Jak się bawi Norwid Po balu

Po balu

omówienie utworu

Cypriana Kamila Norwida

Cele (punkty notatki w zeszycie)

kultura salonowa

Analiza utworu

interpretacja utworu:

Podmiot liryczny

obrazy poetyckie

Refleksja

omówienie toposu teatrum mundi

bale i salony

skąD bal?

jak na bal?

jak na balu?

The soiree, 1878, by Jean Beraud (1849-1935)

Po balu

Na posadzkę zapustnej sceny, Gdzie tańcowało‐było tłumy mask, Patrzyłem sam, jak wśród areny, Podziwiając raz słońca pierwo‐brzask.

Kwiatu listek, upuszczony tam, Papierową szepnął mi coś wargą, Wśród salonu pustego sam i sam; Rosa jemu i świt byłyż skargą?

I na jasnej woskiem zwierzchni szyb Kreślone obuwiem lekkiem kręgi – Czarodziejskich jakoby pisań tryb Z ziemi do mnie mówił, jak z księgi.

Otworzyłem okna z drżeniem szkła, Że aż gmachem moja wstrzęsła siła: Z kandelabrów spadła jedna łza – – …………………………………… Ale i ta jedna – z wosku była!

Źródło: Cyprian Norwid, Po balu, [w:] tegoż, Pisma wybrane, t. 1: Wiersze, oprac. J. W. Gomulicki, Warszawa 1968, s. 217–218.

Po balu - analiza

Jaką budowę ma utwór?ile strof?po ile wersów?po ile zgłosek? jakie rymy?

Jaki to rodzaj liryki? czy podmiot liryczny się ujawnia - gdzie, w jakich słowach?

Utwór na­le­ży do liryki bezpośredniej, pod­miot li­rycz­ny ujaw­nia swo­ją obec­ność. Świad­czy o tym za­sto­so­wa­nie cza­sow­ni­ków w pierw­szej oso­bie licz­by po­je­dyn­czej i od­po­wied­nich za­im­ków („pa­trzy­łem sam”, „mó­wił do mnie”, „otwo­rzy­łem okna”).

Wiersz ma bu­do­wę re­gu­lar­ną, skła­da się z czte­rech czte­ro­wer­so­wych strof. Więk­szość wer­sów licz­y po dzie­sięć zgło­sek, ale częśc - osiem.Po­eta za­sto­so­wał rymy krzy­żo­we.

źródło: https://poezja.org/wz/interpretacja/3429/Po_balu

Po balu - analiza stylistyczna

przykłady z tekstu

„aż gma­chem moja wstrzę­sła siła”

War­stwa sty­li­stycz­na utwo­ru jest roz­bu­do­wa­na.Występują różne środki stylistyczne:

epitetymetafory porównania personifikacje neologizmy pytania retoryczne powtórzenia wykrzyknienia

„za­pust­nej sce­ny”,

rosa jemu i świt by­łyż skar­gą?

„obu­wiem lek­kiem”,

„pa­pie­ro­wą war­gą”,

„cza­ro­dziej­skich pi­sań”,

z kan­de­la­brów spa­dła jed­na łza

„sa­lo­nu pu­ste­go”

pierwo‐brzask

„gdzie tań­co­wa­ły pier­wej tłu­my mask”,

„ja­ko­by cza­ro­dziej­skich pi­sań tryb

li­stek kwia­tu, upusz­czo­ny tam, szep­nął mi coś pa­pie­ro­wą war­gą

ale i ta jed­na z wo­sku była!

mó­wił do mnie z zie­mi, jak z księ­gi”

„cza­ro­dziej­skich pi­sań tryb mó­wił

„wśród sa­lo­nu pu­ste­go sam i sam”

źródło: https://poezja.org/wz/interpretacja/3429/Po_balu

Interpretacja

kim jest podmiot liryczny?

