Żyję tak, jak mówi Jezus
katecheza interaktywna
Bóg jest tu
Modlitwa
Bóg jest tu, Bóg jest tam, Bóg jest w każdym z nas i w sercu Go mam. Światłem jest w ciemną noc i w modlitwie mej słyszę Jego głos. Bóg jest tu, dobry jest w każdy czas.
kliknij płytę, by włączyć dźwięk
Jak słuchać innych?
Usłyszycie opis różnych sposobów zachowania w sytuacji, gdy czegoś słuchamy. Wybierzcie z trzech propozycji tę, która jest właściwa.
link do gry poza prezentacją
Kto ma uszy, niech słucha - czytanie Pisma Świętego (Łk 8,5-8)
Usłyszycie przypowieść o siewcy. Powinniście pamiętać ją z klasy 3. Poszukamy, jakie jest ukryte w niej duchowe znaczenie.
kliknij w księgę Pisma Świętego
Kto ma uszy, niech słucha
– Co przedstawia ilustracja? – Co o tym rodzaju roli mówił Pan Jezus w swej przypowieści? – Co się stało z ziarnem, które upadło na drogę?
Kto ma uszy, niech słucha
– Co przedstawia ilustracja? – Co o tym rodzaju roli mówił Pan Jezus w swej przypowieści? – Co się stało z ziarnem, które upadło na skały?
Kto ma uszy, niech słucha
– Co przedstawia ilustracja? – Co o tym rodzaju roli mówił Pan Jezus w swej przypowieści? – Co się stało z ziarnem, które upadło między ciernie?
Kto ma uszy, niech słucha
– Co przedstawia ilustracja? – Co o tym rodzaju roli mówił Pan Jezus w swej przypowieści? – Co się stało z ziarnem, które upadło na żyzną glebę? – Co jest potrzebne, by ziarno wzrosło i wydało plon? – Jakimi słowami Jezus zakończył swoją opowieść?
Zaszyfrowana wiadomość - czytanie Pisma Świętego (Łk 8,11-15)
Posłuchajcie, jak Pan Jezus wyjaśnia przypowieść o siewcy.
kliknij w księgę Pisma Świętego
Zaszyfrowana wiadomość
Ludzie, którzy słuchają słowa Bożego
Umieśćcie plansze z wyjaśnieniem rodzaju gleby przesuwając je we właściwe miejsce.
żyją zgodnie z nim
DROGA
brakuje im wytrwałości w wierze
SKAŁA
GLEBA Z CIERNIAMI
odrzucają dobroć i miłość Jezusa
gdy pojawiają się trudności, szybko rezygnują z bycia dobrymi
ŻYZNA ZIEMIA
Zapis do zeszytu
Ludzie, którzy słuchają słowa Bożego
odrzucają dobroć i miłość Jezusa
DROGA
gdy pojawiają się trudności, szybko rezygnują z bycia dobrymi
SKAŁA
brakuje im wytrwałości w wierze
GLEBA Z CIERNIAMI
żyją zgodnie z nim
ŻYZNA ZIEMIA
Praca w zeszycie ćwiczeń
Zadanie 1 ze str. 10.
Film
Obejrzyjcie fragment filmu ukrytego pod ikonką telewizora.
Jezus mówi do mnie podczas liturgii słowa
Mamy wiele okazji, aby słuchać tego, co mówi do nas Bóg. Jedną z nich jest Msza Święta. Rozwiążcie rebus, aby przypomnieć sobie nazwę części Mszy Świętej, podczas której słuchamy słowa Bożego. Podobny rebus znajduje się w zeszycie ćwiczeń na str. 10.
link do gry poza prezentacją
Praca w zeszycie ćwiczeń
Zadanie 3 ze str. 11.
Moja odpowiedź na usłyszane słowo Boże
W przypowieści, którą czytaliśmy dzisiaj, Pan Jezus mówi o każdym z nas. W przyjęciu słowa Bożego jesteśmy czasem jak droga, innym razem jak skała, jeszcze innym jak ziemia z cierniami. Jesteśmy też jak żyzna gleba. Podczas każdej Mszy Świętej mamy możliwość poznawania słowa Bożego. Odpowiadając na wezwania kapłana, podejmujemy dialog z Panem Bogiem. Przypomnimy, jakich odpowiedzi udzielamy w czasie liturgii słowa oraz jakie jest ich znaczenie.
link do gry poza prezentacją
Moja odpowiedź na usłyszane słowo Boże
Słowami „Bogu niech będą dzięki” dziękujemy Bogu, że mówi do nas, szczególnie przez Jezusa Chrystusa. Dialog „Pan z wami” – „I z duchem twoim” to przypomnienie, że Bóg jest wśród nas, oraz życzenie, by z nami pozostał.
