Zwierzęta w kosmosie
prezentacja
Maja Szymanik 1a
spis treści
muszki owocówki
łajka
wstęp
Miss Baker oraz Able
tsygan i Dezik
Biełka i Striełka
szympans ham
Félicette
źródła
wstęp
Jednym z głównych celów eksploracji kosmosu jest przeprowadzanie bezpiecznych misji kosmicznych z udziałem ludzi. W początkach bioastronautyki nie wiedziano, jakie będą fizjologiczne i psychologiczne konsekwencje lotu z dużą prędkością i przebywania na dużych wysokościach. Takie zjawiska, jak przeciążenie i stan nieważkości były słabo poznane. Przed wysłaniem człowieka do górnych warstw atmosfery, a później w przestrzeń kosmiczną, należało zbadać wpływ na morfologię i procesy życiowe organizmów takich czynników, jak: przyspieszenie, lot rakiety, przebywanie w przestrzeni kosmicznej, mikrograwitacja, hamowanie, przegrzanie i wyziębienie, ekstremalny hałas, jedzenie i picie w stanie nieważkości, promieniowanie kosmiczne, klaustrofobia – wszystko to, czym zajmuje się bioastronautyka. Celem większości badań prowadzonych na zwierzętach jest sprawdzenie skutków działania jakiegoś czynnika. Najskuteczniejszym sposobem badania wpływu danego czynnika na organizm ludzki byłoby prowadzenie badań bezpośrednio na ludziach. Jednak takie badania często nie są możliwe z wielu powodów[2], dlatego najpierw prowadzone są badania z udziałem zwierząt.
muszki owocówki
20 lutego 1947 r. rakieta V2 (lot nr 20) po raz pierwszy w historii ludzkości wyniosła na wysokość 109 km zwierzęta – muszki owocowe. Celem lotu było sprawdzenie, jak na żywy organizm działa promieniowanie kosmiczne. Muszki wsadzono so specjalnego pojemnika z systemem spadochronowym. Początkowa faza lotu przebiegała pomyślnie, ale po kilkudziesięciu sekundach rakieta V2 straciła stabilność w górnych warstwach atmosfery.
Po 50 minutach opadania pojemnik zetknął się z powierzchnią Ziemi. Wkrótce został odnaleziony przez ekipę poszukiwawczą. Muszki wróciły na ziemię w doskonałej formie.
Łajka
Pierwszy raz na orbitę pozaziemską została wystrzelona 3 listopada 1957r. po to, by przeprowadzić na niej eksperymenty biomedyczne. Teoretycznie miało to służyć przygotowaniu człowieka do pierwszej podróży w kosmos.
Łajka pozostawała przy życiu od ośmiu do dziesięciu dni, śmierć znalazła „dzięki" truciźnie dodanej do pożywienia, aby nie konała w męczarniach.
„Prosiłam ją, aby nam wybaczyła, płakałam, gdy głaskałam ja ostatni raz" – wspomina rosyjska biolog Adila Kotowska. Było nad czym płakać, po dziewięciu okrążeniach kuli ziemskiej temperatura wewnątrz kapsuły zaczęła rosnąć, przekroczyła 40 st. C. Sputnik 2 nie był wyposażony w dostateczną osłonę przed promieniami słonecznymi.
tsygan i Dezik
Naukowcy sowieccy rozpoczęli eksperymenty z udziałem psów dużo przed wystrzeleniem Łajki w kosmos. Cygan i Dezik były pierwszymi psami, które przeżyły lot suborbitalny, i to jeszcze w 1951 r. W trakcie takiego lotu szybkość rakiety napędzającej nie jest wystarczająca, aby umieścić na orbicie jakiś obiekt, na przykład kapsułę ze zwierzęciem. Psy dotarły na wysokość 100 kilometrów.
Biełka i Striełka
19 sierpnia 1960 roku dwa kundelki – Biełka i Striełka – zostały wystrzelone na orbitę okołoziemską. Swoją podróż odbyły w satelicie Sputnik 5. Zanim jednak do tego doszło, przeszły one szereg testów w moskiewskim ośrodku badań. Wszystkie miały na celu nauczyć je wykonywania poleceń, przebywania w ciasnych pomieszczeniach i uodpornić na warunki pozaziemskie.
