Piekło czy niebo?

Życie które zmienia się, ale się nie kończy

Mt, 27, 57-61 Pogrzeb Jezusa Pod wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa. On udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać. Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale. Przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł. Lecz Maria Magdalena i druga Maria pozostały tam, siedząc naprzeciw grobu.

Śmierć Chrystusa była tragiczna, gwałtowna; w związku z tym według Prawa nie można było obmyć ciała. Krew w Starym Testamencie była bowiem nośnikiem życia. Jeżeli przed, w czasie i po śmierci wypłynęło z ciała więcej niż 1/12 litra krwi, nie wolno było jej zmyć z ciała. Krew musiała pozostać na zwłokach i być razem z nimi pochowana. Dlatego też płótna, które zostały pobrudzone krwią, musiały być umieszczone w grobie. Nie wolno było wyrzucać żadnych zakrwawionych przedmiotów.

Wzmianka o żydowskim sposobie grzebania: „W starożytności obcinano włosy (Talmud Babiloński), lecz teraz były one jedynie myte, a na ciało wylewano 9 miar zimnej wody (podczas czego w niektórych miejscach zmarły był sadzany w wyprostowanej pozycji), co stanowiło akt religijnego oczyszczenia… Następnie ciało dokładnie suszono troszcząc się aby nie pozostało przez ten czas odsłonięte.[…]” Na podstawie zaleceń Miszny Talmudu i XVI-wiecznego kodeksu Shulhan Aruch rytualnego obmycia nie praktykowano w sytuacjach gdy: Ofiara zmarła gwałtowną śmiercią połączoną z wylaniem krwi –jeśli wylało się więcej niż ćwierć log, tj. wielkość odpowiadająca półtorej bezah (dosł. jajko, tu chodzi o odpowiadającą mu objętość) to takiej krwi zmywać nie wolno było zmyć. Mirrą i aloesem prawdopodobnie pokrapiano i wysmarowywano całe wnętrze grobowca, stąd też zużywano tak wielkie ilości tych substancji –jedynie niewielka część służyła do namaszczenia ciała. Natomiast wizyta kobiet na trzeci dzień z dodatkowymi wonnościami stanowiła jedynie wypełnienie tradycji nakazującej odwiedzić zmarłego w przeciągu trzech dni po śmierci, by potwierdzić jego zgon i dokonać ostatniego namaszczenia wylewając pachnidła na otulone płótnami zwłoki. Zużyto przy namaszczeniu ciała Jezusa 100 funtów (około 30 kg) mirry i aloesu,

„Dzień śmierci jest dla chrześcijanina, po zakończeniu jego życia sakramentalnego, dopełnieniem nowych jego narodzin rozpoczętych na chrzcie; jest ostatecznym «upodobnieniem» go do «obrazu Syna» (…). (KKK 1682)

Wierni zmarli powinni otrzymać pogrzeb kościelny, zgodnie z przepisem prawa (kan. 1176 §1). Pogrzeb kościelny, w którym Kościół wyprasza duchową pomoc zmarłym, okazuje szacunek ich ciału i równocześnie żywym niesie pociechę nadziei, należy odprawić z zachowaniem przepisów liturgicznych (kan. 1176 §2).

Kościół usilnie zaleca zachowanie pobożnego zwyczaju grzebania ciał zmarłych. Nie zabrania jednak kremacji, jeśli nie została wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej (kan. 1176 §3). Nabożeństwo pogrzebowe za każdego wiernego winno być z reguły odprawione w jego własnym kościele parafialnym (kan. 1177 §1). Każdy jednak wierny albo ci, do których należy troska o pogrzeb zmarłego, mogą wybrać inny kościół na pogrzeb, za zgodą tego, kto nim zarządza, i po zawiadomieniu własnego proboszcza (kan. 1177 §2).

Obrzędy pogrzebowe w innych kulturach

POGRZEB W TYBECIE – „NIEBIAŃSKI” POCHÓWEK

Sagada – wiszące trumny w filipińskich górach

RODZINNA EKSHUMACJA NA MADAGASKARZEMalgasze wierzą, że umiera ciało, a dusza pozostaje żywa – zamieszkuje drzewa, kamienie, a do grobów powraca czasem, by odpocząć. Dlatego mieszkańcy wyspy czyszczą kości, podlewają je alkoholem.

