Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

filozofia prezentacja

cyziaauer

Created on June 15, 2021

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Vaporwave presentation

Animated Sketch Presentation

Memories Presentation

Pechakucha Presentation

Decades Presentation

Color and Shapes Presentation

Historical Presentation

Transcript

CZY PIĘKNO JEST W OKU PATRZĄCEGO?Klaudia Szwarc 1c

01

CZYM JEST PIĘKNO?

e s t e t y k a i j e j n a r o d z i n y

01

Estetyka zajmuje się pięknem. jako cecha albo wartość przypisywana dziełom sztuki i innym wytworom ludzkich rąk

Filozofowie i artyści już od ponad 2 tyś lat wcześniej zastanawiali się nad pięknem. W antycznej Grecjii pojmowali je dużo szerzej niż dzisiaj; nie obejmowało tylko sztuki samej w sobie ale również piękne zachowanie czy też piękne myśli. KOLOGATIA <piękny i dobry>.

PIĘKNO JAKO WARTOŚĆ METAFIZYCZNA

Jednym z pierwszych filozofów, którzy podjeli rozważania estetyczne był Platon

  • piękne są tylko wieczne idee (idee Dobra, Prawdy i samego Piękna)
  • piękno jako trwała właściwość bytów niezmiennych i doskonałych.
  • nie odmawiał piękności zmiennym rzeczom materialnym.

Platońska koncepcja piękna

im bliżej idei, tym piękniejsze

  • Natura była dla nich w całości piękna, ponieważ odzwierciedlała wieczne, idealne wzory albo została ustanowiona przez twórcę.
  • Filozofowie poszukumący prawdziwej piękności w sferze ponadzmysłowej wyrażali paradoksalnie zachwyt nad strefą materialną.

PIĘKNO OBIEKTYWNE: WIELKA TEORIA

Pitagoras i jego uczniowie twierdzili, że zasadę kosmosu i świata stanowią liczby.

  1. Pitagorejczycy uważali, że piękno bytów polega na ich regularnej, harmonijnej, proporcjonalnej budowie.
  2. Teorię pitagorejczyków przejeli niemal wszycy najważniejsi myśliciele starożytności.
  3. Według Platona brzydota polegała na braku umiaru i nieproporcjonalności.

piękno obiektywne

wielka teoria

Harmonię i umiar uwidaczniające się w pięknym człowieku uznawali za kryteria oceny wzzystkiego co istnieje

Grecy szybko rozszerzyli na pozostałe dziedziny sztuki.

Koncepcja dotycząca liczbowych prawidłowości, które określają kształt świata materialnego rozpowrzechniła się w sferze ludzkiej twórczości <sztuka>

Platon uważał, że artyści powinni oddawać w swych dziełach wyłącznie proporcje

Pitagorejczycy zastosowali najpierw ją w muzyce. Instrumenty wydają harmonijne współbrzmienia, jeśli ich długości tworzą proporcje

Zdaniem Witruwiusza wzorcem proporcjonalnej konstrukcji było ludzkie ciało

WITRUWIUSZ

I JEGO ZDANIE

Starożytny autor pisał w swoim traktacie o doskonałych proporcjach ludzkiej sylwetki.

Owe proporcje powinny być głównym wzorem w sztuce

Prawda jest dla mędrca, piękno dla wrażliwego serca. Rzeczy piękne są trudne.

PLATON

Myśleć to co prawdziwe, czuć to co piękne i kochać co dobre – w tym cel rozumnego życia.

PLATON

Przedmiotem miłości jest wieczne posiadanie dobra

PLATON

JAKIE JEST KLASYCZNE PIĘKNO?

WIELKA TEORIA PIĘKNA, która na wiele stuleci określiła to co piękne i doskonałe.

TRZY NAJISTOTNIEJSZE WŁAŚCIWOŚCI PIĘKNA

JEST OBIEKTYWNE

NALEŻY DO STREFY ROZUMU

WYNIKA Z PROPORCJI

Piękno przysługuje butom bez względu na to, jak zosyały one ocenione przez oglądającuch je ludzi. Piękno istnieje w ezeczach, a nie umyśle obserwatora, jest niezmienne i nie zależy od czyjejś opinni czy przyjemności.

