Dramat

Dramat

START

Spis treści

definicja dramatu

Dziady, cz. II

cechy dramatu

Zemsta

Balladyna

Pytania egzamninacyjne

Budowa dramaty

Dramat składa się z: aktu, sceny, Tekstu głównego, Tekstu pobocznego (didaskalia), dialogu i monologu. Przykładowe gatunki dramatu to: meledramat, komedia, tragedia

Balladyna

Juliusz Słowacki

Wydarzenia dzieją się „za czasów bajecznych”, w okolicach jeziora Gopło. Akcja Balladyny toczy się w nieokreślonym dokładnie czasie – za panowania króla Popiela III.

Najważniejsze motywy w Balladynie

Główne wątki: wątek miłosny, wątek zbrodni i kary, wątek polityczny, wątek baśniowy, wątek obyczajowy

+ INFO

Balladyna

Bohaterowie pierwszoplanowi: Pustelnik – wygnany Popiel III, Kirkor – pan zamku, Matka – wdowa, Balladyna, Alina – córki Wdowy, Filon – pasterz, Grabiec – syn zakrystiana, Fon Kostryn – naczelnik straży w zamku Kirkora Bohaterowie drugoplanowi: Gralon – rycerz Kirkora, Kanclerz, Wawel – dziejopis, Paź, Poseł ze stolicy Gniezna, oskarżyciel sądowy, lekarz koronny, „pany”, rycerze, służba zamkowa, wieśniacy, dzieci Osoby fantastyczne: Goplana – nimfa, królowa Gopła; Chochlik, Skierka

Plan wydarzeń

1. Wizyta Kirkora u Pustelnika – legenda o świętej koronie Lecha. 2. Przebudzenie się Goplany – nimfa zakochana w Grabcu. 3. Podstępny plan goplańskiej wiedźmy. 4. Kirkor w domu Wdowy. 5. Zamiana Grabca w wierzbę. 6. „Malinobranie”. 7. Zabójstwo Aliny. 8. Krwawe znamię na czole Balladyny. 9. Ślub Balladyny z Kirkorem. 10. „Przeprowadzka” Wdowy i Balladyny do zamku. 11. Tajemniczy wyjazd Kirkora. 12. Fon Kostryn „na usługach” Balladyny. 13. Balladyna u Pustelnika - odmowa „przywołania” martwej siostry. 14. Przemiana Grabca w króla – Grabiec w koronie Popielów. 15. Prezent od Kirkora. 16. Zabójstwo Gralona.

17. Uczta w zamku – wygnanie matki przez Balladynę. 18. Zabicie Grabca. 19. Tajemnice Balladyny i Kostryna (wspólne morderstwa, Balladyna i Kostryn kochankami, ciąża Balladyny). 20. Walki pod murami Gniezna. 21. Obóz tajemniczego „samozwańca”. 22. Zlecenie Kostrynowi zabójstwa Pustelnika przez Balladynę. 23. Przekupstwo żołnierzy Kirkora. 24. Śmierć Kirkora w walce. 25. Otrucie „wspólnika” – Kostryna. 26. Balladyna na królewskim tronie. 27. Wyroki Balladyny. 28. Śmierć bohaterki od uderzenia pioruna.

Obie kocha pan; Obie wzięły dzban; Która więcej malin zbierze, Tę za żonę pan wybierze, Cha!cha!...

Balladyna

„Okropnym wołasz mię imieniem! Trup... trup... trup na mnie białą ręką kiwa... Wszystkie mi włosy przesiąkły sumnieniem I ciągną nazad, wstając z głowy. – Ale Nogi przykute...” (Akt II, scena 1)

Balladyna

Przysięgam sobie samej, w oczach Boga, Być sprawiedliwą.

Balladyna, (Akt V, scena 4)

Adam Mickiewicz - Dziady cz. II

Gminny obrzęd Dziadów obchodzony nocą na cmentarzu konstruuje cały utwór. Z niego wywodzi się struktura dramatu, cały system wierzeń, przekonań w nim zawarty, a także problematyka dzieła.

