IES de Valga
STEM FARMACIA
Sara Iglesias e Samuel Rial, 2ºBACH
A folla do sen como fonte de principios activos
Obtención de derivados antraquinónicos e determinación da citotoxicidade en cultivos celulares.
ÍNDICE
1.
Introdución e Resumo.
2.
Obxectivos.
3.
Desenvolvemento e Metodoloxía.
4.
Resultados, discusión e conclusións.
Introdución e resumo
farmacognosia
CONCEPTOS CHAVE
principio activo
O uso de drogas de orixe natural e de substancias químicas extraídas de plantas e demais vexetais remóntase a tempos ancestrais. Ademais, é un dos principais recursos e procedementos terapúeticos das sociedades humanas máis primitivas e abrangue unha ampla variedade de produtos diferentes. Un dos casos máis representativos constitúe o ácido acetilsalicílico (sintetizado a partir do ácido salicílico extraído da cortiza das árbores do xénero Salix). Os procedementos empregados no século XIX evolucionaron considerablemente a un ritmo vertixinoso, como resultado da aplicación de novas técnicas e da ampliación do coñecemento en diferentes disciplinas científicas, tales como a química ou a bioloxía. Nos últimos anos, a auxe da industria biotecnolóxica supuxo a apertura dun novo campo do coñecemento con numerosas aplicacións terapéuticas e posibilidades de progreso.
medicamento
+ info
Obxectivos
2. Extraer e identificar os compostos antraquinónicos presentes na folla do sen.
1. Caracterizar e identificar histolóxicamente a folla de sen
3. Valorar a utilidade da cromatografía en capa fina e a espectrometría de masas para identificar os posibles principios activos presentes nun extracto.
4. Estudar o posible efecto citotóxico dun extracto da folla de sen rico en derivados antraquinónicos.
A folla do sen como fonte de principios activos
DESENVOLVEMENTO E METODOLOXÍA
- Estudo e observación de estruturas vexetais.
- Extracción.
- Cromatografía de capa fina.
- Espectrometría de masas.
- Estudo da viabilidade celular
- Procedemento de cálculo da viabilidade celular e da citotoxicidade.
+ Plan de traballo
A folla do sen como fonte de principios activos . METODOLOXÍA.
Caracterización histolóxica e identificación de estruturas.
- Cáñamo indiano (Cannabis sativa v. indica).
- Dixital (Digitalis purpurea)
- Ruibarbo (Rheum palmatum).
- Sen (Cassia angustifolia).
METODOLOXÍÍA
Extracción
Caracterización de antraquinonas libres
Hidrólise de heterósidos antraquinónicos, extracción e identificación química das antraquinonas libres.
Principais técnicas utilizadas
Cromatografía de capa fina
Espectrometría de masas
Estudo da viabilidade celular.
Resultados, discusión e conclusións.
Elementos de diagnóstico identificados ao microscopio.
Entre as estruturas características asociadas ás plantas estudadas destacan:
Digitalis purpurea (da familia das scrofulariáceas). O estudio centrouse na observación e identificación de células epidérmicas (superiores e inferiores) e de pelos tectores, destacando á súa vez a ausencia de cristais de oxalato cálcio e de células pétreas.
Cassia angustifolia (planta do sen, da familia das leguminosas). Correspóndese coa especie que é o saliprincipal obxecto de estudo do presente proxecto. Dela identificáronse epidermes inferior e superior similares (constituídas por células poligonais sutilmente sinuosas); fibras pericíclicas e cristalíferas (prismas de oxalato cálcico); pelos tectores característicos (cónicos, verrugosos, curvos na base e unicelulares); e cristais dispersos de oxxalato cálcico en forma de roseta e prismáticos .
+ info
Extracción das antraquinonas da folla do sen
Cromatografía de capa fina (TLC)
Reacción de Bornträger
A eliminación do cloroformo no rotavapor permitiu obter 91 mg de extracto seco (rendemento 4,55%) cunha composición complexa como se pode observar na TLC, onde cada unha das manchas corresponde a un composto diferente.
