Stowarzyszenie umarłych poetów

Stowarzyszenie umarłych poetów

Rodzaj :

Epika

czas i miejsce akcji:

Rok 1959, Akademia Weltona – prywatna szkoła z internatem, znajdująca się w amerykańskim stanie VermontRok 1959, Akademia Weltona – prywatna szkoła z internatem, znajdująca się w amerykańskim stanie Vermont

gatunek:

powieść obyczajowa, psychologiczna

Bohaterowie

Neil Perry – jeden z głównych bohaterów utworu. Lubiany przez kolegów za uczynność, spontaniczność i poczucie humoru. Przyjaźni się z Toddem, którego wprowadza w niezbyt przystępne szkolne środowisko. Dzięki swej dociekliwości poznaje historię ,,Umarłych Poetów” i nakłania kolegów do założenia stowarzyszenia. Neil jest ,,dobrym duchem” grupy, nadaje spotkaniom odpowiedni klimat. Chłopiec chłonie nauki Keatinga, dzięki któremu decyduje się na rozwijanie swoich zdolności aktorskich. Pasji Neila nie sprzyja jego ojciec, który z góry zaplanował przyszłą ,,karierę” swego potomka. Bohater z powodzeniem bierze udział w inscenizacji ,,Snu nocy letniej” Szekspira, w której gra rolę Puka. Gdy Pan Perry dowiaduje się o kłamstwie syna, postanawia surowo go ukarać. Zrozpaczony Neil odbiera sobie życie strzelając z pistoletu ojca.

Todd Anderson – jeden z głównych bohaterów powieści. Decyzją rodziców przeniesiony do Akademii ze względu na wysoki poziom nauczania. Nieśmiały i zakompleksiony, nie potrafi się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Odnajduje ,,bratnią duszę” w Neilu, którego trapią podobne problemy (surowy ojciec). Todd nie potrafi przełamać własnej nieśmiałości, czuje się zaszczuty i niezrozumiany. Keating przełamuje jego strach zmuszając go do improwizowanej, głośnej deklamacji wobec całej klasy. Z biegiem czasu w chłopcu zachodzi ogromna przemiana duchowa. Spośród wszystkich uczniów Todd najwytrwalej sprzeciwia się usunięciu Keatinga, odmawia podpisania oświadczenia o winie nauczyciela i sprzeciwia się ojcu w obecności dyrektora. Podczas lekcji z Nolanem wchodzi na ławkę, protestując przeciw wydaleniu ze szkoły swego ,,kapitana”.

Charlie Dalton – zwany ,,Nuwandą”, członek ,,Stowarzyszenia Umarłych Poetów”. Uczeń obdarzony wyjątkowym poczuciem humoru. Po przystąpieniu do stowarzyszenia odkrywa w sobie talent satyryka i jazzmana. Ku zaskoczeniu kolegów sprowadza do groty dwie dziewczyny. Za swój artykuł, dotyczący przyjmowania do Akademii dziewcząt, otrzymuje surową cielesną karę. Pomimo bólu i upokorzenia nie wydaje swych towarzyszy.

Knox Overstreet – bliski przyjaciel Neila i Todda. Zauroczony niedostępną Chris postanawia za wszelką cenę zdobyć jej wzajemność. Ucieka ze szkoły, śledzi ukochaną, wymyka się na przyjęcie tylko po to, by wdać się w bójkę z jej chłopakiem. Pomimo przeciwności Knox postanawia wcielić w życie hasło ,,carpe diem” i wyznaje dziewczynie miłość. Wiersz zadedykowany ukochanej zostaje odczytany w jej klasie, w obecności uczniów i nauczyciela. Po wielu perypetiach Knox i Chris zostają parą.

Author's Name

Akademia Weltona była prywatną szkołą położoną wśród dalekich wzgórz Vermontu, do której uczęszczali tylko chłopcy. Była to najlepsza elitarna szkoła w Stanach Zjednoczonych. W akademii od początku założenia panowały cztery zasady: tradycja, honor, dyscyplina, doskonałość. Szkoła została założona w 1859 roku. Wszystkie ważne uroczystości odbywały się w kaplicy. Na uroczystości czterech uczniów trzymało sztandary na których były wypisane cztery szkolne zasady. Nauczyciele mieli obowiązek nosić czarne togi.Dyrektor szkoły przydzielał uczniom, według ich talentów i zainteresowań, obowiązkowe zajęcia pozalekcyjne: kółka chemiczne, matematyczne, medyczne, stowarzyszenia, kluby oraz dwa sporty: piłka nożna oraz wioślarstwo. Uczniowie mieszkali w internacie do którego dziewczyny nie miały wstępu. Każdy uczeń miał obowiązek ubierać się tak samo, w szkolne mundurki. Nauczyciele w akademii byli bardzo wymagający. Szczególny nacisk kładli na cztery zasady, które obowiązywały w szkole. Akademia Weltona była szkołą bardzo wymagającą, oczekującą dużej pracy od każdego ucznia. W akademii uczono języka angielskiego i łacińskiego.

Akademia Weltona chlubiła się czterema zasadami:

„Stowarzyszenie umarłych poetów” to przede wszystkim książka poświęcona młodości i dorastaniu. Jej bohaterowie to młodzi ludzie – uczniowie Akademii Weltona, których połączyła największa pasja i miłość ich życia, czyli poezja. Wspólne spotkania poświęcone odczytywaniu wierszy i zagłębianiu się w siebie są też okazją do odkrycia własnej tożsamości. Powieść porusza wiele ponadczasowych problemów. Ważnym motywem jest prawdziwa przyjaźń, która łączy młodych ludzi. Chłopcy często spotykają się w skalnej grocie, by tu dzielić się smutkami, rozmawiać i dyskutować o poezji. Knox, Charlie, Cameron, Neil i Todd to tylko niektórzy uczniowie, którzy jesienią 1959 r. rozpoczynają naukę w męskiej Akademii Weltona. Ich najbardziej docenianym mentorem i przewodnikiem, a jak się później okaże i przyjacielem zostaje nauczyciel angielskiego – profesor Keating. Szybko zdobywa szacunek i przyjaźń uczniów głównie dlatego, że nieco wyróżnia się od pozostałych nauczycieli – jest ekstrawagancki i preferuje nowoczesne metody nauczania. Zaszczepia w swych wychowankach miłość do poezji i literatury, a także stara się im wpoić podstawowe wartości, które powinny być nadrzędnymi w ich życiu i na których powinni opierać swe postępowanie. Tymi zasadami powinny być: dyscyplina, tradycja, honor i doskonałość. Aby kierować się tymi zasadami należało być przede wszystkim posłusznym dorosłym, co dla młodych chłopców nie zawsze było takie łatwe. Znacznie częściej woleli przyjąć buntowniczą postawę, aby móc samemu decydować o sobie i wyrażać swą indywidualność. Nie zawsze jednak sprzeciw rodzicom był najlepszym rozwiązaniem i chłopcom trudno było się zdobyć na ten akt buntu. Dopiero pan Keating zmienił ich sposób myślenia – pokazał, że warto walczyć o siebie i swoje szczęście. Trud jaki niesie ze sobą poszukiwanie własnego celu zawsze jest dla nas opłacalny. Dzięki temu możemy bliżej poznać samego siebie, pielęgnować w sobie dobre postawy i odnaleźć największy sens własnego życia.

Stowarzyszenie umarłych poetów-audiobook

Thank you!

Aleksandra Pawińska