Zagrożenie i niedostosowanie społeczne dzieci
o.kulig@student.uw.edu.plOliwia KuligRok akademicki 2020/2021, semestr letni Wydział Pedagogiczny Edukacja artystyczna i medialna Uniwersytet Warszawski
Niedostosowanie społeczne - definicje:
"Zjawisko to opiera się na wystepowaniu u jednostki zachowań pozostających w sprzeczności z powszechnie uznawanymi normami, wartościami i oczekiwaniami środowiska. Często podkreśla się, że młodzież niedostosowana społecznie żyje w konflikcie ze społeczeństwem, który uniemożliwia normalne współżycie z innymi ludźmi i jest on wynikiem zaburzeń zachowania spowodowanych niekorzystnymi wewnętrznymi i zewnętrznymi warunkami rozwoju" (Dybich, 2016, s. 78).
Dybich, A. (2016). "Sytuacja wychowawcza w nowych typach rodzin a zagrożenie niedostosowaniem społecznym". Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Seria: Organizacja i Zarządzanie z.87, nr kol. 1947, 77-91.
Niedostosowanie społeczne - definicje:
Według Lesława Pytki "niedostosowanie społeczne - (nieprzystosowanie społeczne, wykolejenie społeczne, wykolejenie przestępcze) to utrwalone i powtarzające się zachowania pozostające w sprzeczności z powszechnie uznawanymi normami (prawnymi, moralnymi i obyczajowymi), wartościami i oczekiwaniami społecznymi, które pojawią się na skutek zaburzeń wewnętrznych, lub jako efekt niekorzystnych warunków środowiskowych. Niedostosowanie społeczne ma charakter uniwersalny, czyli wystepuje wśród młodzieży wszystkich współczesnych społeczeństw" (Cygnar i Gaweł, 2016, s. 2).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje objawowe
"Nieprzystosowanie społeczne określa się poprzez odwołanie się do jego podstawowych i specyficznych objawów albo elementarnych wskaźników o charakterze behawioralnym"(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje teoretyczne
"Oprócz charakterystyki symptomatologicznej angażuje się pewne pojęcia teoretyczne, wynikające z ogólnej teorii przystosowania lub normalnego funkcjonowania społecznego jednostki (np. motywacja, postawy, role społeczne, przepisy ról społecznych, normy, standardy idealne, internalizacja wartości norm, poziom lęku, sumienie)"(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje operacyjne
"Wskazuje się nie tylko na symptomy danego zjawiska (nieprzystosowania), ale przede wszystkim na sposoby jego pomiaru, odsyłając jednocześnie do konkretnego narzędzia pomiarowego (tekstu, skali, kwestionariusza itp.)"(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje utylitarne
"(zdroworozsądkowe, administracyjne), ujmujące nieprzystosowanie społeczne od stron pewnej bezradności środowiska wychowawczego wobec jednostki sprawiającej mu trudności wychowawcze oraz "niedostosowania" tego środowiska do potrzeb i aspiracji oraz poziomu rozwoju dziecka oznaczonego jako "zaburzone", wobec którego należy zastosować "specjalne metody i środki""(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzina to podstawa
Rodzina jest najmniejszą komórką społeczną, która stanowi pierwszorzędną podstawę dla dziecka w procesie socjalizacji. W rodzinie dziecko może rozwijać się emocjonalnie i moralnie - patrząc na przykład rodziców i naśladując i przyjmując to, co przekazują.