A adición de NH3 ao 10% á solución de cloformo resultante da extracción da folla de sen provocou unha cor vermella que mostra a presenza de antraquinonas libres na mesma.
+ info
+ info
Análise e interpretación da absorbancia en cultivos celulares.
Na táboa amósanse os resultados de absorbancia (expresados en UA) para cada un dos 30 pozos nos que se atopan as células, tratados coas diferentes concentracións do extracto, o vehículo (DMSO) ou etanol empregado como control positivo. O seguinte código de cores facilita a interpretación dos resultados:
A viabilidade celular representa a media ± e.e.m (erro estándar da media ou SEM) dos grupos de datos previamente referenciados (con respecto ao tomado como control, que supoñemos como o 100% de viabilidade), de modo que se expresaría do seguinte xeito: A1: (282/377) ± 9,17 A2: (356/421) ±12,98 A3: (470/421) ±11,51 A4: (408/421) ±24,96 Os resultados obtidos correspóndese, polo xeral, cos datos que se esperaban acerca dos valores de viabilidade celular e citotoxicidade. Os resultados obtidos demostran que a concentracións elevadas as antraquinonas presentes na folla de sen presentan un certo efecto citotóxico sobre células bEnd.3 que desaparece a concentracións máis baixas., indicando que un exceso da súa administración poderían ocasionar danos máis ou menos significativos na mucosa intestinal humana
Cálculo da viabilidade celular e da citotoxicidade.
Os resultados da absorbancia media das células tratadas nas diferentes condicións foron:
C: 428 DMSO1: 377 DMSO2: 421 ETOH: 141 A1: 294 A2: 356 A3: 470 A4: 408
Calculouse inicialmente a citotoxicidade producida polas diferentes concentracións de DMSO:
DMSO2
DMSO1
1,6%
11,9%
Os resultados indican unha certa toxicidade da concentración máis alta de DMSO (1%) mentres que a concentracións do 0,1% xa non se aprecia toxicidade, polo que para calcular os efectos sobre a viabilidade celular das diferentes concentracións de antraquinonas haberá que ter en conta ó % de DMSO empregado en cada caso.
A folla do sen como fonte de principios activos
CONCLUSIÓNS
Citotoxicidade das antraquinonas
Reacción de Bornträger
Espectrometría de masas
A hidrólise ácida permitiu a extracción das antraquinonas libres da folla de sen utilizando unha extracción sólido-líquido seguida de extracción líquido-líquido. A presenza de antraquinonas libres no extracto clorofórmico da folla de sen púxose de manifesto utilizando a reacción de Bornträger .
A citotoxicidade das antraquinonas da folla de sen é dependente da súa concentración. Sería necesario aumentar o número de experimentos para determinar a significancia da toxicidade encontrada a concentracións máis elevadas.
Os datos obtidos utilizando a espectrometría de masas permiten, coa axuda da bioinformática, identificar diversos compostos presentes nos extractos..
¿Preguntas?
Procedementos de cálculo
Calculouse tamén o erro estándar da media (e.e.m. ou SEM polas súas siglas en inglés), empregando a seguinte fórmula como procedemento de cálculo:
Cada tratamento fíxose por cuadriplicado, e posteriormente calculouse a media aritmética dos resultados de absorbancia obtidos en cada condición:
Para o cálculo da viabilidade celular, comparáronse as absorbancias das solucións de formazán obtido tras os diferentes tratamentos das células coa do correspondente control tratado coa mesma cantidade de DMSO. Asemesmo, determinouse o efecto sobre as células das distintas concentracións de DMSO, comparándoas coa absorbancia do control (células sen tratar). Empregouse a seguinte fórmula:
Para o cálculo da citotoxicidade empregouse a seguinte fórmula, onde A representa o valor da absorbancia medio en cada condición.
