrostka -szy, np. lepszy, najlepszy).
,,H” piszemy: - gdy wymienia się na g, ż, z, dz, np.:
wahać się – waga, druh – drużyna, błahy – błazen, pieniążek – pieniądz - w rozpoczynających wyrazy cząstkach
hiper- , hipo-, hydro-, np.:
hiperbola, hipoteka, hipokryzja, hydroelektrowania; - w wielu hałaśliwych wyrazach, np.:
hej, halo, hura, hałas, hola, hop, harmider, huk, hurmem - na końcu wyrazu druh; - w wyrazach do zapamiętania: habit, haft, hajduk, hak, herb,
hełm, higiena, hiena, heca, hasło, helikopter, hotel, honor,
hołota, herbata, historia, filharmonia, Sahara, Podhale,
wataha.
CH piszemy, gdy: - wymienia się na SZ, np. duch – dusza, mech – meszek (wyjątki, np. wataha – watasze); - występuje na końcu wyrazu, np. zuch, proch, dach, ulicach, samochodach (wyjątki – np. druh, Allah); - występuje po literze S, np. pascha, schody, schnąć, schadzka, schizofrenia (wyjątkami - np. fisharmonia, dysharmonia).
- w wykrzyknieniach, np.: och!, ach!
litera u
zasady pisowni
„U” piszemy: - w wyrazach zakończonych na: -un, -unek, -ulec, -utki, -uch, -uszek, -us,
np. zwiastun, hamulec, malutki, turnus, - w zakończeniach -uj, -uje, -ujesz (mimo wymiany na "o"), np. gotuj, maluje,
rysujesz, - zawsze na końcu wyrazu, np. stroju.
Zapamiętaj!
Kiedy piszemy Ó?
„Ó” piszemy: - w wyrazach, w których zachodzi wymiana na o, a, e, np. dół - doły,
skrót - skracać, siódmy – siedem, - w wyrazach z końcówką -ów , -ówka, -ówna, np. Kraków, makówka,
Czubówna, - na początku wyrazów: ósmy, ósemka, ów, ówdzie, ówczesny, - bez uzasadnienia, np. król, kłótnia, ogórek. Wyjątki: skuwka, wsuwka, zasuwka.
Zapamiętaj!
Jakie są zasody pisowni wyrazów z Ż?
Ż piszemy:gdy wymienia się na DZ, np. koleżanki – koledzy, gdy wymienia się na G, np. książka – księga, odważnik – waga; gdy wymienia się na H, np watażka – wataha, drużyna – druh; gdy wymienia się na S, np. niżej – nisko, węższy – wąski; gdy wymienia się na Z, np. każę – kazać, obrażony – obraza; gdy wymienia się na Ź (ZI), np. zamrożony – mroźny, duży – duzi; po literach R, L, Ł, np. rżnąć, zelżał, łże, małżonka (wyjątki, np. współrzędny, półrzadki); w wyrazach np. jakże, wszakże, jakiż, niemalże; po literze N w wyrazach zapożyczonych, np. branża, rewanż; w takich wyrazach rodzimych, jak: gżegżółka, piegża, mżawka; w wyrazach np. młodzież, sprzedaż, chociaż, pejzaż.
Zasady ortograficzne - filmy (linki)
Jolanta Kobyłecka
Created on July 9, 2024
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Randomizer
View
Timer
View
Find the pair
View
Hangman Game
View
Dice
View
Scratch and Win Game
View
Create a Word Search
Explore all templates
Transcript
Zasady ortograficzne - filmy
Kliknij w wybraną postać.
-->
ch
+ info
rz
Chcesz poznać i utrwalić zasady ortograficzne?
kliknij w wybraną postać, literę lub dwuznak
Kiedy piszemy RZ?
Piszemy RZ:gdy wymienia się na R, np. marzec – marca, wierzyć – wiara; gdy wymienia się na RR, np. mirze – mirra, w końcówkach wyrazów: -erz, -arz, -mierz, -mistrz, np. harcerz, tancerz, mocarz, malarz, wodomierz, Włodzimierz, ogniomistrz, kapelmistrz (wyjątki, np. instruktarz (książka z instrukcjami), masarz (pracownik masarni); po spółgłoskach: B, P, T, D, K, G, CH, J, W, np. przodek, brzeg, strzał, drzwi, krzak, rozgrzany, chrzan, obejrzeć (wyjątki np. przedszkole, pszczoła, bukszpan, kształcić, kształt, odszkodowanie, wykształcenie, pszczoła, pszenica), w formach stopnia wyższego i najwyższego przymiotników utworzonych za pomocą przyrostka -szy, np. lepszy, najlepszy).
,,H” piszemy: - gdy wymienia się na g, ż, z, dz, np.: wahać się – waga, druh – drużyna, błahy – błazen, pieniążek – pieniądz - w rozpoczynających wyrazy cząstkach hiper- , hipo-, hydro-, np.: hiperbola, hipoteka, hipokryzja, hydroelektrowania; - w wielu hałaśliwych wyrazach, np.: hej, halo, hura, hałas, hola, hop, harmider, huk, hurmem - na końcu wyrazu druh; - w wyrazach do zapamiętania: habit, haft, hajduk, hak, herb, hełm, higiena, hiena, heca, hasło, helikopter, hotel, honor, hołota, herbata, historia, filharmonia, Sahara, Podhale, wataha.
CH piszemy, gdy: - wymienia się na SZ, np. duch – dusza, mech – meszek (wyjątki, np. wataha – watasze); - występuje na końcu wyrazu, np. zuch, proch, dach, ulicach, samochodach (wyjątki – np. druh, Allah); - występuje po literze S, np. pascha, schody, schnąć, schadzka, schizofrenia (wyjątkami - np. fisharmonia, dysharmonia).
- w wykrzyknieniach, np.: och!, ach!
litera u
zasady pisowni
„U” piszemy: - w wyrazach zakończonych na: -un, -unek, -ulec, -utki, -uch, -uszek, -us, np. zwiastun, hamulec, malutki, turnus, - w zakończeniach -uj, -uje, -ujesz (mimo wymiany na "o"), np. gotuj, maluje, rysujesz, - zawsze na końcu wyrazu, np. stroju.
Zapamiętaj!
Kiedy piszemy Ó?
„Ó” piszemy: - w wyrazach, w których zachodzi wymiana na o, a, e, np. dół - doły, skrót - skracać, siódmy – siedem, - w wyrazach z końcówką -ów , -ówka, -ówna, np. Kraków, makówka, Czubówna, - na początku wyrazów: ósmy, ósemka, ów, ówdzie, ówczesny, - bez uzasadnienia, np. król, kłótnia, ogórek. Wyjątki: skuwka, wsuwka, zasuwka.
Zapamiętaj!
Jakie są zasody pisowni wyrazów z Ż?
Ż piszemy:gdy wymienia się na DZ, np. koleżanki – koledzy, gdy wymienia się na G, np. książka – księga, odważnik – waga; gdy wymienia się na H, np watażka – wataha, drużyna – druh; gdy wymienia się na S, np. niżej – nisko, węższy – wąski; gdy wymienia się na Z, np. każę – kazać, obrażony – obraza; gdy wymienia się na Ź (ZI), np. zamrożony – mroźny, duży – duzi; po literach R, L, Ł, np. rżnąć, zelżał, łże, małżonka (wyjątki, np. współrzędny, półrzadki); w wyrazach np. jakże, wszakże, jakiż, niemalże; po literze N w wyrazach zapożyczonych, np. branża, rewanż; w takich wyrazach rodzimych, jak: gżegżółka, piegża, mżawka; w wyrazach np. młodzież, sprzedaż, chociaż, pejzaż.