Wspieranie rozwoju mowy dziecka_Julia Cieciuch

Wspieranie rozwoju mowy dziecka

Start.

Z roku na rok obserwujemy wzrost dzieci u których występują wady lub zaburzenia mowy, jednym z głównych powodów występowania tego zjawiska jest brak stymulacji i wspierania rozwoju mowy dzieci przez rodziców.

Jak rodzice mogą wspierać rozwój mowy dziecka?

4. Czytaj dzieciom!

2. Unikaj zdrobnień

3. Powtarzaj treść w poprawnej formie

1. Mów do dzieci!

5. Śpiewaj i powtarzaj wierszyki

7. Ćwicz motorykę małą (dłonie)

9. Ćwicz oddychanie

6. Hau Hau!! Naśladuj odgłosy

8. Ćwicz narządy mowy

10. Nie krytykuj i nie porównuj!

Wykorzystujmy codzienne sytuacje, aby stymulować mowę dziecka, poszerzajmy jego mowę bierną.

1. Mów do dzieci!

2. Unikaj zdrobnień Oczywiście, pieszczotliwe zdrobnienia w mowie do dziecka są wskazane, jednak ich nadmiar może negatywnie wpływać na rozwój jego mowy.

3. Powtarzaj treść w poprawnej formie Gdy dziecko mówi po swojemu, powtarzajmy po nim tę samą treść w poprawionej gramatycznie formie, ale nie nalegajmy, żeby dziecko powtarzało słowa. Na początku nie wymagajmy również prawidłowej artykulacji przyjdzie ona z czasem.

4. Czytaj dzieciom!

Czytajmy dziecku książeczki, nazywajmy to, co widzimy na ilustracjach. Sprawdzajmy, czy rozumie wszystkie wyrazy, zadając mu pytania. W ten sposób poszerzamy jego mowę bierną.

5. Śpiewaj i powtarzaj wierszyki

Twórz zabawy ruchowe, najlepiej przy muzyce, piosenkach (świetnie sprawdzają się tu piosenki, podczas śpiewania których pokazujemy części ciała).

Przykłady

Przykłady

6. Hau Hau!! Naśladuj odgłosy W nabywaniu mowy bardzo dużą rolę odgrywa słuch fonematyczny (zwany mownym). Warto go ćwiczyć. Świetnie sprawdzają się tu wszelkiego rodzaju onomatopeje. Zachęcajmy dziecko do naśladowania odgłosów otoczenia, „mowy” zwierząt, pojazdów, samemu dając przykład, ale też uważnie przysłuchując się naszemu dziecku. Starajmy się łączyć wydawanie różnych dźwięków i naśladowanie odgłosów z ruchami rąk i całego ciała. W wieku 2-4 lat dziecko powinno wysłuchiwać i rozpoznawać odgłosy z otoczenia bez pomocy wzroku. Starsze dzieci bawić się mogą w powtarzanie rytmów, wyklaskiwanie, wystukiwanie (np. używając instrumentów muzycznych), a potem w wysłuchiwanie wyrazów w zdaniach, sylab i głosek w wyrazach.

7. Ćwicz motorykę małą (dłonie)

Lewa połowa mózgu, która odpowiada za mowę odpowiada również za motorykę małą, więc ćwicząc dłonie poniekąd ćwiczymy również mowę!Lewa połowa mózgu, która odpowiada za mowę odpowiada również za motorykę małą, więc ćwicząc dłonie poniekąd ćwiczymy również mowę!

8. Ćwicz narządy mowy „gimnastyka buzi i języka” Sprawne funkcjonowanie narządów mowy to warunek prawidłowego wymawiania wszystkich głosek. Niektóre dzieci wymawiają głoski niedbale, przy jak najmniejszym wysiłku mięśni narządów mowy. Nieprawidłowości tego rodzaju nie wynikają z wad wymowy i nie wymagają pomocy specjalisty. Wystarczą codzienne parominutowe ćwiczenia wyrazistości mowy oraz gimnastyka narządów artykulacyjnych.

- "Pajacyki" - naśladowanie min wesołego i smutnego pajacyka; - „Wielbłąd” - zakładanie dolnej wargi na górną i odwrotnie - górnej na dolną; - "Króliczek" - wysuwanie warg do przodu (wargi ściągnięte) i przesuwanie w kąciki ust: w prawo, w lewo, tak jakby królik chrupał marchewkę; - „parskanie” - naśladowanie odgłosu zmęczonego konika, lub warkotu samochodu; - „całuski dla mamy”, czyli głośne cmokanie ściągniętymi w dzióbek wargami; - nadymanie jednego policzka i przesuwanie powietrza do drugiego (tak jakbyśmy płukali buzię wodą); - nadmuchiwanie baloników, puszczanie baniek mydlanych; - „Chudzinka” - wciąganie policzków do jamy ustnej; - „Wąsy" - utrzymywanie słomki lub kredki między nosem a górną wargą; - „Rybka" - powolne otwieranie i zamykanie warg wysuniętych do przodu; - „Ptaszki" - wysuwanie do przodu mocno ściągniętych warg, gwizdanie przy ich lekkim rozchyleniu (fiu, fiu..).

- "Króliczek" - wysuwanie warg do przodu (wargi ściągnięte) i przesuwanie w kąciki ust: w prawo, w lewo, tak jakby królik chrupał marchewkę; - „parskanie” - naśladowanie odgłosu zmęczonego konika, lub warkotu samochodu; - „całuski dla mamy”, czyli głośne cmokanie ściągniętymi w dzióbek wargami; - nadymanie jednego policzka i przesuwanie powietrza do drugiego (tak jakbyśmy płukali buzię wodą); - nadmuchiwanie baloników, puszczanie baniek mydlanych; - „Chudzinka” - wciąganie policzków do jamy ustnej; - „Wąsy" - utrzymywanie słomki lub kredki między nosem a górną wargą; - „Rybka" - powolne otwieranie i zamykanie warg wysuniętych do przodu; - „Ptaszki" - wysuwanie do przodu mocno ściągniętych warg, gwizdanie przy ich lekkim rozchyleniu (fiu, fiu..). - przesadne, głośne i dokładne wymawianie naprzemienne samogłosek: e-o-e-o-e-o (naśladujemy karetkę pogotowia), i-o-i-o-i-o (zabawa w naśladowanie osiołka), e-u-e-u-e-u (naśladowanie straży pożarnej);

Pamiętajmy prawidłowy tor oddechowy to tor nosowy! Buzia powinna być zamknięta podczas oddychania.

9. Ćwicz oddychanie

10. Nie krytykuj i nie porównuj! Pamiętajmy, by nigdy nie krytykować mowy dziecka i nie porównywać go z rówieśnikami.

Dziękuję za uwgę!

Julia Cieciuch