BUSINESS VISION PRESENTATION

Modelekomunikacyjne

Grupa 2

Model telekomunikacyjny C. Shannona i W. Weavera i inne modele komunikacyjne

W metodologii nauk społecznych jest utożsamiany z pewnym wzorcem bądź ideałem jakiegoś stanu Model - słowne lub graficzne przedstawienie procesu komunikowania w sposób uproszczony i zwykle mało sformalizowany. Modele są teoretyczną, hipotetyczną konstrukcją myślową, w której uwzględnione są zmienne (cechy, relacje) istotne z punktu widzenia celu lub etapu prowadzonych badań Rodzaje modeli komunikowania (kryterium: budowa modelu)

Modele

Grupa, 2

Rodzaje modeli komunikacyjnych

Linearne - statyczne,proces komunikowania ukazany jest w linii ciągłej, przebiega w tym samym kierunku, służy opisowi elementów i relacji między nimi Koncentryczne - dynamiczne, obrazują przebieg komunikowania, ukazują go w kategoriach negocjacji lub transakcji między nadawcą i odbiorcą (zmiana ról, ważne sprzężenie zwrotne) Rodzaje modeli komunikowania (kryterium: użyteczność modelu) Opisowe (strukturalne, deskryptywne) - wskazują elementy procesu komunikowania Funkcjonalne - określają relacje pomiędzy elementami, odkrywają różne zależności Dynamiczne - ilustrują przebieg komunikowania Operacyjne - pozwalają na prognozowanie przebiegu komunikowania Rodzaje modeli komunikowania (typologia D.McQuaila) Transmisji - oparty na schemacie N-P-O, koncentruje się na instrumentalnych celach komunikowania (informowanie, perswazja, propaganda, zaplanowane efekty) Rytualny - podkreśla unifikującą rolę komunikowania Przyciągania uwagi - analizuje procesy komunikowania w kategoriach zdobywania rozgłosu, przyciągania uwagi, utrzymywania audytorium Recepcji - skupia się na badaniu przyczyn i uwarunkowań transformacji znaczeniowej przez jaką przechodzi przekaz Inne podziały

Grupa 2

+ Info

2. Model przekazu sygnałów Shannona i Weavera Model matematyczny, linearny, operacyjny (pozwala przewidywać przebieg procesu). Wprowadzają pojęcia: nadajnik; odbiornik; szum informacyjny; przepustowość kanału; kod (kodowanie-sygnał nadany i odkodowanie- sygnał odebrany). Trzy grupy problemów poddano analizie: dotyczące techniki – na ile dokładnie można transmitować symbole; dotyczące semantyki – z jaką dokładnością wysłane symbole są przenoszone na pożądane znaczenie; dotyczące skuteczności – w jakim stopniu znaczenie odebrane odpowiada znaczeniu pożądanemu. Najważniejszy poziom techniczny, wywiera wpływ na pozostałe.

Podstawowe

modele komunikacyjne

1. Model aktu perswazyjnego Harolda Lasswella Klasyczny linearny jednokierunkowy model opisowy. Konstrukcja modelu oparta na arystotelesowskiej triadzie komunikowania – nadawcy, przekazie i odbiorcy. Proces komunikowania ujęty w formie 5 pytań: kto mówi?, co mówi?, za pośrednictwem jakiego kanału mówi?, do kogo mówi?, Z jakim skutkiem mówi? Według Lasswella komunikowanie to proces perswazyjny mający na celu ukształtowanie nowej, wzmocnienie lub zmianę postawy u odbiorcy.

4. Model wspólnoty doświadczeń Schramma

3. Model trójkątny Newcomba

Komunikowanie to dzielenie się jednostki jej doświadczeniami i uczestniczenie w pewnej wspólnocie z inną bądź innymi jednostkami. Elementy niezbędne w procesie komunikowania:źródło – osoba lub organizacja; przekaz – rozpowszechniany w rozmaitych formach ekspresyjnych, pisanych bądź obrazkowych; adresat – jednostka lub publiczność środków masowego przekazu. Fazy procesu komunikowania: kodowanie, interpretacja, dekodowanie Warunek skutecznego porozumiewania się jednostek i ludzi: „zsynchronizowanie źródła z adresatem” – nadawca i odbiorca używają tego samego kodu i operują tymi samymi symbolami. Nie jest to model linearny gdyż jednostka bądź nadawca medialny jest źródłem i adresatem jednocześnie, wysyła i odbiera przekaz, koduje, interpretuje i dekoduje. Komunikowanie masowe: media wysyłają wiele identycznych komunikatów, odbiorca je dekoduje i interpretuje, następnie reinterpretacja przekazu w grupach i wytworzenie sprzężenia zwrotnego.

Model skoncentrowany wokół stosunków między jednostkami, komunikowanie utrzymuje równowagę w systemie społecznym. A i B – jednocześnie nadawca i odbiorca (komunikator i adresat); nie działają indywidualnie ale w ramach organizacji, struktur władzy itp. X – część otoczenia społecznego (osoba lub przedmiot). A, B i X – system zależny. Komunikowanie – proces utrzymania relacji między tymi trzema elementami poprzez przekazywanie informacji. Informacja pozwala utrzymać równowagę społeczną (kształtuje zachowanie i pozwala dostosować się do zmian).

