Latarnik - Henryk Sienkiewicz

LATARNIK

HENRYK SIENKIEWICZ

Opis:

Latarnik – nowela Henryka Sienkiewicza opublikowana w 1881 w dwutygodniku „Niwa”, wydana w 1882 w Warszawie przez wydawnictwo „Gebethner i Wolff” w 5. tomie Pism Henryka Sienkiewicza[1]; przedstawia historię Skawińskiego, polskiego emigranta politycznego, który obsługiwał latarnię morską położoną na wyspie. Latarnik uchodzi za jedną z najlepszych polskich nowel[2]; rękopis noweli przechowuje Zakład Narodowy im. Ossolińskich

LATARNIK

Henryk Sienkiewicz Opis:

Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim „Litwos”, „Musagetes”, „Juliusz Polkowski”, „K. Dobrzyński” (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905) za całokształt twórczości, jeden z najpopularniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX w.

Czas i miejsce akcji:

Akcja utworu toczy się w latach 70. XIX wieku w Aspinwall na samotnej wysepce leżącej niedaleko Panamy. We fragmentach, w których pisarz zastosował retrospekcję, opowiedziano wydarzenia rozgrywające się od 1830, czyli od powstania listopadowego, w którym Skawiński brał udział.Autor: Henryk SienkiewiczTyp utworu: nowelaData powstania: 1880–1881

Bohaterowie:

Skawiński - latarnik, żołnierz, tułacz

Mr. Izaak Falconbridge - konsul Stanów Zjednoczonych w Panamie

Johns - strażnik portowy

Charakterystyka Skawińskiego:

Głównym bohaterem noweli Henryka Sienkiewicza zatytułowanej "Latarnik" był Polak - Skawiński. To starszy człowiek w wieku siedemdziesięciu lat. Chodził wyprostowany, a swoją postawą przypominał młodego żołnierza. Był zdrowym, wysportowanym mężczyzną o siwych włosach, niebieskich oczach i ciemniej karnacji. Skawiński był człowiekiem odważnym i szlachetnym. Brał udział w wielu powstaniach i wojnach, za co otrzymał mnóstwo odznaczeń. Po nieudanym powstaniu listopadowym musiał wyjechać z kraju, przez co szukał swojego miejsca na ziemi przez wiele lat.

Bohatera "Latarnika" cechowała zawziętość, upór i niezłomność. Mimo wielu życiowych niepowodzeń nie poddawał się i radził sobie w każdej sytuacji. Skawiński to typ człowieka uczciwego, pracowitego i chętnego do pomocy innym. Przykładem tego było jego poświecenie poprzez oddanie chorym swoich lekarstw, przez co później zachorował. Latarnik mimo swojej samotności zawsze w głębi duszy był osobą pogodną i miłą. Lubił oglądać krajobrazy i patrzeć na ptactwo, które zamieszkiwało tereny nieopodal latarni. Uważał, że pech prześladuje go za pomocą czterech żywiołów, przez co tuła się po całym świecie. Skawiński był osobą wrażliwą, bo gdy zobaczył książkę "Pan Tadeusz" łzy napłynęły mu do oczu. Był patriotą, który bardzo tęsknił do swojego kraju. Mimo przymusowej emigracji nadal pozostał wierny Polsce. Czytając epopeję wspomnieniami powrócił do kraju, co wywołało u niego niewywiązanie się ze swoich obowiązków.

Plan wydarzeń:

1. Przyjazd Skawińskiego do Aspinwall, rozmowa z konsulem Falconbridge'em w sprawie przyjęcia do pracy w charakterze latarnika. 2. Wspomnienia nowego latarnika o przeżyciach i doświadczeniach całego życia. 3. Sumienne wykonywanie obowiązków, samotność i monotonia codziennych zajęć. 4. Przysłanie paczki z polskimi książkami. 5. Wyrwanie się z letargu, gwałtowna fala wspomnień z ojczystego kraju. 6. Zaniedbanie obowiązków. 7. Wyrzucenie z pracy. 8. Dalsza tułaczka.

Punkt kulminacyjny:

Punktem kulminacyjnym jest wydalenie latarnika ze służby, a rozwiązaniem akcji – udanie się Skawińskiego w dalszą drogę. Jednym z ciekawszych zabiegów zastosowanych przez autora jest posłużenie się dwoma punktami widzenia: bohatera i narratora.

ZAKOŃCZENIE

Źródło: Internet, Książka "Latanik"Autorzy: Magdalena, Natalia DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