Praca w zeszycie ćwiczeń
Zadanie 4 ze str. 11.
Mój dialog podczas liturgii słowa
Przećwiczmy dialogi, które wypowiadamy podczas liturgii słowa. Najedź na niebieski dymek kursorem, by sprawdzić poprawną odpowiedź.
Bogu niech będą dzięki
Chwała Tobie, Panie
Oto słowo Boże
Słowa Ewangelii według św. Marka
I z duchem twoim
Chwała Tobie, Chryste
Pan z wami.
Oto słowo Pańskie
Żyję tak, jak mówi Jezus
Wylosujcie cytat biblijny i odpowiedzcie na postawione pytania.
link do gry poza prezentacją
Bóg jest tu
Modlitwa koncowa
Bóg jest tu, Bóg jest tam, Bóg jest w każdym z nas i w sercu Go mam. Światłem jest w ciemną noc i w modlitwie mej słyszę Jego głos. Bóg jest tu, dobry jest w każdy czas.
kliknij płytę, by włączyć dźwięk
Źródło grafiki:
pixbay.com
freepik - licencja
imgbin.com
pngwing.com
freebibleimages.org
grafika wygenerowana przez AI
bank zdjęć własnych wydawnictwa
Znak krzyża na czole oznacza, że przyjmujemy słowa Jezusa zapisane w Ewangelii swoim umysłem, czyli chcemy je zrozumieć. Znak krzyża na ustach przypomina, że mamy o Jezusie mówić innym, a na sercu, że chcemy Go kochać i żyć tak, jak On nas uczy. Słowami „Chwała Tobie, Chryste” oddajemy cześć i uwielbienie Jezusowi, który z miłości do nas przyszedł na ziemię, cierpiał, umarł i zmartwychwstał, by nas zbawić. Podczas Mszy Świętej należy odpowiadać głośno i wyraźnie na wezwania kapłana. To jest nasz dialog z Panem Bogiem. Popatrzcie jeszcze raz na budowę liturgii słowa i powiedzcie, w których jeszcze momentach prowadzimy dialog z Bogiem?
– Jaką postawę najczęściej przyjmujemy, gdy inni do nas mówią? – Kiedy zdarza się, że choć słuchamy, to jednak nie rozumiemy tego, co inni mówią do nas? – Dlaczego rodzicom, nauczycielom, koleżankom i kolegom zależy na tym, aby ich rozumieć, gdy mówią do nas?
– Komu Pan Jezus opowiedział przypowieść o siewcy? – Co robił siewca? – Na jakie rodzaje gleby upadło ziarno rzucane przez siewcę?
Podczas liturgii słowa przyjmujemy postawę siedzącą lub stojącą. Postawa siedząca pomaga nam w skupieniu się na słuchaniu słowa Bożego oraz jego przyjęciu, a postawa stojąca jest znakiem gotowości do podjęcia zadań, które wyznacza nam Pan Jezus.
– Jakie postawy ciała przyjmujemy podczas liturgii słowa?
Ziarno, które padło na drogę, nie mogło wyrosnąć, ponieważ zostało podeptane lub wydziobane przez ptaki. Na skale puściło tylko niewielkie pędy i uschło z braku wody. Ziarno, które znalazło się między cierniami, wykiełkowało i podrosło, ale ciernie zasłoniły mu słońce i zabrały wodę z gleby, więc też uschło. Żadna z tych rodzajów gleby nie wydała plonu. Dopiero w żyznej glebie ziarno wykiełkowało, wyrosło i w kłosach pojawiły się ziarna. Pan Jezus kończy przypowieść słowami „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”. Pan Jezus mówi „szyfrem”, który spróbujemy rozszyfrować. Zobaczymy, że oprócz opisu siewu zboża, ta przypowieść zawiera informację o odkrywaniu tajemnic królestwa Bożego.
Ziarno – słowo Boże Siewca – Pan Jezus Rodzaje gleby – ludzie, którzy słuchają słowa Bożego
Podczas liturgii słowa przyjmujemy postawę siedzącą lub stojącą. Postawa siedząca pomaga nam w skupieniu się na słuchaniu słowa Bożego oraz jego przyjęciu, a postawa stojąca jest znakiem gotowości do podjęcia zadań, które wyznacza nam Pan Jezus.
