Ogrody Botaniczne w Niegoszczy

Między nami przyrodnikami, czyli interdyscyplinarność w nauczaniu przedmiotów przyrodniczych

CEN Koszalin Ogród Botaniczny w Niegoszczy

INDEX

Założyciel

Geografia

O ogrodzie słów kilka

Chemia

Biologia

Przyroda

Przydatne linki

Prowadzący

mgr inż. Paweł Kaźmierski

Dyrektor Ogrodu Botanicznego w Niegoszczy Prezes Zarządu Fundacji Regnum vegetabile mgr inż Paweł Marcin Kaźmierski (ur. 10. czerwca 1977r. w Koszalinie, wg kalendarza celtyckiego zodiakalny grab). Ukończył ogrodnictwo (1996-2001) z pierwszą lokatą na wydziale Rolniczym Akademii Rolnej w Szczecinie uzyskując tytuł zawodowy inżyniera a następnie naukowy magistra o specjalności ogrodnik roślin ozdobnych. Współzałożyciel Koła Naukowego Kwiaciarzy przy ówczesnej Katedrze Roślin Ozdobnych. Wychowanek prof. dr hab. Kazimierza Mynetta (praca inżynierska) oraz prof. dr hab. Danuty Rzepki-Plevnes (praca magisterska). Laureat finału prestiżowego konkursu pod patronatem Prezydenta RP „Primus inter pares” w 2001r. Znalazł się wówczas wśród 30 najlepszych studentów w kraju. Ogrodnictwem zajmuje się od piątego roku życia. Jego pierwszymi ogrodniczymi mentorami byli Dziadek i Babcia. To właśnie Oni wpoili mu miłość i szacunek do przyrody.

mgr inż. Paweł Kaźmierski

Posiada rozległą wiedzę teoretyczną i praktyczną w zakresie szeroko pojętego ogrodnictwa. Zbieracz z bardzo bogatą, usystematyzowaną kolekcją roślin ozdobnych. Specjalizuje się w gromadzeniu piwonii (Paeonia), kosaćców (Iris) bezbródkowych, zimowitów (Colchicum), tulipanów (Tulipa), zawilców gajowych (Anemone nemorosa), psich zębów (Erythronium). Kolekcji pana Pawła nie powstydziłyby się renomowane ogrody botaniczne w Europie. Kolekcje gromadzi w dwóch ogrodach przydomowych oraz Ogrodzie Botanicznym w Niegoszczy udostępniając swoje zbiory szerokiej publiczności. Od 2002r. sprowadza i wysiewa we własnej „przyogrodowej szkółce” nasiona oryginalnych drzew, krzewów i bylin na własne potrzeby. Cały czas uczy się i poszerza własną wiedzę czerpiąc z doświadczenia starszych. Od września 2009 roku prowadzi własną firmę usługową ARBORATOR. Może poszczycić się wieloma opracowaniami dla klientów indywidualnych i instytucjonalnych o czym świadczą referencje. Jego dewiza zawodowa „źle się swojemu mistrzowi wywdzięcza ten, kto tylko jego uczniem pozostaje.” Posiada uprawnienia do kierowania, projektowania i nadzorowania prac prowadzonych w zabytkowych założeniach parkowych i ogrodowych. W 2016 roku stał się fundatorem Fundacji Regnum vegetabile. W Ogrodzie Botanicznym w Niegoszczy prowadzi nie tylko kolekcje roślin ale i zajęcia edukacyjne w formie wykładów, warsztatów praktycznych i oprowadzania grup zorganizowanych po terenie.

Historia ogrodu

Pomysł na to aby na terenie gminy Mielno utworzyć arboretum lub ogród botaniczny powstał w świadomości fundatora Fundacji Regnum vegetabile w latach 90-tych XX wieku.Pomysłodawca ogrodu zaprojektował ogród w sposób organiczny. Nieregularny kształt działki, warunki wodne i glebowe oraz rzeźba terenu były inspiracją do stworzenia organicznego ogrodu dwóch głównych kolekcji oraz trzech siedlisk. Zdecydowaną większość powierzchni ogrodu zajmuje kolekcja gatunków i odmian rodzimych dla Polski i Europy. Kolekcja gatunków typowych dla Azji i Ameryki Północnej stanowi uzupełnienie i uatrakcyjnienie ogrodu dla Zwiedzających. W dniu 16. listopada 2018r. nastąpiła inauguracja działalności Ogrodu Botanicznego w Niegoszczy.

Wyjątkowym smaczkiem w ogrodzie jest kolekcja 54 historycznych odmian jabłoni, 8 odmian historycznych grusz, żywe altany i gabinety z drzew owocowych i leśnych oraz bogata kolekcja roślin jadalnych i użytkowych. W sezonie udostępniana jest kolekcja kaktusów i sukulentów twórcy ogrodu. W szklarni można skosztować starych odmian pomidorów (preferowane odmiany rosyjskie z końca XIX wieku, pewnie i Mikołaj II je jadał z rodziną). Nasza dewiza w edukacji patrz, słuchaj, dotykaj, wąchaj i smakuj…. Zachęcamy do zapoznania się z aktualną ofertą https://obniegoszcz.edu.pl/ Na Państwa życzenie możemy dla grup organizować dodatkowe zajęcia. Ogród został zaprojektowany tak aby był dostępny dla jak największej grupy odbiorców.

Historia ogrodu

BIOLOGIA - Podstawa programowa

III etap edukacyjny Zakres podstawowy

Zakres rozszerzony

IX. Różnorodność roślin. 2. Rośliny lądowe i wtórnie wodne. 3. Gospodarka wodna i odżywianie mineralne roślin. 4. Odżywianie się roślin. 5. Rozmnażanie i rozprzestrzenianie się roślin. 6. Wzrost i rozwój roślin. 7. Reakcja na bodźce.

