Marcelina Morawska
Szakal
złocisty
Czym jest szakal złocisty?
Szakal złocisty jest gatunkiem drapieżnego ssaka z rodzaju wilków występującym głównie w południowo-wschodniej Europie i południowej Azji. Jest on w połowie wilkiem i w połowie lisem.
Charakterystyka szakala
Szakal ma złote, krótkie, szorstkie futro. Zakres jego barwy jest pomiędzy złotym a jasnożółtym kolorem, który przechodzi w kolor brązowy na końcach kończyn.
Czaszka szakala złocistego jest podobna w kształcie bardziej do czaszki kojota i wilka szarego niż do czaszek innych szakali. Samice oznaczają swój rejon za pomocą gruczołów zapachowych. Gruczoły te znajdują się na pysku i odbycie w pobliżu narządów płciowych.
Szakal złocisty osiąga przeciętnie 70–105 cm długości, z kolei długość ogona wynosi 25 cm. Wysokość mieści się w granicach 38–50 cm w kłębie (wysokość w kłębie to pionowy rozmiar zwierzęcia czworonożnego liczony od poziomu ziemi do kłębu, czyli najwyższego punktu tułowia, położonego na szczycie łopatek). Samce ważą 7–15 kg, są przeciętnie 15% większe od samic. Szakal żyje 7-9 lat na wolności, ale może dożyć nawet 16 lat w niewoli.
Występowanie
Prawdziwym znakiem postępujących zmian klimatycznych są nowe gatunki zwierząt, które zadomowiają się na naszych ziemiach. W granicach dawnego zasięgu jest im ciasno, dlatego wędrują coraz dalej i kolonizują nowe tereny. Takim wędrowcem jest szakal złocisty - dotychczas mieszkaniec bliskiego wschodu oraz północnej Afryki - a teraz także nowy drapieżnik w Polsce. Ich populacja w Polsce liczy około 200 osobników. Pierwsze udokumentowane obserwacje obecności szakala złocistego w Polsce pochodzą z 2015 roku. Widziano i sfotografowano go nad Biebrzą, a także w województwie Lubelskim. Lubi duże, płaskie przestrzenie, a więc doliny rzek, łąki i obszary niezbyt gęstozadrzewione. Szakala złocistego widziano również w 2020 roku na warszawskich Bielanach i w Wawrze.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 31 lipca 2017 r., w Polsce od 1 sierpnia 2019 r. można polować na szakala złocistego.
Rozmnażanie szakali
Szakale są zwierzętami monogamicznymi, czyli łączącymi się na całe życie. Żyją w grupach rodzinnych, w których obok pary rodzicielskiej i ich młodocianego potomstwa jest kilka dorosłych osobników, starszych synów, córek lub obcych zaadoptowanych osobników, zwanych asystentami.
Ciąża trwa 63 dni. Gniazda lęgowe budują w jaskiniach, gdzie na świat przychodzi od 2 do 4 szczeniaków ważących od 200 do 240 gramów. Po urodzeniu są ślepe, a oczy otwierają się im po dziesięciu dniach. Matka karmi je przez 3 miesiące, potem młode przyłączają się do stada, gdzie uczą się dorosłego życia.
Ciekawostki
• Biorąc pod uwagę, że na przestrzeni ostatniego stulecia zasięg szakala znacznie się rozszerzył (niektórzy przypuszczają, że to przez zmniejszającą się liczebność wilków) jest bardzo możliwe, że w przyszłości osiądzie i w Polsce na stałe. • Szakal złocisty ma sierść w kolorze piasku. Jest jedynym szakalem, który występuje poza Afryką i największym gatunkiem w swojej grupie. • Szakal jest wszystkożerny - żywi się małymi ssakami, ptakami, rybami, jajami, a także owocami, jagodami czy trawami. Sporą część jego diety stanowi padlina. • Szakale złociste można spotkać na wysypiskach śmieci, gdzie szukają pożywienia.
Coraz częściej podchodzą pod siedziby ludzkie, czasem w celu penetrowania śmietników, a innym razem w celu pożywienia się drobnym inwentarzem (inwentarz to zwierzęta hodowlane). • Szakale złociste stronią od ludzi, ale osaczone (czyli otoczone ze wszystkich stron) lub polujące w watasze, mogą być agresywne.
W Gryfinie miało miejsce wtargnięcie szakala przez otwarte drzwi do budynku szkoły. Sprzątaczka, która zauważyła zwierzę, zamknęła je w pomieszczeniu, wezwała łowczego, który szakala odłowił (co oznacza że go schwytał żywcem za pomocą sieci, klatki itp.). Z relacji pani sprzątającej wynikało, że szakal był agresywny.
BONUS
Na następnym slajdzie jest mały bonus...
Galeria małych szakali :3
Dziękuję za uwagę!
źródła: https://pl.wikipedia.org/wiki/Szakal_z%C5%82ocistyhttps://ciekawostki.online/ciekawostki/404/o-szakalu-zlocistym/ https://www.medianauka.pl/szakal-zlocisty
Szakal złocisty
Marcy
Created on May 24, 2021
Jest to prezentacja na temat szakala złocistego z małym bonusem :3
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Visual Presentation
View
Vintage Photo Album
View
Animated Chalkboard Presentation
View
Genial Storytale Presentation
View
Higher Education Presentation
View
Blackboard Presentation
View
Psychedelic Presentation
Explore all templates
Transcript
Marcelina Morawska
Szakal
złocisty
Czym jest szakal złocisty?