En primeiro lugar, preparouse unha solución stock de concentración 1g/mL, disolvendo 91 mg do extracto obtido, en 91µL de DMSO. Posteriormente procedemos a preparar diferentes concentracións de antraquinonas empregadas no estudo, cada unha das cales se corresponde coa décima parte da anterior (relación 1:10), tal e como se expresa na figura 2. A cada pozo con 100 µL de medio, engadiuse 1 µL da correspondente solución, obtendo nos diferentes pozos as diferentes concentracións do extracto.
kNo noso experimento a absorbancia do formazán (λ 570 nm) empregouse para coñecer o efecto sobre a viabilidade celular das antraquinonas extraídas da folla de sen.Establecéronse os seguintes grupos de tratamento:
A espectofotometría no estudo da viabilidade celular
- C: Control (células sen tratar)
- DM SO 1 (células tratadas con 1% DMSO). O DMSO é o vehículo no que se disolveu o extracto).
- DM SO 2 (células tratadas con 0,1% DMSO).
- ETOH (células tratadas con etanol, empregado como control positivo).
- A1 (células tratados con disolución de antraquinonas a 10mg/mL).
- A2 (células tratados con disolución de antraquinonas a 1mg/mL).
- A3 (células tratadas con disolución de antraquinonas a 10μg/mL).
- A4 (células tratadas con disolución de antraquinonas a 100 μg/mL).
A espectrofotometría constitúe unha técnica de análise óptica que permite comparar a radiación absorbida por unha solución que contén unha concentración descoñecida de soluto con outra que contén unha concentración coñecida dese mesmo soluto. Cada substancia presenta un grao de absorción diferente segundo a lonxitude de onda empregada (espectro de absorción), o que permite coñecela. Para indagar a concentración dunha substancia, utilízase a lonxitude de onda (λ) na cal presenta a máxima absorbancia.
Medicamento e principio activo
Denomínanse principios activos ás sustancias químicas que son responsables da acción farmacolóxica das drogas ou dos medicamentos. Estas substancias son as que exercen unha acción farmacolóxica, inmunolóxica ou metabólica no organismo no que se administran Por fármaco enténdese unha sustancia que pode interactuar cun organismo vivo e nalgúns contextos principio activo e fármaco poderían empregarse indistintamente. Un medicamento é un produto que contén unha sustancia ou unha combinación de sustancias, das que ao menos unha delas é un principio activo ou fármaco, preparado para ser administrado a un organismo con fins terapéuticos.
Lorem ipsum dolor
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod.
- Lorem ipsum dolor sit amet.
- Consectetur adipiscing elit.
- Sed do eiusmod tempor incididunt ut.
- Labore et dolore magna aliqua.
PRESENTACIÓN UNIVERSIDAD USC STEM
samuelrialmaneiro
Created on June 28, 2023
A folla do sen como fonte de principios activos
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Higher Education Presentation
View
Psychedelic Presentation
View
Vaporwave presentation
View
Geniaflix Presentation
View
Vintage Mosaic Presentation
View
Modern Zen Presentation
View
Newspaper Presentation
Explore all templates
Transcript
IES de Valga
STEM FARMACIA
Sara Iglesias e Samuel Rial, 2ºBACH
A folla do sen como fonte de principios activos
Obtención de derivados antraquinónicos e determinación da citotoxicidade en cultivos celulares.
ÍNDICE
1.
Introdución e Resumo.
2.
Obxectivos.
3.
Desenvolvemento e Metodoloxía.
4.
Resultados, discusión e conclusións.
Introdución e resumo
farmacognosia
CONCEPTOS CHAVE
principio activo
O uso de drogas de orixe natural e de substancias químicas extraídas de plantas e demais vexetais remóntase a tempos ancestrais. Ademais, é un dos principais recursos e procedementos terapúeticos das sociedades humanas máis primitivas e abrangue unha ampla variedade de produtos diferentes. Un dos casos máis representativos constitúe o ácido acetilsalicílico (sintetizado a partir do ácido salicílico extraído da cortiza das árbores do xénero Salix). Os procedementos empregados no século XIX evolucionaron considerablemente a un ritmo vertixinoso, como resultado da aplicación de novas técnicas e da ampliación do coñecemento en diferentes disciplinas científicas, tales como a química ou a bioloxía. Nos últimos anos, a auxe da industria biotecnolóxica supuxo a apertura dun novo campo do coñecemento con numerosas aplicacións terapéuticas e posibilidades de progreso.
medicamento
+ info
Obxectivos
2. Extraer e identificar os compostos antraquinónicos presentes na folla do sen.
1. Caracterizar e identificar histolóxicamente a folla de sen
3. Valorar a utilidade da cromatografía en capa fina e a espectrometría de masas para identificar os posibles principios activos presentes nun extracto.
