Prezentacja EDB

Podstawypierwszej pomocy

Ciało obce w organizmie

Urazy kości i stawów

Oparzenia i odmrożenia

Ciało obce w organizmie

Opracował Jan Ciszek

Ciałem obcym może być np.: wiór, drzazga, opiłek metalu, nóż, pręt, odłamek szkła, czy też nawet jedzenie, które dostało się w niepożądane miejsce. Ciało obce może utkwić wszędzie, ale najczęściej jest to skóra, ucho, oko, nos lub drogi oddechowe. Postępowanie w poszczególnych przypadkach jest następujące:

Ciało obce w uchu

Ciało obce w skórze

Inne przedmioty (np. te podane wcześniej) powinny być usuwane w warunkach szpitalnych. Zanim jednak poszkodowany dostanie się do szpitale zatamuj krwawienie i ustabilizuj przedmiot. Wyjątkiem mogą być rzeczy utrudniające resuscytacje, np. nóż w klatce piersiowej.

Małe owady lub niegroźne odłamki możesz usunąć samodzielnie za pomocą letniej wody. Wszystkie inne przypadki wymagają interwencji medycznej.

Niewielkie wiórki, drzazgi, itp. Usuń pęsetą lub wysterylizowaną igłą (delikatnie podważając, wyjmowany przedmiot), a następnie przemyj ranę strumieniem czystej wody

Ciało obce w nosie

Ciało obce w oku

Pamiętaj, aby nie zaciskać powiek ani przecierać oka, rozchyl powieki i spróbuj usunąć widoczne ciało obce narożnikiem chusteczki lub gazy oraz przepłucz oko bieżącym strumieniem wody albo przy użyciu aparatu do płukania oka. Jeżeli ciało wbiło się w gałkę oczną, zasłoń oczy gazą lub jałowym opatrunkiem i niezwłocznie udaj się po pomoc do okulisty bądź szpitala.

Jeżeli utkwiło w przewodzie nosowym niedawno warto spróbować je wydmuchać, zatkawszy uprzednio palcem przewód drożny jeśli próba się nie powiedzie, udaj się po pomoc lekarską. Jeśli znajduje się w nosie dłużej, zapewne spęczniało, więc wydmuchanie staje się zatem niemożliwe - konieczna jest wówczas interwencja lekarza

Ciało obce w drogach oddechowych – inaczej zadławienie

• Objawy: kaszel, wytrzeszczone oczy, nasilające się trudności z nabraniem powietrza, trzymanie się za szyję i pochylanie się do przodu, siniejąca skóra twarzy.
• Pierwsza pomoc: zapytaj czy się zadławił i zachęcaj do kaszlu. Jeżeli poszkodowany ma problem z nabraniem powietrza, stań za nim, chwyć w pasie i pochyl jego tułów do przodu. Dziecko natomiast możesz położyć na swoich kolanach, twarzą do dołu, aby ciało obce wypadło. Wykonaj 5 energicznych uderzeń nasadą dłoni w okolicę między łopatkową. Po każdym uderzeniu obserwuj, czy ciało obce już wypadło i czy stan poszkodowanego się poprawia.
• Jeżeli poszkodowany dalej się dławi, stań za nim, obejmij go na wysokości brzucha i pochyl jego tułów do przodu. Następnie umieść zaciśniętą pięść w okolicy nadbrzusza, obejmij ją drugą ręką i mocno pociągnij jednocześnie do siebie i ku górze. Uciśnięcia nadbrzusza powtórz 5 razy, tak jak uderzenia między łopatkami, naprzemiennie, dopóki ciało obce nie wydostanie się z dróg oddechowych.

Jeżeli wdechy wykonywane przez ratownika są nieskuteczne lub ratownik nie jest przeszkolony, może wykonywać resuscytację wyłącznie poprzez uciskanie klatki piersiowej.

Ciało obce w drogach oddechowych

U kobiet w ciąży i osób otyłych zamiast nadbrzusza uciskaj klatkę piersiową. Jeśli poszkodowany straci przytomność ułóż go na podłodze, wezwij pogotowie ratunkowe i rozpocznij RKO.

Ciało obce w drogach oddechowych

Zadławienie u niemowlęcia

Pierwsza pomoc: Ułóż niemowlę na swoim przedramieniu, twarzą do dołu. Usiądź na krześle, rękę z dzieckiem oprzyj na kolanie, pochylając ją w dół (tak aby głowa niemowlęcia znalazła się niżej niż jego tułów), i dwoma palcami podtrzymuj żuchwę dziecka, żeby usta były otwarte. Nasada drugiej dłoni uderz 5 razy między łopatki dziecka. Za każdym razem sprawdzaj, czy ciało obce nie wypadło. Kontroluj jamę ustną – jeśli widzisz ciało obce, możesz spróbować delikatnie wygarnąć je palcami. Jeśli uderzenia nie pomogą przełóż dziecko na drugą stronę i dwoma palcami wykonaj 5 uciśnięć klatki piersiowej.

