Temat:
Zażyła przyjaźń Boga z człowiekiem
Klasa 8, temat 3, wyd. Św. Wojciech
Kiedy będę wolny/a?
"Kiedy człowiek chce ukarać człowieka, odbiera mu wolność. A czymże jest wolnośc dla wielu, jeśli nie wyzwoleniem z wszelkiego przymusu, możliwością robienia, co się tylko chce, gdzie się chce, kiedy się chce. To karykatura prawdziwej wolności duchowej".
Czym więc jest wolność?
Jak ją rozumieć?
Dlaczego tak bardzo pragniemy czuć się wolni?
Czy mogę być szczęśliwy bez życia w wolności?
Kiedy będe wolny?
Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» [Rz 8,15]
J 8, 31-32
J 15,15
Wolni od początku
Rdz 2,8-10.15
A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła. Z Edenu zaś wypływała rzeka, aby nawadniać ów ogród, i stamtąd się rozdzielała, dając początek czterem rzekom(...) Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał.
Wolni od początku
Bóg dał człowiekowi miejsce przebywania na ziemi i obdarzył do wolnością (...) widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre (...)[Rdz 1,31]
W raju człowiek w spoób wolny poznawał, czym jest to dobro i utwierdził się w przekonaniu, że Bóg, z którym się spotkał i rozmawiał, stworzył je dla niego. Podarowana człowiekowi wolność "to wzniosły znak obrazu Boga w człowieku".
Starotestamentowe tradycje biblijne odzwierciedlają rzeczywisty obraz życia człowieka, w tym także jego wieloaspektową aktywność uczuciową i emocjonalną ze wszystkimi jej pozytywnymi i negatywnymi przejawami, które mogą zrodzić się i funkcjonować w relacjach międzyludzkich. Historia narodu wybranego udokumentowana w Biblii, ukzauje stosunek Boga do konkretnego człowieka oraz do ludzkich społeczności opiera się na miłości, wierności, szacunku, stałości, zaufaniu i przebaczeniu, a zatem na atrybutach charakteryzujących uczucie prawdziwej, autentycznej przyjaźni.
Od pierwszych stron Biblii Stwórca objawia stałe i niezachwiane pragnienie wchodzenia w ścisłe i przyjacielskie relacje z człowiekiem, który jako jedyny ze wszystkich stworzeń został powołany do wyrażania głębokich i dojrzałych uczuć, a także do kreowania odpowiedzialnych i stałych związków z Bogiem oraz innymi ludźmi.
Autorzy biblijni akcentują równocześnie z niczymnieporównywalną wartość ludzkiej miłości i przyjaźni i od samego początku
wiążą jej genezę oraz istotę z Bogiem.
„NIE BĘDĘ SIĘ WSTYDZIŁ
OSŁONIĆ PRZYJACIELA” (Syr 22, 25)
Opisane w Biblii związki braterstwa i przyjaźni są bardzo różnorodne i nacechowane dużą emocjonalnością i uczuciowością. Te zachodzące pomiędzy spokrewnionymi członkami tego samego klanu, rodu i narodu, stanowią duchowy owoc przyjacielskiej relacji z Bogiem (owoc przymierza) oraz sposób na wypełnienie nakazów prawa objawionego przez Mojżesza, które między innymi komunikuje następującą złotą regułę: „Nie będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego (...)” (Kpł 19, 18).
Wolność zakorzeniona w rozumie i woli, umozliwia człowiekowi życie i dojrzewanie w prawdzie i dobru, poznawanie i poszukiwanie Boga. Dzięki niej możemy dokonywać wolnych wyborów, decydować o sobie i swoich czynach. W niej wyraża się godnośc człowieka jako osoby.
Dobro i prawda stoją na straży wlaściwego używani wolności.
Granice wolności człowieka
Bóg stwarzając człowieka, obdarzył go wolnością. Nie była to jednak wolność nieograniczona. Jej granice Bóg wyznaczył już pierwszym ludziom: " Z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść". [Rdz 2,17]
Prawdziwa wolność nigdy nie staje przeciwko prawdzie, dobru czy godności człowieka.
