Republika rzymska i jej obywatele
Krótka historia starożytnego Rzymu
Republika – rzecz publiczna – ustrój, w którym władzę sprawują obywatele poprzez swoich
przedstawicieli wybieranych na określony czas (kadencję).
1. Powstanie republiki Ustrój republiki rzymskiej wykształcił się po upadku ostatniego króla Tarkwiniusza Pysznego ok.
509 r. p.n.e. w toku walk między patrycjuszami (arystokracja rodowa) i plebejuszami (reszta
obywateli). Ustrojem Rzymu stała się res publica = republika. Miała ona charakter republiki
arystokratycznej gdyż decydujące znaczenie miało zgromadzenie centurialne, w którym
głosowano według klas majątkowych oraz senat. Prawa polityczne mieli obywatele urodzeni jako wolni. Ich obowiązkiem była służba wojskowa i
płacenie podatków. Prymat w prawach politycznych mieli patrycjusze: o naczelna władza należała do urzędników, którymi początkowo mogli zostad jedynie
patrycjusze. Urzędy były pełnione nieodpłatnie, o pełnili również funkcje sędziów, którzy ferowali wyroki według prawa zwyczajowego,
które dowolnie interpretowali, o tylko patrycjusze zasiadali w senacie,
o tylko oni brali udział w podziale zdobytych ziem
2. Społeczeństwo rzymskie na początku republiki: patrycjusze – przedstawiciele najstarszych rodów, arystokracja rodowa plebejusze – Rzymianie nie będący patrycjuszami; grupa zróżnicowana pod względem
majątkowym (od ubogich chłopów po bogaczy). niewolnicy :
o najniższa warstwa społeczna; jeńcy wojenni i ludzie którzy popadli w niewolę za długi,
o według prawa byli rzeczą, którą właściciel mógł wykorzystad w dowolny sposób,
sprzedać, a nawet zabić, zatrudniano ich w rolnictwie, kopalniach, kamieniołomach, w domu. Można ich było
wyzwolić (nadać im wolność). Wówczas zostawali wyzwoleńcami. Stawali się klientami
dawnych panów.
Patrycjusze zgodzili się na: utworzenie urzędu trybuna ludowego i edyla plebejskiego, utworzenia zgromadzenia plebejskiego, c) 449 r. p.n.e. – spisano prawo zwyczajowe; ogłoszono Prawo XII Tablic, co uniemożliwiało
nadużycia ze strony patrycjuszowskich sędziów, d) w 2 połowie V w. p.n.e. wyrażono zgodę na małżeostwa mieszane, e) 367 r. p.n.e. zezwolono plebejuszom na pełnienie urzędu konsula. Później zawsze jeden z
konsulów był plebejuszem, f) w IV w. p.n.e. zniesiono niewolę za długi, g) 287 r. p.n.e. – uznano, że prawa uchwalone przez Zgromadzenie plebejskie otrzymuje moc
obowiązujące całe państwo rzymskie h) na przełomie IV i III w. p.n.e. wykształciła się nowa warstwa społeczna – nobilitas (nobilowie), z
połączenia patrycjuszy i najwybitniejszych rodów plebejuszy. Była to arystokracja urzędnicza
4. Charakterystyka ustroju republiki rzymskiej a) Zgromadzenia obywateli – komicja. zwoływał zgromadzenie tylko odpowiedni urzędnik; były zwoływane nieregularnie przewodzili im w/w urzędnicy, którzy przygotowywali projekty uchwał. Nie miało wiec inicjatywy
prawodawczej, W przeciwieństwie do Aten nie dyskutowano nad projektami tylko je zatwierdzano lub
odrzucano, brał w nim udział każdy obywatel rzymski, posiadał 1 głos i musiał głosować osobiście,
) Urzędy : urzędy były pełnione kolegialnie – wszystkie miały charakter zespołowy; urząd był pełniony przez krótki okres czasu (kadencję) – najczęściej 1 rok, urzędnicy posiadali inicjatywę prawodawczą, za pełnione funkcje nie otrzymywali wynagrodzenia, urzędnicy z własnych pieniędzy finansowali prace publiczne, urzędy należało pełnić według określonego porządku i w odpowiednim roku życia (konsulem
można było zostaćw wieku 43 lat.
Konsulowie (2)
najważniejszy urząd pełniony przez 2 osoby, posiadał pełnię władzy wykonawczej i administracyjnej (imperium);
istniała możliwośd odwołania się od decyzji konsula do ludu, zwoływał Zgromadzenie i senat, przewodniczył Zgromadzeniu, podczas wojny konsul dowodził armią, pełnili funkcje religijne (składali ofiary, interpretowali wróżby) , po zakończeniu kadencji konsul mógł zarządzać prowincją jako
namiestnik w randze prokonsula; zostać powołany w skład senatu
Pretorzy
(najpierw 1, później 2)
Głównie urząd sądowy, posiadali władzę (imperium), przewodniczyli sądom, wydawali edykty, które uzupełniały Prawo XII Tablic, zastępowali konsulów w czasie ich nieobecności w Rzymie, pilnowali prawa i porządku w mieście, w razie konieczności mogli dowodzić armią, po zakończeniu kadencji mogli objąć namiestnictwo prowincji jako
prokonsulowie.
