Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

Temat: Ludzka dobroć - omawiamy przypowieść o miłosiernym Samarytaninie.

Monika Szkliniarz

PRZYPOWIEŚĆ O MIŁOSIERNYM SAMARYTANINIE

A oto powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Go na próbę, zapytał: „Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”. Jezus mu odpowiedział: „Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?”. On rzekł: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego”. Jezus rzekł do niego: „Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył”. Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: „A kto jest moim bliźnim?”. Jezus nawiązując do tego, rzekł: „Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko, że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł:<<Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał>>. Któryż z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?". On odpowiedział: „Ten, który mu okazał miłosierdzie”. Jezus mu rzekł: „Idź, i ty czyń podobnie!”.

Ewangelia według św. Łukasza (Łk, 10, 25-29, 30-37)

NARRATOR I ADRESAT TEKSTU

W tekście biblijnym, pochodzącym z Ewangelii według św. Łukasza, została przedstawiona sytuacja, kiedy Jezus mówił do słuchających go faryzeuszy; jego nauka była odpowiedzią na prowokacyjne pytanie jednego z Żydów - uczonego w Prawie, który chciał się dowiedzieć, co należy czynić, aby osiągnąć życie wieczne. Ogólnikowe określenie okoliczności zdarzeń (,,pewien człowiek'') sprawia, że opowieść nabiera charakteru uniwersalnego - każdy człowiek może utożsamiać się z bohaterami tekstu.

ZDARZENIA PRZEDSTAWIONE W PRZYPOWIEŚCI

1. Pobicie przez zbójców podróżnego zmierzającego do Jerycha. 2. Obojętność przechodzącego obok kapłana. 3. Brak reakcji ze strony idącego tą drogą lewity. 4. Wzruszenie Samarytanina na widok cierpiącego człowieka. 5. Opatrzenie ran pobitego. 6. Zawiezienie nieszczęśnika do gospody i opieka nad nim. 7. Opłacenie pobytu w gospodzie i opieki nad rannym.

CECHY POSTACI WYSTĘPUJĄCYCH W PRZYPOWIEŚCI

SYMBOLICZNE ZNACZENIE PRZYPOWIEŚCI

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie wyraźnie ukazuje, że człowiek wobec bliźniego może zachowywać się jak zbójcy, którzy napadają na niewinnego kupca, ograbiają go ze wszystkiego i pozostawiają półżywego (wtedy opowiada się za nienawiścią), jak kapłan czy lewita, którzy nie pospieszyli potrzebującemu z pomocą (wybór zimnej obojętności), czy wreszcie jak Samarytanin (postawa miłości wobec bliźniego). Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie odpowiada na pytanie, kto jest naszym bliźnim. Jest nim „ten, który okazał miłosierdzie”. A po drugie – pokazuje nam, jak powinniśmy kochać naszych bliźnich. Ważne jest zdanie o charakterze przesłania: „Idź i ty czyń podobnie”.

Dziękuję za udział w lekcji.