Stanowią one granice ludzkiej wolności, po przekroczeniu, których mamy do czynienia ze zniewoleniem i grzechem.
Wolność zraniona grzechem
Czasami człowiek dokonuje błędnych wyborów. W swej słabości zamiast doibra i miłości, wybiera zło lub pozorne dobro. Uświadomił to sobie Święty Paweł , zauważajc w sobie skłonnoscvi do przekraczania granic wolności i poddawania się grzeszności:
"Nie rozumiem bowiem, tego, co czynię, bo nie czynię tego co chcę, ale to, czego nienawidzę - to właśnie czynię" [Rz 7,15]
By przeciwstawić się tym ludzkim skołonnościom, należy czerpać siłę z Ducha Bożego i Nim się kierować.
Chrystus czyni nas wolnymi
"Chrystus(...) staje wśród nas jako Ten, ktory przynosi człowiekowi wolność opartą na prawdzie, ktory człowieka wyzwala od tego, co tę wolnośc ogranicza, pomniejsza, łamie u samego niejako korzenia, w duszy człowieka, w jego sercu, w jego sumieniu"..
Ku wolności wyswobodził nas Chrystu. A zatem trwajcie w niej i nie poddawacie się na mowo pod jarzmo niewoli!
Praca w zeszycie/z podręcznikiem
Dokończ zdanie: Wolność to....................
Wpisz po stronie "wolnośc" to, co do niej prowadzi i pomaga ją uchronić.
Wolność
Wpisz po stronie "niewola" to, co sprzeciwia się wolności i prowadzi do niewoli.
Niewola
Skorzystaj z pomocy podręcznika, s.13
Dziekuję!
(kl.8, t.3) Św. Wojciech: Zażyła przyjaźń Boga z człowiekiem
JoannaBialek
Created on September 12, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Higher Education Presentation
View
Psychedelic Presentation
View
Vaporwave presentation
View
Geniaflix Presentation
View
Vintage Mosaic Presentation
View
Modern Zen Presentation
View
Newspaper Presentation
Explore all templates
Transcript
Temat:
Zażyła przyjaźń Boga z człowiekiem
Klasa 8, temat 3, wyd. Św. Wojciech
Kiedy będę wolny/a?
"Kiedy człowiek chce ukarać człowieka, odbiera mu wolność. A czymże jest wolnośc dla wielu, jeśli nie wyzwoleniem z wszelkiego przymusu, możliwością robienia, co się tylko chce, gdzie się chce, kiedy się chce. To karykatura prawdziwej wolności duchowej".
Czym więc jest wolność?
Jak ją rozumieć?
Dlaczego tak bardzo pragniemy czuć się wolni?
Czy mogę być szczęśliwy bez życia w wolności?
Kiedy będe wolny?
Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» [Rz 8,15]
J 8, 31-32
J 15,15
Wolni od początku
Rdz 2,8-10.15
A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła. Z Edenu zaś wypływała rzeka, aby nawadniać ów ogród, i stamtąd się rozdzielała, dając początek czterem rzekom(...) Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał.
Wolni od początku
Bóg dał człowiekowi miejsce przebywania na ziemi i obdarzył do wolnością (...) widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre (...)[Rdz 1,31]
W raju człowiek w spoób wolny poznawał, czym jest to dobro i utwierdził się w przekonaniu, że Bóg, z którym się spotkał i rozmawiał, stworzył je dla niego. Podarowana człowiekowi wolność "to wzniosły znak obrazu Boga w człowieku".