U niemowlęcia nie powinno się wykonywać uciśnięć nadbrzusza, ponieważ mogą one spowodować groźne obrażenia narządów wewnętrznych

Ciało obce w drogach oddechowych

Aby zmniejszyć ryzyko zadławienia u dzieci, należy kupować im zabawki ze specjalnym atestem, usuwać z ich zasięgu małe przedmioty, uczyć je odpowiednich nawyków związanych z jedzeniem.

Tamowanie krwotoków

Opracował Dawid Kłosowski

Krwawienia i krwotoki

Krwotok - silne krwawienie, gwałtowna utrata krwi w jej pełnym składzie na skutek choroby (na przykład gorączki krwotocznej) lub urazu naczyń krwionośnych. Krwotoki dzielimy na zewnętrzne i wewnętrzne.

• Krwotok wewnętrzny następuje wtedy, kiedy krew nie znajduje ujścia poza organizm, np. Wylew krwi do mózgu.

• Krwotok zewnętrzny następuje wtedy, kiedy z rany wypływa krew.

• Rozróżniamy także krwotoki mieszane, kiedy źródło krwotoku znajduje się wewnątrz organizmu, a krew wypływa na zewnątrz, np. krwotok z nosa. Groźne dla życia krwotoki mogą wystąpić w przebiegu następujących chorób: gruźlica płuc, nowotwór, żylaki przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy czy hemofilia. Krwotoki, które pociągają za sobą szybką utratę znacznej ilości krwi, mogą doprowadzić do wstrząsu krwotocznego, a nawet śmierci.

Pierwsza pomoc w przypadku krwotoku

Krwawienie może być spowodowane wieloma czynnikami. Najpowszechniejsze to uszkodzenie żyły lub tętnicy albo obu. Krew żylna jest ciemnoczerwona, płynie jednostajnym strumieniem. Krew tętnicza jest jasnoczerwona i zwykle tryska z rany z częstotliwością tętna. Podczas opatrywania krwawiącej rany poszkodowany powinien się znajdować w pozycji siedzącej lub leżącej, ponieważ w każdej chwili może stracić przytomność.

Sprawdź, czy jest bezpiecznie.

Zlokalizuj i zatamuj krwawienie zewnętrzne.

Oceń stan poszkodowanego.

W razie konieczności wezwij zespół ratownictwa medycznego.

Krwotok - rodzaje ran

Rany cięte

Rany miażdżone

Rany kłute

Rany szarpane

Powstają po upadku lub uderzeniu, mało krwawią, ale bolą, brzegi rany są postrzępione, nieregularne i zasinione, tkanki w okolicy rany są stłuczone i zmiażdżone

Również są zadawane ostrym narzędziem, obficie krwawią

Obficie krwawią, są spowodowane napięciem i rozciągnięciem tkanek ponad ich wytrzymałość, poszarpane są brzegi rany

Zadane przez ostre narzędzie, są głębokie, o równych brzegach, małej średnicy, zwykle niewiele krwawią, jednak mogą uszkodzić wewnętrzne narządy

Rodzaje opatrunków i obwojów

Opatrunki dzielimy na:

• Osłaniające, stosowane na rany oparzeniowy lub przy urazach czaszkowo-mózgowych),
• Uciskowe, przy intensywnych krwawieniach i krwotokach.

Obwoje dzielimy na:

• kolisty, to taki, gdy każda następna warstwa pokrywa w całości warstwę poprzednią. Obwojem tym rozpoczyna się każdy rodzaj opatrunku. Można go zastosować do małych zranień.
• obwój wężowy, charakteryzuje się tym, że poszczególne zwoje bandaża układa się ukośnie, a pomiędzy nimi jest widoczna wolna przestrzeń. Służy do przymocowywania opatrunku lub kończyny do przedmiotu stabilizującego.
• obwój śrubowy, to taki, przy którym każda warstwa następna pokrywa w 2/3 warstwę poprzednia. Obwoje układane są ukośnie. Wykonuje się go na częściach prostych kończyn.
• obwój śrubowy zaginany, jest wykonywany jako obwój śrubowy, z tym, że w połowie wykonywanego obwoju opaskę zagina się, przytrzymuje kciukiem i sprowadza w dół. Obwój ten jest ścisły i nadaje się do przytrzymywania opatrunków o grubej warstwie.
• obwój żółwiowy, może być zbieżny, jeżeli obwoje zbiegają się lub rozbieżny, jeżeli rozbiegają się w stawie. Jeżeli rozpoczyna się opatrunkiem kolistym powyżej (lub poniżej) stawu, to jest to opatrunek zbieżny. Zwoje prowadzi się, przechodząc po wewnętrznej stronie stawu i obwija kończynę poniżej (lub powyżej) stawu.
• obwój dwugłowy, polega na wykorzystaniu dwóch bandaży lub jednego zwiniętego w rulon z dwóch stron. Wykorzystuje się go do wykonania opatrunku głowy, zwanego czapką Hipokratesa (mitra).
• obwój trójosiowy (wokół trzech osi) stosuje się w trakcie wykonywania opatrunku stawu barkowego Dessaulta oraz opatrunku głowy- uździenicy.