Szakal złocisty jest gatunkiem drapieżnego ssaka z rodzaju wilków występującym głównie w południowo-wschodniej Europie i południowej Azji. Jest on w połowie wilkiem i w połowie lisem.
Charakterystyka szakala
Szakal ma złote, krótkie, szorstkie futro. Zakres jego barwy jest pomiędzy złotym a jasnożółtym kolorem, który przechodzi w kolor brązowy na końcach kończyn. Czaszka szakala złocistego jest podobna w kształcie bardziej do czaszki kojota i wilka szarego niż do czaszek innych szakali. Samice oznaczają swój rejon za pomocą gruczołów zapachowych. Gruczoły te znajdują się na pysku i odbycie w pobliżu narządów płciowych. Szakal złocisty osiąga przeciętnie 70–105 cm długości, z kolei długość ogona wynosi 25 cm. Wysokość mieści się w granicach 38–50 cm w kłębie (wysokość w kłębie to pionowy rozmiar zwierzęcia czworonożnego liczony od poziomu ziemi do kłębu, czyli najwyższego punktu tułowia, położonego na szczycie łopatek). Samce ważą 7–15 kg, są przeciętnie 15% większe od samic. Szakal żyje 7-9 lat na wolności, ale może dożyć nawet 16 lat w niewoli.
Występowanie
Prawdziwym znakiem postępujących zmian klimatycznych są nowe gatunki zwierząt, które zadomowiają się na naszych ziemiach. W granicach dawnego zasięgu jest im ciasno, dlatego wędrują coraz dalej i kolonizują nowe tereny. Takim wędrowcem jest szakal złocisty - dotychczas mieszkaniec bliskiego wschodu oraz północnej Afryki - a teraz także nowy drapieżnik w Polsce. Ich populacja w Polsce liczy około 200 osobników. Pierwsze udokumentowane obserwacje obecności szakala złocistego w Polsce pochodzą z 2015 roku. Widziano i sfotografowano go nad Biebrzą, a także w województwie Lubelskim. Lubi duże, płaskie przestrzenie, a więc doliny rzek, łąki i obszary niezbyt gęstozadrzewione. Szakala złocistego widziano również w 2020 roku na warszawskich Bielanach i w Wawrze. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 31 lipca 2017 r., w Polsce od 1 sierpnia 2019 r. można polować na szakala złocistego.
Rozmnażanie szakali
Szakale są zwierzętami monogamicznymi, czyli łączącymi się na całe życie. Żyją w grupach rodzinnych, w których obok pary rodzicielskiej i ich młodocianego potomstwa jest kilka dorosłych osobników, starszych synów, córek lub obcych zaadoptowanych osobników, zwanych asystentami. Ciąża trwa 63 dni. Gniazda lęgowe budują w jaskiniach, gdzie na świat przychodzi od 2 do 4 szczeniaków ważących od 200 do 240 gramów. Po urodzeniu są ślepe, a oczy otwierają się im po dziesięciu dniach. Matka karmi je przez 3 miesiące, potem młode przyłączają się do stada, gdzie uczą się dorosłego życia.
Ciekawostki
• Biorąc pod uwagę, że na przestrzeni ostatniego stulecia zasięg szakala znacznie się rozszerzył (niektórzy przypuszczają, że to przez zmniejszającą się liczebność wilków) jest bardzo możliwe, że w przyszłości osiądzie i w Polsce na stałe. • Szakal złocisty ma sierść w kolorze piasku. Jest jedynym szakalem, który występuje poza Afryką i największym gatunkiem w swojej grupie. • Szakal jest wszystkożerny - żywi się małymi ssakami, ptakami, rybami, jajami, a także owocami, jagodami czy trawami. Sporą część jego diety stanowi padlina. • Szakale złociste można spotkać na wysypiskach śmieci, gdzie szukają pożywienia. Coraz częściej podchodzą pod siedziby ludzkie, czasem w celu penetrowania śmietników, a innym razem w celu pożywienia się drobnym inwentarzem (inwentarz to zwierzęta hodowlane). • Szakale złociste stronią od ludzi, ale osaczone (czyli otoczone ze wszystkich stron) lub polujące w watasze, mogą być agresywne. W Gryfinie miało miejsce wtargnięcie szakala przez otwarte drzwi do budynku szkoły. Sprzątaczka, która zauważyła zwierzę, zamknęła je w pomieszczeniu, wezwała łowczego, który szakala odłowił (co oznacza że go schwytał żywcem za pomocą sieci, klatki itp.). Z relacji pani sprzątającej wynikało, że szakal był agresywny.
BONUS
Na następnym slajdzie jest mały bonus...
Galeria małych szakali :3
Dziękuję za uwagę!
źródła: https://pl.wikipedia.org/wiki/Szakal_z%C5%82ocistyhttps://ciekawostki.online/ciekawostki/404/o-szakalu-zlocistym/ https://www.medianauka.pl/szakal-zlocisty