W tym rejonie świata miesza się elementy znane z tradycji katolickiej z kulturą Majów. 1 listopada świętuje się pamięć zmarłych dzieci, a 2 listopada przypada Dzień Zmarłych Dusz. Gwatemalczycy w Dniu Wszystkich Świętych wybierają się tłumnie na cmentarze, wspominają radośnie zmarłych i wręczają im prezenty. W niebo wypuszcza się ogromne, kolorowe latawce, by wskazać przybyłym zmarłym drogę.W niebo wypuszcza się ogromne, kolorowe latawce, by wskazać przybyłym zmarłym drogę.

PUSZCZANIE LATAWCÓW W ŚWIĘTO ZMARŁYCH? WITAJ W GWATEMALI

o rzeczach ostatecznych (eschatologia)

Eschatologia dotyczy m in.zagadnień śmierci człowieka, sądu szczegółowego, paruzji, zmartwychwstania ciała, czyśćca, życia wiecznego, nieba.

piekło

- piekło w życiu człowieka powstaje, gdy człowiek odrzuca Boga- jest konsekwencją nadużytej wolności człowieka - istota kary piekielnej polega na pozbawieniu człowieka uszczęśliwiającego widzenia Boga - piekło to stan całkowitego oddalenia od Boga i całkowitej samotności - ogień piekielny jest obrazem i nie należy pojmowac go dosłownie

Sąd Ostateczny Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: "Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! (Mt 25,41)

niebo

- niebo to przebywanie z Chrystusem, które nigdy się nie skończy- dostępują go wszyscy zbawieni - jest to widzenie Boga, poznanie tajemnicy Trójcy Świętej - niebo jest dla każdego szczęściem indywidualnym, nieprzemijającym, nikt nam go nie odbierze - niebo to przebywanie ze zbawionymi, gdzie nie ma - osamotnienia - "świętych obcowanie" - niebo to najwyższy stopień bytowania, nie jest to miejsce ale stan

czyściec

- wszystkie dusze znajdujące sie w czyśćcu są zbawione- kara czyśćcowa to czasowe oddalenie od Boga - w czyśćcu dokonuje sie oczyszczenie - dusze, które przejdą oczyszczenie, dojdą do nieba - nierówność kar czyśćcowych polega na różności przewinień - kar w czyśćcu nie mozna porównywac do cierpień ziemskich i kar piekielnych - czyściec jest bliżej nieba nż piekła - dusze w czyśćcu przeżywają radość , bo wiedzą, że będą oglądać Boga

DZIEŃ ZADUSZNY 2 LISTOPADA

To liturgiczne wspomnienie narodziło się w X wieku, kiedy opat benedyktynów św. Odylon zarządził, by w tym dniu mnisi z jego klasztoru modlili się za dusze wszystkich zmarłych.

Dar odpustu Nawiedzając z modlitwą kościół lub kaplicę w uroczystość Wszystkich Świętych oraz w Dniu Zadusznym, możemy pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny, czyli całkowite darowanie kar dla dusz w czyśćcu cierpiących. Ponadto wypełniając określone warunki, możemy uzyskać odpust zupełny od 1 do 8 listopada za pobożne (czyli modlitewne) nawiedzenie cmentarza. Odpust zupełny możemy uzyskać raz dziennie. Warunki uzyskania odpustu zupełnego: 1. Wzbudzić intencję jego otrzymania. 2. Być w stanie łaski uświęcającej. 3. Wyzbyć się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu. 4. Przyjąć w tym dniu Komunię Świętą. 5. Odnowić naszą jedność ze wspólnotą Kościoła poprzez odmówienie: “Ojcze nasz”, “Wierzę w Boga” oraz modlitwy w intencjach bliskich Ojcu Świętemu.

Wyjaśnienie przypowieści o chwaście Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście!» On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Dziękuję za dzisiejszą lekcjęDobrego dnia z bogiem:)