Aktualnie możemy się spotkać z wieloma różnymi typami rodzin, które wynikają z: -spadku wartości małżeństwa; -zwiększonej kohabitacji; -rozpowrzechnienia (ujawnienie) związków homoseksualnych; -zmiany na rynku pracy
Dybich, A. (2016). "Sytuacja wychowawcza w nowych typach rodzin a zagrożenie niedostosowaniem społecznym". Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Seria: Organizacja i Zarządzanie z.87, nr kol. 1947, 77-91.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Zahamowane zachowanie: -depresja, -wycofywanie się dziecka -brak zaufania dziecka do ludzi, nowych sytuacji i rzeczy. Wystepuje uległość dziecka wobec innych. Dziecko nie ryzykuje, wykazuje strach do nowych osób i wydarzeń. Sytuacje problemowe sprawiają, że młody człowiek wykazuje zachowanie poniżej jego intelektualnyh możliwości. Jest to jeden z powodów, przez który nauczyciele mogą nie dostrzegać te dzieci jako niedostosowane społecznie. Nadmierna kontrola i odczuwany brak mocy uczy poczucia zależności i wywołuje wewnętrzną bezradność (Cygnar i Gaweł, 2016; za Konopnicki, 1971, s. 21).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Demonstracyjno-bojowe zachowanie: -wykazywanie wrogości wobec rówieśników, -wykazywanie postaw wrogich wobec dorosłych, -łagodniejsze formy zachowania społecznego Wrogość to stałe nastawienie i negatywne ustosunkowanie do osób i rzeczy, z którymi dziecko się styka w danej sytuacji. Aktywator wrogiego nastawienia pojawia się ze względu na okoliczności, objawiając się w szkodliwych zachowaniach kierowanych w stronę otoczenia (bójki, niesubordynacja). Tutaj znaczenie mają oddziaływania punitywne rodziców - czyli obserwacja agresywnych wzorców, wystepująca frustracja potrzeb związanych z afiliacją, bezpieczeństwem i miłością. Wrogie zachowanie jest skierowane do osób z bliskiego otoczenia, które może przenosić się na szerszą skalę środowiska społecznego, co daje początek rozwoju przestępoczości. Zmiana środowiska wychowawczego daje szansę na polu resocjalizacyjnym.(Cygnar i Gaweł, 2016; za Konopnicki, 1971, s. 21).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Aspołeczne działania: -wystepujący brak poczucia winy, -wykazywanie przez dziecko braku zainteresowania oceną wystawianą przez osoby dorsołe, -nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji - niekoleżenskość. W tym wypadku cechą charakterystyczną tej formy niedostosowania jest dążenie do wyrządzania szkody innym, mściwość, a nawet okrucieństwo. Dziecko nie przestrzega podstawowych norm - podobieństwo osobowości socjopatycznej. Końcowym etaptem rozwjowu wrogich zachowań w bardzo niekorzystnych warunkach jest aspołeczność. Efekty resocjalizacyjne w tym wypadku mogą być znikome.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Niekonsekwentne zachowanie: Dziecko wykazuje natychmiastowe reakcje i pozbawione refleksji. To wiąże się z naruszaniem norm społecznych. Dziecko nie potarfi powstrzymać reakcji, gdy nastepuje aktywacja bodźca, nie korzysta z wczesniej nabytego doświadczenia. Bark przemyslenia prowadzi do niekonsekwencji. Wystepuje porówanie do nadpopudliwości.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Symptomy nieprzystosowania społecznego dzieci
- nieposłuszeństwo wobec dorosłych, -postawy kłamliwości, -wagarowanie, -zjawisko agresji i przemocy, -zachowania bierne, -alkoholizm.
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Profilaktyka
Szkoły powinny poszukiwać co raz to nowszych metod pracy z nieprzystosowanymi społecznie jednostkami. Aby wpływać na zmianę w systemie wychowania i opieki istotna jest dokładna diagnoza zjawiska - symptomy, uwarunkowania i zakres!