O wysłaniu dwóch psów zamiast jednego zdecydowano się z konkretnego powodu – zwierzęta w parze były znacznie mniej zestresowane. W tym duecie naturalną liderką była Biełka, która szybciej uczyła się wszystkiego, co konieczne do przetrwania tej wyprawy.
Trening psich astronautek był naprawdę bardzo trudny. Psy nie chciały przebywać w ciasnych pomieszczeniach, więc ta część była najbardziej problematyczna. Poza tym suczki mogły liczyć na naprawdę dobrą opiekę, która miała im wynagrodzić wszelkie trudy.
Biełka i Striełka w kosmosie spędziły dwadzieścia cztery godziny. Początkowo zaobserwowano, że wzrósł ich poziom stresu, ale parametry życiowe szybko wróciły do normy. Psiaki bezpiecznie wylądowały na Ziemię, a ich organizmy nie ucierpiały z żadnego powodu. Stało się w tym momencie jasne, że ludzie mogą zdobyć kosmos.
Miss Baker oraz Able
Pierwsze małpy w kosmosie
28 maja 1959 roku w kosmos poleciały dwie małpy - Miss Baker oraz Able. Spędziły w przestrzeni kosmicznej kwadrans, z czego 9 minut w stanie nieważkości. Stały się również pierwszymi małpami które wróciły na Ziemię żywe. W kosmosie testowano na nich reakcje organizmu w stanie nieważkości. Able zmarła podczass operacji krótko po wylądowaniu, natomiast Miss Baker cieszyła się długim życiem, które zakończyła dopiero w 1984r, w wieku 27 lat.
szympans - ham
31 stycznia 1961 Ham został wystrzelony w kosmos na pokładzie pojazdu Mercury-Redstone 2 z przylądka Canaveral na Florydzie[2]. Był to lot balistyczny. Podczas trwania misji znany był jako Numer 61, jego właściwe imię użyto już po wodowaniu. Start nie przebiegał prawidłowo, gdyż zostały odpalone silniki wieżyczki ratunkowej. Spowodowało to przeciążenie 17 g, przy planowanym 12. Po włączeniu silników hamujących kapsuła weszła atmosferę pod takim samym kątem, pod jakim wystartowała i Numer 61 doświadczył kolejny raz przeciążenia niemal 15 g. Mimo to szympans doskonale zniósł warunki lotu. Misja trwała 16 minut i 39 sekund. Z uwagi na zbyt ostry kąt startu, kapsuła wodowała 211 km od ustalonego miejsca. Wzburzone fale spowodowały przetarcie poszycia poduszek powietrznych i wlanie ponad trzystu sześćdziesięciu litrów wody.
Załoga helikoptera marynarki wojennej potrzebowała aż dwóch godzin, żeby odnaleźć kapsułę i przetransportować ją na pokład okrętu ratowniczego. Wyniki tego lotu pozwoliły na start misji Freedom 7 w maju 1961.
Po udanej misji Ham został przeniesiony do Smithsonian National Zoological Park, gdzie mieszkał przez 17 lat, a potem do ogrodu zoologicznego w Północnej Karolinie. Zmarł 19 stycznia 1983 na atak serca. Jego szczątki (wyłączając szkielet) zostały przewiezione do muzeum w Alamogordo (Nowy Meksyk).
Félicette
18 października 1963 o 8:09, czarno-biała kotka Félicette wystartowała w kosmos na pokładzie rakiety sondażowej typu Véronique AGI 47. Start odbył się z Sahary, na terytorium Algierii. Silnik główny pracował przez 42 sekundy, w czasie których przeciążenie w kapsule z kotką sięgnęło 9,5 g. Ładunek został wyniesiony na wysokość 157 km. Następnie zwierzę spędziło pięć minut w stanie nieważkości. Lot suborbitalny trwał dziesięć minut i 35 sekund i zakończył się udanym lądowaniem kapsuły na spadochronach.