Wstrząs krwotoczny

Wstrząs krwotoczny nazywany jest inaczej wstrząsem hipowolemicznym. Wynika ze względnego lub bezwzględnego zmniejszenia objętości krwi krążącej w ludzkim organizmie na skutek krwotoku zewnętrznego, lub wewnętrznego. O wstrząsie krwotocznym mówi się, kiedy dochodzi do utraty +/- ⅕ objętości krwi. Jest to stan zagrażający życiu i wymaga natychmiastowej pomocy, gdyż dochodzi do zaburzenia pracy całego układu sercowo-naczyniowego. Do wstrząsu krwotocznego bardzo często dochodzi podczas operacji, ale nie tylko. Oprócz tego wśród głównych przyczyn wystąpienia tego niebezpiecznego dla życia stany wyróżnia się:

• rozległe urazy otwarte lub wewnętrzne doznane na skutek wypadków,
• poważne oparzenia na dużym obszarze ciała,
• krwawienie z przewodu pokarmowego,
• samoistne krwawienia związane m.in. ze słabą krzepliwością krwi,
• krwawienie pooperacyjne,
• pękniecie ciąży pozamacicznej.
• krwawienie z żylaków przełyku u osób cierpiących na niewydolność wątroby.

Inne Zranienia

Rana pleców i klatki piersiowej, w tym przypadku zapewnij poszkodowanemu pozycję siedzącą lub półsiedzącą i załóż opatrunek.

Otwarte rany klatki piersiowej, w tym przypadku opatruj za pomocą specjalistycznego opatrunku wentylowego lub improwizowanego doraźnie opatrunku zastawkowego – na tampon gazy należy nałożyć warstwę folii, którą przytwierdza się do ciała przylepcem z trzech stron, a czwarty bok pozostawia nieoklejony.

Krwawienie z przewodu pokarmowego, w tym przypadku chroń poszkodowanego przed zachłyśnięciem, nie podawaj mu płynów ani pokarmów.

Krwawienie z dróg oddechowych, w tym przypadku ułóż poszkodowanego w pozycji półsiedzącej lub na boku i spróbuj zlokalizować miejsce krwawienia. Jeśli miejsce jest niewidoczne albo krwawienie jest obfite to wezwij pogotowie i kontroluj funkcje życiowe poszkodowanego.

Urazy kości i stawów

Opracował Hubert Lewicki

Złamania

Złamanie - przerwanie ciągłości kości

Typowe objawy złamań

Pierwsza pomoc w przypadku złamania

• Jeśli to możliwe posadź lub połóż poszkodowanego w wygodnej pozycji.
• Unieruchom złamaną kość razem z dwoma sąsiadującymi stawami. Jeżeli uraz dotyczy ręki lub obręczy barkowej, można wykonać temblak z chusty trójkątnej.
• W przypadku złamania nogi pozostaw ją w zastanej pozycji i unieruchom.
• Jak najszybciej wezwij pogotowie ratunkowe.

• Silny ból w miejscu urazu, nasilający się przy dotyku.
• Zmiana kształtu uszkodzonej kości
• Narastający obrzęk
• Zasinienie lub przerwana skóra w okolicy złamania
• Nieprawidłowa ruchomość

Złamanie otwarte - złamanie, w którym odłamy kości przebiły powłoki skóry.

Zakładanie chusty trójkątnej

Wsuń chustę między przedramię a klatkę piersiową poszkodowanego. Jej krótszy bok powinien dotykać jego policzka.

Zwiąż górny i dolny wierzchołek chusty na karku poszkodowanego.

Odstający przy łokciu róg chusty przypnij pineską lub agrafką.

Możesz dodatkowo unieruchomić rękę, przywiązując ją do tułowia.

Zwichnięcia i skręcenia

Zwichnięcie-przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw.

Typowe objawy zwichnięć i skręceń

Pierwsza pomoc

• Porozmawiaj z poszkodowanym
• Pomóż mu przyjąć wygodną pozycję
• Zrób zimny okład w miejscu urazu
• Unieruchom dwie sąsiednie struktury kostne

• Silny ból
• Ograniczenie ruchomości stawu
• Obrzęk w okolicach stawu
• Zniekształcenie stawu
• Krwiaki

Skręcenie - naruszenie tkanek miękkich otaczających staw, ale bez przemieszczenia kości.

Jak unikać urazów i zranień

• Postępuj zgonie z poleceniami trenerów
• Stosuj wszelkie dostępne ochraniacz i stabilizatory
• Pamiętaj o regeneracji

• Nie wykonuj prac pod nieobecność osób dorosłych
• Wykonuj zajęcia odpowiednich do własnych możliwości

• Używaj odpowiednich narzędzi do wykonanej pracy
• Stosuj bezwzględnie wszelkie dostępne środki ochrony indywidualnej

• Pamiętaj o rozgrzewce przed treningiem
• Przestrzegaj reguł w danej dziedzinie sportowej
• Używaj wyłącznie sprawnego sprzętu sportowego

Dziękujemy za uwagę

Tekst: Jan Ciszek Dawid Kłosowski Hubert Lewicki Montaż: Paweł Jereczek Quiz: Paweł Bednarczuk Maksymilian Dąbrowa