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Profilaktyka
Profilaktyka stopnia pierwszego: -obejmuje środki zwalczające przyczyny patologii, -promuje zdrowie psychiczne i fizyczne. Profilaktyka stopnia drugiego: -określa postepowanie, zmierzające do jak najszybszego ukazania i eliminowana różnych niedostosowań i zaburzeń psychicznych przed wystąpieniem etapu patologicznego. Profilaktyka stopnia trzeciego: -interwencja zapobiegająca komplikacjom i nastepstwom społecznych w wyniku wystąpienia stanu dewiacji.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Profilaktyka
Podział według Zbigniewa Gasia: -uniwersalna - przeciwdziałanie pierwszym próbom w podejmowaniu ryzykownych zachowań/opóźnienie inicjacji. Zadania te są kierowane do wszystkich uczniów i są realizowane przez pedagogów, nauczycieli, szkolnych psychologów. -selektywna - tworzenie warunków, które dają mozliwość na wycofanie ryzykownych zachowań. Wszelkie działania w tego rodzaju profilaktyce są kierowane do wybranych grup, które są identyfikowane ze względu na poziom zagrożenia dysfunkcją. Zadania tej profilaktyki są spełniane przez pedagogów, psychologów szkolnych, specjalistów z poradni psychologiczno-pedagogicznej i realizatorów programów profilaktycznych. -zalecana (wskazująca) - zajmuje się grupą, w której rozwinęły się zaburzenia (głównie związane z uzależnieniem od narkotyków). Są to działania interwencyjne i terapeutyczne, które mają na celu zatrzymanie pogłębiania się zaburzeń i destrukcyjnych zachowań. Są to działania resocjalizacyjne.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Profilaktyka
Metody pracy profilaktyki rzędu pierwszego: -zajęcia psychoedukacyjne z pomocą metod aktywnych: -Krąg uczuć - uczestnicy zasiadają w kręgu - dobre pole do komunikacji werb. i niewerb. Ułatwienie nawiązywania kontaktu wzrokowego i emocjonalnego. -Burza mózgów - uruchomienie wyobraźni i twórczego myślenia - jak rozwiązać dany problem. -Dyskusje i grupowe rozmowy, -Drama (scenki) -Plakaty i rysunki - ekspresja i uzewnętrznienie swoich emocji - zdystansowanie się do danego problemu, -Arkusze robocze - porządkowanie przezz uczniów myśli, uczuć i pomysłów (cośw stylu kart pracy).
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Profilaktyka
Metody pracy profilaktyki rzędu drugiego: -metody socjoterapeutyczne - spotkania z małymi grupami dzieci i młodzieży, Podczas zajęć są realizowane cele edukacyjne. Zajęcia mają wspierać proces zdobywania wieszy na temat siebie samego i innych. Przykładowe cele: -zapoznanie się z mechanizmami uzależnień, -zapoznanie się z chorobami społecznymi, -uczenie się jak: szybko czytać, zapamiętywać pisać sprawdziany w szkole i odpowiadać z zakresu wyuczonego materiału, -uczenie sie pełnienia określonych ról społecznych,-Występuje tu system wyciągania konsekwencji - rodzice-wychowaca-psycholog-kurator (krąg kontroli). Ma wytwarzać poczucie bezpieczeństwa i akceptacji oraz budowanie własnego "Ja" poprzez doświadczenia korektywne i pozytywne.
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Profilaktyka
Metody pracy profilaktyki rzędu trzeciego: -Waga nawiązywania dobrych relacji z dziećmi i zachęcanie do brania udziału w różnych zajęciach, -Nacisk na atrakcyjność działań w celu przyciągnięcia grupy - przekonanie lidera grupy, -metody aktywizujace! Stworzenie klas terapeutyczno-wyrównawczych - wymagane duże zaangażowanie nauczuciela i psychologa - waga poznania każdego ucznia!
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Dziękuję za uwagę!