5. Model percepcji Gerbnera

Model dynamiczny, nielinearny, można zastosować w różnych formach komunikowania. Komunikowanie jest zjawiskiem czysto psychologicznym, ma charakter łańcuchowo-rozszczepiający się. Model łączy przekaz z rzeczywistością, jest w stanie nas poinformować o znaczeniu komunikatu, komunikowanie to jedność percepcji lub recepcji i komunikującego lub czynnika kontroli. Występują dwa kierunki analizy: horyzontalny i wertykalny. Poziom horyzontalny – wydarzenie(W) inicjuje komunikację i jest postrzegane przez N (maszyna np. kamera lub osoba). N selekcjonuje wydarzenie W i postrzega W’. Poziom wertykalny – stosunki między formą a treścią przekazu są dynamiczne i interaktywne. Przekaz nigdy nie jest identyczny z percepcją W’.

Our Product

6. Model socjologiczny Rileyów

Model operacyjny uwzględniający otoczenie podczas komunikowania.

7.Model przepływu informacji –> bodziec=reakcja

Model opiera się na teorii odruchów Iwana Pawlowa. Odpowiedni bodziec wywołuję daną reakcje.

8.Model przepływu informacji-model wszechmocy propagandy Tchakhotina

Zakładał, że trzeba wiele razy powtarzać jakąś treść, aby wywołać odpowiednią reakcję

Model Telekomuniakcyjny C. Shannona i W. Weavera

Najbardziej wpływowym i dla wielu autorów wzorcowym jest model skonstruowany przez matematyka Claude'a Shannona W 1948 roku. Model ten W swym pierwotnym sformułowaniu odnosił się tylko do transmisji sygnałów w układach technicznych takich jak telefon, czy telegraf. Schemat ten został jednak szybko zaadoptowany do analizy komunikowania się ludzi, poprzez personifikację nadajnika w nadawcę, a odbiornika w odbiorcę.

Zgodnie z tym modelem proces komunikacji rozpoczyna źródło informacji, tworząc przekaz, który następnie jest przekształcany przez nadajnik w sygnał. W modelu tym uwzględniono również możliwość pojawienia się zakłóceń podczas przepływu sygnału przez kanał, nazywając je szumem. Natomiast termin "komunikacja interpersonalna" swoje historyczne korzenie czerpie z pracy cybernetycznej i telekomunikacyjnej matematyka Claude Shannona oraz inżyniera (cybernetyka) Warrena Weavera opublikowanej w 1948 roku. Zaprezentowano w niej model transmisji sygnałów w układach telekomunikacyjnych (telefonu i telegrafu - C. Shannon pracował dla laboratorium Bell Telephone).

Model komunikacji

Shannona i Weavera

Kontekst

Przekaz

Nadawca

Kodowanie

Dekodowanie

Odbiorca

Kanał

Szum

Sprzężeniezwrotne

Odpowiedź

Model swój Shannon i Weaver (1948) przedstawili na powyższym schemacie. Wprowadzają pojęcia: nadajnik; odbiornik; szum informacyjny; przepustowość kanału; kod (kodowanie-sygnał nadany i odkodowanie- sygnał odebrany). Trzy grupy problemów poddano analizie:

dotyczące techniki – na ile dokładnie można transmitować symbole; dotyczące semantyki – z jaką dokładnością wysłane symbole są przenoszone na pożądane znaczenie; dotyczące skuteczności – w jakim stopniu znaczenie odebrane odpowiada znaczeniu pożądanemu. Inne podziały

Claude E.Shannon

Urodził się 30 kwietnia 1916r, a zmarł 24 lutego 2001r. Jest jednym z twórców teorii informacji. Pojął ważność kodu binarnego i twierdził, że ciągami zer i jedynek da się opisać tekst, obraz i dźwięk. Jest laureatem Nagrody Kioto w dziedzinie nauk podstawowych z 1895r. Stworzył modele procesu komunikacyjnego. Jego najsłynniejszym dziełem jest Matematyczna teoria komunikacji. Pracował tak ze nad sztuczną inteligencją. Opracował wiele ważnych do dziś formułę matematycznych, które stanowią podstawę nowoczesnej teorii informacji, a także zasady działania wyspecjalizowanego komputera do gry w szachy oraz jest głównym twórcą wskaźnika Shannona- Wienara, który jest stosowany głównie w ekologii.

to amerykański matematyk i inżynier. Był profesorem Massachusetts Institute of Technology(MIT).

Warren Weaver

to amerykański naukowiec, matematyk i administrator nauki.

Urodził się 17 lipca 1894r, a zmarł 24 listopada 1978r. Jest uznawany za jednego z pionierów tłumaczenia maszynowego i ważną postać w tworzeniu wsparcia dla nauki w Stanach Zjednoczonych. Służył jako podporucznik w służbie lotniczej w czasie pierwszej wojny światowej. Po wojnie wrócił do nauczania matematyki. Był dyrektorem Wydziału Nauk Przyrodniczych Instytutu Rockefellera, konsultantem naukowym, powiernikiem i wiceprezesem. Jego badania głównie dotyczyły problemów komunikacji w nauce oraz matematycznej teorii prawdopodobieństwa i statystyki. Podczas drugiej wojny światowej kierował Panelem Matematyki Stosowanej.

CONVERTION

17,520

CONSUMER

17,520

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit.

Koniec

The End

Paulina Wien, Adam Papiewis, Paulina KunickaIzabela Stankiewicz, Kamila Kędzia

Grupa 2

1E - technik reklamy