Epikureizm

Epikureizm

Jedna z dwóch Najważniejszych antycznych filozofii życia.

Za początek epikureizmu uważa się drugie przybycie Epikura do Aten i założenie przez niego w ok. 306r. p.n.e. szkoły filozoficznej - tzw. „Ogrodu”. Przy wejściu do niej umieszczono napis: ,,Gościu, tutaj będzie ci dobrze, tutaj dobrem najwyższym jest rozkosz".

+ info

Epikureizm, będący początkowo tylko szkołą filozoficzną, przekształcił się w dość elitarną, ezoteryczną sektę, która już w czasach rzymskich przyjmowała w swoje szeregi jedynie wybranych, zdrowych młodzieńców z zamożnych rodzin. Epikureizm jako szkoła filozoficzna konkurował stale ze stoicyzmem, od którego okazał się mniej popularny. W czasach rozwoju chrześcijaństwa publicznie wyklęto epikureizm i samego Epikura, a jego dzieła systematycznie niszczono, jako siejące zgorszenie moralne i ateizm.W średniowieczu i w okresie renesansu epikureizm potępiano, dopatrując się w nim immoralizmu. Zainteresowanie epikureizmem wznowił na początku XVII wieku Pierre Gassendi.

Podstawowe cechy epikureizmu:

1. Spokój i opanowanie.

5. Rozsądny wybór przyjemności, które nie będą związane z negatywnymi skutkami.

2. Definiowanie szczęścia, jako stanu, w którym nie odczuwa się bólu i udręk.

6. Człowiek jest stworzony by być szczęśliwym.

3. Szczęście jest najwiekszym dobrem.

7. Warunkiem szczęścia jest brak cierpienia.

8. Porzucenie strachu, a zwłaszcza strachu przed śmiercią. ,,Dopóki jesteśmy, nie ma śmierci, a gdy ona przychodzi, nie ma nas".

4. Bazowanie na zmysłach człowieka.

Epikur

Cierpiał na kamicę nerkową, która ostatecznie stała się powodem jego zgonu. Pomimo długotrwałego bólu tak pisał do Idomeneusa: ,,Piszę ten list do Ciebie w szczęśliwym dla mnie dniu, który jest również ostatnim dniem mojego życia..."

+ info

Epikur wyróżnił dwa rodzaje przyjemności: cielesne oraz duchowe. W jego opinii charakter fundamentalny mają te pierwsze, gdyż bez ich istnienia trudno sobie wyobrazić istnienie tych drugich.

Carpe diem - sentencja pochodząca z poezji Horacego, zawarta w Piesniach. Dwa słowa będące jednym z zasadniczych maksym epikureizmu. Doslownie znaczące "Chwytaj dzień" mające tysiące interpretacji. Zachęca do korzystania z chwilii, cieszenia się życiem tu i teraz, bez oglądania się na jutro.

Głównymi przedsawicielami epikureizmu byli uczniowie i zwolennicy Epikura:

Zenon z Sydonu

Lukrecjusz

Filodemos z Gadary

Metrodoros z Lampsakos

Hermarchos z Mitelyny

Dziękuję za uwagę!

Jego szkoła była pierwszą z greckich szkół filozoficznych, która uznawała przyjmowanie kobiet bardziej za regułę niż za wyjątek.