Zagrożenie i niedostosowanie społeczne dzieci
oliwiakulig.98
Created on May 23, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Audio tutorial
View
Pechakucha Presentation
View
Desktop Workspace
View
Decades Presentation
View
Psychology Presentation
View
Medical Dna Presentation
View
Geometric Project Presentation
Explore all templates
Transcript
Zagrożenie i niedostosowanie społeczne dzieci
o.kulig@student.uw.edu.plOliwia KuligRok akademicki 2020/2021, semestr letni Wydział Pedagogiczny Edukacja artystyczna i medialna Uniwersytet Warszawski
Niedostosowanie społeczne - definicje:
"Zjawisko to opiera się na wystepowaniu u jednostki zachowań pozostających w sprzeczności z powszechnie uznawanymi normami, wartościami i oczekiwaniami środowiska. Często podkreśla się, że młodzież niedostosowana społecznie żyje w konflikcie ze społeczeństwem, który uniemożliwia normalne współżycie z innymi ludźmi i jest on wynikiem zaburzeń zachowania spowodowanych niekorzystnymi wewnętrznymi i zewnętrznymi warunkami rozwoju" (Dybich, 2016, s. 78).
Dybich, A. (2016). "Sytuacja wychowawcza w nowych typach rodzin a zagrożenie niedostosowaniem społecznym". Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Seria: Organizacja i Zarządzanie z.87, nr kol. 1947, 77-91.
Niedostosowanie społeczne - definicje:
Według Lesława Pytki "niedostosowanie społeczne - (nieprzystosowanie społeczne, wykolejenie społeczne, wykolejenie przestępcze) to utrwalone i powtarzające się zachowania pozostające w sprzeczności z powszechnie uznawanymi normami (prawnymi, moralnymi i obyczajowymi), wartościami i oczekiwaniami społecznymi, które pojawią się na skutek zaburzeń wewnętrznych, lub jako efekt niekorzystnych warunków środowiskowych. Niedostosowanie społeczne ma charakter uniwersalny, czyli wystepuje wśród młodzieży wszystkich współczesnych społeczeństw" (Cygnar i Gaweł, 2016, s. 2).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje objawowe
"Nieprzystosowanie społeczne określa się poprzez odwołanie się do jego podstawowych i specyficznych objawów albo elementarnych wskaźników o charakterze behawioralnym"(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje teoretyczne
"Oprócz charakterystyki symptomatologicznej angażuje się pewne pojęcia teoretyczne, wynikające z ogólnej teorii przystosowania lub normalnego funkcjonowania społecznego jednostki (np. motywacja, postawy, role społeczne, przepisy ról społecznych, normy, standardy idealne, internalizacja wartości norm, poziom lęku, sumienie)"(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje operacyjne
"Wskazuje się nie tylko na symptomy danego zjawiska (nieprzystosowania), ale przede wszystkim na sposoby jego pomiaru, odsyłając jednocześnie do konkretnego narzędzia pomiarowego (tekstu, skali, kwestionariusza itp.)"(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Definicje utylitarne
"(zdroworozsądkowe, administracyjne), ujmujące nieprzystosowanie społeczne od stron pewnej bezradności środowiska wychowawczego wobec jednostki sprawiającej mu trudności wychowawcze oraz "niedostosowania" tego środowiska do potrzeb i aspiracji oraz poziomu rozwoju dziecka oznaczonego jako "zaburzone", wobec którego należy zastosować "specjalne metody i środki""(Cygnar i Gaweł, 2016; za Pytka, 2000, s. 83).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzina to podstawa
Rodzina jest najmniejszą komórką społeczną, która stanowi pierwszorzędną podstawę dla dziecka w procesie socjalizacji. W rodzinie dziecko może rozwijać się emocjonalnie i moralnie - patrząc na przykład rodziców i naśladując i przyjmując to, co przekazują.