· co o nim wiemy z tekstu?(kim jest, co robił wczoraj?)· w jakiej sytuacji się znajduje?(co dostrzega, jak na to patrzy, z kim przebywa?)· jaki rowarzyszy mu nastrój? (jak się z tym czuje, czego pragnie, czy udaje mu się osiągnąć cel?)

Jest to męż­czy­zna, któ­ry zo­stał sam w pu­stej sali, gdzie w nocy od­by­wał się bal.* Do­strze­ga sztucz­ność za­moż­ne­go to­wa­rzy­stwa, bio­rą­ce­go udział w ele­ganc­kich przy­ję­ciach*. Mimo, że sam był obec­ny na za­ba­wie, nie iden­ty­fi­ku­je się z tym śro­do­wi­skiem, czu­je się wy­ob­co­wa­ny*. Jego na­strój jest jed­nak da­le­ki od za­do­wo­le­nia po uda­nej za­ba­wie.

obraz poetycki

TEATRUM MUNDI

świat to teatr

Na posadzkę zapustnej sceny, Gdzie tańcowało‐było tłumy mask, Patrzyłem sam, jak wśród areny, Podziwiając raz słońca pierwo‐brzask.

Ludzie grają swoje role, nie pokazują prawdziwych uczuć, tylko odgrywają sceny.

Jaki tu obraz poetycki się ukazuje? Co jest czym?

Sztuka - co coś pięknego (pozytywne skojarzenia), ale i nieprawdziwego; sztuczność ma już konotacje negatywne

I na jasnej woskiem zwierzchni szybKreślone obuwiem lekkiem kręgi – Czarodziejskich jakoby pisań tryb Z ziemi do mnie mówił, jak z księgi.

obraz poetycki

·Pod­miot li­rycz­ny znaj­du­je na pod­ło­dze wysuszony kwiat. Być może zdo­bił wło­sy któ­rejś z dam, był czę­ścią de­ko­ra­cji sali lub pre­zen­tem od uko­cha­ne­go. Kwiat jest jed­nak pa­pie­ro­wy, sztucz­ny, po­dob­nie jak ba­wią­ca się na balu eli­ta. Być może z ża­lem ob­ser­wu­je na­dej­ście po­ran­ka, po­nie­waż ostat­nia noc, pod­czas któ­rej był po­trzeb­ny, do­bie­gła koń­ca. Kwiat stał się bez­u­ży­tecz­ny, uczest­ni­cy balu na­cie­szy­li oczy jego pięk­nem, a na­stęp­nie nie­dba­le rzu­ci­li na pod­ło­gę. Pod­miot li­rycz­ny ma wra­że­nie, że kwiat mówi do nie­go. Oby­dwaj są sa­mot­ni i nie­po­trzeb­ni.

obraz poetycki

z kwiatkiem

Kwiatu listek, upuszczony tam, Papierową szepnął mi coś wargą, Wśród salonu pustego sam i sam; Rosa jemu i świt byłyż skargą?

· skąd się tam wziął kwiatek?(czy komuś jeszcze będzie potrzebny?)· jak się czuje kwiatek?(z jakiego powodu mu źle?)· po co autor wspomina o tym kwiatku???

co próbuje osiągnąć podmiot liryczny?

Jakie emocje mu towarzysz?

Otworzyłem okna z drżeniem szkła, Że aż gmachem moja wstrzęsła siła: Z kandelabrów spadła jedna łza – – …………………………………… Ale i ta jedna – z wosku była!

Udaje mu się?

O Czym świadczy takie zakończenie?

Pod­miot li­rycz­ny ma wra­że­nie, że cały ota­cza­ją­cy go świat jest tyl­ko grą, imi­ta­cją ży­cia. Sztucz­ność ota­cza go z każ­dej stro­ny, nie ma od niej uciecz­ki. Męż­czy­zna po­zo­sta­je więc ska­za­ny na sa­mot­ność.

Refleksja

Jak się z tym czujecie?

Dziękuję!

świat - teatr-przygotuj wypowiedź dotyczącą motywu teatru-świata w różnychtekstach kultury