Cenzorzy (2)
Urząd skarbowy wybierani co 5 lat na 18 miesięcy, tworzyli spis majątkowy (cenzus) obywateli rzymskich , dzielili obywateli na centurie i tribus, ustalali listy senatorów, nadzorowali finanse paostwa, wyznaczali wysokość ceł i podatków, realizowali różne przedsięwzięcia publiczne np. budowę dróg czy
akweduktów.
Edylowie (4)
2 plebejuszy i
2 patrycjuszy
byli wybierani przez Zgromadzenie trybusowe i Zgromadzenie
plebejskie; tworzyli jednolite kolegium, dbali o zaopatrzenie miasta w żywność, organizowali igrzyska na własny koszt, dbali o porządek w mieście, prowadzili rozdawnictwo zboża, sprawowali nadzór nad targowiskami oraz miarami i wagami.
Trybuni ludowi
(plebejscy)
(początkowo 4 później
10)
mieli nietykalność osobistą, ich dom był azylem dla plebejuszy, powoływany spośród plebejuszy przez Zgromadzenie plebejskie, posiadał prawo veta wobec uchwał Zgromadzenia, zarządzeń urzędników i senatu sprzecznych z interesem plebejuszy, mógł aresztować urzędnika, prawo zwoływania Zgromadzenia i inicjatywy prawodawcze
c) Senat : najważniejszy organ władzy w okresie republiki rzymskiej, chod oficjalnie pełnił funkcje
doradcze, w jego skład wchodziło 300 senatorów, senator pełnił swój urząd dożywotnio, do senatu mógł wejść były urzędnik (konsul lub pretor), od Ii w. p.n.e. również edyl, trybun
plebejski listy senatorów sporządzali cenzorzy wg odpowiedniego cenzusu majątkowego, kierował polityką zagraniczną, przyjmował obce poselstwa, ratyfikował traktaty
międzynarodowe decydował o budżecie, kontrolował finanse państwa, opiniował propozycję uchwał, które następnie trafiały przed Zgromadzenie, udzielał rad urzędnikom; z czasem urzędnicy wypełniali wolę senatu, obsadzał namiestników na prowincjach, zwoływał go konsul, pretor lub dyktator
Thank you!
Magdalena Karczewska
Republika rzymska i jej obywatele
Magdalena Karczewska
Created on September 8, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vaporwave presentation
View
Animated Sketch Presentation
View
Memories Presentation
View
Pechakucha Presentation
View
Decades Presentation
View
Color and Shapes Presentation
View
Historical Presentation
Explore all templates
Transcript
Republika rzymska i jej obywatele
Krótka historia starożytnego Rzymu
Republika – rzecz publiczna – ustrój, w którym władzę sprawują obywatele poprzez swoich przedstawicieli wybieranych na określony czas (kadencję).
1. Powstanie republiki Ustrój republiki rzymskiej wykształcił się po upadku ostatniego króla Tarkwiniusza Pysznego ok. 509 r. p.n.e. w toku walk między patrycjuszami (arystokracja rodowa) i plebejuszami (reszta obywateli). Ustrojem Rzymu stała się res publica = republika. Miała ona charakter republiki arystokratycznej gdyż decydujące znaczenie miało zgromadzenie centurialne, w którym głosowano według klas majątkowych oraz senat. Prawa polityczne mieli obywatele urodzeni jako wolni. Ich obowiązkiem była służba wojskowa i płacenie podatków. Prymat w prawach politycznych mieli patrycjusze: o naczelna władza należała do urzędników, którymi początkowo mogli zostad jedynie patrycjusze. Urzędy były pełnione nieodpłatnie, o pełnili również funkcje sędziów, którzy ferowali wyroki według prawa zwyczajowego, które dowolnie interpretowali, o tylko patrycjusze zasiadali w senacie, o tylko oni brali udział w podziale zdobytych ziem
2. Społeczeństwo rzymskie na początku republiki: patrycjusze – przedstawiciele najstarszych rodów, arystokracja rodowa plebejusze – Rzymianie nie będący patrycjuszami; grupa zróżnicowana pod względem majątkowym (od ubogich chłopów po bogaczy). niewolnicy : o najniższa warstwa społeczna; jeńcy wojenni i ludzie którzy popadli w niewolę za długi, o według prawa byli rzeczą, którą właściciel mógł wykorzystad w dowolny sposób, sprzedać, a nawet zabić, zatrudniano ich w rolnictwie, kopalniach, kamieniołomach, w domu. Można ich było wyzwolić (nadać im wolność). Wówczas zostawali wyzwoleńcami. Stawali się klientami dawnych panów.