Aktualnie możemy się spotkać z wieloma różnymi typami rodzin, które wynikają z: -spadku wartości małżeństwa; -zwiększonej kohabitacji; -rozpowrzechnienia (ujawnienie) związków homoseksualnych; -zmiany na rynku pracy
Dybich, A. (2016). "Sytuacja wychowawcza w nowych typach rodzin a zagrożenie niedostosowaniem społecznym". Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Seria: Organizacja i Zarządzanie z.87, nr kol. 1947, 77-91.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Zahamowane zachowanie: -depresja, -wycofywanie się dziecka -brak zaufania dziecka do ludzi, nowych sytuacji i rzeczy. Wystepuje uległość dziecka wobec innych. Dziecko nie ryzykuje, wykazuje strach do nowych osób i wydarzeń. Sytuacje problemowe sprawiają, że młody człowiek wykazuje zachowanie poniżej jego intelektualnyh możliwości. Jest to jeden z powodów, przez który nauczyciele mogą nie dostrzegać te dzieci jako niedostosowane społecznie. Nadmierna kontrola i odczuwany brak mocy uczy poczucia zależności i wywołuje wewnętrzną bezradność (Cygnar i Gaweł, 2016; za Konopnicki, 1971, s. 21).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Demonstracyjno-bojowe zachowanie: -wykazywanie wrogości wobec rówieśników, -wykazywanie postaw wrogich wobec dorosłych, -łagodniejsze formy zachowania społecznego Wrogość to stałe nastawienie i negatywne ustosunkowanie do osób i rzeczy, z którymi dziecko się styka w danej sytuacji. Aktywator wrogiego nastawienia pojawia się ze względu na okoliczności, objawiając się w szkodliwych zachowaniach kierowanych w stronę otoczenia (bójki, niesubordynacja). Tutaj znaczenie mają oddziaływania punitywne rodziców - czyli obserwacja agresywnych wzorców, wystepująca frustracja potrzeb związanych z afiliacją, bezpieczeństwem i miłością. Wrogie zachowanie jest skierowane do osób z bliskiego otoczenia, które może przenosić się na szerszą skalę środowiska społecznego, co daje początek rozwoju przestępoczości. Zmiana środowiska wychowawczego daje szansę na polu resocjalizacyjnym.(Cygnar i Gaweł, 2016; za Konopnicki, 1971, s. 21).
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Aspołeczne działania: -wystepujący brak poczucia winy, -wykazywanie przez dziecko braku zainteresowania oceną wystawianą przez osoby dorsołe, -nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji - niekoleżenskość. W tym wypadku cechą charakterystyczną tej formy niedostosowania jest dążenie do wyrządzania szkody innym, mściwość, a nawet okrucieństwo. Dziecko nie przestrzega podstawowych norm - podobieństwo osobowości socjopatycznej. Końcowym etaptem rozwjowu wrogich zachowań w bardzo niekorzystnych warunkach jest aspołeczność. Efekty resocjalizacyjne w tym wypadku mogą być znikome.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Rodzaje nieprzystosowania - formy zachowania dziecka
Niekonsekwentne zachowanie: Dziecko wykazuje natychmiastowe reakcje i pozbawione refleksji. To wiąże się z naruszaniem norm społecznych. Dziecko nie potarfi powstrzymać reakcji, gdy nastepuje aktywacja bodźca, nie korzysta z wczesniej nabytego doświadczenia. Bark przemyslenia prowadzi do niekonsekwencji. Wystepuje porówanie do nadpopudliwości.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Symptomy nieprzystosowania społecznego dzieci
- nieposłuszeństwo wobec dorosłych, -postawy kłamliwości, -wagarowanie, -zjawisko agresji i przemocy, -zachowania bierne, -alkoholizm.
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Profilaktyka
Szkoły powinny poszukiwać co raz to nowszych metod pracy z nieprzystosowanymi społecznie jednostkami. Aby wpływać na zmianę w systemie wychowania i opieki istotna jest dokładna diagnoza zjawiska - symptomy, uwarunkowania i zakres!