X. Ekologia. Uczeń: 1) rozróżnia czynniki biotyczne i abiotyczne oddziałujące na organizmy; 2) przedstawia elementy niszy ekologicznej organizmu; rozróżnia niszę ekologiczną od siedliska......

XVII. Ekologia. 1. Ekologia organizmów. 2. Ekologia populacji. 3. Ekologia ekosystemu. Ochrona i gospodarka ekosystemami. XVIII. Różnorodność biologiczna, jej zagrożenia i ochrona.

XI. Różnorodność biologiczna, jej zagrożenia i ochrona. Uczeń: 1) przedstawia typy różnorodności biologicznej: genetyczną, gatunkową i ekosystemową......

Przykładowe zadania

PRZYRODA - Podstawa programowa

BIOLOGIA w klasach 5–8 SP

PRZYRODA w klasie 4 SP

II.1.2) przedstawia charakterystyczne cechy organizmów pozwalające przyporządkować je do odpowiedniego królestwaII.1.3) rozpoznaje organizmy z najbliższego otoczenia, posługując się prostym kluczem do ich oznaczania II.5.4) rośliny nagonasienne II.5.5) rośliny okrytonasienne

V. 6) rozpoznaje rośliny trujące oraz zwierzęta jadowite i inne stanowiące zagrożenie dla życia i zdrowia;

II.5.6) różnorodność roślin – identyfikuje nieznany organizm jako przedstawiciela jednej z grup wymienionych w pkt. 2-5 na podstawie jego cech morfologicznychVII. Ekologia i ochrona środowiska: 1) wskazuje żywe i nieożywione elementy ekosystemu oraz wykazuje, że są one powiązane różnorodnymi zależnościami 7) analizuje zakresy tolerancji organizmu na wybrane czynniki środowiska

VI. 11) obserwuje i podaje nazwy typowych organizmów łąki i pola uprawnego, podaje ich znaczenie dla człowieka;

Przykładowe zadania

GEOGRAFIA- Podstawa programowa

II etap edukacyjny: klasy IV–VIII

Zakres rozszerzony

VI. Gleby: profil glebowy, przydatność rolnicza.

IV. Krajobrazy świata: wilgotnego lasu równikowego i lasu strefy umiarkowanej, sawanny i stepu, pustyni gorącej i lodowej, tajgi i tundry, śródziemnomorski, wysokogórski Himalajów; strefowość a piętrowość klimatyczno-roślinna na świecie.

XVII. Strefowość środowiska przyrodniczego na Ziemi: strefowość zjawisk przyrodniczych, specyfika środowiska przyrodniczego w strefach równikowej, zwrotnikowych, podzwrotnikowych, umiarkowanych i polarnych, współzależność elementów środowiska przyrodniczego, astrefowe czynniki przyrodnicze modyfikujące zjawiska strefowe.

III etap edukacyjny Zakres podstawowy

VI. Pedosfera i biosfera: procesy glebotwórcze, typy gleb, strefowość i piętrowość gleb oraz roślinności.

Przykładowe zadania

III etap edukacyjny Zakres podstawowy

CHEMIA - Podstawa programowa

VI. Reakcje w roztworach wodnych. 3. interpretuje wartości pH w ujęciu jakościowym i ilościowym (np. związek między wartością pH a stężeniem jonów wodorowych); XXII. Elementy ochrony środowiska. Uczeń: 1. tłumaczy, na czym polegają sorpcyjne właściwości gleby w uprawie roślin i ochronie środowiska; opisuje wpływ pH gleby na wzrost wybranych roślin; planuje i przeprowadza badanie kwasowości gleby oraz badanie właściwości sorpcyjnych gleby; 2. wymienia podstawowe rodzaje zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby (np. metale ciężkie, węglowodory, produkty spalania paliw, freony, pyły, azotany(V), fosforany(V) (ortofosforany(V)), ich źródła oraz wpływ na stan środowiska naturalnego; opisuje rodzaje smogu oraz mechanizmy jego powstawania; 3. proponuje sposoby ochrony środowiska naturalnego przed zanieczyszczeniem i degradacją zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju;

II etap edukacyjny: klasy VII–VIII

VI. Wodorotlenki i kwasy. Uczeń: 5. wskazuje na zastosowania wskaźników, np. fenoloftaleiny, oranżu metylowego, uniwersalnego papierka wskaźnikowego; rozróżnia doświadczalnie roztwory kwasów i wodorotlenków za pomocą wskaźników; 6. wymienia rodzaje odczynu roztworu; określa i uzasadnia odczyn roztworu (kwasowy, zasadowy, obojętny); 7. posługuje się skalą pH; interpretuje wartość pH w ujęciu jakościowym (odczyn kwasowy, zasadowy, obojętny); przeprowadza doświadczenie, które pozwoli zbadać pH produktów występujących w życiu codziennym człowieka (np. żywności, środków czystości); 8. analizuje proces powstawania i skutki kwaśnych opadów; proponuje sposoby ograniczające ich powstawanie.

Przykładowe zadania

Przydatne linki

https://obniegoszcz.edu.pl/

https://www.youtube.com/user/TheJacek141/videos

https://atlas-roslin.pl/

http://www.cen.edu.pl/Materialy-metodyczne,177/Materialy-dla-nauczycieli-Warsztaty-w-Ogrodzie-Botanicznym-w-Niegoszczy,2599.html

Prowadzący

Magdalena Mazurska

Paweł Kaźmierski

Anna Kimak-Cysewska

Magdalena Radko

Robert Reinert

THANK YOU!