– Kto do nas mówi podczas liturgii słowa? – Jakie są nasze zadania w czasie liturgii słowa? – Co może nam pomóc w uważnym słuchaniu? – W którym momencie liturgii słowa kapłan wyjaśnia nam usłyszane w czytaniach słowo Boże?
– Kogo oznacza ziarno, o którym mówił Pan Jezus? – Kogo symbolizuje siewca? – Kogo oznaczają poszczególne rodzaje gleby?
– Jakie gesty wykonujemy, gdy kapłan mówi: „Słowa Ewangelii według św. Marka” a my odpowiadamy „Chwała Tobie, Panie”?
Po przeczytaniu Ewangelii kapłan mówi homilię. Homilia to wyjaśnienie słowa Bożego usłyszanego podczas liturgii słowa, byśmy mogli je lepiej zrozumieć. Kapłan podpowiada nam, w jaki sposób możemy wypełniać je w naszym życiu. Homilii należy słuchać w skupieniu. Czasem podczas homilii kapłan zaprasza dzieci do dialogu. Warto wtedy aktywnie wziąć w nim udział.
„Siewca wyszedł siać swoje ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki podniebne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny”. To mówiąc, wołał: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!”. (Łk 8,5-8)
Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi zaś na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. To, które padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą, a zagłuszeni przez troski, bogactwa i rozkosze życia, nie wydają owocu. Wreszcie ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc dzięki wytrwałości. (Łk 8,11-15)
Nieraz wydaje się nam, że kogoś słuchamy, ale wcale nie usłyszymy, co do nas mówi. Dzieje się tak na przykład wtedy, gdy nauczyciel tłumaczy coś podczas lekcji, a po chwili okazuje się, że niektórzy uczniowie nie wiedzą, o czym była mowa. Bywa też, że mama prosi, abyście coś zrobili, ale wy szybko o tym zapominacie, chociaż obiecaliście wypełnić jej polecenie. Dzisiaj odkryjemy, kto jeszcze pragnie, abyśmy Go słuchali i zrozumieli to, co do nas mówi.
Śpiew psalmu to nasza odpowiedź na usłyszane słowo Boże. Śpiewem „Alleluja” wychwalamy i wysławiamy Boga. Słowami „Wierzę w jednego Boga” wyznajemy wiarę w Boga w trzech Osobach. W czasie modlitwy powszechnej polecamy Bogu naszych braci i siostry we wspólnocie Kościoła.
Szyfr, którym posługuje się Pan Jezus, prowadzi nas do skarbu, którym jest Jego nauczanie, Jego słowo. Nie wystarczy tylko odczytać szyfr, ale trzeba zastosować jego przesłanie w swoim życiu. Inaczej odkryty skarb zaginie. Wiemy, że Pan Jezus w przypowieści o siewcy opowiada o ludziach i ich postawie wobec Bożego słowa. Tak jak hojny siewca Pan Jezus głosi słowo Boże wszystkim ludziom: dobrym i złym, bogatym i biednym, zdrowym i chorym, dorosłym i dzieciom. Każdy jednak może przyjąć je inaczej. Pierwsi, o których mówi Jezus w swej przypowieści, to ci, którzy słuchają słowa Bożego, ale nie przyjmują go do swojego serca. Zło, z którym się spotykają, sprawia, że odrzucają dobroć i miłość Jezusa. O ludziach, których Jezus porównał do skały, możemy powiedzieć, że mają słomiany zapał. Obiecują, że z miłości do Boga będą dobrzy, ale gdy pojawiają się trudności, szybko rezygnują. Ludzie, którzy są jak gleba z cierniami, podobni są do tych, których inni namawiają do zła, a oni nie potrafią im odmówić. Wiedzą, że propozycja kolegi lub koleżanki jest grzechem, ale nie mają odwagi tego powiedzieć. Każdemu z nas zdarza się w różnych sytuacjach być jak symboliczne rodzaje gleby z przypowieści. Z jednej strony słuchamy tego, co mówi do nas Bóg, ale gdy przychodzą trudności lub pokusy, zapominamy o Jego słowie. Pan Jezus powiedział: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!”. On pragnie zasiać swoje słowo w naszych sercach.
– Jakie postawy ciała przyjmujemy podczas liturgii słowa?