Po swoim locie kotka badana była przez naukowców w CERMA. Poddano ją m.in. badaniom fal mózgowych, aby stwierdzić, czy pobyt w kosmosie wpłynął na funkcjonowanie mózgu. Wyniki określono jako „ważny wkład w badania”. Dalsze losy francuskiej zwierzęcej astronautki nie są znane
źródła
Dziękuję za oglądanie
zwierzęta w kosmosie
maja Szymanik
Created on March 26, 2023
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Corporate Christmas Presentation
View
Snow Presentation
View
Winter Presentation
View
Hanukkah Presentation
View
Vintage Photo Album
View
Nature Presentation
View
Halloween Presentation
Explore all templates
Transcript
Zwierzęta w kosmosie
prezentacja
Maja Szymanik 1a
spis treści
muszki owocówki
łajka
wstęp
Miss Baker oraz Able
tsygan i Dezik
Biełka i Striełka
szympans ham
Félicette
źródła
wstęp
Jednym z głównych celów eksploracji kosmosu jest przeprowadzanie bezpiecznych misji kosmicznych z udziałem ludzi. W początkach bioastronautyki nie wiedziano, jakie będą fizjologiczne i psychologiczne konsekwencje lotu z dużą prędkością i przebywania na dużych wysokościach. Takie zjawiska, jak przeciążenie i stan nieważkości były słabo poznane. Przed wysłaniem człowieka do górnych warstw atmosfery, a później w przestrzeń kosmiczną, należało zbadać wpływ na morfologię i procesy życiowe organizmów takich czynników, jak: przyspieszenie, lot rakiety, przebywanie w przestrzeni kosmicznej, mikrograwitacja, hamowanie, przegrzanie i wyziębienie, ekstremalny hałas, jedzenie i picie w stanie nieważkości, promieniowanie kosmiczne, klaustrofobia – wszystko to, czym zajmuje się bioastronautyka. Celem większości badań prowadzonych na zwierzętach jest sprawdzenie skutków działania jakiegoś czynnika. Najskuteczniejszym sposobem badania wpływu danego czynnika na organizm ludzki byłoby prowadzenie badań bezpośrednio na ludziach. Jednak takie badania często nie są możliwe z wielu powodów[2], dlatego najpierw prowadzone są badania z udziałem zwierząt.
muszki owocówki
20 lutego 1947 r. rakieta V2 (lot nr 20) po raz pierwszy w historii ludzkości wyniosła na wysokość 109 km zwierzęta – muszki owocowe. Celem lotu było sprawdzenie, jak na żywy organizm działa promieniowanie kosmiczne. Muszki wsadzono so specjalnego pojemnika z systemem spadochronowym. Początkowa faza lotu przebiegała pomyślnie, ale po kilkudziesięciu sekundach rakieta V2 straciła stabilność w górnych warstwach atmosfery.
Po 50 minutach opadania pojemnik zetknął się z powierzchnią Ziemi. Wkrótce został odnaleziony przez ekipę poszukiwawczą. Muszki wróciły na ziemię w doskonałej formie.
Łajka
Pierwszy raz na orbitę pozaziemską została wystrzelona 3 listopada 1957r. po to, by przeprowadzić na niej eksperymenty biomedyczne. Teoretycznie miało to służyć przygotowaniu człowieka do pierwszej podróży w kosmos.
Łajka pozostawała przy życiu od ośmiu do dziesięciu dni, śmierć znalazła „dzięki" truciźnie dodanej do pożywienia, aby nie konała w męczarniach.
„Prosiłam ją, aby nam wybaczyła, płakałam, gdy głaskałam ja ostatni raz" – wspomina rosyjska biolog Adila Kotowska. Było nad czym płakać, po dziewięciu okrążeniach kuli ziemskiej temperatura wewnątrz kapsuły zaczęła rosnąć, przekroczyła 40 st. C. Sputnik 2 nie był wyposażony w dostateczną osłonę przed promieniami słonecznymi.
tsygan i Dezik
Naukowcy sowieccy rozpoczęli eksperymenty z udziałem psów dużo przed wystrzeleniem Łajki w kosmos. Cygan i Dezik były pierwszymi psami, które przeżyły lot suborbitalny, i to jeszcze w 1951 r. W trakcie takiego lotu szybkość rakiety napędzającej nie jest wystarczająca, aby umieścić na orbicie jakiś obiekt, na przykład kapsułę ze zwierzęciem. Psy dotarły na wysokość 100 kilometrów.
Biełka i Striełka
19 sierpnia 1960 roku dwa kundelki – Biełka i Striełka – zostały wystrzelone na orbitę okołoziemską. Swoją podróż odbyły w satelicie Sputnik 5. Zanim jednak do tego doszło, przeszły one szereg testów w moskiewskim ośrodku badań. Wszystkie miały na celu nauczyć je wykonywania poleceń, przebywania w ciasnych pomieszczeniach i uodpornić na warunki pozaziemskie. O wysłaniu dwóch psów zamiast jednego zdecydowano się z konkretnego powodu – zwierzęta w parze były znacznie mniej zestresowane. W tym duecie naturalną liderką była Biełka, która szybciej uczyła się wszystkiego, co konieczne do przetrwania tej wyprawy.