4. Estudar o posible efecto citotóxico dun extracto da folla de sen rico en derivados antraquinónicos.
A folla do sen como fonte de principios activos
DESENVOLVEMENTO E METODOLOXÍA
+ Plan de traballo
A folla do sen como fonte de principios activos . METODOLOXÍA.
Caracterización histolóxica e identificación de estruturas.
METODOLOXÍÍA
Extracción
Caracterización de antraquinonas libres
Hidrólise de heterósidos antraquinónicos, extracción e identificación química das antraquinonas libres.
Principais técnicas utilizadas
Cromatografía de capa fina
Espectrometría de masas
Estudo da viabilidade celular.
Resultados, discusión e conclusións.
Elementos de diagnóstico identificados ao microscopio.
Entre as estruturas características asociadas ás plantas estudadas destacan:
Digitalis purpurea (da familia das scrofulariáceas). O estudio centrouse na observación e identificación de células epidérmicas (superiores e inferiores) e de pelos tectores, destacando á súa vez a ausencia de cristais de oxalato cálcio e de células pétreas.
Cassia angustifolia (planta do sen, da familia das leguminosas). Correspóndese coa especie que é o saliprincipal obxecto de estudo do presente proxecto. Dela identificáronse epidermes inferior e superior similares (constituídas por células poligonais sutilmente sinuosas); fibras pericíclicas e cristalíferas (prismas de oxalato cálcico); pelos tectores característicos (cónicos, verrugosos, curvos na base e unicelulares); e cristais dispersos de oxxalato cálcico en forma de roseta e prismáticos .
+ info
Extracción das antraquinonas da folla do sen
Cromatografía de capa fina (TLC)
Reacción de Bornträger
A eliminación do cloroformo no rotavapor permitiu obter 91 mg de extracto seco (rendemento 4,55%) cunha composición complexa como se pode observar na TLC, onde cada unha das manchas corresponde a un composto diferente.
A adición de NH3 ao 10% á solución de cloformo resultante da extracción da folla de sen provocou unha cor vermella que mostra a presenza de antraquinonas libres na mesma.
+ info
+ info
Análise e interpretación da absorbancia en cultivos celulares.
Na táboa amósanse os resultados de absorbancia (expresados en UA) para cada un dos 30 pozos nos que se atopan as células, tratados coas diferentes concentracións do extracto, o vehículo (DMSO) ou etanol empregado como control positivo. O seguinte código de cores facilita a interpretación dos resultados:
A viabilidade celular representa a media ± e.e.m (erro estándar da media ou SEM) dos grupos de datos previamente referenciados (con respecto ao tomado como control, que supoñemos como o 100% de viabilidade), de modo que se expresaría do seguinte xeito: A1: (282/377) ± 9,17 A2: (356/421) ±12,98 A3: (470/421) ±11,51 A4: (408/421) ±24,96 Os resultados obtidos correspóndese, polo xeral, cos datos que se esperaban acerca dos valores de viabilidade celular e citotoxicidade. Os resultados obtidos demostran que a concentracións elevadas as antraquinonas presentes na folla de sen presentan un certo efecto citotóxico sobre células bEnd.3 que desaparece a concentracións máis baixas., indicando que un exceso da súa administración poderían ocasionar danos máis ou menos significativos na mucosa intestinal humana
Cálculo da viabilidade celular e da citotoxicidade.
