100 год
з дня нараджэння
(19 чэрвеня 1924 - 22 чэрвеня 2003)
ВасільБыкаў
беларускі пісьменнік і грамадскі дзеяч
Адзіная рэальная каштоўнасць у чалавека на свеце — яго жыццё…
На сцяжыне жыцця
«Вайна бязлітасная да кожнага»
«Вайна надзіва сляпая ў адносінах да людзей і далёка не па іхніх заслугах распараджаецца жыццямі»
«Пакуты робяць чалавека чалавекам. Чалавек без пакут ‒ трава»
«А жыць так хацелася — хоць як-небудзь: у сцюжы, голадзе, страху, хоць у такім жудасным пекле, якім была вайна, — усё роўна хацелася жыць».
«Прадчуваю сакраментальнае пытанне пра страх: баяўся ці што? Вядома баяўся, а, можа, часам і збаяўся. Але страхаў на вайне шмат, і яны ўсе розныя. Страх перад немцамі — што маглі ўзяць у палон, застрэліць; страх з-за агню, асабліва артылерыйскага або бамбёжак. Калі выбух побач, так, знаецца, цела само, без удзелу розуму, гатова разарвацца на кавалкі ад дзікіх пакут. Але быў жа і страх, які ішоў з-за спіны — ад начальства, усіх тых карных органаў, якіх у вайну было не менш, чым у мірны час. Нават больш».
ЭКРАНІЗАЦЫЯ
ЭКРАНІЗАЦЫЯ
МАСТАЦКАЯ СПАДЧЫНА ПІСЬМЕННІКА
Васіль Быкаў
Натали
Created on June 13, 2024
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vision Board
View
Periodic Table
View
SWOT Challenge: Classify Key Factors
View
Explainer Video: Keys to Effective Communication
View
Explainer Video: AI for Companies
View
Corporate CV
View
Flow Presentation
Explore all templates
Transcript
100 год
з дня нараджэння
(19 чэрвеня 1924 - 22 чэрвеня 2003)
ВасільБыкаў
беларускі пісьменнік і грамадскі дзеяч
Адзіная рэальная каштоўнасць у чалавека на свеце — яго жыццё…
На сцяжыне жыцця
«Вайна бязлітасная да кожнага»
«Вайна надзіва сляпая ў адносінах да людзей і далёка не па іхніх заслугах распараджаецца жыццямі»
«Пакуты робяць чалавека чалавекам. Чалавек без пакут ‒ трава»
«А жыць так хацелася — хоць як-небудзь: у сцюжы, голадзе, страху, хоць у такім жудасным пекле, якім была вайна, — усё роўна хацелася жыць».
«Прадчуваю сакраментальнае пытанне пра страх: баяўся ці што? Вядома баяўся, а, можа, часам і збаяўся. Але страхаў на вайне шмат, і яны ўсе розныя. Страх перад немцамі — што маглі ўзяць у палон, застрэліць; страх з-за агню, асабліва артылерыйскага або бамбёжак. Калі выбух побач, так, знаецца, цела само, без удзелу розуму, гатова разарвацца на кавалкі ад дзікіх пакут. Але быў жа і страх, які ішоў з-за спіны — ад начальства, усіх тых карных органаў, якіх у вайну было не менш, чым у мірны час. Нават больш».
ЭКРАНІЗАЦЫЯ
ЭКРАНІЗАЦЫЯ
МАСТАЦКАЯ СПАДЧЫНА ПІСЬМЕННІКА