Wszystkie następujące po sobie wydarzenia mieszczą się w schemacie uroczystości: przygotowania do rozpoczęcia Dziadów, wezwanie kolejnych rodzajów duchów, odwołanie każdego z nich, zakończenie Dziadów.

Plan wydarzeń

1.Spotkanie wiejskiej gromady w kaplicy pod przewodnictwem Guślarza. 2.Rozpoczęcie obrzędu Dziadów. 3.Wezwanie pokutujących duchów na Dziady. 4.Przywołanie duchów lekkich – Józio i Rózia. 5.Cierpienie wzbogaca człowieka – dwa ziarnka gorczycy. 6.Widmo Złego Pana – duch ciężki. 7.Brak miłosierdzia najcięższą winą człowieka. 8.Duch pasterki Zosi – duch pośredni. 9.Nie wolno gardzić uczuciami – pokuta dziewczyny niepotrafiącej odwzajemnić miłości. 10.Kończenie rytuałów związanych z obrzędem Dziadów. 11.Pojawienie się niewywoływanego Widma. 12.Pasterka w żałobie i niewyjaśnione relacje między nią a Widmem.

8.Duch pasterki Zosi – duch pośredni. 9.Nie wolno gardzić uczuciami – pokuta dziewczyny niepotrafiącej odwzajemnić miłości. 10.Kończenie rytuałów związanych z obrzędem Dziadów. 11.Pojawienie się niewywoływanego Widma. 12.Pasterka w żałobie i niewyjaśnione relacje między nią a Widmem.

Bohaterowie

Guślarz – osoba prowadząca obrzęd Dziadów.Chór wieśniaków i wieśniaczek. Duchy Józia i Rózi Widmo złego Pana Zosia Chór ptaków nocnych Kruk Sowa

Zapalając garść kądzieli, Guślarz przywołuje 3 rodzaje duchów

Duchy lekkie, czyli te, które na ziemi, niczym ta spalona przed chwilą garstka kądzieli, „zabłysły” i zaraz „spłonęły”. Grupę tę reprezentują duchy dwójki dzieci – Józia i Rózi, które pojawiają się pod sklepieniem kaplicy w postaci aniołków. Dzieci te za życia nie zaznały w ogóle smutku i goryczy i z tego powodu teraz są nieszczęśliwe:

LOREM IPSUM

"Kto nie doznał goryczy ni razu, Ten nie dozna słodyczy w niebie"

Jedyne więc, o co proszą, to dwa ziarenka gorczycy, które umożliwią im wejście do nieba

O północy Guślarz zapala kocioł wódki i wzywa najcięższe duchy. Wówczas to pojawia się duch największego grzesznika – Widmo Złego Pana. Widmo nie wchodzi do kaplicy, nie pozwalają mu na to ptaki – sowy, kruki, orlice.Zły Pan nie może nawet wejść do kaplicy na obrzęd Dziadów, tak bardzo w swym życiu zgrzeszył.

LOREM IPSUM

"Bo kto nie był ni razu człowiekiem, Temu człowiek nic nie pomoże. "

Nie ma dla niego już żadnej nadziei – droga do nieba jest na wieki zamknięta.

Wezwanie duchów pośrednich poprzedza zapalenie przez Guślarza wianka ze święconego ziela. Duchy pośrednie to duchy tych, którzy co prawda żyli wśród ludzi, lecz nie dla świata. I wówczas to pojawia się postać pięknej dziewczyny Zosi. Dziewczyna całe życie była obojętna wobec innych, drwiła ze swoich adoratorów.

"Kto nie dotknął ziemi ni razu, Ten nie może być w niebie. ."

Dziewczyna prosi, żeby obecni mężczyźni złapali ją za ręce, żeby mogła dotknąć stopami ziemi.

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?

