Bitwa Warszawska
Zaczynamy!
1. Sytuacja polityczna w Europie
4. Rola informacji podczas wojny
2. Nowe sposoby prowadzenia wojny
5. Znaczenie bitwy dla Polski
3. Plan Bitwy Warszawskiej
6. Ciekawostki
Sytuacja polityczna w europie
Na drodze Armii Czerwonej do Europy była Polska. Jej pokonanie było celem taktycznym, którego realizacja była niezbędna do osiągnięcia celu głównego jakim było "zdobycie" Europy.
W 1917 roku na skutek Rewolucji Paźdźernikowej władzę w Rosji przejęli bolszewicy pod wodzą Lenina.Od 1918 roku celem Lenina stało się rozszerzenie wpływów Rosji na całą Europę. Chciał go osiągnąć poprzez wywołanie rewolucji w Niemczech i innych krajach , wejście na ich teren wojsk rosyjskich - Armii Czerwonej i ustanowienie w nich rządów posłusznych Rosji.
Nowe sposoby prowadzenia wojny
Znacznie skuteczniejszym sposobem pokonania przeciwnika był atak od jego tylnej strony lub z boku (ze skrzydła). Tam obrona była najczęściej najsłabsza, i istniała możliwość wyrządzenia znacznych strat. Taką taktykę - uderzenia od tyłu lub ze skrzydeł wykorzystał Józef Piłsudski w swoim planie Bitwy Warszawskiej.
Postęp techniki wojskowej a szczególnie skonstruowanie karabinów maszynowych zmieniły obraz pola walki w XX wieku. Walczące strony zajmowały silnie umocnione pozycje w okopach. Ostrzał z karabinów prowadzony był z okopów, w drugiej linii umieszczano artylerię a na tyłach dowództwo i zaopatrzenie. Przeciwnika na dobrej pozycji trudno było pokonać atakiem frontalnym bez wielkich strat własnych.
los bitwy rozstrzygał się w poniedziałek 16 sierpnia. Znad Wieprza ruszyła polska kontrofensywa uderzając w najsłabsze miejsca obrony bolszewickiej. Dowodzący wojskami bolszewickimi Michaił Tuchaczewski zorientował się o zagrożeniu dopiero, gdy Polacy wyszli na jego tyły.
Polskie natarcie szło naprzód jak letnia burza – szybko i niepowstrzymanie. Dzięki tempu przemarszu Polacy wyprzedzali wroga, zajmowali węzły komunikacyjne, mosty i przeprawy. Rosjanie przeszli do odwrotu. Musieli bez przerwy zmieniać jego kierunek. Planowe wycofywanie się wkrótce przerodziło się w coraz bardziej bezładną ucieczkę.
Plan i Przebieg Bitwy
Pomysł Polaków był prosty. Zamierzano doprowadzić do tego, by polska obrona zatrzymała i maksymalnie wykrwawiła atakującego przeciwnika. Część wojsk ustawiono tak, by broniły linii Wisły. W tym czasie w lewe skrzydło bolszewickie planowano uderzyć od południa, z rejonu rzeki Wieprz. Skoncentrowano tam najlepsze jednostki, w których dowództwo objął generał Edward Rydz-Śmigły.
Z kolei na północy, na prawym skrzydle nieprzyjaciela, stały oddziały generała Władysława Sikorskiego. Ich celem było niedopuszczenie do oskrzydlenia wojsk Rzeczpospolitej od tej strony. Później same miały przejść do ataku.
Komunistyczni dowódcy zakładali, że największe siły obrońców zgromadziły się na północy. Jednocześnie, licząc na wsparcie Armii Konnej Budionnego z południa, na swoim lewym skrzydle pozostawili najmniejsze siły. Dzięki temu tuż przed walką na północ od Warszawy przewagę mieli Rosjanie, na wschód od stolicy była równowaga, a na południu, skąd miało wyjść decydujące uderzenie, silniejsi byli Polacy.
Rola informacji podczas wojny
Jednym z ważnych fragmentów Bitwy Warszawskiej było zdobycie 15 sierpnia przez kaliski 203. Pułk Ułanów sztabu 4. armii sowieckiej w Ciechanowie, a wraz z nim - kancelarii armii, magazynów i jednej z dwóch radiostacji, służących Sowietom do utrzymywania łączności z dowództwem w Mińsku.
