Kongres Eucharystyczny

Temat:

Jestem z Wami (Mt 28,20)

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

START

INDEX

1. KONGRES EUCHARYSTYCZNY

2. JESTEM Z WAMI Mt 28,20

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

2. JESTEM Z WAMI Mt28,20

wstęp

adoracja

msza święta

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

kwadrans z jezusem

materiały

 Czym jest niedzielna Msza Święta dla ludzi?  Dlaczego ludzie chodzą na Mszę Świętą?  Co ludziom daje Msza Święta?  Co oznacza słowo „relacja”? Z czym się ono wam kojarzy?  Jakie relacje są dla was ważne?  Jak rozumiecie słowo „jestem”? Kiedy ono jest dla was ważne? Kiedy ma dla was znaczenie? Kiedy chcielibyście je usłyszeć od bliskiej wam osoby?

Msza Święta - zadanie

Wypisz 6 ważnych momentów (elementów) występujących podczas Mszy Świętej, napisz je w formie słowa klucz tak, by stworzyły okrąg/wielokąt foremny. Następnie połącz te słowa klucze ze sobą (np. za pomocą strzałek) i napisz:  w jaki sposób słowa-klucze się łączą ze sobą?  jakie występują miedzy tymi elementami relacje, zależności?  jakie jest znaczenie poszczególnych elementów?  jaki jest sens poszczególnych elementów?

podsumowanie

podsumowanie

Adoracja

Andree Frosard

Jan Maria Vianey

Kwadrans z Jezusem

1. KONGRES EUCHARYSTYCZNY

cO TO JEST I CELE

lOGO

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

HASŁO

PATRONI KONGRESU

W skład logo Kongresu wchodzą trzy części: sygnet – symbol graficzny, logotyp – hasło „Jestem z wami”, które jest jednocześnie głównym tematem kongresu, i tagline, czyli informacja o tym, gdzie odbywa się kongres oraz kiedy się zaczyna i kończy.

Złota łuna w sygnecie nawiązuje do monstrancji ze Światowych Dni Młodzieży, które odbyły się w Krakowie w 2016 roku, A jej środku odnaleźć można obraz Najświętszego Sakramentu, białego kawałka chleba. To pod tą postacią Jezus jest obecny nieustannie między nami.

U dołu sygnetu widać natomiast wyciągniętą rękę Jezusa – to nawiązanie do Ostatniej Wieczerzy: „A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje»” Mt 26, 26.

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

KONGRES EUCHARYSTYCZNY

POLSKA

JEJ ZWIĄZEK Z KOGRESAMI

DEFINICJA

KOŚCIÓŁ

DOŚWIADCZENIE

NAUCZANIE KOŚCIOŁA

KS. BP ROBERT CHRZĄSZCZ

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

HISTORIA

IDEA KOGRESÓW EUCHARTYCZNYCH

Kongresy w historii Kościoła Kongresy eucharystyczne mają różne charakter i rangę, a w Kościele katolickim odbywają się międzynarodowe, krajowe oraz diecezjalne. Pierwsze z nich – o największym zasięgu – szczycą się 150- letnią historią, która zaczęła się od prywatnej inicjatywy we Francji, gdy z ideą spotkań poświęconych kultowi eucharystycznemu i jego odnowie wystąpiła w latach 70. XIX w. młoda świecka katoliczka Emilie – Marie Tamisier. Przyświecało jej pragnienie przeciwstawienia się tendencjom laicyzacyjnym, antykościelnym i antyreligijnym oraz rozbudzenia w katolikach dumy z wiary. Ideę organizacji kongresu poparł papież Leon XIII, wydając specjalną bullę w tej sprawie. Pierwszy międzynarodowy kongres eucharystyczny odbył się w 1881 r. w Lille pod hasłem „Społeczne królestwo Chrystusa”. Uczestniczyło w nim 8 tys. osób z kilku krajów. Hasłem drugiego, rok później, były słowa „Schrystianizować życie przez Eucharystię” i już wtedy jednym z tematów dyskusji stało się postępujące zeświecczenie społeczeństw. Do 1893 r. spotkania odbywały się we Francji, Belgii oraz Szwajcarii, następnie wyszły też poza Europę (gdy siedzibą 8. Kongresu Eucharystycznego była Jerozolima), a w 1905 r. kongresowi po raz pierwszy przewodniczył papież. Z czasem zgromadzenia trafiły do watykańskiego kalendarza najważniejszych wydarzeń religijnych. O wzroście ich rangi świadczy również to, że często udział w nich brali kolejni papieże, a wreszcie powstał Papieski Komitet ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych. Kongresy zawsze łączyły element duchowy w postaci Mszy Świętych, adoracji Najświętszego Sakramentu i procesji eucharystycznych z refleksją teologiczną na temat roli wiary katolickiej we współczesnym świecie. Ostatni międzynarodowy kongres odbywał się od 5 do 12 września w węgierskim Budapeszcie i było to 52. spotkanie tego typu. Częstotliwość ich organizacji zmieniła się od corocznych zjazdów, przez dwuletni cykl w okresie międzywojennym, po zgromadzenia przygotowywane co 4 lub 5 lat po II wojnie światowej. Daty kolejnych spotkań organizatorzy łączyli z ważnymi rocznicami czy innymi istotnymi wydarzeniami w danym kraju czy regionie świata. Tak było np. z 30. Kongresem eucharystycznym. Na 1930 r. przypadała 1500. rocznica śmierci św. Augustyna, więc spotkanie odbyło się w Kartaginie, z którą doktor Kościoła był szczególnie związany. Podobnie w Dublinie dwa lata później. Zgromadzenie było okazją do wspomnienia 1500. rocznicy przybycia do Irlandii apostoła i patrona kraju św. Patryka.

