Jazz

JAZZ

presentation

Jazz

gatunek muzyczny, który powstał na przełomie XIX i XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych w dzielnicy prostytutek Storyville w Nowym Orleanie jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej. Stanowi on połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej.

Czym jest JAZZ?

Muzyka jazzowa to szeroka kategoria. Powstała około 1900 roku w Stanach Zjednoczonych, dokładniej w Nowym Orleanie. Łączy w sobie muzykę rozrywkową, artystyczną i ludową. Jej charakterystyczne cechy to rytm synkopowany i metrum 4/4. Jazz jest szczególnie uwielbiany przez artystów, którzy uwielbiają improwizacje. Dzięki szerokim możliwościom, jakie daje pozwala na różnorodne wykonywanie zarówno partii wokalnych, jak i instrumentalnych. Jazz jest idealną muzyką dla osób, które czują się prawdziwymi artystami i pociąga ich gra głównie ze słuchu. Pozwala na dowolną interpretację wielu utworów.

+INFO

Dawni Jazzowi muzycy

George Gershwin,właśc. Jacob Gershowitz (ur. 26 września 1898 w Nowym Jorku, zm. 11 lipca 1937 w Los Angeles) – amerykański kompozytor i pianista pochodzenia żydowskiego, „Król jazzu”.

+INFO

Maurice Ravel

Joseph-Maurice Ravel ur. 7 marca 1875 w Ciboure, zm. 28 grudnia 1937 w Paryżu – francuski kompozytor i pianista, jeden z przedstawicieli impresjonizmu. Choć większość jego dzieł stanowią pieśni i utwory fortepianowe, to najbardziej znane są jego utwory orkiestrowe, a przede wszystkim Boléro. Jego styl muzyczny charakteryzował się subtelną rytmiką, bogatą harmonią i wyrafinowaną orkiestracją. Utwory Ravela wymagają od instrumentalistów brawury wykonawczej.

Louis Armstrong

Louis Daniel Armstrong (pseudonim artystyczny Satchmo lub Pops) (ur. 4 sierpnia 1901 w Nowym Orleanie[1], zm. 6 lipca 1971 w Nowym Jorku) – amerykański trębacz i wokalista jazzowy. Wyróżniał się stylem gry na trąbce i wokalistyką jazzową, do której wprowadził śpiew scatem. Jeden z najwybitniejszych trębaczy i muzyków jazzowych w historii muzyki. W 1990 Louis Armstrong został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[5]. Jego imieniem nazwany został stadion w kompleksie tenisowym USTA National Tennis Center.

Ciekawostki

Etymologia słowa jazz, które pojawiło się 1910-20, nie została dotychczas dostatecznie wyjaśniona. Termin jazz wielokrotnie zmieniał swój zakres pojęciowy, ponieważ muzyka, którą oznacza, wciąż jeszcze rozwija się, tworząc nowe style. Jazz przeszedł ewolucję od prostych form tanecznych, pieśniowych, a przede wszystkim od bluesa, aż do form z pogranicza muzyki poważnej, krzyżującej się często nadal z formami użytkowo-tanecznymi; zaliczanie, więc jakiegoś utworu do jazzu zależy głównie od sposobu wykonania i przewagi aspektu artystycznego nad użytkowym.

Historię jazzu dzieli się na 3 zasadnicze etapy: tradycyjny do 1930, swing 1934-47, nowoczesny (modern jazz) po 1945. Do tradycyjnego jazzu zalicza się regtime, jazz nowoorleański, dixieland i pochodne; typowy zespół: trąbka, klarnet, puzon, suzafon, banjo, perkusja (później fortepian, kontrabas); główni przedstawiciele: J.R. Morton, B. Bolden, J. Oliver, L. Armstrong i in. W okresie swingu dominowały duże orkiestry big band), m.in. W. Basiego, E.K. Ellingtona, B. Goodmana, bez instrumentów smyczkowych; charakterystyczny był styl gry fortepianowej boogie-woogie. Epokę jazzu nowoczesnego otworzył styl bebop (Ch. Parker, J.B. Gillespie, K. Clarke, T. Monk); później pojawił się cool jazz (M. Davis, S. Getz, L. Tristano, J. Giuffre), hard-bop (Jazz Messengers, H. Silver), free (O. Coleman, D. Cherry, C. Taylor)

Koktajl muzyczny, który stał się jazzem powstał, gdy afrykańscy niewolnicy trafili na Karaiby i zetknęli się z religiami oraz kulturą Europy. Słodkie dźwięki religijnej muzyki Zachodu były im obce, ale rytuały niewiele się różniły. I tak to się zaczęło. Ta kulturowa asymilacja rozwinęła się w Nowym Orleanie, którędy napływali do Ameryki niewolnicy z Karaibów. W niedzielne południa mogli zbierać się na głównym placu, by w czasie kilku wolnych godzin uwolnić się od frustracji poprzez zmysłową muzykę i taniec, jakiego ten kontynent nigdy jeszcze nie widział.

W historii jazzu próbowano też łączyć elementy jazzu z elementami muzyki poważnej (progressive jazz, tzw. trzeci nurt), ludowej (np. bossa nove) i rozrywkowej. Artystyczne wyrafinowanie jest jedną z przyczyn elitarności jazzu oraz rosnącej popularności muzyki rozrywkowej, opartej na elementach jazzu (rock-and-roll, rythm and blues). Jazz choć zakorzeniony w Afryce Zachodniej czerpie swoją siłę, żywotność i koloryt z wielu kultur. Dzieje się tak już ponad 100 lat. Historia jazzu to dzieje artystów, którzy stworzyli nową muzykę, a proces ten trwa do dziś.

RAGTIME kierunek w jazzie (także gatunek, gł. w jazzowej muzyce fortepianowej), rozwijający się ok. 1895–1920; powstał z połączenia elementów folkloru muzycznego zach. Afryki oraz muzyki eur.; odznacza się silnie synkopowaną melodią i regularnie akcentowanym basem w metrum 2/4 lub 4/4; za twórcę ragtime'u jako gatunku uchodzi S.Joplin (także znakomity wykonawca swoich fortepianowych ragtime'ów), a za kolebkę kierunku — Saint Louis; w Nowym Orleanie ragtime uprawiali A. Jackson i J.R. Morton, a w Nowym Jorku — muzycy związani z kierunkiem Harlem-Jazz; w latach 20. XX w., w związku z rozwojem bluesa, popularność ragtime'u zmalała.

RYTHM AND BLUES to kierunek w muzyce łączący elementy jazzu i muzyki rozrywkowej. Jego podstawą były bluesy i pieśni religijne, śpiewane przy akompaniamencie gitary, harmonijki ustnej in. instrumentów. W latach 30. rhythm and blues uległ komercjalizacji. 1960-65 nastąpił nawrót do rhytm and bluesa uprawianego wówczas m.in. przez: J.L. Hookera, H. Wolfa, Ch. Berry'ego. W latach 60. w związku z zainteresowaniem się rhythm and bluesem przez zespoły młodzieżowe, kierunek ten spopularyzował się i mienił charakter na, głównie dzięki zastosowaniu instrumentów elektrycznych.

BLUES to jedna z najstarszych form muzyki Czarnych w Ameryce Północnej, początkowo wokalna, później także instrumentalna, stała się podstawową formą jazzu. Blues składa się z regularnych odcinków 12-taktowych o stałym schemacie harmonicznym, charakterystyczne są obniżone o około pół tonu dźwięki tercji i septymy zwane blues notes. Na bazie bluesa rytmicznego powstał rythm and blues.

DZIĘKUJE !

KONIEC

Klaudia Wisniewska kl 7a