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Profilaktyka
Profilaktyka stopnia pierwszego: -obejmuje środki zwalczające przyczyny patologii, -promuje zdrowie psychiczne i fizyczne. Profilaktyka stopnia drugiego: -określa postepowanie, zmierzające do jak najszybszego ukazania i eliminowana różnych niedostosowań i zaburzeń psychicznych przed wystąpieniem etapu patologicznego. Profilaktyka stopnia trzeciego: -interwencja zapobiegająca komplikacjom i nastepstwom społecznych w wyniku wystąpienia stanu dewiacji.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Profilaktyka
Podział według Zbigniewa Gasia: -uniwersalna - przeciwdziałanie pierwszym próbom w podejmowaniu ryzykownych zachowań/opóźnienie inicjacji. Zadania te są kierowane do wszystkich uczniów i są realizowane przez pedagogów, nauczycieli, szkolnych psychologów. -selektywna - tworzenie warunków, które dają mozliwość na wycofanie ryzykownych zachowań. Wszelkie działania w tego rodzaju profilaktyce są kierowane do wybranych grup, które są identyfikowane ze względu na poziom zagrożenia dysfunkcją. Zadania tej profilaktyki są spełniane przez pedagogów, psychologów szkolnych, specjalistów z poradni psychologiczno-pedagogicznej i realizatorów programów profilaktycznych. -zalecana (wskazująca) - zajmuje się grupą, w której rozwinęły się zaburzenia (głównie związane z uzależnieniem od narkotyków). Są to działania interwencyjne i terapeutyczne, które mają na celu zatrzymanie pogłębiania się zaburzeń i destrukcyjnych zachowań. Są to działania resocjalizacyjne.
Cygnar, E. & Gaweł, B. (2016). "Wokół pojęcia profilaktyki niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży". Zeszyty Naukowe Rozprawy Humanistyczne.ISSN: 1731-2221, 1-8.
Profilaktyka
Metody pracy profilaktyki rzędu pierwszego: -zajęcia psychoedukacyjne z pomocą metod aktywnych: -Krąg uczuć - uczestnicy zasiadają w kręgu - dobre pole do komunikacji werb. i niewerb. Ułatwienie nawiązywania kontaktu wzrokowego i emocjonalnego. -Burza mózgów - uruchomienie wyobraźni i twórczego myślenia - jak rozwiązać dany problem. -Dyskusje i grupowe rozmowy, -Drama (scenki) -Plakaty i rysunki - ekspresja i uzewnętrznienie swoich emocji - zdystansowanie się do danego problemu, -Arkusze robocze - porządkowanie przezz uczniów myśli, uczuć i pomysłów (cośw stylu kart pracy).
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Profilaktyka
Metody pracy profilaktyki rzędu drugiego: -metody socjoterapeutyczne - spotkania z małymi grupami dzieci i młodzieży, Podczas zajęć są realizowane cele edukacyjne. Zajęcia mają wspierać proces zdobywania wieszy na temat siebie samego i innych. Przykładowe cele: -zapoznanie się z mechanizmami uzależnień, -zapoznanie się z chorobami społecznymi, -uczenie się jak: szybko czytać, zapamiętywać pisać sprawdziany w szkole i odpowiadać z zakresu wyuczonego materiału, -uczenie sie pełnienia określonych ról społecznych,-Występuje tu system wyciągania konsekwencji - rodzice-wychowaca-psycholog-kurator (krąg kontroli). Ma wytwarzać poczucie bezpieczeństwa i akceptacji oraz budowanie własnego "Ja" poprzez doświadczenia korektywne i pozytywne.
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Profilaktyka
Metody pracy profilaktyki rzędu trzeciego: -Waga nawiązywania dobrych relacji z dziećmi i zachęcanie do brania udziału w różnych zajęciach, -Nacisk na atrakcyjność działań w celu przyciągnięcia grupy - przekonanie lidera grupy, -metody aktywizujace! Stworzenie klas terapeutyczno-wyrównawczych - wymagane duże zaangażowanie nauczuciela i psychologa - waga poznania każdego ucznia!
Sylwia Kita. "Profilaktyka niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży w wieku szkolnym". Pedagogika. Studia i Rozprawy 18:275-295.
Dziękuję za uwagę!