Szybko podjęto decyzję o przestrojeniu polskiego nadajnika na częstotliwość sowiecką i rozpoczęciu zagłuszaniu nadajników wroga, dzięki czemu druga z sowieckich radiostacji nie mogła odebrać rozkazów. Warszawa bowiem na tej samej częstotliwości nadawała przez dwie doby bez przerwy teksty Pisma Świętego - jedyne wystarczająco obszerne teksty, które udało się szybko odnaleźć. Brak łączności praktycznie wyeliminował więc 4. Armię z bitwy o Warszawę.
Już rok przed bitwą polskim kryptologom udało się złamać szyfry Armii Czerwonej. Największe zasługi miał w tym zapomniany porucznik Jan Kowalewski, pracujący w polskim wywiadzie od 1919 r. Dokonał tego wraz grupą matematyków z Uniwersytetu Lwowskiego i Warszawskiego: Stanisławem Leśniewskim, Stefanem Mazurkiewiczem i Wacławem Sierpińskim. Dzięki temu nasz sztab generalny dokładnie wiedział, w jakim kierunku przemieszcza się armia gen. Michaiła Tuchaczewskiego – co bez wątpienia ułatwiło kontratak w dniu 16 sierpnia. Przesądziło to o polskim zwycięstwie. W 1921 r. Kowalewski został odznaczony przez Piłsudskiego Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari, następnie jednak historia zapomniała o jego wkładzie w te wydarzenia.
Znaczenie Bitwy dla Polski
Widząc klęskę Armii Czerwonej, z Białegostoku uciekł do Rosji gotowy już rząd dla przyszłej Polskiej Socjalistycznej Republiki Rad. Na jego czele stał Julian Marchlewski; w składzie znalazł się zaś między innymi Feliks Dzierżyński.Ewentualna przegrana pod Warszawą przy braku reakcji Zachodu doprowadziłaby do pozostawienia Polski pod bolszewicką okupacją. Zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej dało zatem Rzeczypospolitej dwie dekady wolności i niepodległości. Zapobiegło też czystkom, które przeprowadzali Sowieci w swoim kraju i głodowi, który wywołali na Ukrainie.
Wielkości strat po stronie bolszewickiej dokładnie nie ustalono. Wiadomo, że na wschód wycofało się sprawnie jedynie około 10 tysięcy żołnierzy Armii Czerwonej. Ponad 40 tysięcy przedarło się na terytorium niemieckie do Prus Wschodnich, gdzie zostali internowani. Dalsze 60 tysięcy trafiło do polskiej niewoli, a około 25 tysięcy pozostało w ziemi Rzeczpospolitej na zawsze.
Bitwa zakończyła się 25 sierpnia. Polacy zdobyli 231 dział, ponad tysiąc ciężkich karabinów maszynowych i liczne tabory. Ich straty były zdecydowanie mniejsze od tych, które poniósł nieprzyjaciel. Poległo 4,5 tysięcy żołnierzy. 22 tysiące odniosło rany, a 10 tysięcy uznano za zaginionych.
Zwycięstwo wojsk Piłsudskiego nad Sowietami było bezsprzeczne.
Ciekawostki
Cud nad Wisłą czy Bitwa Warszawska?
Charles De Gaulle
Bitwa Warszawska należy bez wątpienia do najważniejszych wydarzeń w historii Polski. Jednak do dzisiejszego dnia pokutuje spór o to, czy heroiczne zwycięstwo nad Armią Czerwoną był efektem świetnej strategii dowódców czy symbolicznym "cudem" po interwencji sił boskich. A konflikt rozpoczął się od razu po bitwie... Józef Piłsudski miał swoich zwolenników, ich ilość znacząco rosła po wygranej bitwie. Miał też zagorzałych przeciwników którym nie podobała się wzrastająca popularność marszałka. Próbowali oni zminimalizować zasługi Piłsudskiego. Wykorzystali fakt, że w dniu 15 sierpnia przypada jedno z najstarszych świąt kościelnych. Obmyślono „Cud nad Wisłą” a zwycięzcą obwołano ... Matkę Boską, byle tylko nie zawdzięczać Piłsudskiemu ocalenia.
Po polskiej stronie wojny polsko-bolszewickiej znaleźli się również Francuzi. Władze Francji wysłały do Polski oficerów w charakterze instruktorów, w tym dziewięciu generałów, dwudziestu dziewięciu pułkowników, sześćdziesięciu trzech majorów, prawie dwustu kapitanów i ponad czterystu poruczników. Jednym z nich był kapitan Charles de Gaulle – późniejszy twórca Komitetu Wolnej Francji i prezydent Francji od 1959 roku.
