kl. 4 Wspólnie z innymi czynię dobro

Wspólnie z innymi czynię dobro

Czym jest wspólnota?

Przed chwilą wspólnie modliliśmy się do Boga. Tworzyliśmy wspólnotę modlitewną.– Co to jest wspólnota? – Jakie znacie wspólnoty? – Do jakich wspólnot należycie?

Czym jest wspólnota?

– Co można robić wspólnie z innymi?

Czym jest wspólnota?

– Jak możemy nazwać tę wspólnotę?– Jaka powinna być nasza postawa wobec innych w tej wspólnocie?

Czym jest wspólnota?

– Jak możemy nazwać tę wspólnotę?– Jaka powinna być nasza postawa wobec innych w tej wspólnocie?

Czym jest wspólnota?

– Jak możemy nazwać tę wspólnotę?– Jaka powinna być nasza postawa wobec innych w tej wspólnocie?

Czym jest wspólnota?

– Jak możemy nazwać tę wspólnotę?– Jaka powinna być nasza postawa wobec innych w tej wspólnocie?

Czym jest wspólnota?

– Jak możemy nazwać tę wspólnotę?– Jaka powinna być nasza postawa wobec innych w tej wspólnocie?

Czym jest wspólnota?

– Jak możemy nazwać tę wspólnotę?– Jaka powinna być nasza postawa wobec innych w tej wspólnocie?

Praca w zeszycie ćwiczeń

Wykonaj zadanie 1 ze strony 32.

Cudowny połów ryb - czytanie Pisma Świętego (Łk 5,4-11)

Przeczytajmy fragment biblijny z podziałem na role.

kliknij w księgę Pisma Świętego

Jezus pokazuje nam swoją miłość

– Co robili rybacy przez całą noc?– Ile ryb złowili przez całą noc? – O co Pan Jezus poprosił Szymona Piotra? – Co się stało, gdy Szymon i jego towarzysze zarzucili sieci na polecenie Jezusa? – Jak dużo było ryb w sieci? – Dlaczego Pan Jezus dokonał cudownego połowu ryb? – Co jeszcze Pan Jezus powiedział do Szymona Piotra?

Cnota miłości

Miłość do Pana Boga i ludzi sprawia, że pragniemy czynić dobro. Jeśli często spełniamy dobre uczynki, to nabywamy przyzwyczajenia do dobrego postępowania. Tę łatwość i skłonność do wykonywania dobrych uczynków nazywamy cnotą. Pomaga nam ona dawać z siebie to, co najlepsze. Poznaliście już cnoty, które nazywamy boskimi, ponieważ otrzymujemy je od Boga. Są to: wiara, nadzieja, miłość.

Cnota miłości

Cnota miłości uzdalnia nas do kochania Boga i każdego człowieka. Najpełniej możemy ją realizować we wspólnocie, w której żyjemy.

Cnoty boskie

WIARA

MIŁOŚĆ

NADZIEJA

Praca w zeszycie ćwiczeń

Wykonaj zadanie 2 i 3 ze strony 32.

Buduję wspólnotę i umacniam przyjaźń z Jezusem

Jezus zaczął budowanie wspólnoty uczniów, okazując im miłość. Rybacy wraz z Piotrem dostrzegli ją w cudownym połowie ryb. My także możemy okazywać innym miłość. Pan Bóg dał nam różne uzdolnienia, byśmy rozwijali w sobie cnotę miłości, służąc nimi. Swoje zdolności i swoją wiarę możemy rozwijać we współpracy z innymi.

Praca w zeszycie ćwiczeń

Wykonaj zadanie 4 ze strony 33.

Praca z podręcznikiem

Otwórzcie podręczniki na stronie 39.Proszę jedną osobę, by przeczytała ze mną z podziałem na role zaznaczony tekst.

Praca w zeszycie ćwiczeń

Wykonaj zadanie 5 ze strony 33.

Wspólna troska o dobro – zabawa „Wymiana słów i gestów”

Utwórzcie teraz dwa kręgi, każdy o parzystej liczbie osób. Waszym zadaniem jest powiedzieć coś dobrego osobie, która znajduje się po Waszej prawej i lewej stronie. Następnie co druga osoba przejdzie o dwa miejsca w lewo i zrobi to samo, co wcześniej. Na koniec uściśnijcie sobie ręce i powiedzcie słowa „Dobrze, że jesteś”.

Wspólna troska o dobro – zabawa „Wymiana słów i gestów”

Co sprawiło, że się uśmiechacie i jesteście w dobrym nastroju?

Modlitwa końcowa

Panie Jezu, jesteśmy wspólnotą klasową. Bądź z nami i uzdalniaj nas do miłości względem innych. Ciebie prosimy…Spraw, abyśmy potrafili wykorzystać nasze talenty do wzbogacenia naszej wspólnoty klasowej. Ciebie prosimy… Obdarz nas pokojem, abyśmy służyli Tobie i innym, naśladując Ciebie w miłości do Boga i bliźniego. Ciebie prosimy… Amen.

