klasa 6. Fryderyk Chopin.

Fryderyk Chopin

Piosenka "Chopin w Paryżu" str. 90

• Rodzeństwo:
• Ludwika
• Fryderyk
• Izabela
• Emilia

• polski kompozytor, pianista
• ur. w 1810 r. w Żelazowej Woli
• zm. w 1849 r. w Paryżu
• ojciec Mikołaj Chopin - Francuz, do Polski przybył w wieku 16 lat
• matka Justyna Krzyżanowska - Polka

Żelazowa Wola

Już pół roku po urodzeniu Fryderyka, rodzina Chopinów przeniosła się do Warszawy, gdzie Mikołaj otrzymał posadę w Liceum Warszawskim. Państwo Chopinowie zamieszkali w Pałacu Saskim.

Dzieciństwo. Od najwcześniejszych lat życia Fryderyk miał styczność z muzyką. Matka grała na fortepianie i śpiewała, ojciec towarzyszył na flecie i skrzypcach, siostra Ludwika od najmłodszych lat wykazywała talent muzyczny i uczyła się gry na fortepianie. Atmosfera domu rodzinnego była ciepła i serdeczna. To właśnie dom – prowadzony przez rodziców starannie, według najlepszych wzorów polskiej arystokracji – pozostanie dla Chopina symbolem spokoju, bezpieczeństwa i miłości.

Pierwszy kontakt z fortepianem Chopin miał we wczesnym dzieciństwie, gdy słuchał gry matki. Pierwsze samodzielne próby podejmował pod okiem Ludwiki, a w wieku lat sześciu rozpoczął regularną naukę gry u prywatnego nauczyciela muzyki- Wojciecha Żywnego. Ten szybko zorientował się w niezwykłym talencie młodziutkiego ucznia i z oddaniem wprowadzał go w świat wielkich mistrzów, głównie Bacha i Mozarta, bacznie obserwując jego postępy pianistyczne i swobodę improwizacji.

W latach następnych gościł z niezliczonymi występami w salonach warszawskiej arystokracji. Jego talent muzyczny rozwijał się niesłychanie szybko. W 1822 roku Wojciech Żywny zasygnalizował państwu Chopinom, iż nie jest w stanie już dalej rozwijać umiejętności swego podopiecznego. Fryderyk zaczął pobierać lekcje prywatne u nauczyciela kompozycji u Józefa Elsnera.

W wieku 13 lat Fryderyk rozpoczął naukę w szkole. Uczęszczał najpierw do Liceum Warszawskiego, a potem do Szkoły Głównej Muzyki w Warszawie. W czasach licealnych poznał osoby, z którymi przyjaźnił się przez całe życie. Szkolni koledzy wspominali kompozytora jako grzecznego i sympatycznego, ale lubiącego płatać figle.

W szkole Głównej Muzyki nie uczył się grać na fortepianie. Studiował jedynie kompozycję i teorię muzyki. Profesor stwierdził, że lekcje gry mogą zaszkodzić umiejętnościom utalentowanego pianisty. O uznaniu dla Chopina świadczy m.in. opinia, którą Elsner wystawił Chopinowi na zakończenie studiów: "Szczególna zdolność - geniusz muzyczny". Szkołę ukończył w wieku 19 lat. Natępnie wyjechał do Paryża i pozostał tam do końca swojego życia.

W dzieciństwie wakacje regularnie spędzał w wiejskich majątkach przyjaciół, gdzie z pasją folklorysty chłonął ludowe zwyczaje, obrzędy, a zwłaszcza muzykę. Szczególnie silne wrażenie na młodym kompozytorze wywarły letnie pobyty w Szafarni. Pozwoliły one kilkunastoletniemu Chopinowi poznać skarby kultury polskiej i polską muzykę ludową, której nie zapomniał do końca życia. W swoich utworach nawiązywał do muzyki ludowej.

Z Szafarni Chopin pisał do rodziców zabawne listy w formie gazety pt. Kurier Szafarski". Z humorem opisywał w nich codzienne wydarzenia.

W czasie roku szkolnego pełnił on rolę licealnego organisty w kościele ss. Wizytek, dzięki czemu poznawał repertuar muzyki organowej i polskiej pieśni kościelnej.

"Etiuda rewolucyjna" powstała po upadku powstania listopadowego.

Podczas pobytu w Wiedniu Chopina dręczyłą samotność i tęsknota za krajem. Pisał o tym w listach do przyjaciół, smutek utrwalał także w komponowanej muzyce. Szczególnie trudnym okresem były dla artysty święta Bożego Narodzenia. W jednym, z utworów nawiązał do melodii znanej polskie kolędy. Wyraził w ten sposób swoje uczucia wobec ojczyzny.

W 1831 r. Chopin zamieszkał w Paryżu. Prowadził tam intensywne życie: często koncertował i udzielał lekcji gry na fortepianie. Skomponował też wiele nowych utworów - koncerty, mazurki, polonezy, walce, etiudy, preludia, muzykę kameralną i pieśni. Artysta cieszył się wielką sławą - jako twórca wyróżniający się własnym, niepowtarzalnym stylem oraz jako doskonały pianista.

Paryż Fryderyka Chopina

Zobacz, gdzie mieszkał Fryderyk Chopin w Paryżu. Okno na parterze wychodziło na dziedziniec z fontanną. Po drugiej stronie placu w arkadzie było wejście do mieszkania George Sand. Wszystko tam jest jak dawniej, tylko zamiast powozów, samochody...

Zobacz, gdzie odbyła się msza pogrzebowa Chopina i cmentarz Père-Lachaise. W kościele wciąż wrażenie, że to było wczoraj...

Zobacz, gdzie umarł Fryderyk Chopin. Mieszkanie jest dziś siedzibą firmy, ale zobaczmy: dom, klatka schodowa, drzwi...

• Ciekawostki:
• Dzieła Chopina zostały wykorzystane w ponad 600 filmach i serialach np. "Pianista" Romana Polańskiego. Biografia polskiego kompozytora okazała się także ciekawym tematem dla twórców kina.
• Chopin był znany jako człowiek obdarzony komediowym talentem aktorskim, Podczas improwizowanych koncertów często wcielał się w różne postacie lub przedrzeźniał wybitnych muzyków.
• Chopin uczęszczał na wykłady Adama Mickiewicza

• Był wielbicielem włoskiej opery.
• Posiadał talent aktorski i malarski.
• Malował pejzaże, rysował karykatury.
• Ojciec wiązał z synem wielkie nadzieje, przez co zmuszał go do pilnej i ciągłej nauki gry na fortepianie. Nie chwalił go, za to wytykał najdrobniejsze błędy i potknięcia.
• Jako nauczyciel był bardzo surowy - zdarzało mu się zrzucać na ręce dzieci klapę z klawiatury fortepianu.
• Imię Fryderyka Chopina nosi jeden z kraterów na Merkurym.