Dziękuję za uwagę :-)
Igor
Bitwa Warszawska - Prezentacja
Krzysztof Zieba
Created on May 12, 2022
Prezentacja na lekcję Historii :-)
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vaporwave presentation
View
Animated Sketch Presentation
View
Memories Presentation
View
Pechakucha Presentation
View
Decades Presentation
View
Color and Shapes Presentation
View
Historical Presentation
Explore all templates
Transcript
Bitwa Warszawska
Zaczynamy!
1. Sytuacja polityczna w Europie
4. Rola informacji podczas wojny
2. Nowe sposoby prowadzenia wojny
5. Znaczenie bitwy dla Polski
3. Plan Bitwy Warszawskiej
6. Ciekawostki
Sytuacja polityczna w europie
Na drodze Armii Czerwonej do Europy była Polska. Jej pokonanie było celem taktycznym, którego realizacja była niezbędna do osiągnięcia celu głównego jakim było "zdobycie" Europy.
W 1917 roku na skutek Rewolucji Paźdźernikowej władzę w Rosji przejęli bolszewicy pod wodzą Lenina.Od 1918 roku celem Lenina stało się rozszerzenie wpływów Rosji na całą Europę. Chciał go osiągnąć poprzez wywołanie rewolucji w Niemczech i innych krajach , wejście na ich teren wojsk rosyjskich - Armii Czerwonej i ustanowienie w nich rządów posłusznych Rosji.
Nowe sposoby prowadzenia wojny
Znacznie skuteczniejszym sposobem pokonania przeciwnika był atak od jego tylnej strony lub z boku (ze skrzydła). Tam obrona była najczęściej najsłabsza, i istniała możliwość wyrządzenia znacznych strat. Taką taktykę - uderzenia od tyłu lub ze skrzydeł wykorzystał Józef Piłsudski w swoim planie Bitwy Warszawskiej.
Postęp techniki wojskowej a szczególnie skonstruowanie karabinów maszynowych zmieniły obraz pola walki w XX wieku. Walczące strony zajmowały silnie umocnione pozycje w okopach. Ostrzał z karabinów prowadzony był z okopów, w drugiej linii umieszczano artylerię a na tyłach dowództwo i zaopatrzenie. Przeciwnika na dobrej pozycji trudno było pokonać atakiem frontalnym bez wielkich strat własnych.
los bitwy rozstrzygał się w poniedziałek 16 sierpnia. Znad Wieprza ruszyła polska kontrofensywa uderzając w najsłabsze miejsca obrony bolszewickiej. Dowodzący wojskami bolszewickimi Michaił Tuchaczewski zorientował się o zagrożeniu dopiero, gdy Polacy wyszli na jego tyły. Polskie natarcie szło naprzód jak letnia burza – szybko i niepowstrzymanie. Dzięki tempu przemarszu Polacy wyprzedzali wroga, zajmowali węzły komunikacyjne, mosty i przeprawy. Rosjanie przeszli do odwrotu. Musieli bez przerwy zmieniać jego kierunek. Planowe wycofywanie się wkrótce przerodziło się w coraz bardziej bezładną ucieczkę.
Plan i Przebieg Bitwy
Pomysł Polaków był prosty. Zamierzano doprowadzić do tego, by polska obrona zatrzymała i maksymalnie wykrwawiła atakującego przeciwnika. Część wojsk ustawiono tak, by broniły linii Wisły. W tym czasie w lewe skrzydło bolszewickie planowano uderzyć od południa, z rejonu rzeki Wieprz. Skoncentrowano tam najlepsze jednostki, w których dowództwo objął generał Edward Rydz-Śmigły. Z kolei na północy, na prawym skrzydle nieprzyjaciela, stały oddziały generała Władysława Sikorskiego. Ich celem było niedopuszczenie do oskrzydlenia wojsk Rzeczpospolitej od tej strony. Później same miały przejść do ataku. Komunistyczni dowódcy zakładali, że największe siły obrońców zgromadziły się na północy. Jednocześnie, licząc na wsparcie Armii Konnej Budionnego z południa, na swoim lewym skrzydle pozostawili najmniejsze siły. Dzięki temu tuż przed walką na północ od Warszawy przewagę mieli Rosjanie, na wschód od stolicy była równowaga, a na południu, skąd miało wyjść decydujące uderzenie, silniejsi byli Polacy.
Rola informacji podczas wojny
Jednym z ważnych fragmentów Bitwy Warszawskiej było zdobycie 15 sierpnia przez kaliski 203. Pułk Ułanów sztabu 4. armii sowieckiej w Ciechanowie, a wraz z nim - kancelarii armii, magazynów i jednej z dwóch radiostacji, służących Sowietom do utrzymywania łączności z dowództwem w Mińsku. Szybko podjęto decyzję o przestrojeniu polskiego nadajnika na częstotliwość sowiecką i rozpoczęciu zagłuszaniu nadajników wroga, dzięki czemu druga z sowieckich radiostacji nie mogła odebrać rozkazów. Warszawa bowiem na tej samej częstotliwości nadawała przez dwie doby bez przerwy teksty Pisma Świętego - jedyne wystarczająco obszerne teksty, które udało się szybko odnaleźć. Brak łączności praktycznie wyeliminował więc 4. Armię z bitwy o Warszawę.