Niezależnie od tego, ile mamy lat, potrzebujemy wokół siebie ludzi, z którymi będziemy przeżywali chwile radosne i smutne. Potrzebujemy innych, by się dzielić swoimi uzdolnieniami i umiejętnościami. We wspólnocie możemy coś przeżywać i coś posiadać. Wspólnota łączy nas i zespala. We wspólnocie klasowej możecie się wspierać i podejmować wspólne zadania.

Wspólnota to grupa osób, która ma wspólny cel i razem podejmuje działania. Razem z kolegami i koleżankami należycie do wspólnoty klasowej o nazwie klasa IV (a, b, c…). Razem z rodzicami i rodzeństwem tworzycie wspólnotę rodzinną. Z osobami należącymi do naszej parafii tworzymy wspólnotę parafialną, a w niej są wspólnoty ministrantów, scholi, kręgu biblijnego czy Rycerstwa Niepokalanej.

– Co może nam pomóc, by we wspólnotach, w których żyjemy, było więcej dobra? – Jakie postawy i uczynki mogą być okazaniem miłości wobec innych ludzi?

Powiemy dzisiaj o tworzeniu wspólnoty uczniów przez Pana Jezusa. Zobaczymy też, jak wspólnie działali, czyniąc dobro.

– Kiedy słyszymy taki dialog między kapłanem i wiernymi? – O czym przypomina kapłan słowami „Pan z wami”? – W czyje imię kapłan udziela nam błogosławieństwa? – Dokąd mamy iść z pokojem Chrystusa? – Za co dziękujemy słowami „Bogu niech będą dzięki”?

Każdy z nas musi się starać i troszczyć o to dobro, które wspólnie posiadamy. Wykorzystując energię, jaka w nas jest, i zapał, możemy podejmować wspólnie wysiłki na rzecz wspólnoty klasowej.

Pan Jezus dostrzegł, że rybacy pomimo ciężkiej pracy przez całą noc nic nie złowili. Dlatego postanawia im pomóc i proponuje im, by jeszcze raz zarzucili sieci. Początkowo Szymon Piotr nie ma ochoty tego robić, ale wykonuje polecenie Jezusa. Owocem zarzucenia sieci był cudowny połów ryb. W ten sposób Pan Jezus okazuje, że zna potrzeby ludzi i pragnie im pomagać, ponieważ ich kocha. Na koniec powołuje rybaka Piotra i innych na swoich uczniów. Stają się odtąd rybakami ludzi. Będą nauczać o miłości Jezusa do każdego człowieka.

– W jaki sposób możemy okazywać miłość we wspólnocie rodzinnej? – Jak możemy okazywać miłość we wspólnocie klasowej? – Kiedy możemy wspólnie czynić dobro?

Na zakończenie każdej Mszy Świętej kapłan udziela nam Bożego błogosławieństwa. Pan Bóg błogosławi nam, abyśmy szli do miejsc, gdzie żyjemy, uczymy się i pracujemy. Mówiąc „Amen”, potwierdzamy, że je przyjmujemy. Słowo to oznacza „niech tak się stanie”. Owocem dobrze przeżytej Mszy Świętej jest pokój w sercu. Z nim mamy iść do naszych wspólnot, by wnieść tam dobro i miłość. Pragniemy w ten sposób naśladować Jezusa w codziennym życiu, a więc z miłością pomagać, dzielić się, mówić o Bogu, rozwijać swoje uzdolnienia i cnotę miłości. Słowami „Bogu niech będą dzięki” dziękujemy, że Bóg nas kocha i jest z nami obecny.

Pośród wartości powinny się znaleźć: miłość, życzliwość, dobroć, cierpliwość, zgoda, pomoc, przyjaźń, zrozumienie, przebaczenie, praca, dobre słowo, uśmiech, wiara, nadzieja, roztropność, sprawiedliwość, odwaga, pozytywne nastawienie, radość itp. Czyniąc dobro we wspólnocie z innymi, umacniamy naszą przyjaźń z Panem Jezusem i z ludźmi. Naśladując Jezusa w Jego miłości, pomnażamy w sobie cnotę miłości.

Cnota miłości pomaga nam być dobrymi wszędzie tam, gdzie spotykamy innych ludzi, ucząc się, modląc i wspólnie pracując. W ten sposób naśladujemy miłość Jezusa. Cnotę miłości pomaga nam rozwijać łaska uświęcająca. Dlatego powinniśmy często prosić Boga o przebaczenie naszych grzechów w sakramencie pokuty i pojednania. Możemy kochać Boga nade wszystko, a naszych bliźnich miłować jak samych siebie, dlatego że Bóg pierwszy nas pokochał.