Patrycjusze zgodzili się na: utworzenie urzędu trybuna ludowego i edyla plebejskiego, utworzenia zgromadzenia plebejskiego, c) 449 r. p.n.e. – spisano prawo zwyczajowe; ogłoszono Prawo XII Tablic, co uniemożliwiało nadużycia ze strony patrycjuszowskich sędziów, d) w 2 połowie V w. p.n.e. wyrażono zgodę na małżeostwa mieszane, e) 367 r. p.n.e. zezwolono plebejuszom na pełnienie urzędu konsula. Później zawsze jeden z konsulów był plebejuszem, f) w IV w. p.n.e. zniesiono niewolę za długi, g) 287 r. p.n.e. – uznano, że prawa uchwalone przez Zgromadzenie plebejskie otrzymuje moc obowiązujące całe państwo rzymskie h) na przełomie IV i III w. p.n.e. wykształciła się nowa warstwa społeczna – nobilitas (nobilowie), z połączenia patrycjuszy i najwybitniejszych rodów plebejuszy. Była to arystokracja urzędnicza
4. Charakterystyka ustroju republiki rzymskiej a) Zgromadzenia obywateli – komicja. zwoływał zgromadzenie tylko odpowiedni urzędnik; były zwoływane nieregularnie przewodzili im w/w urzędnicy, którzy przygotowywali projekty uchwał. Nie miało wiec inicjatywy prawodawczej, W przeciwieństwie do Aten nie dyskutowano nad projektami tylko je zatwierdzano lub odrzucano, brał w nim udział każdy obywatel rzymski, posiadał 1 głos i musiał głosować osobiście,
) Urzędy : urzędy były pełnione kolegialnie – wszystkie miały charakter zespołowy; urząd był pełniony przez krótki okres czasu (kadencję) – najczęściej 1 rok, urzędnicy posiadali inicjatywę prawodawczą, za pełnione funkcje nie otrzymywali wynagrodzenia, urzędnicy z własnych pieniędzy finansowali prace publiczne, urzędy należało pełnić według określonego porządku i w odpowiednim roku życia (konsulem można było zostaćw wieku 43 lat.
Konsulowie (2)
najważniejszy urząd pełniony przez 2 osoby, posiadał pełnię władzy wykonawczej i administracyjnej (imperium); istniała możliwośd odwołania się od decyzji konsula do ludu, zwoływał Zgromadzenie i senat, przewodniczył Zgromadzeniu, podczas wojny konsul dowodził armią, pełnili funkcje religijne (składali ofiary, interpretowali wróżby) , po zakończeniu kadencji konsul mógł zarządzać prowincją jako namiestnik w randze prokonsula; zostać powołany w skład senatu
Pretorzy (najpierw 1, później 2)
Głównie urząd sądowy, posiadali władzę (imperium), przewodniczyli sądom, wydawali edykty, które uzupełniały Prawo XII Tablic, zastępowali konsulów w czasie ich nieobecności w Rzymie, pilnowali prawa i porządku w mieście, w razie konieczności mogli dowodzić armią, po zakończeniu kadencji mogli objąć namiestnictwo prowincji jako prokonsulowie.
Cenzorzy (2)
Urząd skarbowy wybierani co 5 lat na 18 miesięcy, tworzyli spis majątkowy (cenzus) obywateli rzymskich , dzielili obywateli na centurie i tribus, ustalali listy senatorów, nadzorowali finanse paostwa, wyznaczali wysokość ceł i podatków, realizowali różne przedsięwzięcia publiczne np. budowę dróg czy akweduktów.
Edylowie (4) 2 plebejuszy i 2 patrycjuszy
byli wybierani przez Zgromadzenie trybusowe i Zgromadzenie plebejskie; tworzyli jednolite kolegium, dbali o zaopatrzenie miasta w żywność, organizowali igrzyska na własny koszt, dbali o porządek w mieście, prowadzili rozdawnictwo zboża, sprawowali nadzór nad targowiskami oraz miarami i wagami.
Trybuni ludowi (plebejscy) (początkowo 4 później 10)
mieli nietykalność osobistą, ich dom był azylem dla plebejuszy, powoływany spośród plebejuszy przez Zgromadzenie plebejskie, posiadał prawo veta wobec uchwał Zgromadzenia, zarządzeń urzędników i senatu sprzecznych z interesem plebejuszy, mógł aresztować urzędnika, prawo zwoływania Zgromadzenia i inicjatywy prawodawcze
c) Senat : najważniejszy organ władzy w okresie republiki rzymskiej, chod oficjalnie pełnił funkcje doradcze, w jego skład wchodziło 300 senatorów, senator pełnił swój urząd dożywotnio, do senatu mógł wejść były urzędnik (konsul lub pretor), od Ii w. p.n.e. również edyl, trybun plebejski listy senatorów sporządzali cenzorzy wg odpowiedniego cenzusu majątkowego, kierował polityką zagraniczną, przyjmował obce poselstwa, ratyfikował traktaty międzynarodowe decydował o budżecie, kontrolował finanse państwa, opiniował propozycję uchwał, które następnie trafiały przed Zgromadzenie, udzielał rad urzędnikom; z czasem urzędnicy wypełniali wolę senatu, obsadzał namiestników na prowincjach, zwoływał go konsul, pretor lub dyktator
Thank you!
Magdalena Karczewska