Oznacza to, że piękność rzeczy materialnych rozpoznajemy dzięki umysłowi, nie za pomocą zmysłów, a tworzenie pięknych dzieł jest działaniem racjonalnym.

To, czy dany przedmiot może zostać uznany za piękny, żależy od tego, czy poszczególne części tworzą harmonijną, regularną całośc, a stosunek między nimi można wyrazić w liczbach.

PIĘKNO SUBIEKTYWNE

Sprzeciw wobec klasycznej koncepcji.

SOFNIŚCI

działający w Atenach uliczni myśliciele, którzy za opłatą przekazywali wiedzę ludziom pragnącym przygotować się do kariery publicznej.

"CZŁOWIEK JEST MIARĄ WSZECHRZECZY" — Protagoras z Abdery —

CZŁOWIEK JEST MIARĄ WSZECHRZECZY

oznaczało to, że poznanie świata jest zawsze subiektywne i zależy od osoby poznającej oraz że to w ludzkim umyśle znajdują się wszystkie kryteria.

Piękno nie jest obiektywną cechą przedmiotu zbudowanego proporcjonalnie, lecz wynika z przeżyć i refleksji człowieka, kótry dany obiekt obserwuje.

— Piękne wszystko to, co się komuś podoba.

— W świecie materialnym nie ma bytów z natury pięknych lub brzydkich. Wszystko zależy.

Każdy umysł wytwarza inny obraz obiektu, a zatem na swój wyjątkowy sposób doświadcza tego co piękne i brzydkie.

— Tezę tę podzielali epikurejczycy oraz sceptycy.

PIĘKNO ZAPISANE W UMYŚLE: ESTETYKA KANTA

Nie można powiedzieć, że jedna cecha jest obiektywnym wyznacznikiem piękna

Inną, idealistyczno-subiektywną teorię przedstawił Immanuel Kant.

W każdym umyśle znajdują się pewne schematy myślenia dotyczącego piękna — kategorie i wzorce, które określają co może zostać uznane za piękne a co nie.

Człowiek ocenia każdą rzecz inwidualnie i z osobna.

Odczucie piękna powstaje dzięki połączeniu wyobrażeń wspólnych dla wszystkich ludzi i właściwych wyrażeń zmysłowych

Filozof uważał, że umysly są zbudowane w ten sam sposób i wyposażone w te same schematy myślenia. Dlatego ludzie mają podobne wypbrażenia tego co piękne

Niektóre rzeczy z świata materialnego bardziej odpowiadają idei piękna zapisanej w rozumie niż inne- ich budowa i pozostałe cechy są po prostu lepiej dostosowane do naszego sposobu poznania

Zatem można przypuszczać, że ten sam piękny przedmiot wywoła zachwyt u wielu obserwatorów.

ESTETYKA PO KANCIE

ODRZUCENIE WIELKIEJ TEORII PIĘKNA

1. PIĘKNO NIE WYNIKA Z PROPORCJI.

1. Dla twórców romantyzmu znaczenie miała sformułowana przez Kanta koncepcja geniuszu.

Artysta nie powinien powtarzać ustalonych form i kierować się w swojej pracy wzorami liczbowymi lecz szukać nowych form i wzorów we własnej duszy.

2. Idealnym artystą jest ten, kto odkrywa rozumowo pierwowzory pięknych rzeczy, a następnie utrwala je w dziele

2. PIĘKNO NIE OPIERA SIĘ NA WIEDZY I ROZUMIE.

To on zatem kształtuje nowe formy piękna, by przekazać je potem odbiorcom własnej twórczości.

W dużym skórcie jedno wielkie nie dla schematów. Artysta umie ukazywać w dziele swoje odczucia, a odbiorca może odpowaidać na nie indywidualnym wzruszeniem

WYKONAŁA:

Klaudia Szwarc

klasa 1c

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ ;))