Romantyzm

Romantyzm

Aleksandra Miecznikowska

Spis

Architektura i rzeźba

Sztuka romantyczna

Malarstwo

Styl epoki - historycyzm

Muzyka

Ikony romantyzmu

Sztuka romantyczna

Romantycy głosili pochwałę w przeciwieństwie do obowiązujących w oświeceniu idei doskonałości i harmonii. Twierdzili, że sztuka powinna wyrażać indywidualność twórcy i charakter poszczególnych narodów.W dziełach sztuki romantyzmu przejawiały się tendencje epoki: dążenie do wzniosłości, zainteresowanie naturą i ludowością w kulturze, fascynacja egzotyką, tajemniczością, fantastyką, gloryfikacja wolności wymiarze jednostkowym i społecznym, a także ukazywanie człowieka w konfrontacji z przyrodą i historią.

Malarstwo

Malarze romantyczni w przeciwieństwie do twórców klasycystycznych za ważniejsze od rysunku uznali kolor i ekspresję. Dynamikę kompozycji cenili bardziej niż jej harmonię, a za najistotniejsze kryterium wartości dzieła uważali jego oryginalność i siłę emocjonalną. Malarze romantyczni chętnie podejmowali tematy historyczne, religijne, mitologiczne i antyczne, ale były one ukazywane w nowy sposób. Romantyczny indywidualizm i kult wybitnej, genialnej jednostki sprawiły, że malarze chętnie przedstawiali na swoich płótnach burzliwe i dramatyczne epizody z życia wielkich artystów, np. Dantego czy Michała Anioła Ilustrowali różne sceny z tragedii Williama Szekspira. Fascynacja romantyków natura i jej tajemincam przekładała sie na popularność pejzaży. Przedstawiano przyrodę jak oazę spokoju lub groźną i niszczycielską siłę. Ważnym nurtem sztuki romantycznej było malarstwo historyczne. Jego twórcy szukali wątków i motywów zwłaszcza w średniowieczu - w mitologii Północy i legendach o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu. Szczególnym zainteresowaniem malarzy cieszyły też wydarzenia z bliskiej przeszłości, zwłaszcza związane z walką narodów o wolność. obrazy te cechowały się dramatyzmem i patosem, ukazywały okrucieństwo, cierpienie i śmierć. Pojawiła się również tematyka historyczna. Jego najwybitniejszy przedstawiciel, Piotr Michałowski tworzył m.in. portrety konne wybitnych polskich wodzów oraz epizody z powstania listopadowego.. Artyści szukali inspiracji poza kulturą europejską.

Czym jest synteza sztuk?

Romantycy twierdzili, że wszystkie dzieła sztuki mimo innych języków mówią o tym samym za pomocą symboli docierają do prawdziwego świata ducha. Więc nie ma znaczenia, czy mamy do czynienia z obrazem, muzyką czy wierszem, ponieważ każdy z przejawów twórczości jest wyrazem głębszej irracjonalnej siły i każdy z nich odbija rzeczywistość duchową. Dążyli do zniesienia barier między różnymi dziełami sztuki.

William Blake, Drabina Jakubowa ok. 1805

Charakterystyczne dla romantycznej syntezy sztuk jest : występowanie tych samych tematów, motywów, symboli w dziełach malarskich, muzycznych i literackich

Info

Muzyka

Romantyzm w muzyce pojawił się dość późno, dopiero na początku XIX stulecia zaistniały sonata i symfonia. Z czasem pojawiały się poematy bądź miniatury na fortepian. Charakterystycznego dla muzyki z tego okresu jest: uczuciowość, prostota, tajemniczość, wpływ folkloru i zacieranie cech gatunkowych. Wszystkie te elementy wykorzystywał Franciszek Schubert(twórca pieśni romantycznej. Za twórcę opery romantycznej uważa się zaś niemieckiego kompozytora i dyrygenta Carla Marię von Webera. Wielkim artystą romantycznym był polski kompozytor i pianista - Fryderyk Chopin. W późniejszym czasie ukształtował się neuromantyzm. Cechowało go nasilenie elementów uczuciowych, rozluźnienie zaad formalnych. Jego najważniejszym przedstawicielem byli ; Hector Berlioz, Ferenc Liszt i Ryszard Wagner. Do programowych gatunków tego okresunależały dramat muzyczny oraz poemat symfoniczny. Wybitnym przedstawicielem stylu narodowego był Stanisław Moniuszko - autor oper halszka i Straszny dwór.

InfO

Architektura i rzeźba

Dominującym stylem w architekturze romantycznej był historyzm, który polegał na naśladowaniu stylów z poprzednich epok. Także w tym wypadku zainteresowanie romantyków średniowieczem sprawilo, że najważniejszym nurtem stał się neogotyk, nawiązujący do największych dokonań budownictwa średniowiecznego. Istotną rolę w organizacji przestrzeni odgrywały parki krajobrazowe, zwłaszcza charakterystyczny dla romantycznego stosunku do natury ogród angielski, eksponujący swobodę i naturalność przyrody, która zachowywała element pierwotnej dzikości i harmonizowała z ustawionymi w takim otoczeniu sztucznymi „gotyckimi" ruinami. Natomiast na rzeźbę pierwszej połowy XIX w. idee romantyczne wpłynęły tylko w niewielkim stopniu. Najwybitniejsi rzeźbiarze tego okresu, jak duński artysta Bertel Thordvaldsen, rzadko odchodzili od kanonów sztuki klasycystycznej.