Polska i jej związki z kongresami Pierwszy i jedyny dotąd Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Polsce, a 46. w historii, trwał od 25 maja do 1 czerwca 1997 roku we Wrocławiu, gdzie Jan Paweł II odprawił Mszę św. na jego zakończenie. Hasłem kongresu były słowa: „Eucharystia i wolność”, a mottem zdanie: „Ku wolności wyswobodził nas Chrystus (Ga 5, 1)”. Tradycja kongresów eucharystycznych sięga w Polsce roku 1929, kiedy na wniosek prymasa Polski, kard. Augusta Hlonda, Episkopat zwołał I Krajowy Kongres Eucharystyczny w Poznaniu. Wydarzenie to miało miejsce od 26 do 29 czerwca 1929 r. Następujące później zawirowania dziejów, zwłaszcza II wojna światowa, a po niej czasy komunizmu, uniemożliwiły przez długie dziesięciolecia zorganizowanie kongresu eucharystycznego o wymiarze krajowym. Dopiero w 1987 roku, od 8 do 14 czerwca, z inicjatywy prymasa Polski kard. Józefa Glempa i Konferencji Episkopatu Polski, odbył się kolejny – II Krajowy Kongres Eucharystyczny. Hasłem przewodnim było zdanie z Ewangelii św. Jana Apostoła „Do końca ich umiłował” (J 13, 1). Wydarzenie ponownie zamknął papież Jan Paweł II, który tym razem przybył z trzecią pielgrzymką do Ojczyzny. III Krajowy Kongres Eucharystyczny odbywał się w Warszawie od 18 do 19 czerwca 2005 roku. Przebiegał pod hasłem „Pozostań, Panie, w naszych rodzinach”. Głównym punktem spotkania była Msza św. beatyfikacyjna pod przewodnictwem prymasa Polski, podczas której na ołtarze zostali wyniesieni: ks. Władysław Findysz, ks. Bronisław Markiewicz i ks. Ignacy Kłopotowski. Diecezjalne Kongresy Eucharystyczne W okresie międzywojennym polski Kościół zorganizował ok. 25 kongresów o zasięgu diecezjalnym. Pierwszy odbył się w 1927 r. w Inowrocławiu. W kolejnych latach spotkania tego typu miały miejsce m. in. we Lwowie, Siedlcach, Toruniu, Wilnie i Radomiu. Dla Archidiecezji Krakowskiej ważny w tym ujęciu był 1933 rok, w którym na jej terenie miały miejsce Dni Eucharystyczne. W 2024 roku, oprócz kongresu eucharystycznego Archidiecezji Krakowskiej, takie wydarzenie przeżyje również diecezja gliwicka.