Już rok przed bitwą polskim kryptologom udało się złamać szyfry Armii Czerwonej. Największe zasługi miał w tym zapomniany porucznik Jan Kowalewski, pracujący w polskim wywiadzie od 1919 r. Dokonał tego wraz grupą matematyków z Uniwersytetu Lwowskiego i Warszawskiego: Stanisławem Leśniewskim, Stefanem Mazurkiewiczem i Wacławem Sierpińskim. Dzięki temu nasz sztab generalny dokładnie wiedział, w jakim kierunku przemieszcza się armia gen. Michaiła Tuchaczewskiego – co bez wątpienia ułatwiło kontratak w dniu 16 sierpnia. Przesądziło to o polskim zwycięstwie. W 1921 r. Kowalewski został odznaczony przez Piłsudskiego Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari, następnie jednak historia zapomniała o jego wkładzie w te wydarzenia.
Znaczenie Bitwy dla Polski
Widząc klęskę Armii Czerwonej, z Białegostoku uciekł do Rosji gotowy już rząd dla przyszłej Polskiej Socjalistycznej Republiki Rad. Na jego czele stał Julian Marchlewski; w składzie znalazł się zaś między innymi Feliks Dzierżyński.Ewentualna przegrana pod Warszawą przy braku reakcji Zachodu doprowadziłaby do pozostawienia Polski pod bolszewicką okupacją. Zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej dało zatem Rzeczypospolitej dwie dekady wolności i niepodległości. Zapobiegło też czystkom, które przeprowadzali Sowieci w swoim kraju i głodowi, który wywołali na Ukrainie.
Wielkości strat po stronie bolszewickiej dokładnie nie ustalono. Wiadomo, że na wschód wycofało się sprawnie jedynie około 10 tysięcy żołnierzy Armii Czerwonej. Ponad 40 tysięcy przedarło się na terytorium niemieckie do Prus Wschodnich, gdzie zostali internowani. Dalsze 60 tysięcy trafiło do polskiej niewoli, a około 25 tysięcy pozostało w ziemi Rzeczpospolitej na zawsze. Bitwa zakończyła się 25 sierpnia. Polacy zdobyli 231 dział, ponad tysiąc ciężkich karabinów maszynowych i liczne tabory. Ich straty były zdecydowanie mniejsze od tych, które poniósł nieprzyjaciel. Poległo 4,5 tysięcy żołnierzy. 22 tysiące odniosło rany, a 10 tysięcy uznano za zaginionych. Zwycięstwo wojsk Piłsudskiego nad Sowietami było bezsprzeczne.
Ciekawostki
Cud nad Wisłą czy Bitwa Warszawska?
Charles De Gaulle
Bitwa Warszawska należy bez wątpienia do najważniejszych wydarzeń w historii Polski. Jednak do dzisiejszego dnia pokutuje spór o to, czy heroiczne zwycięstwo nad Armią Czerwoną był efektem świetnej strategii dowódców czy symbolicznym "cudem" po interwencji sił boskich. A konflikt rozpoczął się od razu po bitwie... Józef Piłsudski miał swoich zwolenników, ich ilość znacząco rosła po wygranej bitwie. Miał też zagorzałych przeciwników którym nie podobała się wzrastająca popularność marszałka. Próbowali oni zminimalizować zasługi Piłsudskiego. Wykorzystali fakt, że w dniu 15 sierpnia przypada jedno z najstarszych świąt kościelnych. Obmyślono „Cud nad Wisłą” a zwycięzcą obwołano ... Matkę Boską, byle tylko nie zawdzięczać Piłsudskiemu ocalenia.
Po polskiej stronie wojny polsko-bolszewickiej znaleźli się również Francuzi. Władze Francji wysłały do Polski oficerów w charakterze instruktorów, w tym dziewięciu generałów, dwudziestu dziewięciu pułkowników, sześćdziesięciu trzech majorów, prawie dwustu kapitanów i ponad czterystu poruczników. Jednym z nich był kapitan Charles de Gaulle – późniejszy twórca Komitetu Wolnej Francji i prezydent Francji od 1959 roku.
Dziękuję za uwagę :-)
Igor