Trening psich astronautek był naprawdę bardzo trudny. Psy nie chciały przebywać w ciasnych pomieszczeniach, więc ta część była najbardziej problematyczna. Poza tym suczki mogły liczyć na naprawdę dobrą opiekę, która miała im wynagrodzić wszelkie trudy. Biełka i Striełka w kosmosie spędziły dwadzieścia cztery godziny. Początkowo zaobserwowano, że wzrósł ich poziom stresu, ale parametry życiowe szybko wróciły do normy. Psiaki bezpiecznie wylądowały na Ziemię, a ich organizmy nie ucierpiały z żadnego powodu. Stało się w tym momencie jasne, że ludzie mogą zdobyć kosmos.
Miss Baker oraz Able
Pierwsze małpy w kosmosie
28 maja 1959 roku w kosmos poleciały dwie małpy - Miss Baker oraz Able. Spędziły w przestrzeni kosmicznej kwadrans, z czego 9 minut w stanie nieważkości. Stały się również pierwszymi małpami które wróciły na Ziemię żywe. W kosmosie testowano na nich reakcje organizmu w stanie nieważkości. Able zmarła podczass operacji krótko po wylądowaniu, natomiast Miss Baker cieszyła się długim życiem, które zakończyła dopiero w 1984r, w wieku 27 lat.
szympans - ham
31 stycznia 1961 Ham został wystrzelony w kosmos na pokładzie pojazdu Mercury-Redstone 2 z przylądka Canaveral na Florydzie[2]. Był to lot balistyczny. Podczas trwania misji znany był jako Numer 61, jego właściwe imię użyto już po wodowaniu. Start nie przebiegał prawidłowo, gdyż zostały odpalone silniki wieżyczki ratunkowej. Spowodowało to przeciążenie 17 g, przy planowanym 12. Po włączeniu silników hamujących kapsuła weszła atmosferę pod takim samym kątem, pod jakim wystartowała i Numer 61 doświadczył kolejny raz przeciążenia niemal 15 g. Mimo to szympans doskonale zniósł warunki lotu. Misja trwała 16 minut i 39 sekund. Z uwagi na zbyt ostry kąt startu, kapsuła wodowała 211 km od ustalonego miejsca. Wzburzone fale spowodowały przetarcie poszycia poduszek powietrznych i wlanie ponad trzystu sześćdziesięciu litrów wody.
Załoga helikoptera marynarki wojennej potrzebowała aż dwóch godzin, żeby odnaleźć kapsułę i przetransportować ją na pokład okrętu ratowniczego. Wyniki tego lotu pozwoliły na start misji Freedom 7 w maju 1961. Po udanej misji Ham został przeniesiony do Smithsonian National Zoological Park, gdzie mieszkał przez 17 lat, a potem do ogrodu zoologicznego w Północnej Karolinie. Zmarł 19 stycznia 1983 na atak serca. Jego szczątki (wyłączając szkielet) zostały przewiezione do muzeum w Alamogordo (Nowy Meksyk).
Félicette
18 października 1963 o 8:09, czarno-biała kotka Félicette wystartowała w kosmos na pokładzie rakiety sondażowej typu Véronique AGI 47. Start odbył się z Sahary, na terytorium Algierii. Silnik główny pracował przez 42 sekundy, w czasie których przeciążenie w kapsule z kotką sięgnęło 9,5 g. Ładunek został wyniesiony na wysokość 157 km. Następnie zwierzę spędziło pięć minut w stanie nieważkości. Lot suborbitalny trwał dziesięć minut i 35 sekund i zakończył się udanym lądowaniem kapsuły na spadochronach.
Po swoim locie kotka badana była przez naukowców w CERMA. Poddano ją m.in. badaniom fal mózgowych, aby stwierdzić, czy pobyt w kosmosie wpłynął na funkcjonowanie mózgu. Wyniki określono jako „ważny wkład w badania”. Dalsze losy francuskiej zwierzęcej astronautki nie są znane
źródła
Dziękuję za oglądanie