Kl.5 T:36 Kto ma rację, a kto nie? Konflikty w okresie dorastania.

Kto ma rację, a kto nie? Konflikty w okresie dorastania

OPowiadanie

-Anka! Gdzie jest mój zeszyt od polskiego? Zapytał Rafał -A skąd mam wiedzieć? Od rana szukam książki z historii, pewnie znajdę ją w końcu w twojej szufladzie! Odpowiedziała Anka. -Akurat! A pamiętasz jak raz wzięłaś mój zeszyt do szkoły? Też twierdziłaś że go nie masz. Może teraz też masz go u siebie. Sprawdź. -Ależ ty jesteś natrętny!- Krzyknęła Anka- Denerwujesz mnie! -To spadaj Anka! Sam sobie sprawdzę, tylko potem nie mów mamie, że grzebie w twoich rzeczach! -Co się tu dzieje?-Wkroczyła mama. -Mamo, Anka nie chce mi oddać zeszytu.-Poskarżył się Rafał -Jesteś głupi! nie mam Twojego zeszytu! -Dzieci, porozmawiajmy spokojnie. Poszukajmy rozwiązania. Oceńcie jak wyglądają Wasze biurka. Aniu, zobacz, coś wystaje zza komody. -OO, to moje książka!- Ucieszyła się Anka -Rafał, poukładaj książki w szufladzie. -OO, mój zeszyt. Cały czas był w ćwiczeniówce. -Przepraszam! -Rafał i Anka powiedzieli jednocześnie.

Pytania:

Jakie emocje miały dzieci podczas kłótni?

Kto miał rację w tym konflikcie?

Co można było zrobić, aby tej kłótni nie było?

Dla czego używały wobec siebie przykre słowa?

Czasami nasze emocje wygrywają z rozsądnym myśleniem. W tedy właśnie jedyną możliwością wydaje nam się krzyk i kłótnia, ale zwykle w ten sposób nic nie osiągamy. Warto nauczyć się rozmawiać ze sobą i dostrzec jak można rozwiązać problem.

Obowiązek przebaczenia

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał rozliczyć się ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: "Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam". 27 Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował. 28 Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: "Oddaj, coś winien!" 29 Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: "Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie". 30 On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. 31 Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. 32 Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: "Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. 33 Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?" 34 I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. 35 Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Obowiązek przebaczenia

Wtedy Piotr zbliżył się do Niego i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Zobacz przypowieść i odpowiedz na pytania.

Przypowieść o nielitościwym dłużniku

Sto denarów to wartość odpowiadająca stu dniom pracy robotnika. Dziesięć tysięcy talentów to suma niemożliwa do spłacenia, ponieważ jeden talent miał równowartość sześciu tysięcy denarów. Chrześcijanin powinien zawsze przebaczać, ponieważ każdy z nas otrzymuje od Boga dar przebaczenia. Bóg darowuje nam ogromny dług naszych grzechów i daje nam możliwość darowania długów innym. Nigdy nie będziemy w stanie spłacić długu, jaki mamy wobec Boga. Dobroć i przebaczenie innym, a nawet darowanie kary są niewielkim procentem naszego długu za dobroć Boga wobec nas.

Przypowieść o nielitościwym dłużniku...

Król okazał swemu słudze ogromną życzliwość. Darował dług, który był nie do spłacenia. W przypowieści nie mamy opisanej reakcji sługi na dar swego Pana. Nie znamy uczuć sługi. Jednak w kontekście tego, co działo się później (gdy spotkał swego współsługę), możemy się domyślać, że nie czuł wdzięczności z darowanego długu. Rozwiązanie problemu sługi w przypowieści Jezus porównuje do relacji Bóg-człowiek. Bóg okazuje swoje miłosierdzie i oczekuje od nas tego samego wobec tych, którzy nam zawinili. Nikt nie jest doskonały i każdemu trafi a się zrobić coś złego. Dlatego Bóg uczy nas przebaczenia i oczekuje, że będziemy okazywać je sobie nawzajem.

Chrześcijanin powinien zawsze przebaczać, ponieważ każdy z nas otrzymuje dar przebaczenia. Bóg daruje nam ogromny dług naszych grzechów.

GDY MASZ TRUDNOŚĆ Z EMOCJAMI...

Okres dorastania jest czasem trudnym dla młodych, ponieważ zmagają się z dużymi emocjami, zmiennością nastrojów i drażliwością. Dlatego warto się nauczyć rozwiązywania konfliktów ze swoimi bliskimi oraz kolegami i koleżankami. Sposób rozstrzygnięcia konfliktu nazywamy strategią. Jedna ze strategii proponuje, by poszukać odpowiedzi na pytanie, dlaczego druga osoba postąpiła tak, a nie inaczej. Warto skorzystać w pomocy rodziców. Oni kierując się miłością do nas, pomogą znaleźć rozwiązanie.

Jak unikać konfl iktów z rodzicami i nie tylko?

• Dotrzymuj złożonych obietnic.
• Wypełniaj swoje obowiązki.
• Mów prawdę.
• Pracuj nad swoim charakterem.
• Panuj nad formami wyrażania gniewu (staraj się zachowywać spokój).
• Zawsze szukaj porozumienia i rozmawiaj.
• Nie żałuj swojego czasu dla innych.
• Jeżeli wyrządziłeś komuś krzywdę, przyznaj się, przeproś i napraw zło.
• Kiedy ktoś wyrządził ci krzywdę, wybaczaj.
• Nie potępiaj ludzi.
• Miej zdrowe poczucie humoru. Naucz się żartować z samego siebie.
• Powierzaj Bogu swoje relacje z innymi i proś Go o umiejętność przebaczania im.

Rozwiązując konflikt warto:

• wysłuchać argumentów drugiej strony,
• szukać wspólnego rozwiązania,
• poprosić o pomoc kogoś innego,
• przeprosić i umieć się wycofać, jeśli wymaga tego sytuacja i jest to możliwe,
• przebaczyć i dążyć do zgody,
• modlić się wspólnie.
• Konfl ikt to nie walka, ale wyzwanie. Może on także być czymś pozytywnym.
• Dzięki niemu można więcej dowiedzieć się o sobie, o tym, czego naprawdę chcę.

Dziękuję!