Nauka Kościoła Kościół katolicki naucza, że w Najświętszym Sakramencie Eucharystii zawarte są prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Ciało i Krew wraz z duszą i bóstwem Jezusa Chrystusa, oraz że ta obecność następuje przez przeistoczenie i trwa do czasu, póki istnieją konsekrowane postacie chleba i wina (dopóki nie ulegną zniszczeniu lub zepsuciu). Najważniejszą prawdą o Mszy Świętej jest rzeczywista obecność Ciała i Krwi Chrystusa pod postaciami chleba i wina, które stanowią istotę Eucharystii i podstawę całej rzeczywistości zawierającej się pod tym pojęciem. Jezus znajduje się, nie w samym znaku obrazu czy figury. Jest rzeczywiście, nie tylko subiektywnie przez wiarę wierzących, ale substancjalnie – według swojej głębokiej rzeczywistości, która jest niewidzialna dla zmysłów, a nie według zewnętrznych przejawów. Obecność Chrystusa w Eucharystii opiera się na słowach, którymi Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy ustanowił ten sakrament: „A gdy jedli, Jezus wziął chleb, odmówił modlitwę uwielbienia, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie. To jest ciało moje». Następnie wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: «Pijcie z niego wszyscy. To jest bowiem moja krew przymierza, która za wielu jest wylewana na odpuszczenie grzechów” (Mt 26, 26-28). Jezus jest w Eucharystii nie jako rzecz czy przedmiot, ale jako Osoba. Obecność Jego Ciała i Krwi w tym sakramencie „można pojąć nie zmysłami, lecz jedynie przez wiarę, która opiera się na autorytecie Bożym” – czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego (1381). Chrystus daje się nam również jako pokarm, aby nas ze sobą zjednoczyć, a także zjednoczyć nas między sobą. Wiele razy słyszeliśmy słowa Ewangelii: „Jeśli […] przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj” (Mt 5,23-24). Jezusowe zaproszenie do pojednania z ludźmi jest fundamentalnym warunkiem owocnego uczestniczenia w Eucharystii.

„Jestem z wami” Mt 28, 20 Hasło Kongresu Eucharystycznego w Archidiecezji Krakowskiej jest zakotwiczone w słowach Ewangelii Św. Mateusza: “A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” Mt 28, 20 i nawiązuje do refrenu hymnu Kongresu. Kluczem do jego interpretacji jest słowo „Jestem”. To nie tylko pocieszająca deklaracja odchodzącego do nieba naszego Mistrza, ale Jego wola bycia z ludzkością do końca jej historii. „Jestem” nawiązuje do autoprezentacji Boga, który odpowiadając Mojżeszowi na pytanie o imię, mówi: „Ja Jestem” (Księga Wyjścia 3, 14). To zaś oznacza niezmienność w wieczności i pełnię bytu. Z tej samej formuły Jezus korzysta objawiając na łamach Pisma Świętego swoją Boskość (J 8,24; J 8,28; J 8,58; J 13,19). Hasło Kongresu zawiera przesłanie do ludzi, że Jezus, Bóg – Człowiek jest z nami „wczoraj i dziś ten sam na wieki”. „Jestem z Wami” oznacza także i tę niezwykle pocieszającą dla ludzi prawdę, że motywem obecności Jezusa wśród nas jest Jego miłość, o czym nigdy nie powinniśmy zapomnieć.

Hasło Kongresu zawiera przesłanie do ludzi, że Jezus, Bóg – Człowiek jest z nami „wczoraj i dziś ten sam na wieki”. „Jestem z Wami” oznacza także i tę niezwykle pocieszającą dla ludzi prawdę, że motywem obecności Jezusa wśród nas jest Jego miłość, o czym nigdy nie powinniśmy zapomnieć.

PATRONI KONGRESU

Św. Jan Paweł II

Bł. Piotr Dańkowski

Św. Stanisław

Watch

Watch

Watch

Kongres Eucharystyczny - 28.03 - 15.06.2024 Archidiecezja Krakowska

Bł. Michał Rapacz

Bł. Władysław Bukowiński

Watch

Watch

Urodził się w Szczepanowie niedaleko Bochni (dzisiejsza diecezja tarnowska) między 1034 a 1040 r. Święcenia kapłańskie przyjął ok. 1060 r., a w 1072 r. rozpoczął posługę biskupa krakowskiego. Poniósł męczeńską śmierć 11 kwietnia 1079 r., odprawiając Mszę św. w kościele na Skałce. Według tradycji bp Stanisław modlił wówczas się o nawrócenie króla Bolesława II Szczodrego. W 1253 r. w Asyżu papież Innocenty IV ogłosił go świętym.

Podsumowanie. Ludzie żyją w społeczeństwach. Każdy potrzebuje relacji, więzi z innymi osobami, każdy potrzebuje przynależności do wspólnoty. Możliwość zawiązywania więzi chrześcijanie otrzymują także podczas Mszy Świętej. Osobą, która łączy wszystkich i z każdą osobą chce mieć więź (kontakt/relację) jest Bóg. To On obdarza ludzi miłością, chce być obecny w życiu wspólnoty, ale także każdej indywidualnej osoby. Godne przyjmowanie Komunii Świętej zacieśnia więź z Bogiem. Słowo jestem ” wypowiedziane przez osobę bliską w chwilachtrudnych dodaje sił i otuchy. Bóg JEST w Eucharystii. Oznacza to, że jest BogiemOBECNYM nie należy do przeszłości, ani do przyszłości (chociaż je zna i w nich jest), ale jest tu i teraz dla każdego człowieka, na każdym etapie jego życia. Bóg jest obecny, nikogo nie odrzuca; jest w trudności ach, smutkach, załamaniach jest i wspiera jest też w radościach i chwilach szczęścia, wtedy jest i cieszy się razem z osobą doznającą pozytywnych uczuć, emocji.

