Wyprawy krzyżowe

Wyprawy krzyżowe

Start

Wyprawy krzyżowe (krucjaty) to wyprawy wojenne wojsk chrześcijańskich, organizowane w latach 1096 -1291 pod hasłami religijnymi (obrona Grobu Chrystusa i miejsc świętych w Palestynie przed niewiernymi) na tereny Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

+ info

Wyprawy krzyżowe Przyczyny, przebieg i skutki

Wyprawy krzyżowe to okres 200 lat walk chrześcijan z muzułmanami o panowanie w Jerozolimie. Krzyżowcy ze zmiennym szczęściem toczyli boje w Ziemi Świętej. Początkowo odnosili sukcesy, ale ostatecznie nie udało im na trwałe zachować Świętego Miasta. Jednak ich skutki miały istotny wpływ na historię całego kontynentu.

Przyczyny wypraw krzyżowych

• Przyczyny wypraw krzyżowych można podzielić na przyczyny religijne i polityczne. Wśród tych pierwszy należy wskazać, że ówcześni mieszkańcy Europy w wyprawach krzyżowych szukali sposobu na grzeszność i drogę do Królestwa Niebieskiego. Dzięki krucjacie mogli zgładzić swoje winy i pomnożyć zasługi.

Wiodącą przyczyną nie była chęć wzbogacenia się. Po pierwsze udział w krucjacie był bardzo kosztowny. Był to na tyle duży wydatek, iż wielu jej uczestników sprzedawało ziemię, by móc udać się do Jerozolimy. W dodatku krzyżowcy musieli zdawać sobie sprawę z trudu drogi i przeszkód jakie mogli napotkać w trakcie drogi. Wszak wiedzieli, że idą na wojnę z muzułmanami. Szansa na łatwe wzbogacenie była iluzoryczna i rycerze świetnie o tym wiedzieli.

Krzyżowcy

Dlaczego uczestników krucjat nazywano krzyżowcami? Ze względu na to, iż do swoich ubrań przyszywali krzyże z materiału. Ma to także związek z mistyką, bowiem Jezus wzywał swoich uczniów, by Ci nieśli swój krzyż i szli za Nim. Krzyżowcy wierzyli, że postępują niczym apostołowie.

Do Palestyny kierowały ich głównie kwestie związane z wiarą. Większe znaczenie finansowe krucjata mogła mieć dla synów panów, którzy mieli marną szansę na zostanie dziedzicami. Krucjata dawała im szansę na nowe życie i karierę na wschodzie

Skutki wypraw krzyżowych

1. Śmierć tysięcy ludzi2. Osłabienie Cesarstwa Bizantyjskiego 3.Zniszczenia w mistach 4. Pogłębienie schizmy wschodniej 5. Pogorszenie relacji między chrześcijanami i muzułmamani 6. Rozwój handlu, żeglarstwa i ruchu pielgrzymkowego 7. Powstanie Krolestwa Jerozolimskiego 8.Przyjęcie w Europie zdobyczy kultury arabskiej (matematyka, astronomia, medycyna) 9. Powstanie zakonów rycerskich

Skutki wypraw krzyżowych

Główny cel krucjat, którym było opanowanie Jerozolimy i całej Ziemi Świętej, nie powiódł się. Mimo pierwotnego sukcesu, nie udało się na dłużej utrzymać terenów na Bliskim Wschodzie. Co prawda były momenty, gdy krzyżowcom udawało się ponownie odzyskać Jerozolimę, czy odbudować swoje posiadanie w Ziemi Świętej, jednak sukcesy były tylko przejściowe. Ostatecznie cała Palestyna znalazła się w rękach muzułmanów.

Z pewnością wygranym ruchu krucjatowego były włoskie miasta, które bogaciły się na transporcie krzyżowców, a także na handlu lewantyńskim. Zyskał także kościół, który umocnił swój autorytet oraz wzbogacił się materialnie. Pobocznym skutkiem wypraw krzyżowych było także poznanie przez Europejczyków nowych kultury, nowych krajów i nowych ludów.

Skutki wypraw krzyżowych

Główny cel krucjat, którym było opanowanie Jerozolimy i całej Ziemi Świętej, nie powiódł się. Mimo pierwotnego sukcesu, nie udało się na dłużej utrzymać terenów na Bliskim Wschodzie. Co prawda były momenty, gdy krzyżowcom udawało się ponownie odzyskać Jerozolimę, czy odbudować swoje posiadanie w Ziemi Świętej, jednak sukcesy były tylko przejściowe. Ostatecznie cała Palestyna znalazła się w rękach muzułmanów.

Z pewnością wygranym ruchu krucjatowego były włoskie miasta, które bogaciły się na transporcie krzyżowców, a także na handlu lewantyńskim. Zyskał także kościół, który umocnił swój autorytet oraz wzbogacił się materialnie. Pobocznym skutkiem wypraw krzyżowych było także poznanie przez Europejczyków nowych kultury, nowych krajów i nowych ludów.

ViDEOS

ViDEOS

Wyprawy krzyżowe

II wyprawa krzyżowa (1147–1149)

III wyprawa krzyżowa (1189–1192)

I wyprawa krzyżowa (1096–1099)

IV wyprawa krzyżowa (1202–1204)

Bezpośrednim powodem II wyprawy krzyżowej był upadek Edessy w 1147 r. Ziemie Hrabstwa zostały zajęte przez muzułmanów. Tym razem w wyprawie wzięły udział koronowe głowy, w osobach króla Niemiec Konrada III i króla Francji Ludwika VII Młodego.

W 1187 r. wojska słynnego Saladyna zdobyły Jerozolimę, co w Europie odbiło się wielkim echem. 4 lipca 1187 r. krzyżowcy odnieśli druzgocącą klęskę.

Pierwsza z wypraw krzyżowych została ogłoszona przez papieża Urbana II na synodzie w Clermont w 1095 r.

Kolejna krucjata, już czwarta, została ogłoszona przez papieża Innocentego III, który chciał zrealizować cel, nieudany podczas trzeciej wyprawy, jakim było zdobycie Jerozolimy.

Wyprawy krzyżowe

VI wyprawa krzyżowa (1248–1254)

V wyprawa krzyżowa (1217–1221)

VII wyprawa krzyżowa (1270

Krucjata dziecięca (1212)

Wyprawa Fryderyka II

Wyprawę cesarza Fryderyka II trudno nazwać krucjatą, była to raczej misja dyplomatyczna.

Przykrym epizodem ruchu krucjatowego była krucjata dziecięca. Jej inspiratorem był dwunastoletni Stefan z Cloyes.

Piąta z kolei wyprawa krzyżowa została taże ogłoszona przez Innocentego III. Doszło do niej już po jego śmierci. Decyzja o krucjacie zapadła w 1215 r. na IV soborze laterańskim. Jednak rozpoczęła się w roku 1217.

VI wyprawa krzyżowa została zorganizowana przez króla Francji, Ludwika IX. Bezpośrednim powodem do jej organizacji było zdobycie w 1244 r. Jerozolimy przez muzułmanów. Jej uczestnicy zaatakowali Egipt, zdobywając w 1249 r. Damiettę.

Po 1250 r. sytuacja w Egipcie ulegała zmianie. Władzę przejęli mamelucy, którzy charakteryzowali się dużą gorliwością religijną, toteż chcieli ostatecznie wyprzeć chrześcijan z Bliskiego Wschodu. Ich zapał przyniósł efekty w postaci zdobycia Antiochii w 1268 r.

ViDEO

dziękuję!