LOREM IPSUM

Aleksander Fredro - Zemsta

Akcja „Zemsty” Aleksandra Fredry rozgrywa się w czasach współczesnych autorowi – na przełomie XVIII i XIX wieku, u schyłku Rzeczpospolitej Szlacheckiej.Miejscem akcji jest niewielka wieś, położona na mazowieckiej prowincji.

Bohaterowie Zemsty:

Maciej Raptusiewicz - W utwo­rze funk­cjo­nu­je jako Cześnik.Naj­bar­dziej cha­rak­te­ry­stycz­ną ce­chę Cze­śni­ka su­ge­ru­je jego na­zwi­sko. Raptus to czło­wiek gwał­tow­ny, po­ryw­czy i sko­ry do gnie­wu. Rejent Milczek - Sta­no­wi prze­ci­wień­stwo Cze­śni­ka. Jest szczu­płym, ni­skim męż­czy­zną o fleg­ma­tycz­nym uspo­so­bie­niu. Czę­sto po­chy­la gło­wę i skła­da ręce na znak po­ko­ry lub wzno­si oczy do góry, pro­sząc o bo­skie wspar­cie. Józef Papkin - tchórz,Często kłamie, cho­ciaż nikt mu nie wie­rzy. Dzię­ki swo­je­mu spry­to­wi i to­wa­rzy­skie­mu oby­ciu, Pap­kin po­sia­da za­ufa­nie Cze­śni­ka.Ma lek­ko­myśl­ne­go uspo­so­bie­nie. Klara Raptusiewiczówna to mło­da bra­ta­ni­ca Cze­śni­ka. Jest za­ko­cha­na w Wa­cła­wie. Wacław Milczek to uko­cha­ny Kla­ry i syn Re­jen­ta Hanna Czerpiesińska to trzy­krot­na wdo­wa. Jest na­zy­wa­na Podstoliną, ze wzglę­du na urząd jej ostat­nie­go męża. Dyndalski jest mar­szał­kiem Cze­śni­ka. Śmigielski to dwo­rza­nin Cze­śni­ka. Perełka jest kuch­mi­strzem Cze­śni­ka.

Plan wydarzeń

1.Małżeńskie plany Cześnika. 2.Przybycie Papkina. 3.Papkin w roli swata. 4.Naprawa muru. 5.Potajemne spotkanie Wacława i Klary. 6.Bójka przy murze. 7.Wacław „jeńcem” Papkina. 8.Wspólny plan Wacława i Papkina. 9.Spotkanie Wacława i Podstoliny. 10.Oświadczyny Papkina. 11.Warunek Klary. 12.Zgoda Podstoliny na oświadczyny Cześnika.

13. Wyzwanie Rejenta na pojedynek przez Cześnika. 14.Rozmowa Rejenta z synem. 15.Plan Rejenta. 16.Papkin w domu Rejenta. 17.Zdrada Podstoliny. 18.Odpowiedź Rejenta. 19.Przygotowania do pojedynku. 20.Przygotowanie ślubu Wacława z Podstoliną. 21.Testament Papkina. 22.Intryga Cześnika. 23.Ślub Wacława i Klary. 24.Spotkanie Cześnika i Rejenta. 25.Błogosławieństwo Rejenta dla młodej pary. 26.Pojednanie zwaśnionych rodów.

Wątek główny – dotyczy sporu o mur i wzajemnych, nieprzyjaznych relacji między Cześnikiem a Rejentem.

Wątki poboczne:

• Wątek planów małżeńskich Cześnika
• Wątek miłości Klary i Wacława
• Wątek Papkina
• Wątek Podstoliny

"Niech się dzieje wola Nieba! Z nią się zawsze zgadzać trzeba."

Rejent Milczek

"Jeśli nie chcesz mojej zguby, Krokodyla daj mi, luby."

Klara do papkina

„Bardzo proszę”… mocium panie… Mocium panie… „me wezwanie”… Mocium panie… „wziąć w sposobie, Jako ufność ku osobie”…

LOREM IPSUM

Thanks!

LOREM IPSUM DOLOR SIT