Os resultados da absorbancia media das células tratadas nas diferentes condicións foron:
C: 428 DMSO1: 377 DMSO2: 421 ETOH: 141 A1: 294 A2: 356 A3: 470 A4: 408
Calculouse inicialmente a citotoxicidade producida polas diferentes concentracións de DMSO:
DMSO2
DMSO1
1,6%
11,9%
Os resultados indican unha certa toxicidade da concentración máis alta de DMSO (1%) mentres que a concentracións do 0,1% xa non se aprecia toxicidade, polo que para calcular os efectos sobre a viabilidade celular das diferentes concentracións de antraquinonas haberá que ter en conta ó % de DMSO empregado en cada caso.
A folla do sen como fonte de principios activos
CONCLUSIÓNS
Citotoxicidade das antraquinonas
Reacción de Bornträger
Espectrometría de masas
A hidrólise ácida permitiu a extracción das antraquinonas libres da folla de sen utilizando unha extracción sólido-líquido seguida de extracción líquido-líquido. A presenza de antraquinonas libres no extracto clorofórmico da folla de sen púxose de manifesto utilizando a reacción de Bornträger .
A citotoxicidade das antraquinonas da folla de sen é dependente da súa concentración. Sería necesario aumentar o número de experimentos para determinar a significancia da toxicidade encontrada a concentracións máis elevadas.
Os datos obtidos utilizando a espectrometría de masas permiten, coa axuda da bioinformática, identificar diversos compostos presentes nos extractos..
¿Preguntas?
Procedementos de cálculo
Calculouse tamén o erro estándar da media (e.e.m. ou SEM polas súas siglas en inglés), empregando a seguinte fórmula como procedemento de cálculo:
Cada tratamento fíxose por cuadriplicado, e posteriormente calculouse a media aritmética dos resultados de absorbancia obtidos en cada condición:
Para o cálculo da viabilidade celular, comparáronse as absorbancias das solucións de formazán obtido tras os diferentes tratamentos das células coa do correspondente control tratado coa mesma cantidade de DMSO. Asemesmo, determinouse o efecto sobre as células das distintas concentracións de DMSO, comparándoas coa absorbancia do control (células sen tratar). Empregouse a seguinte fórmula:
Para o cálculo da citotoxicidade empregouse a seguinte fórmula, onde A representa o valor da absorbancia medio en cada condición.
En primeiro lugar, preparouse unha solución stock de concentración 1g/mL, disolvendo 91 mg do extracto obtido, en 91µL de DMSO. Posteriormente procedemos a preparar diferentes concentracións de antraquinonas empregadas no estudo, cada unha das cales se corresponde coa décima parte da anterior (relación 1:10), tal e como se expresa na figura 2. A cada pozo con 100 µL de medio, engadiuse 1 µL da correspondente solución, obtendo nos diferentes pozos as diferentes concentracións do extracto.
kNo noso experimento a absorbancia do formazán (λ 570 nm) empregouse para coñecer o efecto sobre a viabilidade celular das antraquinonas extraídas da folla de sen.Establecéronse os seguintes grupos de tratamento:
A espectofotometría no estudo da viabilidade celular
A espectrofotometría constitúe unha técnica de análise óptica que permite comparar a radiación absorbida por unha solución que contén unha concentración descoñecida de soluto con outra que contén unha concentración coñecida dese mesmo soluto. Cada substancia presenta un grao de absorción diferente segundo a lonxitude de onda empregada (espectro de absorción), o que permite coñecela. Para indagar a concentración dunha substancia, utilízase a lonxitude de onda (λ) na cal presenta a máxima absorbancia.
Medicamento e principio activo
Denomínanse principios activos ás sustancias químicas que son responsables da acción farmacolóxica das drogas ou dos medicamentos. Estas substancias son as que exercen unha acción farmacolóxica, inmunolóxica ou metabólica no organismo no que se administran Por fármaco enténdese unha sustancia que pode interactuar cun organismo vivo e nalgúns contextos principio activo e fármaco poderían empregarse indistintamente. Un medicamento é un produto que contén unha sustancia ou unha combinación de sustancias, das que ao menos unha delas é un principio activo ou fármaco, preparado para ser administrado a un organismo con fins terapéuticos.
Lorem ipsum dolor
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod.