RUPAKI NA PODSTAWIE WIERSZA DANUTY WAWIŁOW

WYOBRAŹNIA DZIECKA NIE ZNA GRANIC...

NASZE RUPAKI

na podstawie wiersza Danuty Wawiłow

PRACE UCZNIÓW KLASY 2B/SP5/SŁUPSK

Mirosława Skalna

Usiądź przy mnie, ma­mu­siu. Coś ci po­wiem do uszka... Wiesz, kto do mnie przy­cho­dzi, jak się kła­dę do łóż­ka? Ta­kie ślicz­ne, pu­cha­te, ko­lo­ro­we jak pta­ki... Za nic w świe­cie nie zgad­niesz! To przy­cho­dzą RU­PA­KI! Te RU­PA­KI, ma­mu­siu, to są ta­kie zwie­rza­ki - tro­chę jak­by ko­cia­ki, tro­chę jak­by dzie­cia­ki, tro­chę jak­by mo­ty­le, kro­ko­dy­le czy raki... Nie ro­zu­miesz, ma­mu­siu? No, po pro­stu - RU­PA­KI!

Są RU­PA­KI do­ro­słei RU­PA­KI - dzie­cia­ki, są RU­PA­KI - dziew­czy­ny i RU­PA­KI - chło­pa­ki, są RU­PA­KI - mą­dra­le i RU­PA­KI - głup­ta­ki, są brzy­da­le i wca­le, wca­le ład­ne RU­PAKl... Te RU­PA­KI miesz­ka­ją w róż­nych dziu­rach i ką­tach, i na przy­kład za sza­fą, gdzie się ku­rzu nie sprzą­ta, i w szu­fla­dzie ta­tu­sia, i na pół­ce z książ­ka­mi, i w wó­zecz­ku dla lal­ki też no­cu­ją cza­sa­mi.

Strasz­nie boją się my­szyi nie lu­bią jeść sera, za­wsze tań­czą ko­za­ka, gdy na bu­rzę się zbie­ra, śpią w ka­lo­szach, a ką­piel za­wsze bio­rą we fra­kach... Nie chcesz wie­rzyć? Na­praw­dę! Ja się znam na RU­PA­KACH! Je­śli spo­tkasz któ­re­goś w kuch­ni albo w ła­zien­ce, to go mo­żesz po­gła­skać albo wziąć go na ręce, tyl­ko nie mów przy­pad­kiem: „Jej­ku, co za po­kra­ka!", bo ty nie wiesz, jak ła­two jest ob­ra­zić RU­PA­KA!

Po­patrz, po­patrz, już przy­szły.Je­den sie­dzi na oknie! Oj, prze­pra­szam, ma­mu­siu, że tak zie­wam okrop­nie! Jak mi baj­kę opo­wie, to po­wtó­rzę ci rano... Te­raz już mnie po­ca­łuj... Za­raz za­snę... Do­bra­noc!

Strasz­nie boją się my­szyi nie lu­bią jeść sera, za­wsze tań­czą ko­za­ka, gdy na bu­rzę się zbie­ra, śpią w ka­lo­szach, a ką­piel za­wsze bio­rą we fra­kach... Nie chcesz wie­rzyć? Na­praw­dę! Ja się znam na RU­PA­KACH! Je­śli spo­tkasz któ­re­goś w kuch­ni albo w ła­zien­ce, to go mo­żesz po­gła­skać albo wziąć go na ręce, tyl­ko nie mów przy­pad­kiem: „Jej­ku, co za po­kra­ka!", bo ty nie wiesz, jak ła­two jest ob­ra­zić RU­PA­KA!

Thanks!