KONGRES EUCHARYSTYCZNY

Głównym założeniem każdego kongresu eucharystycznego jest umocnienie oraz odnowienie więzi z Chrystusem obecnym w Eucharystii. Osiągnięcie tego celu jest możliwe przez świadome uczestniczenie w Mszy Świętej, indywidualną i wspólnotową adorację, a także poprzez pogłębianie wiedzy teologicznej na temat prawdziwej obecności Jezusa Chrystusa w Eucharystii. Niezwykle ważne jest także dawanie świadectwa. Służy temu chociażby publiczne wyznanie wiary, np. przez uczestnictwo w procesjach eucharystycznych i koncertach uwielbienia.

• Co jest najważniejsze we Mszy Świętej? Dlaczego?
• Jak to się łączy z innymi momentami Mszy Świętej?
• W jaki sposób połączylibyście słowo „relacja” z Mszą Świętą (z Eucharystią)? Jakie zachodzą „relacje” we Mszy Świętej? Z kim zawiązują się relacje podczas Mszy Świętej?
• Dlaczego słowo „relacja” jest ważne?
• Z Kim buduje się relację podczas Mszy Świętej?
• Dlaczego Bóg chce budować relację z nami podczas Mszy Świętej?
• W jaki sposób można najpełniej budować relację, więź z Bogiem?
• Bóg podczas Eucharystii mówi do wspólnoty oraz do każdej osoby indywidualnie: „Jestem”. Co to oznacza?
• Co stwierdzenie JESTEM wypowiedziane przez Boga znaczy dla każdego z was?
• W jaki sposób budujecie relacje z innymi? W jaki sposób budujecie relację z Bogiem?

100 lat temu, 14 stycznia 1915, urodził się André Frossard, francuski dziennikarz, pisarz i przyjaciel papieża-Polaka. Niewiele wskazywało na to, że Frossard zostanie w przyszłości jednym z najważniejszych katolickich publicystów XX wieku. Jego babka była Żydówką, matka - protestantką. Od najmłodszych lat André Frossard przesiąkał ideami komunizmu, jego ojciec, Ludwik Oscar Frossard, założył Francuską Partię Komunistyczną, gdy syn miał 5 lat. Nawrócenie Wszystko zmieniło się, gdy Frossard miał 20 lat. Jeden epizod zmienił całe jego życie: młody André przez przypadek znalazł się w katolickim kościele. Tam miał doznać objawienia, pod wpływem którego nawrócił się. "Wszedłem do kaplicy jako ateista, a w kilka minut później wyszedłem z niej jako chrześcijanin - i byłem świadkiem swojego własnego nawrócenia, pełen zdumienia, które ciągle trwa" - pisał w dziele "Bóg i ludzkie pytania". Kariera dziennikarska Frossard postanowił nie dzielić się z nikim swoim doświadczeniem w obawie przed posądzeniem o niepoczytalność. W trakcie wojny działał we francuskim ruchu oporu. Po wojnie zaczął przygodę z dziennikarstwem. Publikował w "Temps Présent","L’Aurore", "Paris-Match", wydawnictwie "Nouveau Candide". W 1961 roku rozpoczęła się jego współpraca z "Le Figaro". O swoim mistycznym doświadczeniu opowiedział światu w 1969 roku w książce, która stała się światowym bestsellerem - "Bóg istnieje, spotkałem Go". Pierwszy taki wywiad Publicystą zainteresował się zasiadający od niedawna na piotrowym tronie papież Jan Paweł II. Papież-Polak poprosił Francuza, by ten przeprowadził z nim wywiad. Dzięki temu powstała książka "Nie lękajcie się!" - pierwszy w historii wywiad z papieżem i zarazem kolejny bestseller na koncie Frossarda. W kolejnych książkach publicysta i filozof poruszał kwestie religijne, wśród jego dzieł należy wymienić np. "36 dowodów na istnienie diabła" czy "Bóg i ludzkie pytania”.

św. Jan Maria Vianney od swego parafianina. Wieśniak z Ars zapytany przez księdza Proboszcza o tajemnicę długich godzin przeklęczanych wobec Najświętszego Sakramentu powiedział: „On patrzy na mnie, a ja na Niego”.