Styl epoki - historycyzm

Najpopularniejszym, oprócz klasycyzmu, stylem architektury w pierwszej połowie XIX w. był historyzm. Rozwijał się od drugiej połowy XVIII w. aż do przełomu XIX i XX w. i wywarł wpływ również na sztuki plastyczne. Nawiązywał wzorów artystycznych wcześniejszych epok. czątkowo głównym kierunkiem historyzmu był neogotyk, później przedmiotem naśladowania stała się także sztuka renesansu, baroku i rokoka. Oprócz inspiracji gotykiem, który uważano za styl najpełniej wyrażający ideały rycerskie i ducha chrześcijańskiego, ważną tendencją romantycznego historyzmu był orientalizm – czyli szukanie wzorów artystycznych w sztuce Wschodu.

ażurowe otwory

strzeliste wieżyczki

wysmukłe, pionowe ozdoby

witraże

okna dzielone kamiennymi kolumnami

Budynek parlamentu brytyjskiego w Londynie

Cechy charakterystyczne historyzmu

Sztuki plastyczne - malarstwo o tematyce historycznej -meble inspirowane stylami historycznymi i orientalnymi wzorami -rzeźby nawiązujące do sztuki minionych epok, zwłaszcza do gotyku -elementy dekoracyjne zaczerpnięte z dawnych stylów i wzorów, m.in. romańskich, gotyckich i orientalnych

Architektura -naśladowanie stylów historycznych architektury, zwłasz- cza gotyckiego, oraz estetyki budowli orientalnych -wyposażenie wnętrz nawiązujące do przeszłości, m.in. do kultury rycerskiej (zbroje). -budowanie gotyckich domków i orientalnych pawilonów w parkach. -uznanie neogotyku za styl odpowiedni dla budowli reprezentacyjnych – zamków, pałaców, urzędów miejskich

Na co warto zwrócić uwagę podczas oglądania dzieła

- okoliczności powstania - stylistyka - kompozycja -kolorystyka -symbolika postaci -przesłanie ideowe

Okoliczności powstania

"wolność wiodąca lud na barykady" Eugene Delacroix 1830r.

W czerwcu 1830 r. król Francji Karol X, nie chcąc uznać niekorzystnych dla siebie wyników wyborów, rozwiązał parlament i ograniczył wolność prasy. Wywołalo to protesty i zamieszki, które przekształciły się w walki uliczne. Ich kulminacją była rewolucja lipcowa (27-29 lipca).

Stylistyka

Większość postaci jest ukazana realistycznie, w ruchu, za pomocą wyrazistych plam barwnych, bez przesadnej dbałości o precyzję rysunku i kontury. Tło sprawia wrażenie ledwie naszkicowanego. Z tym romantycznym stylem malowania kontrastuje sposób przedstawienia umieszczonej w centrum postaci kobiecej, która przypomina grecki posąg. Jej częściowa nagość, poza, gesty, strój są stylizowane na antyczną rzeźbę

Symbolika postaci

Półnaga kobieta, trzymająca w prawej rece trójkolorowy sztandar, a w lewej karabin, to Marianna, symbol rewolucji francuskiej i wolności. Mężczyzna z karabinem i w cylindrze ma rysy samego Delacroix oraz symbolizuje udzial mieszczaństwa w rewolucji.Tuż obok malarz umieścił postać reprezentującą lud - mężczyznę z szablą, z pistoletem za pasem, w koszuli i czapce robotnika. Dziecko z ulicy stało się inspiracją dla Wiktora Hugo , autora powieści "Nędznicy".

Przesłanie ideowe

Obraz Delacroix sklada hold romantycznym ideom wolnaści i narodu, który buntuje się przeciwko tyranii. Jest apoteozą rewolucji, symbolem sojuszu różnych sił społecznych zjednoczonych w walce przeciwko despotyzmowi i ograniczaniu praw obywatelskich. Pełne patosu i rewolucyjnego zapału dzieło promieniuje emocjonalną siłą.

Kompozycja

Ukazana na obrazie dynamiczna i pełna patosu scena sugestywnie oddaje uniesienia. Kompozycja dzieła opiera się na figurze trójkąta. Jeden jego bok wyznaczają drzewce sztandaru i karabin trzymany przez mężczyznę w cylindrze. Drugi kobiety i opuszczona ręka chłopca z pistoletami. Wierzchołek trójkąta stanowi powiewający triumfalnie sztandar, a podstawę - usłana ciałami poleg- łych barykada.

Kolorystyka

Tonacja barwna obrazu jest zdominowana przez szarość, czerń i różne odcienie brązu. Aby nadać scenie dynamikę, malarz wykorzystał jaśniejsze plamy oraz detale o wyrazistszych kolorach.

Ikony romantyzmu

Francisco Goya "Rozstrzelanie powstańców madryckich" 1814r.

Caspar David Friedrich"Skały kredowe na Rugii" ok. 1818r.

John Everett Millais, OFelia, 1852

François Rude, Wymarsz ochotników w 1792 r.

Neuschwanstein " nowy łabędzi kamień"

Dziękuję za uwagę!!