Starotestamentowe tradycje biblijne odzwierciedlają rzeczywisty obraz życia człowieka, w tym także jego wieloaspektową aktywność uczuciową i emocjonalną ze wszystkimi jej pozytywnymi i negatywnymi przejawami, które mogą zrodzić się i funkcjonować w relacjach międzyludzkich. Historia narodu wybranego udokumentowana w Biblii, ukzauje stosunek Boga do konkretnego człowieka oraz do ludzkich społeczności opiera się na miłości, wierności, szacunku, stałości, zaufaniu i przebaczeniu, a zatem na atrybutach charakteryzujących uczucie prawdziwej, autentycznej przyjaźni. Od pierwszych stron Biblii Stwórca objawia stałe i niezachwiane pragnienie wchodzenia w ścisłe i przyjacielskie relacje z człowiekiem, który jako jedyny ze wszystkich stworzeń został powołany do wyrażania głębokich i dojrzałych uczuć, a także do kreowania odpowiedzialnych i stałych związków z Bogiem oraz innymi ludźmi.
Autorzy biblijni akcentują równocześnie z niczymnieporównywalną wartość ludzkiej miłości i przyjaźni i od samego początku wiążą jej genezę oraz istotę z Bogiem.
„NIE BĘDĘ SIĘ WSTYDZIŁ OSŁONIĆ PRZYJACIELA” (Syr 22, 25)
Opisane w Biblii związki braterstwa i przyjaźni są bardzo różnorodne i nacechowane dużą emocjonalnością i uczuciowością. Te zachodzące pomiędzy spokrewnionymi członkami tego samego klanu, rodu i narodu, stanowią duchowy owoc przyjacielskiej relacji z Bogiem (owoc przymierza) oraz sposób na wypełnienie nakazów prawa objawionego przez Mojżesza, które między innymi komunikuje następującą złotą regułę: „Nie będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego (...)” (Kpł 19, 18).
Wolność zakorzeniona w rozumie i woli, umozliwia człowiekowi życie i dojrzewanie w prawdzie i dobru, poznawanie i poszukiwanie Boga. Dzięki niej możemy dokonywać wolnych wyborów, decydować o sobie i swoich czynach. W niej wyraża się godnośc człowieka jako osoby.
Dobro i prawda stoją na straży wlaściwego używani wolności.
Granice wolności człowieka
Bóg stwarzając człowieka, obdarzył go wolnością. Nie była to jednak wolność nieograniczona. Jej granice Bóg wyznaczył już pierwszym ludziom: " Z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść". [Rdz 2,17]
Prawdziwa wolność nigdy nie staje przeciwko prawdzie, dobru czy godności człowieka.
Stanowią one granice ludzkiej wolności, po przekroczeniu, których mamy do czynienia ze zniewoleniem i grzechem.
Wolność zraniona grzechem
Czasami człowiek dokonuje błędnych wyborów. W swej słabości zamiast doibra i miłości, wybiera zło lub pozorne dobro. Uświadomił to sobie Święty Paweł , zauważajc w sobie skłonnoscvi do przekraczania granic wolności i poddawania się grzeszności:
"Nie rozumiem bowiem, tego, co czynię, bo nie czynię tego co chcę, ale to, czego nienawidzę - to właśnie czynię" [Rz 7,15]
By przeciwstawić się tym ludzkim skołonnościom, należy czerpać siłę z Ducha Bożego i Nim się kierować.
Chrystus czyni nas wolnymi
"Chrystus(...) staje wśród nas jako Ten, ktory przynosi człowiekowi wolność opartą na prawdzie, ktory człowieka wyzwala od tego, co tę wolnośc ogranicza, pomniejsza, łamie u samego niejako korzenia, w duszy człowieka, w jego sercu, w jego sumieniu"..
Ku wolności wyswobodził nas Chrystu. A zatem trwajcie w niej i nie poddawacie się na mowo pod jarzmo niewoli!
Praca w zeszycie/z podręcznikiem
Dokończ zdanie: Wolność to....................
Wpisz po stronie "wolnośc" to, co do niej prowadzi i pomaga ją uchronić.
Wolność
Wpisz po stronie "niewola" to, co sprzeciwia się wolności i prowadzi do niewoli.
Niewola
Skorzystaj z pomocy podręcznika, s.13
Dziekuję!